Pisarz - bydle niemedialne

[braineater]

Wbrew zimie, zmieciom, zawieruchom i przeklętym opadom atmosferycznym,
wyruszyłem wczoraj do kina, by oczy swoje napaść obrazkiem uciesznym
pt. "Marzyciel". Póltorej godziny cukierkowych landszaftów później, odkryłem
po raz kolejny, że pisarz, jak w tytule, nie nadaje sie na bohatera filmowego.
Przez cały film obserwujemy zacnego Johny'ego Deepa, który wplatany w
róznorakie społeczne interakcje epoki edwardiańskiej, stara się widzowi
pokazać J.M. Barriego, jako pisarza niedostosowanego do rzeczywistości,
skłoconego z konwenansem i oddanego dzieciom, ale jakoś zupełnie nie
przekonuje. Nijak się w tej postaci nie da wyczuc geniuszu twórcy "Piotrusia
Pana" i całośc filmu ogląda się jak arcydzieła z serii filmy w środowe
wieczory TVP1, czyli pani/pan umiera na raka/cukrzycę i wszystkim jest
smutno ale się z żalów swych leczą/nie leczą.
I stąd tez refleksja oraz pytanie: czy pisarza nie da się pokazać w filmie?
czy zawsze musi się to kończyć żałosnymi dokonaniami typu "Zakochany
Szekspir" lub hardkorowymi odjazdami w stylu kopulacji z maszyną do pisania -
"Nagi Lunch"?
Pozdrowienia:)

[monikate]

Pisanie a filmowanie z definicji niekompantybilne i pewno dlatego...
(A "Marzyciel" więcej, niż nudny, za co toto dostało tyle nominacji oscarowych?)
Ale całkiem udany jest film "Lepiej być nie może", gdzie rolę zakręconego
pisarza kreował Jack Nicholson. Może nie jest tak źle?

[taki.jeden.tetrix]

"Lepiej być nie może" mogło zyskiwać na tym, że zgrabnie ominęło to, co w takich
produkcjach najistotniejsze - Nicholson był pisarzem jeno z deklaracji, jego
hipotetycznych wyrobów scenarzysta nam oszczędził. I całe szczęście - rzekomo
genialni muzycy/pisarze/malarze z filmów częściej nużą, żenują lub śmieszą, niż
fascynują...

[ofira]

a pisarki?
nie oglądałam, ale podobno "Godziny" z Virginią Woolf były niezłe?

[braineater]

ofira napisała:

> a pisarki?
> nie oglądałam, ale podobno "Godziny" z Virginią Woolf były niezłe?


Zaczepne ze mnie chłopię wychodzi ale gdyby godziny były "Z" Virginią Woolf to
pewno i byłyby niezłe, ale że były tylko "O" Virgini Woolf, to rozlazłe i nudne
były jak i ksiązka wedle której powstały. Ale to tylko moje zdanie bo małzonce
sie podobały i doznawała wzruszeń.
Pozdrowienia:)

[Gość: ofira]

słusznie się czepiasz :)
na moje własne życzenie - nie byłam pewna czy ma być "o Virgini" czy też
może "o Virginii" i próbowałam ominąć problem ;)

[lipa55]

hahahaha
a ja żem w weekend obejrzała "Sylvię"
i co?
jakaś taka neurotyczka, co to nie rozumie, ze facet może sobie czasem skoczyć w
bok

PS ale za to Gwyneth świetnie wygląda w ciuchach z lat 60.

[makusia_p]

Z innych przykładów fimowych może ktoś oglądał "Opętanie" m.in. z G.Paltrow,
A.Eckhartem? Ekranizacja prozy A.S.Byatt.
www.merlin.com.pl/frontend/towar/322154

[agata_to_ja]

To poddajmy osądowi jeszcze "Całkowite zaćmienie" Holland i "Lśnienie"
Kubricka. A w ogóle to chyba trzeba rozróżnić filmy o postaciach fikcyjnych
parających się pisarstwem oraz o realnie żyjących autorach.

