"Ono" Dorota Terakowska

[Gość: Magda]

Właśnie skończyłam czytać "Ono" Terakowskiej. Przeczytałam jednym tchem,jak
inne tej autorki.
Czy Ewa poddała się aborcji czy nie? Jak zrozumieliście zakończenie??

[marjaen]

Kurcze też chcę przeczytać tę książkę tylkoe nie mogę jej złapać...czytałam
Terakowskiej baśń - Samotność Bogów...i nie doczytałam bo brat oddał...ehh;/

[Gość: laik]

A mnie ta książka zmęczyła po paru stronach.

[Gość: ula21]

"Poczwarka" Terakowskiej też jest świetna, daje dużo do myślenia.
Polecam

[Gość: ja czyli nie ty]

Ja odebrałam to zakończenie jako to, ze ona jednak to dziecko usunęla a ta
ucieczka i kolejne miesiace z dzidzia w brzuszku tylko jej sie śniły :(((
Ksiązka wspaniała :)

[Gość: A ja jestem optymi]

[Gość: Myszor]

To wyżej to mi się pomyliło ;)

A ja jestem optymistką. Książk przeczytałam jednym tchem i doszłam do wniosku,
że ona to dziecko urodziła.
A "Samotnością Bogów" byłam zachwycona. Podobnie jak "Poczwarką". Serdecznie
polecam :)

[raggio.del.sole]

polecam równiez "Tam gdzie spadaja Anioły" i " W krainie kota"...Terakowska ma
książki magiczne..

[uasiczka]

a mi się wydaje że to są dwie historie:
- co by było gdyby nie usunęła (czyli bardzo długa historia dorastania
dziewczyny)
- i co by było gdyby usunęła (czyli usunęła i koniec "baśni")

[konopielka80]

Laik- mnie też ta książka znudziła, nie dałam rady doczytać nawet do połowy..

[Gość: Gaja]

Książki Doroty Terakowskiej są super. Szkoda, że nie będzie więcej.

[Gość: Misosoup]

Ja mysle,ze usunela. A cala ta historia pokazuje,jak wiele straci (stracila),bo
nigdy nie urodzi tego dziecka. O ile.mimo klopotow, piekniejsze byloby jej
zycie,gdyby nie poddalo sie aborcji.
Dla mnie to hymn na czesc zycia...

[uasiczka]

no nie do końca - bo po wielkiej "przygodzie" i odkrywaniu świata cały czas nie
ma pracy co równa się temu, że również jedzenia...

urodzenie dziecka w takiej sytuacji może się skończyć naprawdę dowajko

[bez_senna]

Myślę, że pani Terakowska pisząc tę książkę, celowo zostawiła takie a nie inne
zakończenie. Każdy może to wtedy zrozumieć tak, jak chce, sam wywnioskować,
która wizja jest - powiedzmy - lepsza, bez moralizowania ze strony autora
i ,,patrzcie-dzieci-a-teraz-będzie-morał''.
Na tym polega istota jej książek - najczęściej nie ustawia się jasno za
którąkolwiek ze stron. Nie można powiedzieć, żeby te powieści nachalnie
zmieniały światopogląd w jedną stronę. Wręcz przeciwnie - one pokazują, że
każda sprawa ma jednak dwie strony, a nie tylko czarną czy tylko białą. One ten
światopogląd w pewnym sensie rozwalają, bo po przeczytaniu człowiek sam nie
wie, co o tym myśleć. I za to też tę autorkę podziwiałam.

Jak interpretuję osobiście... Dla mnie to było tak, że Ewa urodziła dziecko,
przeżyła to wszystko. Odczułam końcową scenę jako krótką myśl ,,co by było,
gdyby'' (nie byłoby nic ponad przeciętność, szarość), rzecz nierzeczywistą, bo
mamy to ,,tu i teraz'', które jest przecież ważniejsze i w pewnym sensie
bogatsze.