Bruno Schulz

[Gość: Karolcia]

Zastanawia mnie fakt, ze praktycznie w ogole sie tutaj nie pisze o tworczosci
Bruno Schulza...Dlaczego?Czyzby nikt juz (poza mna) nie czytal takiej
literatury?
Nooo, piszcie!!!

[a.adas]

Może działa klątwa lektury szkolnej??? Jak w kilku innych przypadkach
(Gombrowicz, Lem, może nawet Saint - Exupery). Człowieka, który wpisał "Sklepy"
na listę lektur, powinno się wygnać na Antarktydę, nago i z malutkim pudełkiem
zapałek. Oczywiście z Schulzem warto się zapoznać już w wieku lat nastu, ale
czy koniecznie z całością???
Schulz po prostu nie jest łatwym pisarzem, nawet nie tyle do odczytania, a do
zwykłego przeczytania. Trzeba wracać i wracać, czytać pojedyncze akapity, ba -
zdania słowa, wielokrotnie...
Bardzo polecam Danilo Kisa, a przynajmniej "Ogród, popiół" Serba
książkę, którą mógłby napisać Bruno S., gdyby jakimś cudem przeżył wojnę

[Gość: Karolcia]

Mi nie czytalo sie Schulza latwo w tramwajach, na przystankach i przed lekcja(w
liceum), ale jak pozniej do Niego wrocilam wystarczylo troche skupienia, a
wlasciwie bardziej-checi, a Schulz sam sie czytal. A moze moje wyczucie
estetyki jest bliskie Jego?Moze dlatego taka przyjemnosc sprawia mi czytanie
zarowno "Sklepow cynamonowych" jak i "Sanatorium pod klepsydra"? No, moze z
wyjatkiem "Wiosny"(z "Sanatorium" - jakos wciaz idzie mi ciezko).
Mi osobiscie wielka frajde sprawia takie powolne czytanie, smakowanie slow i
wracanie do poszczegolnych akapitow.
:)

[a.adas]

Kiedyś (dawno, dawno temu...) próbowałem czytać "Sklepy". Poległem po trzech,
czterech opowiadaniach (choć to na pewno nie najlepsze słowo w odniesieniu do
Schulza). Wróciłem całkiem niedawno, i nie przysiągłbym, że wszystko
zrozumiałem. Schulz jest odłozony do ponownego przeczytania.
"Wiosna" - szalony romans łotrzykowski... no tak... to pewnie
najbardziej "odjechana" rzecz w dorobku Schulza, tutaj to każde słowo trzeba
czytać dwadzieścia razy, a i tak: "X, mógłbyś wyjaśnić o co chciał wyrazić
autor tym utworem?".
Ja najbardziej lubię tytułowe opowiadanie z "Sanatorium Pod Klepsydrą".
Ostatnio w jakimś antykwariacie widziałem opracowanie, bodaj
Sandauera, "Sklepów", znacznie grubsze od tomu Schulza. Ot, krytyka...

[Gość: jaija]

tak, masz rację - to jest TO, KSIĘGA po prostu...wszystko inne to skażone
apokryfy...:)

[Gość: jaija]

...to, co napisałam, miało być do Karolci:D, poniżej

[Gość: Karolcia]

Sandauera?A moze jednak Ficowskiego, albo ewentualnie Jarzebskiego widziales?Bo
Sandauer to napisal slynna przedmowe do dziel Schulza pt. "Rzeczywistosc
zdegradowana". Ale mniejsza o to. Jest cala masa roznych opracowan prozy
Schulza-sama mam kilka:)
Jest w ksiegarniach b.b.fajny(!)"Slownik schulzowski" - jak ktos interesuje sie
Schulzem to powinien go sobie sprawic i czytac sukcesywnie, po kawalku-wtedy
jest fajnie.
A tak swoja droga to ja tez b.lubie "Sanatorium" - to tytulowe opowiadanie, a
poza tym "Ksiege", "Genialna epoke","Emeryta" no i cale "Sklepy" i czasami
nawet czytam je sobie do poduszki. Schulz jest wg. mnie szalenie inspirujacy i
co najwazniejsze, po poznaniu Jego tworczosci, poczulam takie dziwne uklucie:
to jest TO, juz nigdzie indziej TEGO nie znajde, a mimo wciaz szukam, ale juz
czego innego. I za to jestem Mu wdzieczna.
PS. mam nadzieje, ze zbytnio nie pokrecilam z tym "szukaniem" :)

