murakami i alef

[Gość: annamałek]

Jacyś fani Murakamiego? Skończyłam "Sputnik sweetheart" teraz czytam "Kronikę
ptaka nakrecacza" Świetne. Jeszcze mnie zachwycił Alef Borgesa. Możan całkiem
odjechać

[sumire]

Haruki Murakami - uwielbiam.
A Borges to osobna, obszerna historia.

[sutekh1]

szukaj gościa o ksywie "braineater"

murakami

[Gość: blue.berry]

pare watkow juz o Murakamim bylo:)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=14497560&a=14497560
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=20370405&a=20370405
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=11826019&a=11826019
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=17245908&a=17245908
ja osobiscie jestem zakochana w tym co pisze...

[sutekh1]

a dlaczego jest pani zakochana?

[Gość: blue.berry]

hmmm....

bo gdy po raz pierwszy siegnelam po ksiazke HM, bylam z lekka znudzona
literatura (lub tez sama soba:). sama nie wiedzialam na co mam ochote, a kazda
ksiazka wzieta do reki odkladana byla na polke. czyli istniala chec czytania
ale dodtakowo pojawila sie niemoc zwiazana z wyborem (nic nie dzialalo nawet
zawsze sprawdzajace sie sf a wlasciwie cyberpunk, czy tez dla odmiany virgina
wolf oraz iris murdoch:))
no i trafil sie Haruki. i nagle okazalo sie ze to jest to - ten rytm pisania,
to przedziwne tempo - raz zwalniajace raz przyspieszajace. niesamowicie
melancholijne końce, które działają niczym katarsis. bowiem Murakami mistrzem
jest końców przejmujących, smutnych a zarazem w jakiś nieuzasadniony sposób
optymistycznych. to coś takiego jak dobry smutek, śmiech przez łzy. czasem
czytaj cięzko brnąć dalej, ale jeszcze ciężej przestać. strona po stronie z
masochistyczną zachłannością.
zawsze cos zostaje - radosc, smutek, zamyslenie, jakies dywagacje nad wlasna
osoba...

prostu w odpowiednim miejscu i czasie odpowiednia ksiazka, a wlasciwie autor.
jak najbardziej odpowiedni. a przeciez to wlasnie idealne warunki do zakochania
sie:)
pozdrawiam

[Gość: ingrid]

ja Borgesa pochlonelam niestety juz dawno, teraz to samo robie z Murakamim,
wlasnie skonczylam "After the quake"- zbior 6 opowiadan dziejacych sie podczas
trzesienia ziemi w Kobe w 1995 r.W jednym z nich pewien mezczyzna z gatunku
totalnie szarych anonimowych pracownikow korporacji zostaje odwiedzony przez
monstrualnych rozmiarow żabę- tzn Pana Żabę który prosi go o pomoc w
zapobiezeniu kolejnemu trzesieniu (trzeba zabic wielkiego robaka ukrytego pod
ziemia). Niestety Katagiri (gl.bohater) trafia do szpitala i super frog saves
tokyo (tytul opowiadania) by himself, a Katagiri pomaga mu we snie :o) To chyba
w Polsce jeszcze nie wyszlo, ale jak zwykle pyszne.. Pozdrawiam

P.S.Murakami podobnie jak u Ciebie stal sie lekarstwem na jakis czytelniczy
marazm ktory mnie ogarnal po przeczytaniu wszystkiego co warto bylo i trzeba
bylo :o) Ugrzezlam wiec zblazowana w teorii literatury i ani myslalam siegac po
cos nowego, wychodzac z zalozenia ze wszystko juz bylo. A tu prosze :o)

[Gość: watanabe]

Uwielbiam Murakamiego. Zaczalem od Sputnik i South of the border ale
zachwycilem sie dopiero Kronika Ptaka Nakrecacza. DO tego stopnia, ze stala sie
jedna z najwazniejszych przeczytanych przeze mnie ksiazek a jej bohater - moim
ulubionym. I jakkolwiek Przygoda z owca i Hardboiled maja podobny klimat,
Kronika pozostaje niedoscigniona.
Z drugiej strony strasznie mi sie podobala - przez wiele osob uwazana za
najlepsza ksiazke HM - Norwegian Wood. Jest zupelnie inna od wczesniejszych
jego ksiazek (co niektorzy jednak uwazali za krok wstecz) Nie ma w niej
bezposrednich odwolan do innego swiata - jest to po prostu piekna historia
milosci w kontekscie wyboru miedzy przeszloscia a przyszloscia (jak mowi
Murakami 'boys-meet-girls simple straight story'). Bardzo polecam.
Teraz koncze Kafka on the Shore. Jak ktos przeczytal, chetnie podyskutuje.

[hokusai]

Dzieki wam wszystkim za tak fajne opisy. Na wielkanocne wakacje wezme ze soba
pare jego ksiazek, ktore czekaja w kolejce do przyczytania. Bardzo mnie
zacheciliscie! POzdrawiam

[braineater]

Murakami broni się prostotą (pozorną), dziwnym, smutnym poczuciem humoru i
kompletnym odklejeniem od tego co we wspólczesnej literaturze tręndi i
hiciakowe. Zero spisków, zero akcji zbrojnych, zero biustów powiewających na
wietrze. Stonowane, spokojne opowieści o normalnych ludziach w normalnych
życiowych sytuacjach, czasmi przełamane gotyckim irracjonalizmem i próbami
zaglądania 'pod podszewkę" rzeczywistości.
Kolejnym plusem jest fakt, że Murakami z kompletną olewką podchodzi do
wszystkich eksperymentów formalnych (jedyne experymentum jakie znalazłem to
napisanie tytułu 'after the quake' z małych liter i wypowiedzi Sheep Man'a w
Dance, Dance, Dance, zapodawane bez spacji), pisze jak pisało się sto lat temu,
nie boi się zdawałoby się zajechanych na śmierć formatów literackich - horror
gotycki Dance, Dance, Dance; klasyczny melodramat - Norwegian Wood, Na południe
czy Sf o światach równoległych - Hard-Boiled.
No i na koniec dwie rzeczy - język - pełen poezji, dziwnych metafor a jednak
doskonale wpisujący się w postulat o 'przeźroczystości textu' i niesamowity
talent do wymyslania epizodów, które zapadają w pamięć bardziej niż głowne
wątki fabuły - opowieść sierżanta Mamiji z Ptaka Nakręcacza, historia aktora
filmowego z Dance x3. Doskonała literatura, doskonały pisarz.
A Borges jest Bogiem i o dogmatach rozpsiywał się nie będe:)