Alistair MacLean

[Gość: piotrek]

które książki najlepsze? jak wam się podoba styl tego autora i dlaczego? czy
warto tracić/poświęcać/przeznaczać czas na czytanie jego książek? ile książek
tego autora przeczytaliście, było warto?

moim zdaniem autor genialny pod każdym względem, akcja książki budowana jest
stopniowo co trzyma w napięciu do ostatnich linijek na ostatniej stronie
gdzie następuje rozwiązanie akcji, przeczytałem niewiele jego książek
- "Działa Nawarony"
- "Komandosi z Nawarony"
- "Partyzanci"
- "Tabor do Vaccares"
- "Złote Wrota"
- "Mroczny Krzyżowiec"
- "Rzeka Śmierci"
- "Santoryn"

oczywiście najlepsze były dwie pierwsze, a co wy sądzicie ?

[Gość: lilka]

Przeczytalam chyba wszystko, co było u nas tłumaczone :) Dla mnie warto, to
zależy od nastroju. Za jedną z lepszych uważam "Noc bez brzasku"

jeszcze jedno

[Gość: lilka]

Wyjątkowo nie podobała mi się "Lalka na łańcuchu"

absolutnie nie

[martolka]

Lalka na Łańcuchu jest najlepszą jego książką, potem Noc bez Brzasku, Działa
Nawarony, Tylko Dla Orłów, Stacja Arktyczna Z., i Szatański Wirus.

[baronowa.solowiejczyk]

HMS Ulisses - mistrzostwo świata. Inny nieco gatunek, niż wymienione, ale
najlepsza.
Dobre było jeszcze "Na południe od Jawy" (chyba taki był tytuł)

[scoutek]

baronowa.solowiejczyk napisała:
> HMS Ulisses - mistrzostwo świata. Inny nieco gatunek, niż wymienione, ale
> najlepsza.

to najlepsza ksiazka Alistara bo prawdziwa.....

[Gość: Mattie]

Przyczytałem praktycznie wszystko, chyba nie udało mi się nigdzie dopaść tylko
jednej, może dwóch książek (zresztą ogromną większość z nich mam ;-) ). MacLean
moim zdaniem był mocno nierówny, rewelacyjny za młodu, tak do połowy lat 70-
tych a potem to już niestety równia pochyła, tą jego ostatnią twórczosć z lat
80-tych, pisaną w 100% na zamówienie Hollywoodu to sie już po prostu czytać nie
da. Z tych ksiażek które tu wymieniłeś kilka jest całkiem dennych moim zdaniem
(partyzanci, santoryn, złote wrota), brakuje kilku perełek jak choćby 48
godzin, wspomniana Noc bez Brzasku, Stacja Arktyczna Zebra. Już holender nie
pamiętam tytułów, czytalem to wszystko lata temu.

A tak swoją drogą; czy mi się wydaje czy MacLean to w tej chwili jest dostępny
wyłącznie w antykwariatach? Bardzo ale to bardzo dawno nie widziałem nic tego
pana w księgarni. Szkoda.

[Gość: Mattie]

Z dość dobrych przypomniały mi się jeszcze "San Andreas", "Szatański Wirus"
(boże, co za tytuł...) i "Ostatnia Granica". Więcej grzechów nie pamiętam ;-)

[Gość: bonzo]

Rispekt! Widać ześ obyty w temacie! :-)
W pełni się zgadzam "Stacja..." ciut lepsza od "Nocy bez brzasku" (może dlatego
ze zepsułem sobie zabawe i po 1/3 przeczytanej zgadłem kim był Bad Guy)
Zaczałem swoją przygode z Alistairem jak wielu czyli od "Dział..."
i "Komandosów". Duże wrażenie na mnie wywarła "Siła strachu" i "48 godzin" no
i "Mroczny krzyżowiec"

Co do antykwariatów to masz racje - teraz tego nikt nie wydaje (poza
GW "Działa...") bo za duza konkurencja a w ksiegarni poza wyjatkami to schodza
nowosci na topie (2-3 lata na rynku potem równia pochyła w sprzedaży), wiec
nikt nie zaryzykuje "odgrzewać kotleta" choc szkoda...