[a.adas]

Po przejrzeniu kilku stron internetowych skłaniam się ku twierdzeniu, że mogło
tak być.
Proza / Bruno Schulz ; [wstęp : Rzeczywistość zdegradowana. Rzecz o Brunonie
Schulzu] Wydawnictwo Literackie, [1973]

Tylko, żeby nie zauważyć tekstu samego Schulza... te starcze prezypadłości, ech

[Gość: jaija]

B. Schulz jest chyba najlepszym towarem eksportowym Polski:D Świetny w każdym
calu. Zwłaszcza, kiedy zaczyna się go czytać mając jeszcze świeżą, nastoletnią
głowę. Ja lubię słuchać do czytania Schulza płytę zespołu Black tape for a blue
girl "Remnants of a deeper purity", świetnie wprowadza w klimat, człowiek się
po prostu "rozpływa". No i któż mógłby przetłumaczyć "Proces" Kafki, jeśli nie
Schulz?!
Schulzowskie metafory, wyczucie zmysłowości języka, jest po prostu powalające.
Ciekawe, na ile języków został przetłumaczony. Powinien być znany na całym
świecie. Gdyby pisał teraz, nie wywinąłby się od Nobla:D A wtedy..cóż...

[Gość: Karolcia]

> B. Schulz jest chyba najlepszym towarem eksportowym Polski:D Świetny w każdym
> calu
Tak, dokladnie tak!
Chyba moge bez zastrzezen i oporow powiedziec, ze tworczosc Schulza jest dla
mnie "naj" - pod kazdym wzgledem.
A znacie Jego prace plastyczne, np. te z "Ksiegi balwochwalczej"? - To one
przyciagnely mnie do Niego(juz pod koniec liceum), po tej jakze plytkiej
znajomosci Jego tworczosci literackiej.
Mam jeszcze jedna ciekawostke:jest niemiecki komiks inspirowany "Sklepami
cynamonowymi" Dietera Judta "Heimsuchung und andere Erzahlungen von Bruno
Schulz"- baaaardzo dobry!-Znacie?(Mi przywiozla kochana siostra z Berlina, ale
bylo go Jej bardzo ciezko zdobyc)

[recherche]

> > B. Schulz jest chyba najlepszym towarem eksportowym Polski:D


...a raczej byłby, gdyby dało się go przetłumaczyć porządnie i tak jak
trzeba... a to chyba niemożliwe. Chyba. :)

Pozdrawiam :)

Przekład "Procesu"

[Gość: Marek]

Cytat: "No i któż mógłby przetłumaczyć "Proces" Kafki, jeśli nie
Schulz?!"
Zalecałbym w tym względzie ostrożność. Najprawdopodobniej bowiem to nie Schulz
(przy całym szacunku jakim go darzę) jest autorem tego przekładu, lecz kobieta
z którą był wówczas związany, (z tego co pamiętam nazywała się Józefina
Szelińska). Przekład ukazał się jednak pod nazwiskiem Schulza, który go
przejrzał i naniósł swoje poprawki. Być może stało się tak dlatego, że Schulz
miał już wówczas (w 1936 r.) ustaloną renomę w literackiej Polsce, przez co
książka w ogóle się ukazała.
Kobiety... Bywają niezrównane! Przekład "Procesu" jest według mnie wybitny!

