Co z ta Siesicka?

[kicior99]

Na stare lata mnie, czterdziestoletniemu facetowi, przyszlo czytac
Siesicka... No ale mieszkajac za granica czyta sie wszystko co wpadnie w
rece. Ostatnio czytam |Siesicka (niektore rzeczy po raz drugi, trzeci) i nie
moge zrozumiec, dlaczego w latach 60, 70 te ksiazki byly tak odsadzane od
czci i wiary przez naszych wychowawcow, polonistow i krytykow. Nie jest to
moze wielka literatura, ale sprawnie napisana, z ciekawymi nawet dzis
tematami (np. Zapalka na zakrecie, Beethoven i dzinsy) i nawet - zgodnie z
owczesna moda - nader moralizatorska (Fotoplastykon). Czyta sie lekko, latwo
i przyjemnie, i, co najwazniejsze, ksiazki nie zniechecaja do literatury jako
takiej.

[flakonka]

a była odsądzana? co się o niej mówiło? myslałam że raczej to było zgodne z
kanonem i chwalone zawsze...

[kicior99]

wlasnie nie, ja zawsze slyszalem bardzo negatywne opinie.

[jottka]

kicior, zeznaj po nazwiskach, komu, a przede wszystkim za co sie siesicka nie
podobała:) to jednakowoż była jedna z głównych autorek dla nastolatek

no nie przepadałam za nią specjalnie, to tylko 2-3 tytuły znam, ale przyzwoicie
pisała, był kunflikt dramatyczny, wiarygodne plus minus postacie, no i jakiś
romans osiowy - pamiętam za to wrażenie, że te bohaterki to jedna w drugą
przepiękne były i zawiść mnie żarła:)

[kicior99]

Moi polonisci zawsze mowili ze to ksiazki bez polotu i ambicji literackich, na
ktore szkoda marnowac czasu...

[Gość: talia]

Czytałam,teraz myślę o tym z takim pewnym,nieśmiałym rozrzewnieniem.
Oczywiście,że była krytykowan,nie dlatego,że dla nastolatek,tylko dlateko,że
nie była wielką literaturą.Nie chciano nam zamulać młodych umyslów
codziennością,wielka była zachwalana,patriotyzm,powstania,stepy akermańskie,
nostalgia itp.A myśmy czytali tak jak chodziło się do kina na Szatana z 7
klasy,bo to było o młodych,o równolatkach.Zawsze młodzi chcą czytać o swoich
problemach,o swoim pokoleniu,i dzisiaj czekają też na takie filmy i książki.
Nie czytam jej teraz,tamte chwile minęły,ale mam na półce.Miłej lektury!

[jottka]

zaraz, ale właściwie o jakich latach piszesz?:) sfilmowanie 'szatana' to rok
1960, a kicior chyba jednak w późniejszym czasie mógł się zetknąć z krytyką
siesickiej i ciut wątpię, żeby o brak patriotycznych treści chodziło

siesicka zaczęła pisać - jak mówi wikipedia - w '66 i nie przestaje do tej pory,
w sumie pisze o psychologicznych problemach dorastania, raczej 'ponadczasowo',
tzn. nie osadza jakoś specjalnie silnie tych powieści w konkretnym okresie

[Gość: talia]

Po pierwsze Szatan był trochę później,ale to nie ważne,to przykład tylko,bo
filmów o zyciu młodzieży prawie nie było,po drugie Siesicka pisała takie sobie
opowiastki,ale które się podobały.A nauczyciele i prasa to tylko mówili o
wybitnych, nie wiesz czy nie pamiętasz?Kto lubi mądrze i spokojnie do młodych i
o młodych,ha?To trudne,sfilmowano nawet jej prozę,ale uwspółcześniono i nie za
bardzo wyszło.W szkole był patriotyczny patos.Lektury takie jak Siesicka?A
sfilmowany sie długo podobał.

