a co z kundery?

[Gość: salata]

przeczytalam nieznosna lekkosc bytu, zart i niesmiertelnosc, ale 2 pierwsze
wg mnie zdecydowanie bija na glowe niesmiertelnosc, dlatego szukalabym czegos
wlasnie w ich klimacie. co polecacie?

[Gość: makmr]

"Życie jest gdzie indziej", "Śmieszne miłości"

[formaprzetrwalnikowa]

Walc pozegnalny.
ale proponuję przygotowac się na niezły wstrząs.Po 'Walcu..' zbierałam się
przez tydzien (Ale to była moja pierwsza przeczytana ksiązka Kundery, wiec moze
dlatego tak długo). 'Smieszne miłosci' czytałam na raty, bo nie dałam
rady 'jednym haustem' - za ciezkie.
Czy inni mają podobne doswiadczenia?

[soleada]

Kiedyś zadałam podobne pytanie. Może odpowiedzi, które uzyskałam Ci pomogą :)

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=25351310&a=25351310

[marquis]

A ja zacząłem Kunderę od Powolności i już potem nic innego mnie się tak bardzo
nie podobało: Powolność jest treściwym resume Kundery. Najnowszych pozycji nie
znam, bo się przejadłem ;-)

[aviance]

Oprócz "Nieznośnej lekkości.." i "Żartu" dla mnie jeszcze "Księga śmiechu i
zapomnienia". Cała reszta "Powolność", "Nieśmiertelność" itd. wydają mi się
wtórne i nużące. Ale to pewnie dlatego że czytałam je po trzech wymienionych
powyżej i poczułam pewien przesyt stylem Kundery.

[wojtek33]

Mnie najbardziej poruszyły "Śmieszne miłości", ale czytane w wieku, w którym
jest się wiecznie zakochanym.

[la_confiance_en_soi]

Żart, Śmieszne miłości, Księga smiechu i zapomnienia. Te są najwazniejsze,
przynajmniej dla mnie. Coś z nich zostaje w czytelniku na bardzo długo.

[wyszyn02]

"Niewiedza", jedna z powszechnie nielubianych późniejszych, ale znakomita.
Wysz.

[Gość: libi]

Ja też lubię "Niewiedzę". Z pewnych względów osobistych to bardzo ważna dla
mnie książka. A jedną z moich ukochanych pozycji w ogóle (nie tylko jeśli
chodzi o Kunderę) jest "Nieznośna...". Czytanie jej było ogromnym przeżyciem.

[polla4]

Najbardziej lubię "Nieśmiertelność". Powieść pisana z pasją, prawdziwy
majstersztyk, odkrywcza, przewrotna (i to mi sie podoba!)nowatorska, genialna.
Nie da jej się opowiedzieć,co było zamysłem Kundery. Można czytać ją wybiórczo
(jak ja to robię)lub "jak leci" od dechy do dechy. Czytam ją czwarty raz i
będzie jeszcze więcej. Szukam czegoś własnie w takim klimacie

[Gość: katherinka]

Hmm... "Walc pozegnalny" i "Smieszne milosci" na pewno, byc moze "Ksiega
smiechu i zapomnienia". Ale faktycznie po "Walcu..." trudno jest sie pozbierac,
podobne przezycia mialam jeszcze tylko po "Biesach" i "Mszy za miasto Arras"
(tzn. jesli chodzi o emocje, nie bede porywac sie na porownywanie tych ksiazek
w zaden inny sposob). Natomiast pozniejsze powiesci Kundery to juz niestety nie
to samo... Moze z chlubnym wyjatkiem "Niewiedzy", w ktorej irytuje mnie jedynie
nadmiar moralizatorstwa.