[Gość: noida]

Czepiacie się. "Całkowite zaćmienie", "Godziny" a nawet "Marzyciel" nie były
bynajmniej złymi filmami. Z pewnością nie były to filmy o pisaniu, ale to i
lepiej, bo film "o pisaniu" byłby pioruńsko nudny. Zgadzam się, że "Marzyciel"
nie zasłuzył nawet na połowę swoich nominacji, ale nie oznacza to, że film był
kompletnie nieudany. Po prostu były lepsze. Myślę, że problem leży gdzie
indziej, nie w pisarzach jako postaciach niemedialnych. O ile biografie dobrze
się zazwyczaj czyta, o tyle biografie filmowe bardzo źle się ogląda. W
najlepszym razie bywają poprawne. Jest to po prostu taka konwencja, z której
nigdy nie będzie arcydzieła. A jeśli przypadkiem wyjdzie arcydzieło, to okazuje
się później, że życie filmowej postaci ma się conajmniej średnio do życia
rzeczywistej postaci. Ot, kino ma swoje wymagania, których biografia generalnie
nie spełnia.

[Gość: majaa]

Da się. "Cudowni chłopcy" z M. Douglasem - i o pisaniu, i o życiu.
"Godziny" uważam za film udany, choć oczywiście ze wzgledu na zmieszczenie 3
wątków w jednym filmie tematu pisarstwa V. Woolf nie można było potraktować
zbyt dogłębnie. A "Marzyciel" - faktycznie niezbyt udany.

[Gość: rudytomek]

"marzyciela" co prawda jeszcze nie widzialem,ale uwazam ze trudno jest pokazac
tak naprawde pisarza...popatrzmy na tych wielkich Kafke czy Shulza.kafka pisal
po nocach,w dzien byl zwyklym urzednikiem,shulz to z kolei zakompleksiony
masochista,nauczyciel rysunku...owszem mozna stworzyc klimat ich zycia w
filmie,ale czy nas to zafascynuje?-raczej nie.Mysle ze nie powinnismy wymagac
od pisarzy by byli niewiadomo jak kolorowymi postaciami...:)

[akondze]

Mi tam się 'Nagi lunch' podobał...

Wydaje mi się, że tytuł powinien dotyczyć niefilmowości, a nie niemedialności...
No bo media to raczej tylko gazety, telewizja i radio... kino raczej nie,
podobnie jak i książki...

[broch]

Poziom filmow generalnie sie obnizyl. Dzisiaj ludziska zachwycaja sie
produkcjami typu: "Master and Commander", "Last samurai", "Amelie" (tzw
"europejskie kino ambitne" eksportowane to U.S.A. nie wiem jak film w Europie
byl przyjety?). Czesto zdjecia, scenografia, montaz zastepuja umiejetnosci
rezyserskie i aktorskie.

Kino dobre (niekoniecznie trudne/ambitne) skonczylo sie dosc dawno temu. Dzisiaj
na generalne zyczenie publicznosci nagradza sie Oskarami "Aviatora", "Ray" itp
(rozne przyczyny, jakosc taka sobie, oczywiscie za wyjatkiem muzyki Ray'a)
Europa tez nie jest lepsza, z pseudo ambitnymi filmami nisko budzetowymi (ze
niby kontrast dla rozdetego kina amerykanskiego, faktycznie jednak tresci
niewiele). Jest jeszcze kilka jasnych miejsc (Almodovar = truizm), ale wiekszosc
to kino najwyzej srednie.

Podsumowujac, o naprawde dobre filmy dzisiaj trudno, nawiasem mowiac "As good as
it gets", tez nie jest arcydzielem. Oczekiwania zmalaly, wiec film przecietny
wedruje do kategorii "bardzo dobry".
Aha, ciekawi mnie dlaczego tytul "Finding Neverland" zostal tak dziwnie
przetlumaczony?

Jesli braineaterze (mozna tak odmieniac?), zastanawiasz sie nad "Marzycielem",
to pozostale filmy Oskarowe nie sa lepsze. Z przyjemnoscia obejrzalem "Sideways"
(az sie boje myslec o polskiej wersji tytulu), ale raczej ze wzgledu na znane i
lubiane okolice oraz popijanie winka wygrzewajac sie w sloneczku.

broch, kinoman amator
(nie zebym nie byl amatorem a dziedzinie literatury ale tu pokazuje inna strone
mojej amatorskosci)

[Gość: daria13]

Jeśli nie możemy znaleźć dobrego filmu ukazującego biografię pisarza, to może
zastanówmy się, czyją biografię chcielibyśmy zobaczyć w kinie - ja stawiam na
Dicka (Philipa rzecz jasna:), ale jeszcze nie wybrałam reżysera.

