Królowie przeklęci

[pur.blanca]

Czyta właśnie "Królów przykletych " po raz drugi w życiu.Nigdy jeszcze nie
czytałam czegoś dwa razy ,bo uważam ,że to strata czasu.Ale to mnie
wciąga.Zwłaszcza te makabryczne sceny tortur i egzekucji.Nie jestem fanką
krwi i przemocy ,ale zadziwia mnie ,jak ludzie mogli sie tym pasjonować i
cieszyć tym oczy...Cóż-natura ludzka pozostaje nadal zagadką...

[Gość: mala mi]

pur.blanca napisała:

> Czyta właśnie "Królów przykletych " po raz drugi w życiu.Nigdy jeszcze nie
> czytałam czegoś dwa razy ,bo uważam ,że to strata czasu

wiele tracisz w życiu

jestem fanką
> krwi i przemocy ,ale zadziwia mnie ,jak ludzie mogli sie tym pasjonować i
> cieszyć tym oczy...

A zauważyłaś jak ludzie biegną ogladac wypadek? Poza tym ciebie też to właśnie
wciągnęło.

[zaba_pelagia]

Żadną zagadką. Akurat zamiłowanie gawiedzi do publicznych egzekucji, miłość
pospólstwa do pogromów, wojen i filmów o krwawych jatkach psychologia tłumaczy
prosto i jasno. Większą zagadką jest raczej fakt, że nie masz ulubionych
ksiażek, do których chcesz ciągle wracać.

[Gość: Cotbus76]

Ja poza cyklem "Królów przeklętych" czytałam utrzymany w podobnych klimatach,m
choć osadzony w czasach krucjat cykl duńskiej autorki (niestety nie pamiętam
nazwiska- jeśli ktoś z internautów pamięta nazwiska i tytuły książek to bardzo
proszę o podanie, bo mam ochotę do nich wrócić). Realizm epoki posunięty do
granic dobrego smaku. Za to Dieter Breuers w "Umrzeć za Jerozolimę" granicę tę
znacznie przekroczył ( miłośnikom horroru polecam zwłaszcza scenę wędzenia
żywcem człowieka) bo realistyczne opisy zezwierzęconych bohaterów i ich
wyczynów właściwie niczemu niesłużą a opisy czynności fizjologicznych ( bez
użycia papieru toaletowego - w szczegóły nie wchodżę bo jestem przed śniadaniem)
mogą pozbawić człowieka chęci do jedzenie na kilka dni.Z utworów trochę
starszych polecam "Królobójców" Gąsiorowskiego zwłaszcza opis sposobów
rozwiązywania problemów rodzinnych w rodzinach królewskich (vide: bardzo
interesujące zastosowanie rozgrzanego pogrzebacza). Pomimo takich lektur nadal
jestem w miarę normalna jak twierdzą moi znajomi, choć nauczyciel historii z
LO, którego nudne jak flaki z olejem wykłady ubarwiałam szczegółami z powieści
i książek historycznych, miał inne zdanie

[ben-oni]

Cos chyba z tego czytałem . "Kiedy król gubi kraj" (?)- o , zdaniem autora ,
głupocie i gnuśnosci Walezjuszów . Nawet niezłe , lecz rozmachem nie
dorównuje "Henrykowi IV" H.Manna

[pur.blanca]

No taaak...ludzie zawsze gonią za sensacją.Chleba i igrzysk.!!! Ale co innego
czytać o tym ,a co innego na to patrzeć.Trup sie ściele gęsto i krew płynie
strumieniem.A wszystko osadzone w historii.Pasjonujące.

Dzięki za inne tytuły utrzymane w tym klimacie.Jak sie otrząsnę po
lekturze "Królów..",to kto wie ,czy nie sięgnę po cos innego o tej
tematyce.Chociaż .....nie wiem...nadmiar takich wrażeń chyba żle na mnie wpływa.

[kubissimo]

czemu sie dziwisz prostym ludziom sredniowiecza, skoro sama mowisz, ze Ciebie
tez to wciaga?