"Książka z różą"

[hrabalek]

.....ruszam w Polskę: po różę do Małopolski,
..pyrę z gzikiem w Wielkopolsce ,
.......książkę ze śledziem w Gdańsku....;)

[hrabalek]

hrabalek napisała:

> .....ruszam w Polskę: po różę do Małopolski,
> ..pyrę z gzikiem w Wielkopolsce ,
> .......książkę ze śledziem w Gdańsku....;)
>
>
>
>
>
tvp.pl/1290,20050513204590.strona

[Gość: foxie77]

To tylko cieszyc sie nalezy, ze w Naszym Kraju tego typu akcje
sa organizowane, i zawsze z przyjemnoscia o tym czytam.
zreszta zawsze mi sie wydawalo, ze nasze spolecznstwo jest
dosc oczytane.
Tutaj tez, bo jak chcialam zamowic Mercury w Ksiegarni z Chicago
{ktorej adress odnalazlam na internecie} to mi odpisali ,ze
naklad jest wyczerpany i wysla za dwa tygodnie.
Z Hrabalem nie mieli klopotu i jestem zaczytana

pozdrawiam

Róża dla Foxie 77

[hrabalek]

:)

[hrabalek]

www.film.org.pl/prace/imie_rozy.html
thor.prohosting.com/~seneka
.......takie wspomnienie o róży:)

[Gość: foxie77]

Dziekuje, juz zalaczylam ten link do mojej komputerowej
biblioteki, a jak juz o kinie mowa to wczoraj widzialam
wywiad z byla zona Woody Mia, ktora jst ambasadorem Unicefu
i wraz ze swoim synem dyskutowali na bardzo smetny temat
o sytuacji w Sudanie. Wypadli oboje bardzo dobrze{ona wyglada swietnie}
to taka mala ciekawostka.

pozdrawiam

"książka z siekierą"( na okładce)

[hrabalek]

Nniejszym składam podziękowania bywalczyni tego forum makusi_p, dzięki której
mogłam przeczytać książkę Pavla Kohouta "Kacica".
......czyli kolejna dobra strona tego forum, że można -sposobem wielce
konspiracyjnym(przekazanie książki odbyło się w ściśle tajnym miejscu, prawie
że przy pomocy agenta Bonda, w którego wcielił się mój syn) , dotrzeć do
ciekawych i nietuzinkowych książek, którą na pewno jest w/w.

Jest to spisana historia szkoły katów, gdzie jedną z uczennic jest niejaka
Lizinka Tacheci, cielę do kwadratu ,ale ma w sobie to coś co powala z nóg męską
część tejże wielce szacownej szkoły, łącznie z profesorem Vlkiem- wyjątkową
kanalią.
Zasiadłam do książki w przeświadczeniu,że czeka mnie spora dawka czeskiego
humoru, ale okazał się ten humor być wyjątkowo czarnym.
Kohout w swojej książce chyba najlepiej z pośród znznych mi czeskich pisarzy
pokazał jak bardzo fikcja może mieszać się z rzeczywistością. Dawka absurdu
jaką serwuje , powoduje(sie rymło), że kończysz książkę z myślą-rany boskie,
dobrze,że to tylko książka, nie daj Boże obudzić się kiedyś w takiej
rzeczywistości.
Kohout jako współtwórca "Karty77" , mógł mieć jednak poczucie takiego osaczenia
systemem, jakie pokazuje w książce, może nie bez powodu upatruje się on
wspólnego pochodzenia słowa egzekucja i egzekutywa.
W każdym bądź razie po przeczytaniu tej książki zostaje gdzieś tam poczucie, że
w wykonaniu człowieka wszystko jest możliwe.
Polecam Kohouta i jego książkę "Kacica".