[fabianstory]

Maclean to końcówka lat 50. i koniec lat 60. Wtedy powstały najlepsze dzieła
autora. Potem alkoholizm uniemożliwił wspięcie się na wyżyny w tym gatunku
literackim. Najlepsze literacko, i nie tylko, to

"Siła Strachu"
"48 godzin"
"Noc bez brzasku"
"Mroczny krzyżowiec"
"Lalka na łańcuchu"
"Złote rendez-vous"
"Mroczny krzyżowiec"
"Stacja arktyczna zebra"

Z późniejszymi tomami bywało różnie. Najciekawsze jego książki to te pisane w
pierwszej osobie. Czytając dziś MacLeana, nasuwa się jedna smutna refleksja, że
w porównaniu z niektórymi współczesnymi autorami kryminałów i dreszczowców, np.
D. Brownem, to był liteart pełną gębą.

[karol.mojzesz]

Bardzo dobry autor kryminalnych dreszczowców. Cenię go za dobry warsztat,
ciekawą fabułę i stworzenie pewnego kanonu w tym gatunku literackim. Kiedyś
lubiłem kryminały, McLean był jednym z lepszych fachowców. Do dziś utkwiły mi
trzy jego książki, wybitne: "When the 8 bells told", "Night without end" i "The
fear is key" (mogłem coś pomylić!). Majstersztyki! Już to padło w tym wątku, a
ja powtórzę z satysfakcją, że niejaki Pan Brązowy, autor gniota współczesnego
pt. "Anioły i demony", mógłby się uczyć na książkach McLeana. Nie uczył się
(nie ten wymiar pisarski, nie ta ikra, czytaj: jaja) i rezultat znamy -
wymęczony potwornie, nudny jak flaki z podwójnym olejem dreszczowiec "Anioły i
demony", wywołujący jedynie dreszcz nudy. Nie wiedziałem, że MaLean był
alkoholikiem; jedynie, że za kołnierz nie wylewał, to wiedziałem, bo domyśliłem
się podczas lektury. Miał facet talent do historyjek, umiał je opowiedzieć
interesująco. Życzę tego wielu uznanym za wybitnych pisarzy z kręgu tzw.
literatury pięknej wyrobnikom pióra i zwykłym grafomanom. Niedoczekanie wasze,
niedojdy!

[Gość: Sylwia]

MacLean to absolutnie wspaniały pisarz! Szkoda, że już nie żyje!Od lat zbieram
jego książki i chyba mam wszystkie, jakie sie ukazały drukiem a czytałam każdą
po kilkanaście razy.Nie czytałeś najlepszych:" 48 godzin", "Jedynym wyjściem
jest śmierć", "Pociąg śmierci","Nocna Straż". Dużo by wymieniać.
Poczytaj,zachęcam! Jak chcesz, to mogę Ci podać całą listę jego książek.

[mallina]

o wlasnie..
"jedynym wyjsciem jest smierc" - to pierwsza ktora przeczytalam
bardzo ja lubie
a "lalke na lancuchu" podobnie jak wyzej martolka uwazam za jedna z najlepszych..
zaluje, ze w ksiegarniach ksiazek MacLeana nie ma, chetnie uzupelnilabym kolekcje:-)

[agata_to_ja]

Szkoda, że tak rzadko jest wymieniana jego wspaniała, najwspanialsza książka -
HMS Ulisses. W swoim czasie nie mogłam się otrząsnąc po jej lekturze.

[Gość: piotrek]

jestem na etapie czytania "HMS Ulisess"

[Gość: Kubu]

Bo ciężka jest. Dobra ale ciężka (bo prawdziwa w przeciwieństwie do wszystkich
pozostałych).

Ja się przyłączę do już zadanego pytania: czy ktokolwiek Macleana ostatnio
wydawał czy tylko antykwariat?

[Gość: pioterk]

wydała ... Gazeta Wyborcza w swojej kolekcji :-)
osobiście mam 8 czy 7 książek MacLean'a wydanych w latach 80 i 90 XX wieku.
Tata kupował i teraz jestem mu za to wdzięczny.

