wilk stepowy

[karodzaj]

w wątku o hipisach wypłynął temat WILKA STEPOWEGO.

co myślicie o tej książce?

[raymond.new]

Mam wrażenie, że odbiór tej książki jest z reguły spłycony, czy wręcz chybiony.
Młodzi ludzie czytają, twierdzą, że się w tym odnajdują, coś tam sobie w głowie
układają. Pewne utwory lepiej poznawać w wieku dojrzałym, inaczej mogą nieźle
namieszać pod sufitem;-)

[karodzaj]

a może jakieś konkrety? Jestem młodac (17 lat to chyba właściwy wiek na
czytanie wielu książek), ale nie czuję, żebym robiłą sobie krzywdę.

[raymond.new]

Jak Cię wątroba rozboli i w kościach zacznie strzykać wejdziesz na stosowny
etap rozwoju duchowego, by zrozumieć wszystkie udręki głównego bohatera.
Książka jest generalnie mocno geriatryczna;-)

[Gość: kubasa]

Podobała mnie się, aczkolwiek nie jestem w stanie się o nią zabijać. Z ksiązek
o tematyce "wielostronnej krytyki kultury europejskiej" wolę Manna ;).

Pozdr.

[undyna]

Karodzaj, ja jestem "stara" i uważam, ża "Wilk Stepowy", to bardzo odpowiednia
książka dla młodych ludzi, oczy otwiera i zmusza do refleksji, życzę ci
przyjemnej lektury, bo w wieku "staruszkowym", ma się już za duży dystans, żeby
poczuć tą książkę z odpowiednio miażdżącą siłą, a nie ma to jak mocne
wrażenia:)

[hania55]

Zgadzam się z undyną - Wilka Stepowego trzeba przeczytać w wieku poniżej 20
lat, żeby zachwycił. Później nieco nuży...

[ydorius]

Myślę, że, podobnie jak pozostałe książki Hessego, które wpadły mi w oczy, jest
to książka ideologiczna i misyjna. Hesse mnie nie usypia, jak kolegi
braineatera, ale irytuje :-)

m,
.y.

----------------------------------
What is home without Plumtree's Potted Meat?
Incomplete.

[Gość: nadja]

ydziu,
ja Wilka uwielbiam.
n.

[Gość: HAU]

W zasadzie to jest całkiem ciekawe pytanie: czy lepiej czytac wilka step. "za
młodu" i doznać przy tym obowiązkowego :) dla pewnego typu ludzi wstrząsu
myślowego, czy tez czytac póżniej, z pewnym dystansem, a jednocześnie
doświadczeniem sprawiającym że się wie o co w tej ksiązce chodzi... Jednak dla
mnie, w literaturze Hessego coś jest nie tak... Nie wiem za bardzo co to
takiego, ale coś mi nie gra... I ma racje Kubasa, że tropiąc pewne kwestie...
lepiej czytac Manna!
pozdr.

[karodzaj]

w wątkach innych niż wspomniane pewne czytam też Manna :)

Ach, dwudziestoelecie międzywojenne- CZarodziejska Góra (na Faustusa czekam
cierpliwie od dawna), Steppenwolf i oczywiście Vigrnia Woolf. moja
najważniejsza półka.

a w któym wieku lepiej? do pewnych książek najlepiej jest wracać.

[karodzaj]

w wątkach innych niż wspomniane pewne czytam też Manna :)

Ach, dwudziestoelecie międzywojenne- CZarodziejska Góra (na Faustusa czekam
cierpliwie od dawna), Steppenwolf i oczywiście Vigrnia Woolf. moja
najważniejsza półka.

a w któym wieku lepiej? do pewnych książek najlepiej jest wracać.

[Gość: kubasa]

karodzaj napisała:

> w wątkach innych niż wspomniane pewne czytam też Manna :)
>
> Ach, dwudziestoelecie międzywojenne- CZarodziejska Góra (na Faustusa czekam
> cierpliwie od dawna),

Doktor Faustus to najwspanialsza ksiazka, jaka czytalem. Wydaje sie to
niemozliwe, ale jest nawet lepsza od Czarodziejskiej Gory. A Wilka Stepowego
zjada...

[Gość: Zdanka]

Oj tak,myślę,że HAU to niezwykle trafnie ujął ;ze mną jest podobnie...Niby
wszystko w u Hessego jest jak trzeba,i wątek ,i narracja ,i filozofia,i
metafizyka,a jednak jest coś nie tak i również nie bardzo umiem
sprecyzować,co...Jakaś taka 'podszewka ' czegoś ,na określenie czego brak mi
słowa...Może prześlizgnięcie się po paru bardzo istotnych sprawach z
kompletnym pominięciem ich sedna.Niby wszystko jest ,a zarazem nic nie jest
naprawdę.Obawiam się,że nie jestem w stanie dokładnie dookreślić tego "miejsca
pustegio" w jego tekstach,ale ono niewątpliwie istnieje.