[braineater]

Gość portalu: daria13 napisał(a):

ja stawiam na
> Dicka (Philipa rzecz jasna.
OOO zdecydowanie tak, nawet były pierwsze przymiarki Richarda Linklatera do
tego tematu, bardziej oparte, co prawda na Radio Free Albermouth i Scanner
Darkly - ale to powieści Dickowe w których ładunek bioografizmu jest na tyle
duży, że dałoby się to czytać jako moralitet o życiu pisarza.
(tyle że mam obawy że jakiś producent mógłby sobie zażyczyć Keanu Reevsa w roli
dotknietego fioletowym promyczkiem Dicka:)
Pozdrowienia:)

Broch

[braineater]

odmiany nicka braineater dowolne ograniczone jedynie konceptem piszącego:)
Sideways przetłumaczono w mirę zgrabnie na "Bezdroża" a film całkiem niezły,
szcególnie jeśli oglądany z butelka wina na podorędziu
Pozdrowienia:)

[makusia_p]

Nie zgadzam się jakoby "Amelia" była zaliczana do kina z niższej półki.
Dla wielu jej baśniowość była niezwykłą, na pewno niepowtarzalną.
"Godziny" rówież plasuję wysoko.
Pozdrawiam, zaznaczając że znam się o niebo lepiej na literaturze niż na
ekranizacjach filmowych, ale cenię magię wielkiego ekranu i to co wnosi w moją
codzienność.

odnośnie kina

[akondze]

broch,

Wydaje mi się, że nie masz racji na temat obniżenia poziomu kina.
Nie mówimy tutaj oczywiście jedynie o kinie spod znaku Hollywood i Oskarów, bo
to - jakby nie było - tylko fragment światowej kinematografii.
Oczywiście Hollywood przysłania swoim ogromem wszystko inne...

Ale kino to zjawisko ewolujące. Oczywiście ciężko stworzyć nowy film na
poziomie (może nie tyle poziomie, co wpływie na widzów/inne filmy i ogólnie
rozumianym prestiżu) "Pancernika Potiomkina" czy "Obywatela Kane'a"), ale
pojawiają się całkiem ciekawe pozycje z nieco innych kręgów kulturowych.

Dobrym przykładem może być tutaj kino irańskie, dla nas nieco egzotyczne, ale
bardzo dojrzałe i interesujące.

Co do "Amelii", to jakby nie było jest/był to film udany - bardzo dobrze
przyjęty w Polsce i chyba całej Europie.
Z perspektywy czasu część jego uroku się ulatnia, ale filmik całkiem przyjemny..

[broch]

Ogladajac "Amelie" mialem z jednej strony przykre poczucie deja vu, a z drugiej
strony cos jakby niedosyt. W sumie bylem rozczarowany.

Myslac o nizszym poziomie kina, nie sugerowalem braku arcydziel (choc to tez
jest problem), ale brak solidnego, dobrego kina.

Kino Trzeciego Swiata, jest moze interesujace ze wzgledu na tematyke, ale nie
wnosi nic ponad to. Jest to po prostu neorealizm w wydaniu lokalnym. "Pancernik
Potiomkin" powstal w kraju bardzo zacofanym, ale wniosl wiele nowego do
kinematografii. Mody na kino egzotyczne "przwalaly" sie przez Polske pare razy.
Niekoniecznie oznacza to szczegolna wartosc artystyczna.
Aha, nie znam kina iranskiego nie krytykuje go.

Dzisiaj tez powstaja dobre filmy, ale jest ich po prostu mniej moim zadniem.

Pierwszy post napisalem aby "pocieszyc" braineatera: nie tyle mial pecha co
raczej coraz trudniej o dobre kino :)

[braineater]

Czuję się pocieszony, ale faktem jest, że jesli mam już coś ogladać, a robię to
praktycznie codzień, to albo lecę przez klasykę, którą mogę oglądać po 1000
razy, jak niemieckich świrów expresjonistycznych, albo czarne kino
gangsterskie z lat 40/50 lubo też jesli bierze mnie na nowości to siegam
poprzez siec szeroką a usłuzną po azjatów - wszystkie te koreańskie, japońskie
i hongkongijskie produkcje, które do nas przebijają się z rzadka a są dla mnie
na tyle egzotyczne, że mogę je ogladać bez znużenia. Z kina amerykańskiego i
europejskiego rezygnuję raczej już w przedbiegach, chyba że któryś z moich
ukochańców za kamerą się pojawia jak Herzog, Rusell czy Leigh. Resztę olewam -
same recenzje najczęściej wystarczą by zniechęcic skutecznie do przedsiębrania
kinowych ekskursji:)
Pozdrowienia:)

