cytat

[emdziejka]

"Bogaty i rozwiedziony z okrutną żoną Mark - dosyć wysoki - stał tyłem do
pokoju, studiując zawartość regału Alconburych: głównie oprawne w skórę
książki o Trzeciej Rzeszy, które Geoffrey zamawia w Reader's Digest.
pomyślałam, że to trochę śmieszne, nosić nazwisko Darcy i stać na przyjęciu,
z dumną i nieprzystępną miną. To tak jakby nazywać się Heatcliff i spędzić
cały wieczór w ogrodzie, krzycząc: 'Cathy' i waląc głową w drzewo."
(Pamiętnik Bridget Jones)
Strasznie lubię to zdanie i w ogóle wszystkie odwołania do Dumy i Uprzedzenia
i tych dwóch panów Darcy - niegdysiejszego i współczesnego i wywiad Bridget w
drugiej części z Colinem Firthem i jej obsesję na punkcie sceny ze skakaniem
do stawu i mokrą koszulą. Tym bardziej, że ta scena - uhm - taka jakaś krótka
i chyba niewarta aż takiej fascynacji...

[wimsey]

To może ja się odezwę, zanim znajdzie nas reszta wielbicielek/i Austen:)
Wątki z "D i U" to chyba to, co najbardziej lubiłam w Bridget Jones. Myślę, że
obsesja na punkcie sceny wynika jednak raczej z obsesji na punkcie mokrego
torsu Colina Firtha (podobno złośliwie w kilku filmach chcieli mu dawać sceny z
włażeniem do wody - kojarzę tylko "To właśnie miłość"). Z literackiego punktu
widzenia - masz rację, stanowczo niewarta. A jaka jest Twoja ulubiona scena z
oryginalnym panem Fitzwilliamem (?) Darcym?

[emdziejka]

Bardzo trudne pytanie mi zadalas, tym bardziej, że nie mam książki pod ręka,
więc cytatu nie będzie, ale będzie opis sceny - najbardziej lubię - o dziwo-
scenę po koszuli (której przeciez w książce nie ma). czyli jak Darcy spotyka
Lizzy w Pemberley z jej wujostwem i jest dla nich taki uprzejmy, zupełnie inny
niż dotychczas i widać, że to pod wpływem miłości do Lizzy tak się zmienił.
A twoja ulubiona scena z Darcym?
wracając do colina, to nie wiedziałam, że takie sobie z niego zarty robią i
każą mu się moczyć :) ale przypominam sobie taki film amerykański z nim hope
springs i tam tez zdaje sie często padał deszcz i wszyscy mokli :)))
a co do bridget, to równie często porównywała siebie i swoje perypetie
do 'Dźwięków muzyki' i von Trappów, co też było przekomiczne

[paszczakowna1]

A "W pogoni za rozumem" jest sporo nawiązań do "Perswazji". Zauwazylyscie?

[emdziejka]

nie zauważyłam, a niedawno czytałam. poważny błąd :)) - będzie pretekst, żeby
sobie znowu za jakiś czas przeczytać.
a skoro juz tak rozmawiamy o bridget to jakie macie wrażenia z opowiadań z
Wysokich Obcasów? czytałyscie może? ja jeszcze nie, ale planuję

[paszczakowna1]

Ja znalazłam przynajmniej 3 aluzje do "Perswazji", ale nie napiszę jakie, bo nie
chcę psuć przyjemnosci. A nie uważacie, że końcówka częsci pierwszej (problem z
matką Bridget) jest nawiązaniem do problemow z Lidią w "D i U"?

[mdro]

> a skoro juz tak rozmawiamy o bridget to jakie macie wrażenia z opowiadań z
> Wysokich Obcasów? czytałyscie może? ja jeszcze nie, ale planuję

Wpadł mi w ręce (przypadkiem, bo akurat sobotniej Gazety na ogół nie kupuję)
jeden odcinek i tak całkiem "na oko" mogę jedynie przypuszczać, że Fielding
wywinęła rzeszom utożsamiających się z Bridget wielbicielek niezły numer. Ale
to być może tylko takie wrażenie...
Wiesz może, czy to wyszło/wyjdzie w wersji książkowej? I czy to mają być
opowiadania, czy powieść? Jakoś nie mogę wyguglać, za dużo tego wyskakuje.

A z "Pogoni za rozumem" pamiętam dwie sceny żywcem z "Perswazji" wzięte ;-)

[emdziejka]

ja doczytałam się tylko, że to, co u nas drukują teraz, to ona pisała rok temu,
i podobno wciąż pisze, więc jesteśmy rok do tyłu.
mam nadizeję, że bedzie z tego książka. Chyba musi być, bo to przecież kasa dla
fielding.
a wracając do porówniań, to mi moje koleżanki ostatnio ostworzyły oczy - całe
dwie częsci BJ, to uwspółcześniona Duma i Uprzedzenie - te kłopoty rodzinne,
ratujący Darcy, niestosowności róznego typu.