[alluette]

Wg mnie najlepsza jest "Stacja arktyczna Zebra" a zaraz za nią "Tabor do
Vaccares". Zauważyłam też, że wiele zależy od przekładu - np. Tabor do Vaccares
czytałam w dwóch przekładach i jeden bił drugi na głowę - niestety nie pamiętam
autora tego lepszego...

pozdrówka
a

[akondze]

Pytanie było - czy warto?
Warto - na pewno jeden ze zręczniejszych pisarzy gatunku, jakby to określić?,
sensacyjnego....
Najwięcej jego książek przeczytałem jakąś dekadę temu, będąc dość młodą osobą -
czytało się bardzo dobrze.....

Ze swojej strony polecam czytanie książek w językach obcych - wtedy
kwestia 'czy warto' rozważona może być bardziej na korzyść książki - nawet jak
jest to gniot, to zawsze się nieco podszkolimy z języka.....

[akondze]

Ciekawsze książki:
'HMS Ulisses'
'Siła Strachu'
....parę innych

Podobała mi się także biografia Kapitana Cooka, którą napisał, no ale to nieco
inny obszar pisarstwa....

[thomas29needles]

Czy było warto? Jasne! No, miałem wtedy z 15 lat, inaczej się wtedy takie
rzeczy odbiera, ale współcześni autorzy sensacji naprawdę wiele mogliby się
nauczyć od MacLeana. Przyzwoity styl (bez drewnianych kawałków rodem z seriali
TVP), znakomity warsztat i umiejętność budowania akcji.

Wiele szczegółów już zapomniałem, ale szczególnie utkwiły mi w pamięci:
- 48 Godzin
- Stacja Arktyczna Zebra
- Santoryn
- Tabor do Vaccares

[Gość: sue21]

Najlepsze zdecudowanie "Działa" i "Komandosi z Nawarony". Świetnie czyta się również "Stację arktyczną Zebra". Rzeczywiście fantastyczne napięcie i wzory godne naśladowania. Warto poświęcić czas choćby na te klasyczne dzieła, choćby dlatego że to klasyki gatunku, poza tym czytanie ich daje wiele przyjemności i całkowite oderwanie się od świata!

[Gość: gość na portalu]

"Stacja arktyczna Zebra" - do końca nie wiedziałem kto jest zdrajcą,a poza tym
naprawdę świetnie zbudowana intryga,powoli odsłaniająca o co tak naprawdę
chodzi...
"Tylko dla Orłów"(przesadził z helikopterem,aż tak zaawansowanych to wtedy nikt
nie miał)i "Działa Nawarony" oraz "Komandosi z...",te 3 ostatnie tytuły o
ludziach zmęczonych brudem wojny,ale wierzących,że dzięki temu co robią mogą
ocalić,albo przywrócić jakieś ideały czy porządek i zakończyć ten koszmar,poza
tym to książki o ludziach,którzy nic nie pozostawiali przypadkowi-"Tylko
dla..."-tu wszystko bylo zaplanowane,łącznie z drogą ucieczki,aż po spiłowanie
iglicy w broni domniemanego zdrajcy-pierwszy raz też spotkałem się(czytałem te
książki we wczesnej młodości)z intrygą uknutą tylko po to,aby zdobyć dowody na
zdradę,zakonczenia wszystkich tych powyższych książek dalekie też są od
hurraoptymizmu,zakończenie misji raczej jest odpoczynkiem,co najwyżej poczuciem
spełnionego obowiązku wobec brata i ojczyzny(wiem,górnolotnie to brzmi,ale u
Mcleana takie nie jest)-jak w "...Zebrze" lub wobec ludzi stojących po tej
samej stronie("Działa..."i "Komandosi...")przy czym jak wspomniałem nie jest to
takie jak w "amerykańskich" filmach,gdzie powiewa sztandar i ktoś wygłasza
patetyczne mowy o uratowaniu ludzkości
z ekarnizacji widziałem "Zebrę" moim zdaniem zupełnie popsuta,"Tylko dla orłów"-
scenariusz napisał sam McLean,w zasadzie chyba tylko sposób unieszkodliwienia
helikoptera był nie taki sam jak w książce,dobra ekranizacja i widziałem
jeszcze "Działa..."-też moim zdaniem niepotrzebnie zmieniono parę rzeczy...
Inne jego książki też są ok