Natasza Goerke.

[Gość: Zdanka]

Wolny wątek. Jak ktoś chce coś napisać to proszę:) Oczywiscie wątek jest
wolny z pewnym ograniczeniem. Sugeruję pisać na temat:)

[kubissimo]

bardzo bym chcial dorwac jej 'Ksiege pasztetow'
czytalem wszystko inne, ale 'ksiega' jest zupelnie niedostepna :/

[flakonka]

mam doświadczenia dziwne, bo zjamowałam się tą pisarką w czechach, czyli
głównie tym jak przełożyć te trudną lingwistyczną prozę na czeski i było
trudno... namęczyliśmy się straszliwie :) nie jestem przekonana czy przepadam
za tym typem literatury... dla wielbicieli słowa moim zdaniem

[Gość: Zdanka]

O , to ciekawe:) A z czym były największe trudnosci? I jesli mozna poprosić o
rozwinięcie tego stwierdzenia, ze to litaratura dla wielbicieli słowa , to
bylabym wdzięczna:)

[flakonka]

bo to taka proza w której każde słowo ma znaczenie i musi być w tym a nie innym
miejscu... jesli coś się zmieni moze się zmienić całe znaczenie. zastanawiam
się od dwana czy tego typu literatura w ogóle może zostać przetłumaczona? i
nie jestem pewna, czy coś zasadniczego się nie gubi po drodze...

dla wielbicieli słowa, bo opiera się na słowach, na ich głębokim znaczeniu,
właściwie koncetruje się na słowie właśnie...

[a.adas]

Oj:)
Znam "Fractale" (wydanie Prószyńskiego) i "47 na odlew".

I o ile "Fractale"... no właśnie... co: "Fractale"?

"Fractale" mnie najzwyczajniej w świecie irytują! Głupi jestem i już - połowy
tekstów nie rozumiem (mogę co najwyżej tępo skinąć głową, ze "kapitalne
fantastyczne cudowne, ale o szczegóły proszę mnie nie pytać, bo nie wiem o co
chodzi; i tak w ogóle o czym było pytanie?"), choć (rzecz jasna) kilka z nich
uwielbiam - taka "Szuflada" czy anty/męska utopia "Tęcza". Ale jako nieoczytany
literacki barbarzyńca zdania w tym względzie w zasadzie nie posiadam.

Za to "47..."... choć do wieku narratora/bohatera tytułowego opowiadania sporo
mi brakuje, to myślę (czasem) sobie nieśmiało, iż dobrze sie stało, że Pani
Natasza już nie walczy programowo z podstępnymi pułapkami zwyczajnej
niezwyczajnej fabuły (a co!? ze skruchą przyznaję, czyta sie czasem recenzje...
ale rzadko!).

Ten tekst, ni opowiadanie ni minipowieść, genialnie oddaje główne kierunki tzw.
"nowej" literatury czy też, również tak zwanej, kontrkultury. Mam pewne
wątpliwości czy równie dobrze oddaje tzw. (wpadam we własną pułapkę?)
rzeczywistość. Ale "47 na odlew" jest uroczo błyskotliwe, ironicznie celne i po
prostu swietnie się czyta. I zawsze można z chchotem zamruczeć: "ja juz to
gdzieś czytałem, ale pisane całkowicie serio..."