kolejny raz

[buziaczek3]

MARIONETKA
Chciała dawać szczęście
swym uśmiechem odganiać łzy
stała się marionetką
zagubioną we mgle
oddając cząstke siebie
poddała się przeznaczeniu
które plącze jej włosy
i zabiera piękne sny.



................

Z dalekich gór przywiany chłodem
owinięty kolejnym krzykiem mew
niewiadomo czemu się pojawił
rozkosznie uśmiechajac się znikł
a tak naprawdę czy był prawdziwy?
Żarliwie,płomiennie,niesmacznie
w swej napaści przyniósł kolejne życie!


Piszcie jak mi idzie
wciąż wierzę że coś wnoszę do Waszych serc
gdy czytacie moje wiersze :)

[tyczny_roman]

buziaczek3 napisała:

> MARIONETKA
> Chciała dawać szczęście
> swym uśmiechem odganiać łzy
> stała się marionetką
> zagubioną we mgle
> oddając cząstke siebie
> poddała się przeznaczeniu
> które plącze jej włosy
> i zabiera piękne sny.

Bardzo fajny, naiwno-romantyczny wiersz.
Wzruszyłem się.
:)

/zwłaszcza podoba mi się przeznaczenie plączące jej włosy/


pa :)

[annabal]

Podoba mi się jak piszesz - coś we "drgnęło" i kazało zastanowić sie nad
treścia tych wierszy i wrócić do nich jeszcze raz. Myslę ze to dobrze, bo wiele
juz czytałam na tym forum wierszy, które nie wywołały we mnie żadnej reakcji -
ale twoich nie można przeczytac i pozostac obojetnym - to moje zdanie.
Pozdrawiam.

[tamaya_lunaris]

Do mnie w jakiś sposób bardziej trafił drugi, ale oba mają w sobie trochę głębi.
Pozdrawiam, Tamaya

[buziaczek3]

Chciałam Wszystkim serdecznie podziękować za miłe komentarze, miło wiedzieć że
ktoś rozumie o czym piszę i wiele to dla mnie znaczy.
Jeszcze raz dziękuje i pozdrawiam :)

[marcoo20]

Twój wiersz bardzo mi sie podobał.widac ze masz ciekawa osobowosc.gratuluje