[Gość: kwiecienka]

na stronie www.brunoschulz.org jest lista przekładów z całą biliografią, chyba
35 języków, fajnie - niewielu polskich pisarzy może się tym "pochwalić" (Lem,
Kapuściński)
ale przekłady to jedno, a (powszechna) znajomość choćby nazwiska to drugie..

[bobofruit99]

Powszechnie to na świecie Schillera nawet nie znają. Za to rozmawiałem raz ze
studentem romanistyki z Meksyku. Znał Wata, Schulza, Gombrowicza i Mickiewicza.
Okazało się się, że oni tam Pana Tadeusza czytają jako przykład nowożytnego eposu.

[Gość: ELA]

A ja Schulza nie cierpię. Dla mnie to jakiś bełkot. Literatura pozbawiona sensu.

[Gość: Karolcia]

> B. Schulz jest chyba najlepszym towarem eksportowym Polski:D Świetny w każdym
> calu
Tak, dokladnie tak!
Chyba moge bez zastrzezen i oporow powiedziec, ze tworczosc Schulza jest dla
mnie "naj" - pod kazdym wzgledem.
A znacie Jego prace plastyczne, np. te z "Ksiegi balwochwalczej"? - To one
przyciagnely mnie do Niego(juz pod koniec liceum), po tej jakze plytkiej
znajomosci Jego tworczosci literackiej.
Mam jeszcze jedna ciekawostke:jest niemiecki komiks inspirowany "Sklepami
cynamonowymi" Dietera Judta "Heimsuchung und andere Erzahlungen von Bruno
Schulz"- baaaardzo dobry!-Znacie?(Mi przywiozla kochana siostra z Berlina, ale
bylo go Jej bardzo ciezko zdobyc)

[bobofruit99]

Bez sensu? Możesz wyjaśnić, jaką koncepcję semiologiczną przyjęłaś? Chodzi o
brak znaczenia czy oznaczania? Jaki jest sens zdania "literatura pozbawiona sensu"?

[scribs]

To chyba jest zatrudne dla ELI.

A tak między innymi, w Drohobyczu naprawdę jest ulica, która mogła, a wlaściwie
posłużyła za pierwowzór tej z "Ulicy krokodyli", jest to ulica Stryjska
Znajduje się ona w pobliżu rynku Drohobyckiego, zaczyna się od, bodajże,
poł.-wsch. rogu rynku i biegnie w dół. Tak więc stojąc na samym początku ulicy,
widać całą jej długość. Dokładnie tak jak opisywał to Schulz. Zresztą
pamiętam(byłem parę razy w Drohobyczu) właśnie tą "specyfikę architektoniczną"
niektórych kamienic z tej ulicy, które zachowały się do dziś. Te "monstrualne
sztukaterie" i "karykaturalne fasady".
No, zaimprowizowanego dworca "na zakręcie" już nie ma, i po ulicy nie
przechadzają się prostytutki w koronkowych sukniach, czy to żony fryzjerów, czy
to w sklepach smukłych subiektek.
Dla mnie, to jest coś niesamowitego. Miejsce z fikcyjnego świata stworzonego
przez Schulza, ma swoj odpowiednik w rzeczywistym. Ale to nie jest jedyny
przypadek w literaturze. Tyle, że dla mnie jest jaknajbardziej namacalny.
Tak na marginesie: Przypominają mi się od razu "Siedem przechadzek do lasu
fikcji" U. Eco, też warto poczytać.

