motta które utkwiły w pamięci

[Gość: ost]

większość książek zaczyna autor przytaczając cudze słowa, mają one wielkie
znaczenie dla całej książki, ale nie wszystkie utkwiły mi w pamięci, moje
ulubione to motto z "Fausta", którym Bułhakow zaczyna swoje największe dzieło

[reptar]

Czy lubisz skubać mięso? Czy wolisz na niebie
Ujrzeć człowieka, który przemówi do ciebie?
                    BUNYAN

(motto z "Tytusa Groana" Mervyna Peake'a)

[Gość: mk]

"Za każdą wielką fortuną kryje się zbrodnia" Balzac

(Puzo "Ojciec chrzestny")

[Gość: mk]

i jeszcze coś takiego...

"Jeden poleciał tam, drugi śmignął tam, a trzeci wzbił się nad kukułcze
gniazdo" - wyliczanka ludowa

to motto ma pewnie głębszy sens po LSD

[Gość: naiwna]

"Nie ma błogosławieństwa dla samotnych.
Pismo Święte nie mówi, że są błogosławieni."

pan O'Daniel

tak James Leo Herlihy zaczyna swoją książkę "Nocny kowboj". Cytuje jednego z
bohaterów tej książki! :)

[martolka]

"Wszystkie opisane w tej książce osoby, miejsca i zdarzenia, istnieją naprawdę.
Tylko niektóre wypowiedzi i myśli są z konieczności tworami autora. Nie
zmieniono żadnych nazwisk ku ochronie niewinnych, wychodząc z założenia, że
ochrona niewinnych i tak należy do codziennych niebieskich obowiązków Boga
Wszechmogącego."
K. Vonnegut "Syreny z Tytana"
;-)

[ada08]

''W harfie , gdy dźwięczy są trzy rzeczy:
ręka , sztuka i struna.
W człowieku: ciało, dusza i cień.''

Jakub de Voragine ''Złota legenda''

Tych słów użył , jako motta do jednej z powieści, Alejo Carpentier.
Tą powieścią jest chyba ''Szaleństwo i metoda'', ale nie jestem pewna.

:-)

[Gość: Alejo Carpentier]

ta ksiazka jest HARFA I CIEN , ALEJO CARPENTIERA

[Gość: zielka]

Uberhaupt hat der Fortschritt das an sich, dass er viel grosser ausschaut, als
er wirklich ist. (J.Nestroy)

oto co Wittgenstein umiescil na poczatku swoich Philosophical Investigations.
nie wiedziec czemu, nigdy sie tego nie tlumaczy. tedy tez w nienaruszonej
wersji zostawie.
Marie McGinn natomiast tak zaczyna swa ksiazke o Wittgensteinie

Stupidity consists in wanting to reach conclusions. We are a thread, and we
want to know the whole cloth... What mind worthy of the name, beginning with
Homer, ever reached a conclusion? Let's accept a picture. That's how things
are. So be it.

i mowi to gdzies Flaubert, nie podaje jednak szczegolow.

innych ksiazek przy sobie nie mam, niz te, co opowiadaja o Witt., ale pamietam,
ze Zulawski dawal przyzwoite motta do ksiazek swoich, ale niiiic tu nie mam.
przekleta GB;-)

klaniam sie

[Gość: naiwna]

Zielka,

fajna ta definicja stupidity... rzucę ją za chwilę na inne forum w jednym
fanklubie, pod dyskusję. Ale niestety to po niemiecku jest "poza moim
zasięgiem". Czy ktoś może przetłumaczyć? Dzięki. :)

[Gość: szcz]

To motto z �Gdzie byłeś, Adamie� Heinricha Boella, nie
pamiętam, czy jego własne, czy też cytat z kogoś innego:

�Wojna może służyć różnym celom, na przykład być
usprawiedliwieniem przed Bogiem: - Gdzie byłeś, Adamie?
- Byłem na wojnie światowej!�

[Gość: naiwna]

Niezłe z tą wojną światową!