[Gość: czapski]

ze jest słaba, a Hesse potwornie łopatologiczno- dydaktyczny

[Gość: adas]

Jakoś mi się ta powieść podzieliła na dwie części. Pierwsza intrygująca, a
Traktat o wilku stepowym genialny; druga niestety mnie zirytowała, młododziana
prostytutka ma być "lekiem na całe zło"? A już rozjazdów halucynacyjnych w ogóle
nie trafię. Z niemieckich pisarzy wolę: Roberta Walsera ("Willa pod Gwiazdą
Wieczorną), czy też Musila ("Niepokoje wychowanka Torlessa").

[Gość: adas]

Źle.Jakoś mi się ta powieść podzieliła na dwie części. Pierwsza intrygująca, a
Traktat o wilku stepowym genialny; druga niestety mnie zirytowała, młodociana
prostytutka ma być "lekiem na całe zło"? A już rozjazdów halucynacyjnych w ogóle
nie trafię. Z niemieckojęzycznych pisarzy wolę: Roberta Walsera ("Willa pod
Gwiazdą Wieczorną), czy też Musila ("Niepokoje wychowanka Torlessa").

[stella25b]

Czytajac ja mialam wrazenie, ze jest podobna do Sklepow cynamonowych Schulza.
Pewnie dlatego, ze traktuje o wyobcowaniu, samotnosci i zamknieciu w sobie...
A to, ze rzeczywiscie jest podzielona na 2 czesci jak moj przedmowca zauwazyl,
to tylko z niekorzyscia dla tej ksiazki. Pierwsza jest napewno ciekawsza juz ze
wzgledu na filozofie Nieztsche, ktora wlozona w usta Hallera calkiem ciekawie
brzmi. Druga czesc ta sexiarsko-kryminalna i jej specyficzny humor, faktycznie
niekazdemu moze przypasc do gustu.

[hania55]

Ojej, kojarzy mi się z egzaltowanymi nastolatkami, tzn. uwielbiałam tę książkę
mając lat 15 czy 16, a kiedy do niej zajrzałam w wieku nieco starszym,
zdziwiłam się, że mogłam ją przeczytać z zapartym tchem od deski do deski i
jeszcze jej sztucznością się emocjonować.

[Gość: Lila Róż]

Tak, "Wilk stepowy" jest po prostu pretensjonalny, tak jak cały Hesse... ale w
liceum, kiedy pojawiają sie pierwsze problemy z tożsamością, robi wrażenie:)
Powinnien być zakazany od lat 18:)

[hania55]

Zgadzam się :-)

[Gość: mamuna]

Może to nie jest całkiem dobry argument (bo dobra książka powinna się bronić
zawsze), ale jednak Hesse ujął stan ducha (niech będzie i licealny) który nie
był za dobrze przed nim opisany.

A w ogóle to nie jestem pewna, czy "wyrastanie" z niektórych rzeczy nie jest po
prostu regresją i rosnącym zwisem na wszystko - w przeciwieństwie do żywego,
wrażliwego odbioru świata, który charakteryzuje (trochę śmieszny, ale czemu
nieszczery? uczucia są prawdziwe) nastoletni okres Sturm und Drang.

[Gość: broch]

Hesse pisal Wilka.. pod bardzo silnym wplywem Junga. Zaczalbym od "oryginalu"
tzn C.J. (poniewaz w powiesci znajdziesz personifikacje ego, anime, siebie itp).
Moze ze wzgledu na jungowski leitmotif powiesc latwo trafia do nastolatkow.
Podobnie jednak jak inne powiesci pisane pod silnym wplywem psychoanalizy (np.
I.Svevo) wydaje mi sie ze Wilk dzisiaj troszke traci myszka.
Zaczalbym czytanie od Junga, potem "Wilk.." potem M. Eliade, Ramajana, "Gra.."
Potem zaczniesz zastanawiac sie jak mozna mieszac rzeczy tak rozne kulturowo jak
robi to Hesse. Mysle ze lepiej czytac Hessego w latach burzy i naporu, potem
Hesse moze nieco draznic. Chyba ze ulegniesz wplywom europejskiej interpretacji
buddyzmu czy hinduizmu.