"Tunel" Jacek Kaczmarski

[Gość: JOA]

Mi zaś "przejadły się" niejako stare utwory Jacka... i w 99 r. rzuciałam
się "wygłodniała" :) na Jego nowszą twórczość. Zarówno koncerty, kasety z
takimi programami jak "Pochwała Łotrostwa", "Sarmatia" "Wojna Postu z
Karnawałem", "Między nami" (lepsze jak się czyta, ale choć trzeba
przyzwyczaić się do opracowania muzycznego - nie jest to az taka klapa, jak
to niektórzy twierdzili), "Dwie skały" czy "Mimochodem" zawierają wspaniałe
utwory, zapadające w pamięć, mądre i uniwersalne. Nie zgadzam się zatem,
że "Konrad umarł, Gustaw się nie narodził". Narodził - i nadal będzie istniał
w naszej pamięci.

[Gość: MichalG]

A ja chcialem dodac tylko tyle, ze rowniez na "starych" programach Kaczmarskiego sa piosenki powszechnie mniej znane, ktore dla mnie osobiscie sa najwazniejsze. Dziady, Pusty Raj, "U wrot doliny" (to akurat Herbert;-). Warto to cale bogactwo przejrzec - wiele rzeczy mozna odkryc, lub odkryc na nowo.

[Gość: JOA]

"Dziady" też nie są Jacka - tylko, z tego co pamiętam - Jastruna.
Ale to prawda - w starszych programach Jacka tez jest mnóstwo dobrych utworów -
np.: Poczekalnia, Quasimodo, Powódź, Pieśń o śnie... Wcześniej napisałam trochę
z przekory, bo zdenerwowały mnie zlekka słowa pana mikołajewskiego, że
twórczość Jacka w latach 90tych jest kiepska.

[Gość: Ludwik Górski]

Dlaczego o tomiku nowych wierszy Kaczmarskiego musi pisać ktoś, kto zatrzymał
się kilkanaście lat temu w Twórczości Jacka??

[gwidosz]

Autor tej recenzji - jak wielu ludzi z legitymacją klucza politycznego -
zatrzymał się na etapie "Naszej klasy", "Arki Noego" i "Zbroi", czyli jego
zdaniem utworów dowalających komunie. A - jak na ironię - nawet tamte utwory są
uniwersalne i konotacje stanowojenne zubażają je straszliwie.
Dla bardzo wielu wielbicieli twórczości Jacka konotacje polityczne nie mają już
na szczęście znaczenia. Oni zaczynali poznawać Jego twórczość od "Między
nami", "Dwóch skał" czy "Mimochodem".
Jak się domyślam, wymienione przeze mnie tytuły programów pan Mikołajewski co
najwyżej ledwie kojarzy. Przykre, że największa w Polsce, z wielkimi
aspiracjami opiniotwórczymi gazeta, pozwala sobie na to, by powierzać tematy
ludziom o tak miernych kompetencjach.
Krzysztof Nowak.

[uhuhu]

Twórczość Jacka jest mi bliska od dobrych paru lat. Szczególnie cenię - w
warstwie tekstowej - dwa programy Jacka. Pierwszy z nich to "Dzieci Hioba"
(pomijając trzy wiersze streszczające Trylogię Sienkiewicza), drugi - "Wojna
postu z karnawałem" z przepięknym, kończącym płytę dziełem "Jan Kochanowski",
gdzie w ostatnim refrenie słychać:

Im mniej cię co dzień, miodzie -
Tym mi smakujesz słodziej:
I słońcem i księżycem,
Rozkoszą nienasyceń,
Szczodrością moich dni -
Dziękuję ci.

"Tunel" dopiero odkrywam. Przyzwyczaiłem się już do dźwięków towarzyszących
wierszom Jacka i troszkę inaczej poznaję ten materiał niż większość
poprzednich. Autor artykułu pisze: "Czytając dość obojętnie ostatnie utwory
Kaczmarskiego, zacząłem się zastanawiać, jak brzmiałyby, gdyby je śpiewał.
Jednak nie umiałem sobie wyobrazić, więc wycofałem się z tego ćwiczenia." Chyba
tego nam bardzo brakuje. W przypadku Jacka dźwięk niesamowicie wzmacniał
przekaz.

[Gość: JOA]

To prawda, wzmacniał, szczególnie odbiór całości utworów. Ale - byc może - mam
lepszą wyobraźnię muzyczną od pana Mikołajewskiego, bo przy niektórych
wierszach z "tunelu" (szczególnie tych pogodniejszych - lub bardziej
ironicznych - jakbym wiedziała, jak Jacek mógłby to zaspiewać.

Z drugiej strony - poznawanie tych utworów z kartki, nie ze słuchu, wzmacnia
dla mnie siłę samego słowa, samej, własnej melodyki wiersza. Czy zauważyliście
jak Jacek chętnie bawił się aliteracją (na co nie zwraca się zazwyczaj uwagi w
czasie koncertu)?

[Gość: JOA]

Przykład jednej z wielu aliteracji używanych przez Jacka :)

"Starzejesz się, stary - i ja się starzeje
latami nie liczy się losu:(...)" :)