Och, a propos tego niemieckiego motta... po znajomości mam już tłumaczenie - co
prawda tylko na angielski - ale mi wystarczy :)

[zielka]

droga naiwna, zapodaj po angielsku, ja nie smiem, bo moj niemiecki jest tak
marny, ze obawiam sie, ze cos kompromitujacego mi moglo umknac:-)

co do "Ptaka", to swietny cytacik, fakt. Pamietacie wiersz Puszkina "Biesy" na
poczatku ksiazki Dostojewskiego pod tym samym tytulem? hm. nie mam przy sobie,
ale bylo to bardzo ladne.
Kosinski, a propos motta, w "Pustelniku z 69 ulicy" umiescil mnostwo cytatow,
na przyklad:

p.199 Nie dopraszam sie przebaczenia za male nieprawdy w wersach uwazanych po
prostu za stwierdzenia faktu. (Wordsworth)

p210 Rozstali sie jako dzieci, lub niewiele pozniej. Uplynely lata. Cos potem
przypomnialo kobiecie kompana z lat mlodosci i ta kdo niego napisala: ?Ostatnio
duzo o tobie sie slyszy.Wiem, do czego cie zycie przywiodlo. Zdecydowanie
poszedles wlasna droga. Ale nam, ktorzy zostalismy z tylu, zawsze sie wydawalo,
ze zagnalo cie na pustynne bezdroza?.(Conrad)
(wczesniej: telegram o podobnej tresci znaleziony przez Koskiego)

p. 399
- Nie mow nawet ?no comment? [...] Mowienie tego na temat plotki jest juz
komentarzem (tr. modifiée)

p.400
Dookola, jak nalezalo oczekiwac, z dzikim smiechem, jak nalezalo oczekiwac.
Lecz ledwie sobie uswiadomilem, o co chodzilo (zlosc we mnie natychmiast
ustapila. Zdawalo mi sie, ze nie bylo juz dluzej sensu przejmowac sie tym
wszystkim). W okamgnieniu naszla mnie mysl, ze pewnie byloby o wiele lepiej
(byc moze nawet dobrze) gdyby powoz mnie zmazdzyl (calkiem). (Notatki
Dostojewskiego) (zielka:caly fragment jest wydrukowany jako przekreslony)

p. 401
Wcale nie usiluje tego wszystkiego pokrywac smiechem, ale naprawde mnie to nie
zabolalo, wcale mnie nie nurtuje, i nie mam zadnych msciwych zamiarow; w koncu
moze mi to nawet przyniesc jakas korzysc. (Thomas Wolfe)

[Gość: naiwna]

Naiwna zapodaje ;)

Uberhaupt hat der Fortschritt das an sich, dass er viel grosser ausschaut, als
er wirklich ist. (J.Nestroy) = "besides, (technical) advancement has the
feature of always looking a lot bigger than it really is"

Tłumaczenie prosto z Kolonii od dwujęzycznej pół-Niemki, pół-Amerykanki, której
mama urodziła się w Polsce. :)

Przypomina mi się jeszcze coś, co - nie jestem teraz pewna - albo było mottem
jakiegoś utworu, który czytałam, albo (tu naiwna dyskretnie się rumieni) sama
chciałam wykorzystać jako motto mojej książki:

"You and your anger tried to make us new" /Robert Graves/
Naprawdę lubię to zdanie!

[martolka]

zielka napisała:

> Pamietacie wiersz Puszkina "Biesy" na
> poczatku ksiazki Dostojewskiego pod tym samym tytulem? hm. nie mam przy
sobie,
> ale bylo to bardzo ladne.

Wokół mrok, choć wykol oczy;
Co tu robić? Będzie źle!
Bies nas, widać, w polu toczy
I kołuje nami w mgle.