A dziś wieczorem w Teatrze TV sztuka Kohouta "Cyjanek o piątej" na podstawie
noweli Tecii Werbowskiej.
...a więc idę dalej tropem Kohouta.


tvp.pl/1863,20050429205173.strona

[cecyl]

Pewnie paru osobom z wydawnictwa Muza miło byłoby dodać, że to Muza m.in.
próbowała Kohouta w Polsce wylansować, ale bez sukcesu. seria w której "Kacica"
wyszła VIP też padła. To tak gwoli sprawiedliwości edytorskiej, aha i przekład
Józefa Waczkowa. Świetna powieść, do tej pory zachodzę w głowę
dlaczego "Kacica" poszła w zapomnienie. Ale prawdę mówiąc Ota Pavel tez powoli
w zapomnienie odchodzi. Szkoda.

..znów z siekierą

[hrabalek]

...nie lubię Dostojewskiego, i teraz już wiem ,że za tę jego "słowiańską
histerię"-cała prawda w tym określeniu...


www.ksiazka.net/pasaz/ksiazka_dost.php?id_ks=47828

[makusia_p]

Muza już tak ma, że zmienia szaty graficzne - zobacz choćby na przykładzie
innej serii - np. BB lub Spectrum, "zabawy" z szatą graficzną i
naśladownictwem cyklu który w zamyśle nawiązuje do dawnej serii "Prozy
Iberoamerykańskiej" z Wydawnictwa Literackiego...

A o Pavlu napisałam poniżej, wcześniej, że jest czytany i nie grozi mu
zapomnienie :)Jego "sarny i ryby" są "pod specjalnym nadzorem" pamięci :)))

Konkludując - serca w górę - literacka czeskość w sercach polskich nie ginie ;-)
pozdrawiam :)

kohout

[flakonka]

kohouta lansowac nie warto... serio serio ... kacica ciekawa ale reszta błeee

[hrabalek]

..o nie "Kacica" i "Cyjanek o piątek"- bardzo dobre, nic innego nie znam, ale
za tych dwoje "przeciwstawiam się calom siłom i godnościom osobistom"- jak mówił
Kobyszewski ucząc Gołasa - wężykiem Panie Majster wężykiem?




--
"Piszę,że to w głowie się nie mieści jak prześlicznie jesz naleśnik lub sok
sączysz swój co dzień"

[makusia_p]

Radość wypełnia me serce, że mogłam podzielić się lekturą Kohouta.
Cała przyjemność po mojej stronie Hrabalku :)
Wychodzę z założenia, że książka nieczytana nie żyje własnym życiem i nie
spełnia zapisanego w jej papierowej postaci przesłania, marnieje. A dzielenie
się sprawia przyjemność :)

I chciałabym też zaprotestować, że Pavel jest czytany, ceniony i nie ma mowy o
tym aby zapomniano kto zacz uczynił "piękne sarny" i "rozmowy z rybami"
nieśmiertelnymi :)))
pozdrawiam :)

..już czytam :Ota Pavel

[hrabalek]

"Przed wojną moja mamusia strasznie chciała pojechać do Włoch. Marzyła nie tyle
o zobaczeniu rzeźb Michała Anioła i obrazów Leonarda da Vinci, ile o kąpieli w
ciepłym morzu. Bo mama pochodziła z Drzynia koło Kładna, gdzie znajdował się
jedynie nędzny kaczy stawek, pokryty gęsto żabim skrzekiem, i jako mała
dziewczynka nigdy w nim kąpieli nie użyła. Tak więc co roku na wiosnę pytała
tatusia:
-No i co Leonku, pojedziemy w tym roku?"
Ota Pavel"Smierć pięknych saren"

P.S.
Hrabal ponoć za swego przewodnika duchowego uważał Richarda Weinera.
Książkę Weinera "Gra na serio" kupiłam w 1984 roku, a że absolutnie jej nie
rozumiałam, zostawiłam na dnie szafy. Teraz ktoś pisał słówko o nim w jakimś
wątku i przypomniałam sobie ,że przecież to tyle czasu tkwi w mojej szafie, no
i wyciągłam i czytam i nadziwić się nie mogę jak ten Weiner snuje tę historię.
Boję się obym nie została Babą -Dziwo.


Lubię wyciągnięte z zakamarków książki, te leżace w zasięgu ręki jakoś mnie
teraz nie kuszą.