[bobofruit99]

Wiosną byłem w Drohobyczu. Pierwsze, co zrobiłem po przyjeździe, to poleciałem właś

[bobofruit99]

Wiosną byłem w Drohobyczu. Pierwsze, co zrobiłem po przyjeździe, to poleciałem
właśnie na Stryjską. Osoby nieuprzedzone lekturą "Ulicy Krokodyli" pewnie
niewiele by w niej dostrzegły poza karykaturalnością sypiących się fasad i
komicznie wielką siedzibą milicji, na mnie zrobiła duże wrażenie. Ale największe
wrażenie zrobił na mnie spacer w okolicy willii Landaua. Po tym, jak bardzo
dokładnie pokazano mi skąd strzelał Landau, gdzie stali Żydzi, do których
strzelał, i po pieczołowitych oględzinach domu, udało nam się zapuścić
niespiesznie w jakąś przedziwną uliczkę; kwiecień był, ale tam na południu już
bardzo bujno-zielony i kwiecisty, idziemy asfaltową ulicą, wokół chylące się ku
upadkowi domeczki pamiętające Schulza i zapuszczone, na wpół dzikie ogrody.
Nagle na środku ulicy dziura w nawierzchni i spod niej wyrastające jakieś
chwasty, zielicha, krzew jakiś nawet... i wiele takich kwiatków w Drohobyczu.
Więc ta proza, być może "degraduje rzeczywistość", być może degraduje tradycyjną
relację między literaturą, językiem a światem, a jednak pozostaje śmiertelnie
adekwatna, o czym przekonałem się fenomenalnie.
Smutne są dwie rzeczy. Jedna, to polityka udostępniania resztek fresków Schulza.
Nie można ich oglądać, chyba że da się w łapę dyrektorowi muzeum (3 dolary od
osoby)

[Gość: Scribs]

Mam pytanie odnośnie fresków: w którym muzeum się znajduje? Ja wiem, że w
Drohobyczu jest muzeum tzw. "Muzej krajeznawczyj" na ulicy I.Franki, możliwe, że
jedyne - chodzi o to muzeum? I jescze chciałem się zapytać, jak to wygląda z tym
udostępnianiem? Od razu można sobie pójść, od tak, do gabinetu dyrektora i
wręczyć mu te 3 dolary, czy jednak to jest bardziej skomplikowane?
Na to drugie pytanie jeśli nie chcesz nie musisz odpowiadać, chodzi mi o to
skomplikowanie. Niestety, to jest przykład tego, że na Ukrainie jest wiele
rzeczy których nie powinno być. Ale gdybym jednak znalazł się w Drohobyczu,
naturalnie chciałbym obejrzeć freski.

[bobofruit99]

Nie popiszę się pamięcią i znajomością nazw ulic. Byłem w dwóch muzeach. Jedno,
mieści się w obskurnym parterowym domu, szliśmy tam ulicą, przy której znajduje
się Uniwersytet Pedagogiczny, potem w lewo. I tam dowiedzieliśmy się o
możliwości zobaczenia fresków. To drugie, właściwe, ma siedzibę w kilku
budynkach

[Gość: Karolcia]

A ja i tak strrrasznie wam zazdroszze tych podrozy "sladami prozy Schulza".
Sama marze o tym od lat, ale jakos sie nie zlozylo:(
mam takie formalne pytanie:jak tam dojechaliscie i ile to Was kosztowalo?tak w
przyblizeniu, nie chodzi mi o konkretne kwoty, ale tak "mniej wiecej", ile?

[Gość: Scribs]

Do Przemyśla, a z Przemyśla za 2 zł busem na piesze przejście graniczne, w
Medyce, . Pożniej z Szehyni, które znajdują się już po ukrainskiej stronie, za
jakieś 6-7 hryweń (mniej więcej 4-6 zł), można dojechać busem do Drohobycza(ok.
80 km od granicy polsko ukrainskiej).
No ale je nie wiem jak jest z hotelami w Drohobyczu, ile kosztują? Te informacje
musiałabyś sama znależć. Poszukaj. Powodzenia

[Gość: Karolcia]

Wielkie dzieki!!! Cos pomysle/wymysle/pokombinuje!
POzdrawiam:))))

[Gość: Brunoforever]