Biesy kręcą się szalone,
Jako liście w słotny dzień.
Skąd ich tyle? Dokąd pędzą,
Zawodzące straszną pieśń?
Czy to czart się żeni z jędzą?

biesy

[Gość: zielka]

tak tak. bardzo ladnie. dzieki bardzo.tak wielokrotnie sie z kolega
zastanawialismy, z drugiej strony, jak to mozliwe, ze Puszkin fascynowal tylu
dobrych i madrych ludzi. ja, po prawdzie, nie moge. no, procz tego wiersza,
ktory sie broni we wiadomym kontekscie.

ja dzis czytalam sobie Hilarego Putnama, i on zatytulowal zbor swoich
artykulow "The Threefold Cord Mind, Body, and World", i tam cytuje najpierw
Eklezjaste:
"the threefold cord
is not easily broken"

by potem zadedykowac dzielo zmarlemu przyjacielowi, piszac, cytujac Yeatsa:

"think where man's glory most begins and ends
and say my glory was I had such friend"

mam nadzieje, ze nigdy nie dane mi bedzie slow takich wypowiedziec. hm. moze
nie jest ten cytat szczytem wyrafinowania literackiego, ale akurat jestem w
trakcie doswiadczania bardzo przyzwoitej friendship, prawda, tedy takie rzeczy
mnie wzruszaja;-)

klaniam sie, moi mili

[ash3]

Gość portalu: zielka napisał(a):

> Uberhaupt hat der Fortschritt das an sich, dass er viel grosser ausschaut,
als
> er wirklich ist. (J.Nestroy)
>
A jednak się tłumaczy ("Dociekania filozoficzne" PWN 2000, s.2 ): "Postęp ma w
ogóle to do siebie, że zdaje się dużo większy, niż rzeczywiście jest" (Nestroy)

> oto co Wittgenstein umiescil na poczatku swoich Philosophical Investigations.
> nie wiedziec czemu, nigdy sie tego nie tlumaczy. tedy tez w nienaruszonej
> wersji zostawie.
> Marie McGinn natomiast tak zaczyna swa ksiazke o Wittgensteinie
>
> Stupidity consists in wanting to reach conclusions. We are a thread, and we
> want to know the whole cloth... What mind worthy of the name, beginning with
> Homer, ever reached a conclusion? Let's accept a picture. That's how things
> are. So be it.
>
> i mowi to gdzies Flaubert, nie podaje jednak szczegolow.

To b. ładne. Poszukam jeszcze źródła. Dzięki za przypomnienie Wittgensteina,
nie mogę sobie w tej chwili przypomnieć, ale należy on do nie tak rzadko
cytowanych w mottach filozofów... w najmniej oczekiwanych książkach.
Pozdrawiam i zazdroszczę dostępu do Mcginn (czy tak?).
a.

[homohedonistus]

"I tylko Bóg jeden,
w Swoim pomyślunku,
wiedział, że to istoty
innego gatunku"

Majakowski


Kosiński "Malowany ptak"

motta asekuracyjne

[reptar]

Gość portalu: ost napisał(a):

> większość książek zaczyna autor przytaczając cudze słowa, mają one wielkie
> znaczenie dla całej książki



Ideę motta można również wykorzystać jako spadochron
(albo jak kto woli - dupochron).

Kojarzy mi się przypadek Bułhakowa, który w „Fatalnych jajach” pił do Wellsa,
a w którymś momencie wtrącił wzmiankę o tymże Wellsie w jeden dialog. Krytyka
nazwała sukces „Fatalnych jaj” sukcesem w porę przytoczonego cytatu. Wtedy to
nie było motto, więc może by i było nie na ten wątek, ale ostatnio natrafiłem
na motto, które być może miało spełnić podobną rolę:


To nie było trudne. szef przybył na czas, jak niemal zawsze, a podejrzany był
równie łatwy do zauważenia jak kangur w wizytowej marynarce. Raymond Chandler.

(powyższe motto pochodzi z „Pistoletu z pozytywką” Jonathana Lethema).