[jottka]

Gość portalu: talia napisał(a):

> Po pierwsze Szatan był trochę później


mówimy o filmie marii kaniewskiej, tak? no to wrzuć w gugla celem sprawdzenia
daty:) tu jest jeden z wielu linków: film.onet.pl/9273,dvd.html



> Siesicka pisała takie sobie opowiastki,ale które się podobały


no o tym właśnie rozmawiamy zdaje sie? ani kicior, ani ja nie sugerujemy, że
siesicka wielkim poetą była, tylko że to całkiem przyzwoite powieści w swym gatunku




> A nauczyciele i prasa to tylko mówili o wybitnych, nie wiesz czy nie pamiętasz?


zależy czego:) lat sześćdziesiątych to jednak nie, co nie zmienia faktu, że
dlaczego akurat siesicka miałaby być lekturą szkolną? na młodsze lata
podstawówki sie nie nadaje, a w późniejszych sie przerabia(ło) podst dzieła
literatury ojczystej i obcej, niekoniecznie wzdęte patosem jakimkolwiek

[chiara76]

oj, naszły mnie wspomnienia...czytało się, czytało, a jakże, jakoś pod koniec
podstawówki.
Hmmm, a tak na marginesie, Boglar też tak krytykowali? Bo pamiętam, że też się
nią zaczytywałam swego czasu.

[agni_me]

Te książki w ogóle nie zajmowały się problemami PRL, w zasadzie kwestia tu i
teraz została zepchnięta na margines. Miłości, seks, sprawy dorosłe - przecie
nie tym miano karmić młodzież. Młodzież miała zachować dziewiczą świeżość i
jedyne dopuszczalne problemy to były szkolne, a porywy serca i nie tylko
ograniczone do "dotknął jej ust". (ech dać tym krytykom ze trzy numery Bravo do
poczytania)

[zaba_pelagia]

nie
> moge zrozumiec, dlaczego w latach 60, 70 te ksiazki byly tak odsadzane od
> czci i wiary przez naszych wychowawcow, polonistow i krytykow.

?????

a można jakieś konkrety prosić?

no

[jottka]

właśnie:) kicior rzucił kuntrowersyjnym tekstem i zniknął w mgle albionu, a my
sie tu męczymy z interpretacją

[zaba_pelagia]

on juz kiedyś prezentował kontrowersyjną opinię odnośnie Słoneczników, więc
cosik mu nie wierzę ;-)

[jottka]

a to ciekawe lektury ma ostatnio:) może by mu niziurskiego polecić?

[zaba_pelagia]

ciekawsze jest to, jak on te ksiązki znajduje...
leżą na Oxford Steet?
podpierają ławki w Westminster Abbey?

Niziurskiego?
a jak zacznie przeliczać piegi Piegusa Marka na lata komuny?

[weatherwax]

Sądzę, że chodziło mu o to, że był wtedy snobizm na literaturę wysoką. Wypadało
pokazywać się z Joycem pod pachą (świeżutko przetłumaczonym przez
Słomczyńskiego), a nie wypadało z Siesicką. Jej książki były podówczas
traktowane tak jak dziś harlequiny - ze wzgardą, jako literatura drugorzędna i
mało wymagająca. Harlequinów zaś, z uwagi na żelazną kurtynę i cenzurę, w ogóle
nie było.
W tamtych czasach nie było pytania "Czy czytasz książki?", było tylko
pytanie "Co teraz czytasz?" Może się to dziś wydaje niewiarygodne, ale nie
wypadao nie czytać. Więc ci mniej ambitni czytywali np. Siesicką, a inni np.
Faulknera.
Dziś mamy porównanie i z perspekktywy widzimy, że ta Siesicka to wcale jeszcze
nie jest takie dno. ;-) A sam fakt czytania czegokolwiek wydaje się nobilitować
czytającego.

A swoją drogą, czego wy chcecie od Niziurskiego?! On pisał genialne, dowcipne
książki. Smrodek dydaktyczny aż tak u niego się nioe przebijał jak u
Siesickiej. Uwielbiam Niziurskiego!!

[jottka]

no nie zrozumiałaś naszej intencji:) my chcemy szczerze polecić kiciorowi
niziurskiego jako literaturę nieporównywalną i nieporównywalnie lepszą niż te
wszystkie 'młodzieżowe', w których sie dotąd zaczytuje


jak to kiedyś pisał pokraczny.kotek - niziur forever:)

[kicior99]

Tajemnica =) choc po prostu sasiedzi maja a zwlaszcza ladne sasiadki.