...olewana reszta

[hrabalek]

........czyli wybitne zwierzątka medialne..
taka sobie pisareczka, scenarzystka z filmiku"Somethings Gotta Give" (Lepiej
późno niż później)- no tylko pomarzyć, co by życie tak się ułożyło jako jej.
Pisze tymi wdzięcznymi paluszkami Deane Keaton na tej klawiaturze i w dodatku
romansuje z tym diabłem Nicholsonem.
A w tle Francja i morze, i kamyki w słoiku- jakież to kompatybilne ze
słowem "zwierzątko medialne" i jako ta bańka mydlana ulotne, choć przez chwilę
takie extra i za cholerę nie "bydle niemedialne".:)


--
"A więc panowie nie wiecie,kto to taki kapitan Kopiejkin?"

[stella25b]

no ale to morze akurat bylo oceanem a kamyki wyjatkowo amerykanskie ale knajpka
jak najbardziej francuska:)

ach! Stello!

[hrabalek]

....i pękła moja medialna bańka mydlana,(w tym momencie z rozpaczą wspieram
łokieć na blacie i podpieram dłonią zrozpaczone czoło)- to nic ,że
amerykanckie, ale jakże medialne skoro tak doskonale udawało
francuskie.Spadam , bo chyba spłyciłam temat, już mnie tu nie ma!

[stella25b]

hrabalek napisała:

> ....i pękła moja medialna bańka mydlana,(w tym momencie z rozpaczą wspieram
> łokieć na blacie i podpieram dłonią zrozpaczone czoło)- to nic ,że
> amerykanckie, ale jakże medialne skoro tak doskonale udawało
> francuskie.Spadam , bo chyba spłyciłam temat, już mnie tu nie ma!


Hrabalek, nie chcialam, nie chcialam, naprawde nie chcialam....eeeetam
zapraszam Cie za to na wino :))
>
>
>

a ja zaluje...

[stella25b]

ze film "Il Postino" daleko odszedl od pierwowzoru ksiazki Skarmety "Listonosz
Nerudy". Ksiazka pokazuje jak rodzi sie prawdziwa przyjazn miedzy poeta a
listonoszem a film niestety poszedl innym torem.

..pup, puk-tu listonosz:)

[hrabalek]

stella25b napisała:

> ze film "Il Postino" daleko odszedl od pierwowzoru ksiazki
Skarmety "Listonosz
> Nerudy". Ksiazka pokazuje jak rodzi sie prawdziwa przyjazn miedzy poeta a
> listonoszem a film niestety poszedl innym torem.

......domniemywam,że listonosz zapukał dwa razy i znajomość diabli wzięli...

a jak już o winie mowa, to ciągle mam przed oczami(może przesadziłam ,że
ciągle) biednego Balzaka, który na filmie o sobie notorycznie wydawał mi się
osobą uzależnioną od kieliszka z winem, ale bardzo smutny to był serial i nie
zagrałabym na miejscu Balzaka więcj tej roli, no i ta Hańska.......zupełnie nie
medialni.........

pokręcone żywoty

[Gość: jaija]

Na pewno Marzyciela nie obejrzę, gdyż, jak widzę, słuszne żywiłam uczucia
(negatywne, znaczy się:) do tego obrazu. Reklamowany wszędzie, muzyka tak samo,
szczyt szczytów nastapił po Oscarze dla Kaczmarka. Nie pierwszy to raz Oscar
nie jest wyznacznikiem wybitności. Ten fragment muzyki, który słyszałam, był
amerykańsko-przeciętniacki. No, ale Oscarem ekscytują się głównie gwiazdy
Hollywood, producenci i Polacy, ci ostatni z nadzieją, że a nuż coś tym razem
skapnie:)
Po drugie: jest film biograficzny o Oscarze Wilde, którego gra Stephen Fry
(bardziej znany jako komik, ale tu te umiejętności nie były przydatne;)) Fry
był świetnym Wildem! Przyjemnie się go ogląda, jako że żywot nasz biedny Oscar
miał burzliwy. Nie było też melodramatyzowania, co sobie chwalę. Jude Law gra
Bosiego, również udany wybór.
A film Kafka? Nie jest stricte biograficzny, to raczej pewne wątki z życia
pisarza pomieszane z fikcją pokrewną klimatycznie jego twórczości. Jeremy Irons
jako Franz przekonuje, film zresztą też.