Schulz to najlepszy pisarz polski jest , on i Gombrowicz, najlepszy w sensie
nowatorski, wyjątkowy, odkrywczy. Bo jeśli nie oni to kto????
Szymborska ratuje honor wspólczesnych, jest uniwersalna i też wielka.. Miłosz
dla mnie już nie...
Schulz - tu jest rzeczywiście problem z przekładem , niuanse językowe; ale
błagam cytajcie go bo to wielka literatura do kontemplacji, metafizyczna,
zapalcie coś, wypijcie i czytajcie jeśli inaczej nie potrafici wniknac w tę
metafizykę

[Gość: j]

> A ja Schulza nie cierpię. Dla mnie to jakiś bełkot. Literatura pozbawiona
sensu


A ja Schulza lubie. Literatura pozbawiona sensu. A kto powiedzial, ze musi byc
sens? W tym bezsensie jest sens.

[nightchild]

DZIĘKUJEMY "PRZYJACIOŁOM" Z JAD (TAK POWINNA WYGLĄDAĆ PISOWNIA !!!) VASHEM ZA
BEZWSTYDNĄ KRADZIEŻ FRESKÓW Z DROHOBYCZA !!!!

[Gość: jaija]

Tak, ta kradzież była wyjątkowo bezwstydna. Coś nieprawdopodobnego. I nikt nic
na to, skandal. Mam nadzieję, że im ktoś to gwizdnie.

[Gość: vardebedian]

Kiedy trzy lata temu, pewnego sierpniowego dnia, dostałem w moje spocone
ręce: "Traktat über die Mannequins oder das zweite Buch Genesis" poczęła mnie
boleć głowa. Jednakże po jakimś czasie, język schulzowski wydał się być tak
ultrakoloidalny, że sam chciałem zostać Demiurgiem. Choć role manekinów miały
być krótkie, lapidarne, bez dalszych planów, i bez dłuższego oddechu. To i tak
role te - pocwiartowały moj umysł na długie lata. Do literatury Schulza
powracam zawsze chocby ze wzgledu na jego barwny, fantazmatyczny, heretyczny i,
arabeskowy język.

Komiks

[Gość: Maurits]

Mam pytanie do Karolcia. Słyszałem juz conieco na temat komiksu Dietera
Judta "Heimsuchung und andere Erzahlungen von Bruno
Schulz". Czy masz pojęcie gdzie ów komiks może być dostępny (jestem
ograniczony, chwilowo do południowych rubieży naszego kraju i internetu, więc
Berlin niestety odpada)? Może wiesz kto mógłby takie cudo sprzedać (choć
przypuszczam, że nikt przy zdrowych zmysłach nie pokusi się na coś takiego)?
Jeśli ktokolwiek wie cokolwiek na ten temat i skłonny byłby podzielić się tą
wiedzą, będę niezmiernie wdzięczny.

Fascynacja Schulzem

[makusia_p]

Jestem żywym, "zdobiącym świat" ;-) przykładem docenienia osoby Schulza!
Przyznam,że do prac palstycznych, grafik mam inny stosunek, żywię inne emocje,
ale proza, proza była dla mnie odkryciem niezwykłym. Barokowość języka zbliżona
do stylu iberystów, opiewana kresowość zagubionego w czasie mikroświatu sennego
miasteczka, baśniowość tak zbliżona do tej Leśmianowej. Po nim nikt już tak nie
pisał... A tak niewiele dzieliło go od wolności, przynajmniej tej fizycznej...
Nawet gdyby opuścił granice getta drohobyckiego nie mógłby, co manifestował w
swoim życiu, mieszkać poza Drohobyczem, z którym łączyla go niewidoczna ale
niezwykle silna "pępowina". Za nim palsując się Witkace, Gombra przynajmniej w
mojej hierarchii...

[makusia_p]

Dwie książki kojarzą mi się ze światem literackim Schulza...
Amosa Oza "Dotknij wiatru, dotknij wody" Muza 1998,
Krystiana Lupy "Labirynt" WAB 2001
Czytaliście?
Macie podobne odczucia?