[Gość: ślusarz]

"Bez łoma nie wychodź z doma"

To motto jest umieszczone na pierwszej stronie ksiązki opowiadającej o gośćiu,
ktory wyszedł z domu i dzwi mu sie zaczasneły. Nie mial biedaczek po prostu jak
się dostać do srodka.

[Gość: fi]

„Gdybym mowil jezykami ludzkimi i anielskimi, a pieniedzy
bym nie mial, stalbym sie jak miedz brzeczaca albo cymbal
brzmiacy. I chocbym mial dar proroctwa i znal wszystkie
tajemnice i wszelka umiejetnosc, i chocbym mial wszelka
wiare, tak zebym gory przenosil, a pieniedzy bym nie
mial, niczym jestem. I chocbym na zywnosc ubogim rozdal
wszelka majetnosc swoja, i chocbym wydal swoje cialo tak,
zebym gorzal, a pieniedzy bym nie mial, nic mi nie
pomoze. Pieniadz jest cierpliwy, jest laskawy, pieniadz
nie zadrosci, na zlosc nie czyni, nie nadyma sie, nie
pragnie zaszczytow, nie szuka swego, nie unosi sie
gniewem, nie mysli zlego; nie raduje sie z
niesprawiedliwosci, ale weseli sie z prawdy. Wszystko
znosi, wszystkiemu wierzy, wszystkiego sie spodziewa,
wszystko przetrwa..A teraz trwa wiara, nadzieja i
pieniadz, to troje; z tych zas najswietszych jest pieniadz.
Sw. Pawla „Pierwszy list do Koryntian”
(nieco zmieniony)”

George Orwell „Wiwat Aspidistra!”

A w oryginale...

[Gość: Jan]

...jest miłość, a nie pieniądz.
I jest to bardzo piękny tekst, wykorzystany u Kieślowskiego w Trzech kolorach
(chyba w niebieskim)

Gość portalu: fi napisał(a):

> ...A teraz trwa wiara, nadzieja i
> pieniadz, to troje; z tych zas najswietszych jest pieniadz.
> Sw. Pawla „Pierwszy list do Koryntian”
> (nieco zmieniony)”
>
> George Orwell „Wiwat Aspidistra!”

Lubię, choć tylko w minimalnych dawkach, kiedy...

[reptar]

Lubię, choć tylko w minimalnych dawkach, kiedy pisarz okrasza mottem z osobna
każdy rozdział. Tak na przykład robił Stephen King w "Christine":

    Powiedział, że słyszał o parze z Ameryki,
    Co zamieniła dziecko na chevroleta.
    Pogadajmy teraz o przyszłości,
    Bo przeszłość już dawno odeszła...
                    Elvis Costello

czy Richard Adams w "Wodnikowym wzgórzu":

    Właśnie mieliśmy pryskać,
    Kiedy nadbiegł Jaś Pyskacz,
    No i guzik był z naszej ucieczki.
                    Piosenka z musicalu


Przy czym o ile King zastosował jednolitość - wykorzystał w każdym rozdziale
fragment jakiejś jednej piosenki z konkretnej epoki, o tyle Adams czerpał ze
wszystkiego - obok "piosenki z musicalu" i "ludowej piosenki amerykańskiej"
jest też Szekspir, Blake, Yeats, Ajschylos, Kenneth Grahame...


Wspomniałem, że to lubię, ale w minimalnych dawkach. Zdecydowanie przekracza
tę dawkę Andrzej Sapkowski w swojej sadze o wiedźminie, gdzie niekiedy przed
rozdziałem potrafił wlepić trzy sążniste motta zajmujące półtorej strony (tym
razem z książek nieistniejących, więc wypadałoby z pokorą czytać i czołem bić
przed kunsztem AS, ale cóż, mottodawka przekroczona i nic na to nie poradzę).