[paszczakowna1]

> a wracając do porówniań, to mi moje koleżanki ostatnio ostworzyły oczy - całe
> dwie częsci BJ, to uwspółcześniona Duma i Uprzedzenie - te kłopoty rodzinne,
> ratujący Darcy, niestosowności róznego typu.

A, nie, ja sie z kolezankami nie zgadzam. Pierwsza część, zgoda, ale nie druga.
Co niby w drugiej jest z "Dumy i Uprzedzenia"? Druga część to "Perswazje" (na
żądanie moge uzasadnić).

[mdro]

W drugiej z "Dumy i uprzedzenia" może być jedna scena (ta z rozmową podsłuchaną
na spacerze), ale to żaden dowód, bo może być równie dobrze i z "Perswazji" ;-)
Poza tym zgadzam się z przedmówczynią, choć z udowodnaniem muszę polegać
jedynie na własnej pamięci, bo książki pod ręką nie mam.

[emdziejka]

koniecznie muśze szybko przeczytać znów perswazje, to się wtpowiem bardzje
konstruktywnie. ale spojrzcie na to z tej strony (broniąc koleżanek)Bridget
można rozpatrywać oddzielnie jako dwie książki - i wówczas jedna jest bardziej
p&p, a druga - samo p, a można jako całość i wtedy znów chyba jednak więcej
jest dumy, ale to tak sobie gdybam. jak przeczytam perswazje i zmienię zdanie,
to obiecuję odszczekać :))

[paszczakowna1]

No i jak, emdziejka, po świeżej lekturze "Perswazji"? Doczytałaś się? :-)

[emdziejka]

Nie. spietrzyło mi się wiele rzeczy - brak czasu (ale się pochwale - dziś się
oprawi moja druga praca magisterska - nareszcie, hip hip!!!) i brak pieniędzy
na nowe ksiązki, wyjątek zrobiłam dla czarnej polewki musierowicz.
ale mamy nastepny miesiąc i postaram się nabyć i przeczytać i podyskutować.
a tymczasem pozostaje jutrzejszy miły sobotni wieczór w towarzystwie Bridget
na tvn - pierwszy raz z lektorem i milionami reklam, ale damy radę :))))

[paszczakowna1]

Gratuluje pracy. :-)

Bridget sobie obejrzalam, dziekuje za przypomnienie (na ogol nie mam programu
telewizyjnego). Bardzo przyjemna ekranizacja. Fajne bylo miedzy innymi to, ze
choc jedne alucje do D&U wypadly z braku miejsca, pojawily sie inne (to ze Mark
Darcy na poczatku niepochlebnie komentowac Bridget, a ona to uslyszala). Widac,
ze Fielding byla scenarzystka.

[emdziejka]

film bardzo fajny - mozna wracać od czasu do czasu. bardzo lubię jak mi się
łączą i zachodzą na siebie różne rzeczy - D&U, BJ - książka i film - czuję,
jakby każda przez takie spojności stawała się coraz lepszym znajomym.

perswazje a w pogoni za rozumem

[emdziejka]

paszczakowna1 miałaś rację - rzeczywiście obie książki sa podobne - główny
wątek (kochali się, rozstali, a teraz chcą wrócić) i wątki postaci
drugoplanowych: Luiza-Rebecca, Benwick-Giles i co najfajniejsze: poradniki i
ich rola w odzyskiwaniu równowagi wewnętrznej :))) - tutaj to już się musiałam
roześmiać podczas czytania.

[paszczakowna1]

Tak, poradniki jako odpowiednik poezji romantycznej fajne są. Są też inne drobne
aluzje - jak podsłuchana rozmowa ukochanego z TĄ DRUGĄ i dziecko na plecach.

[emdziejka]

albo skakanie ze schodków przez luize i do basenu przez rebeccę.

wielcy klasycy angielscy

[uccello]

Dziś w pracy jakoś nie mogłem się skupić. Główna bibliotekarka, pani
Froggatt( gruba baba koło pięćdziesiątki, o karnacji chorego na
żółtaczkę borsuka), zapytała przy lunchu: "Mole, przeniosłeś
wszystkie książki Jane Austen z działu wielkich klasyków angielskich
do działu lekkich romansów, może mi to wytłumaczysz?".
"Moim zdaniem - warknąłem- dopiero teraz stoją tam gdzie trzeba.
Powieści Jane Austen to tandetne romansidła, czytane wyłacznie przez
bezmózgie, skretyniałe snobki." Skąd miałem wiedzieć,że praca
dyplomowa Pani Froggatt na wydziale literaury angielskiej nosiła
tytuł " Jane Austen , jej geniusz i znaczenie dla Anglii lat 50."

Sue Townsend "Adrian Mole - szczere wyznania"