Kuczok "Gnój"

[Gość: ask]

ot tak po prostu jestem ciekawa, co sądzicie o tej ksiazce i pisarzu w
ogole... moze juz dosc narzekania na Pilcha, czas zlekcewazyc starania
Kontrowersyjnego_Pisarza [hehehe] o wieczny szum wokol niego... na tym
forum tylko Masłowska, Grochola, Gretkowska, Pilch...[jak widac umieją się
promować] co myslicie o Kuczoku?

[lostdog]

"gnój" to jedna z lepszych książek, jakie ostatnio przeczytałem. wojciech
kuczok to - moim zdaniem - nadzieja młodej polskiej prozy... oby tylko nie
przeniósł się do warszawy, tak jak pilch ;P.
----------------------------------------------
actionnetwork.org/campaign/hungerstrike

[another_story]

Bardzo dobra książka. Innych nigdzie nie spotkałam, ale postaram się w
przyszłości nadrobić.

[fremde]

Chętnie ujrzałabym Kuczoka wśród nominowanych do Nagrody NIKE, a nawet na
podium. "Gnój" to jedna z lepszych książek, jakie udało mi się w tym roku
przeczytać. Zastanawiam się, czy jego opowiadania są równie warte uwagi. Zna je
ktoś?

[loginka1]

Ja czytałam jedynie opowiadania - zbiór "Szkieleciarki" i dla mnie były
niezwykle interesujące. Na pewno jest się czym podelektować.

[Gość: dorota]

Kuczok był już nominowany do NIKE. Za "Opowieści słychane". Świetnie pisze.
Zarówno opowiadania, jak i powieść. Jak ktoś jeszcze nie czytał - polecam

[agent.literacki]

A ja chyba zrobiłbym błąd i... nie wydałbym tej książki. I może kasa przeszłaby
mi bokiem, ale chyba nie dałbym się przekonać... Podobne zdanie mam zresztą o
Masłowskiej, niestety.

Moim zdaniem - książka Kuczoka jest po pierwsze źle napisana. I to wystarczy.

A jak już przejdzie po mnie tuman kurzawy, wzburzony stopami wzburzonych
wielbicieli, to może i czas na refleksje też się znajdzie?

Pozdrawiam serdecznie
Maciej Ślużyński
www.agentliteracki.republika.pl
Pisarze pracują ciężko, ale przynajmniej na siedząco...

[pax_tibi]

mnie się ta książka średnio podobała, raczej to jedna z tych, których zadaniem
jest złamanie jakiegoś tabu i opisanie pewnych zjawiska społecznych, literacki
dość dobra, ale ogólnie nie należy jej przeceniać

[another_story]

Nie wydaje mi się, żeby ta książka stawiała sobie za główny cel łamanie tabu na
temat przemocy w rodzinie. Jak na mój gust, chodziło w niej przede wszystkim o
napiętnowanie tego, co kiedyś nazywano filisterstwem (stąd pewnie te odwołania
do Prousta). Ta sprawa udała się autorowi świetnie - płakałam ze śmiechu, a
jednocześnie czułam się coraz bardziej przygnębiona trafnością jego obserwacji
i celnie skierowaną ironią. Podobał mi się również język, mieszczący w sobie
zarówno elementy gwary, jak i prozy poetyckiej (plus intrygujące gry słowne,
których też jest tam przecież mnóstwo). Tak więc zarzut, że zostało to "źle
napisane" w ogóle do mnie nie trafia.

mile zaskoczyla

[clevera]

Przeczytawszy uprzednio multum wypowiedzi krytyków, nastawiłam się na okrutne
sceny "maso-sado" w relacjach rodzinnych. Owszem, są, ale jest to tylko jeden
z wątków książki. Spodobała mi sie przede wszystkim celna ironia i humor, za
pomocą którego autor przekazuje smutne prawdy. No i ta umiejętność operowania
słowem : "... dowiedział się od matki,że zaszła z jego powodu dalej niż
kiedykolwiek i ciążą jej konsekwencje, które będzie musiała donosić..." :)