[szwedzka]

Żaden człowiek nie jest samoistną wyspą; każdy stanowi ułomek kontynentu, część
lądu. Jeżeli morze zmyje choćby grudkę ziemi, Europa będzie pomniejszona tak
samo, jak gdyby pochłonęło przylądek, włość twoich przyjaciół czy twoją własną.
Śmierć każdego człowieka umniejsza mnie, albowiem jestem zespolony z
ludzkością. Przeto nigdy nie pytaj, komu bije dzwon; bije on tobie.

John Donne, poeta angielski (1573-1631).

Motto jakiej powieści, wiadomo.

Paweł

[Gość: Kasia]

a czyje to tłumaczenie?

[szwedzka]

Nie podano, więc pewnie też tłumacza książki, Bronisława Zielińskiego.

Paweł

[Gość: yaga]

Bronisława Zielińskiego

[orla_cien]

''Nie dawaj wiary ludzkiemu oku

W mroku wieczoru, w świetle poranka

Lalkowy spektakl czucia i wzroku

To jest diabelska przebieranka''

Robert Anton Williams

[a.b.c]

Na temat obecności motta mam własne zdanie. Motta obecnie są chyba stałym
elementem w spejalnych edytorach tekstu dla pisarzy uruchammia się on podczas
sprawdzania pisowni i wkleja automatycznie. Teorię taką wysnułam na podstawie
tego, że dzisiaj każda książa (a szczególnie amerykańska) ma motto i nie ważne
że jest ono nieraz od czapy. A im bardziej pompatyczne lub brutalnie
wyłuszczające kawę na ławę tym książka słabsza. Przykładem: Coelho czy Carroll.
Trochę zboczyłam z tematu ale już wkurza mnie ta mottomania u pisarzy czy też
wydawców tak samo jak to zachwalanie typu: nowy Coelho, czy polska Bridget
Jhons.

[Gość: taktóra]

"O matko, jakaż to prawda!" (Zgadnijcie, koteczki, z czego ten cytat?)
Podpisuję się obiema rękami. Ich tak uczą na kursach pisania ksiażek. I jeszcze
każą im szpikować tekst cytatami, których źródła, oczywiście, ci pisarze od
siedmiu boleści nigdy nie podają. Niestety zdarza się to i wielkim. Bywa jednak
i tak, że motto tak zapada w duszę, że potem szuka się całego utworu, szuka się
informacji o autorze itd. Tak stało się ze mna, kiedy po raz pierwszy (dawno,
dawno temu)przeczytałam przywołane tu motto do "Komu bije dzwon". Przypomina mi
się ono zawsze, kiedy poruszy mnie czyjaś śmierć. I wcale nie musi to być ktoś
szczególnie bliski czy nawet w ogóle znajomy, czasem dramat aż bije z nekrologu.

[Gość: yaga]

Zapraszam na stronkę www.agathachristie.pl, tam są wymienione wszystkie motta z
jej książek. Ja najbardziej lubię to:
"Każdego ranka, każdej nocy
Dla męki ktoś na świat przychodzi.
Każdego ranka, każdej nocy
Dla szczęśliwości ktoś się rodzi.
Jedni się rodzą dla radości,
Inni dla nocy i ciemności". (William Blake, "Wróżby niewinności", tłum. Zygmunt
Kubiak)

Stefan Zweig - Niecierpliwość serca

[dada7]

Istnieje litość dwojakiego rodzaju:
Jedna małoduszna i sentymentalna, która właściwie jest tylko niecierpliwością
serca pragnącego się jak najprędzej uwolnić od przykrych wzruszeń, wywołanych
przez cudze cierpienie - nie jest to wcale współczucie, lecz instynktowne
odsuwanie cudzego cierpienia od własnej duszy.
I ta druga - jedynie wartościowa - litość niesentymentalna, ale twórcza,
litość, która wie, czego chce, i zdecydowana jest cierpliwie a współczująco
przetrwać aż do kresu sił i nawet poza ich kres.