[kicior99]

jottka: z wielka checia! Jestem fanem literatury wspolczesnej i prawie
wspolczesnej dla mlodziezy. Z Niziurskiego jednak najbardziej cenie zbior
opowiadan (np. Biala Noga i chlopak z Targowka, Siodme Wtajemniczenie itp.)

[kicior99]

bo mam maly dostep do netu... Napisalem z grubsza wyzej, co mowily moje
polonistki, krytykujace tak samo Anie z Zielonego Wzgorza itp. Macie racje, nie
bylo tam polityki, a zycie, ktorego nie chcialo sie widziec w szkole, brak
patosu (jak tak mozna??? =)

[Gość: nocka]

To z piękna sąsiadką na spacer do rosarium jak w Zapałce na zakręcie albo do
pięknej Wandy jak Adaś.

[Gość: gosc]

[Gość: gość]

Chyba jednak troszkę tej polityki przerdarło się do Siesickiej. Bohaterzy -
aktywiści ZMSu, pionierzy szkolni, ale to raczej było za systemem. U mnie
nauczyciele nie zakazywali jej czytać. Wprost przeciwnie - "Zapałkę" dostałam
jako nagrodę ze szkoły i się spodobało, ale mówię o latach 80-ych, bo to czas
mojej podstawówki. A Siesicka pisze do dziś i to całkiem nieźle. Spodobały mi
się te jej ostatnie powieści. Zachęcam.

[kicior99]

Czytalem kilka lat temu cos, co bylo mniej powiescia a bardziej swietnie
napisanym, zbeletryzowanym poradnikiem domowym. Zna ktos? Po Lasuchu literackim
Musierowicz, kolejna perelka tego rodzaju.

czy to nie chodzi o coś takiego, co

[chiara76]

dziewczyna leżała zmożona chorobą (coś z kręgosłupem) w domu i rodzeństwo
opowiadało jej, co słychać, a przy okazji właśnie były różne rady i porady? Oj,
coś takiego mi się przypomniało, ale tytułu znowu nie pamiętam (a już się tu
chyba o to pytałam na FK).

[kicior99]

To Fotoplastykon. Nie, nie o te ksiazke mi chodzi.

[chiara76]

a, dziękuję za odpowiedź, to widać mi się pomyliło.

[Gość: ala]

"Przez dziurkę od klucza"

Przez dziurkę od klucza.

[agni_me]

No więc wygrzebałam tenże poradnik, poczytałam dobrych rad babuni wiele: o
jajecznicy, kotletach z chrzanu, przyjęciu dla dziewcząt nastoletnich,
przedziurawionych kaloszach, krochmaleniu koszul i obiedzie u znajomych - ależ
świat się zmienił przez tę chwilę. Przez "dziurkę od klucza" ma nawet leciutki
wątek romansowy, ha!

[anchan]

To tam było o czyszczeniu dywanu kiszoną kapustą?

[scoutek]

ksiazki Siesickiej nie byly (a teraz to nie wiem) wyplukane z rzeczywistosci
peerelowskiej... w Beethovenie i jeansach bylo cos o powstaniu warszawskim,
martyrologia i analogia do wspolczesnej mlodziezy byla calkiem widoczna i
czytelna.....

[agni_me]

tam

[elas10]

Nie wiem ktora ksiazka zadebiutowala ale np. "Czas Abrahama" byl
bardzo 'panstwowotworczy i po linii' (przemyt lekarstw i zaangazowana ZMS-owska
mlodziez). Ale mimo wszystko milo sie czytalo.

[kicior99]

Mam wrazenie ze wiekszosc tworzacych w tamtym czasie popelniala takie dziela ;)

[hania55]

Ot, całkiem sprawne opowiastki. Kiedyś bardzo lubiłam jej książkę "Przez
dziurkę od klucza" - przygody warszawskiej wielopokoleniowej rodziny
gnieżdżącej się w gomułkowskim M-coś + poradnik domowy (jak wywabić plamę, jak
zrobić coś z niczego, jak umyć okno, itp.).