Jakub Deml

[makusia_p]

Mnie też kuszą - te z lamusa zapomnienia, z dna szafy książki wyciągane, którym
dana jest kolejna młodość... Ale na szali są obok tych nowych.

Przypomniałam sobie, kiedy Hrabalek wspomniała o Weinerze, że kiedyś planowałam
przeczytać - Jakuba Demla "Zapomniane światło" i umknął mi ten tytuł;
dla zainteresowanych:
www.czarne.com.pl/nowe/index.php?dj=TEFORz1wb2wmY29fcm9iaW15PTYma3RvcmE9Mjk=&dj2=ad087862330b1bc0613b69c153141e99

...winniczki

[hrabalek]

może nie taka stara książka i nie z zakamarków, ale Hrabal i Huelle(zawsze mam
to skojarzenie)-
Huelle i "Opowiadania na czas przeprowadzki"
...jest w zbiorze takie opowiadanie - moim zdaniem majstersztyk "Winniczki,
kałuże ,deszcz".
Huelle opisuje ojca i syna zbierających zarobkowo winniczki, a przy okazji
całkiem snuje mądre myśli o przemijaniu. Pisze o zieleni wśród której zbierają
ślimaki, pada deszcz a sugestywnośc zapisu powoduje,że za każdym razem czuję
zapach deszczu i kapiące krople na głowę. naprawdę pięknie to opisał.
Mały cytacik:

"Najwięcej jest ich na cmentarzach, tych zarośniętych i nieczynnych, to są
cmentarne stworzenia, mówię panu! I nawet wiem dlaczego. Tam krzewy i liście
mają specjalny smak, bo ciągną z ziemi trochę lepsze soki, winniczki to czują,
proszę pana, i dlatego, zanim skończy się sezon, powinniście zebrać ich
najwięcej właśnie tam.
Krople deszczu spływały po dachu budy, pan Kosterke odstawił butelkę spirytusu
za ladę, a mój ojciec słuchał opowieści o cmentarzach i winniczkach jakby z
niedowierzaniem, aż wreszcie przytaknął grzecznie i powiedział,że musimy już
iść, bo robi się późno. W jego spojrzeniu odnajdywałem zdumienie pomieszane z
irytacją.
-Co wygaduje ten stary!- powiedział , gdy wracaliśmy do domu.
-Ślimaki żyją tam, gdzie jest zielono, to wszystko!".

[cecyl]

A po sąsiedzku to kiedyś ogromne na mnie wrażenie zrobił słowacki prozaik
Vincent Sikula. W bibliotece zachowała mi się powieśc "Pelargonie" w
przekładzie Andrzeja Czcibor - Piotrowskiego, ale znacznie piekniejsze były
dwie miniatury wydane przez Śląsk w cudownej serii literatury czeskiej i
słowackiej, które mi przepadły. A Weinera nie tłumaczyła Maryna Miklaszewska?
Jedna z sióstr od "Metra"?

...Haszek

[hrabalek]

pozwólcie na sekundę wspomnieć Haszka i anegdotę Szwejka , którą umiem prawie
na pamięc:

"Dam wam przykład , jak w naszych stronach pomylił się pewien tokarz.
Otworzył sobie kluczem kościołek Św. Michała w Pradze na Podolu, bo myślał,że
to jego dom, w zakrystii zdjął buty, bo myślał,że to ich kuchnia, położył się
na ołtarzu, bo myślał,że to jego łóżko, i przykrył się takimi zasłonami ze
świętymi napisami,a żeby mu było wygodniej, pod głowę położył sobie ewangelię i
inne księgi święte. Rano kościelny znalazł go w kościele, a ten, gdy się już
całkiem opamiętał, powiada całkiem dobrodusznie, że to pomyłka.
"Ładna pomyłka-rzekł kościelny-kiedy przez tę pomyłkę będziemy musieli kościół
na nowo wyświęcać".

...i tyle , tyle innych......

[...]

[gorzkiii]

Wiadomość została usunięta ze względu na złamanie prawa lub regulaminu.

[angazetka]

Cudowny spam, taki idiotyczny.