NAJPIĘKNIEJSZA ksiązka jaką w zycuiu czytaliscie..

[Gość: anna]

chodzi mi o ksiazke która wywołąla w was wielkie wzruszenie i zachwyt i któa
do konca zycia zapamietacie/....czy jest taka ksiazka ?wymiencie choć jedna
taką pozycje !pozdrawiam

Cichy Don

[Gość: Jaaa]

Niezmiennieeee! Od lat!
:)

[Gość: Jaaa]

Ciągleee to samo!
:)

[Gość: totylkopozory]

"Zapiski myśliwego" - niezmiennie, od lat :-)

[nan4]

Krystyna córka lavransa!!-niedawno odkryta, kończę trzeci tom i zamierzam
ponownie zacząć od poczatku

popieram!

[mindsailor]

kończę tom pierwszy i też jestem zachwycona:)))))

[Gość: alienor]

To polecam ci tez "Corke wikingow"

[ksiegarnie]

Gość portalu: alienor napisał(a):

> To polecam ci tez "Corke wikingow"

Przeczytajcie "O czym szumią wierzby" po polsku , jak możecie to sięgnijcie po
oryginał. Nie tylko dla dzieci i młodzieży

ksiązka jaką w zycuiu czytalis

[Gość: MJ]

przeczytalismy. ciekawe

[Gość: Rybcia]

"Zielona mila" Kinga :)

[Gość: Aga-łamaga]

Carlos Ruiz Zafon "Cień wiatru"

[sto100]

A lasy wiecznie zielone.

[Gość: Jaaa]

A nie " A lasy wiecznie śpiewają"? Trygve Gulbbranssena? Piękna rzecz :))

[sto100]

no jasne, nie wiem dlaczego się pomyliła,
pewnie z powodu tęsknoty za zielonym latem.
Pozdrawiam.

[quba]

Kojarzy mi się z " a lasy wiecznie śpiewają"
cudna

[pszczolamaja]

Takich książek jest sporo, bo to u mnie jednak zależy od etapu, ja sobie przy
pomocy książek pewne sprawy przepracowuję. Wymienię: młodzieżowe, choć nie
tylko :"Wstęga pawilonu" i "Dorosnąć" Chądzyńskiej oraz " Dziewięć bied i jedno
szczęście" M. Kann - powaliły mnie, a czytałam jako nastolatka mnóstwo i
b.różńe rzeczy. POtem "Kłębowisko żmij" Mauriaca, "Myszy i ludzie"
Steinbecka...I z zupełnie innej kategorii, ale uważam, że książka może
zachwycić to "Ojcze powiedz mi słowo" Lafrance'a, o modlitwie. Ale pięknych
książek jest naprawdę dużo, choć rzadko to te z pierwszych stron gazet...

[Gość: Ag]

NEDZNICY Wiktora Hugo, bez dwoch zdan :)
no a potem POCZATEK Szczypiorskiego, od kilku lat czytam ja co roku i zawsze
mnie wzrusza..

[kardiolog]

Nie wiem, musze pomyslec. Chyba bajki przeczytane w dziecinstwie.
kardiolog

[baba67]

"5 osob, ktore spotkamy w niebie" Alboma- to jesli chodzi o natezenie
wzruszenia, bo oczywiscie pieknych ksiazek czytalam duzo wiecej i obiektywnie
lepiej napisanych.

[wqrwiony]

czy możesz wyrazić uczucia jakie Tobą targały przy lekturze "Królowej Śniegu"
kiedy tytułowa Lodowa Pani pocałowała Kaja zamieniłjąc jego serce w grudkę lodu?
i jak to zawarzyło na twojej przyszłości?

[amariage]

"Jeździec Miedziany" i jego kontynuacja "Tatiana i Aleksander" Paulliny Simons.
Nigdy wcześniej nie wykręcałam mokrych od łez poduszek...

[amariage]

Tak tylko na marginesie:
Jeżdziec Miedziany w Gorzowie z którego pochodzę dostępny jest w starej
księgarni za 35 zł ( to dla tych kótrzy wciąż mają problemy z nabyciem tej
książki )

[hanula]

Msza za miasto Arras Szczypiorskiego.
Pachnidło Suskinda.

[kardiolog]

Dlaczego akurat te dwie ksiazki?

kardiolog

Pachnidło- cudowna ksiązka :)

[Gość: Anulkina]

:)

[Gość: wuff]

Pachnidło- fakt, pozycja wybitna, ale nie określiłbym jej jako piękna. mnie
przestraszyła do głębi.

[Gość: sumire]

Pewnie będę okrutnie banalna, ale "Gra w klasy" :)

[bdx65]

też nieodkrywczo - "Pan Tadeusz"

[Gość: daria13]

Jeśli najpiękniejsza książka, to taka, przy której najbardziej płakałam, to
musiałabym wymienić Lassie, wróć i większość książek Curwooda z Szarą wilczycą
na czele, bo zawsze losy zwierząt najbardziej mnie wzruszały. I w życiu
dorosłym też najgoręcej płakałam czytając scenę śmerci Karenina w Nieznośnej
lekkości bytu Kundery. Generalnie wszystkie jego książki mają na mnie duży
wpływ.
Ale za jedną z najpiękniejszych książek mojego zycia uznaję chyba Pianę złudzeń
Borisa Viana. Mądra, glęboka i okrutnie smutna, a jednocześnie tak cudownie
surrealistyczna. Kocham Viana!!!

O Kareninie do Darii off topic

[mamarcela]

"Nieznośną" czytałam raz w życiu na początku lat 90tych i nigdy już chyba do
niej właśnie z powodu Karenina nie wrócę. Ryczałam tak strasznie, że mój
ówczesny pies, do którego się cały czas tuliłam, był cały mokry - a to był
baaardzo duży pies. W końcu poleciałam do lodówki, wyjęłam kawałek czekolady i
wsadziłam psu do paszczy, a ten po pierwsze jako dziecko lat 80tych
nieprzyzwyczajony do czekolady, a po drugie ze snu błogiego wyrwany, w
pierwszym odruchu tęże czekoladę (nadziewaną zresztą) wypluł. To spowodowało
taki atak płaczu, że przybyły do domu mój ówczesny mąż myślał, że stało się coś
strasznego. A ze mną nie było żadnego kontaktu i poza słowami: Karenin,
czekolada, B. (imie psa) nic nie potrafiłam z siebie wydusić. Kilka lat
później, kiedy mój ukochany B. odchodził do psiego nieba, też go karmiłam
czekoladą z ręki.
O, już ryczę.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[baba67]

Karenin ?
Ten od Anny ?
Zaintrygowalas mnie, chyba przeczytam...

[mamarcela]

Karenin był psicą, żeby nie powiedzieć suką.

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[baba67]

no nie ?
A dlaczego ja tak nazwano ?Milosnik Tolstoja?

[daria13]

Ja wprawdzie podówczas psa nie posiadałam, ale byłam wkrótce po rozstaniu z
kotem, którego ze względów zdrowotnych oddać musiałam, a ten fakt bez wątpienia
wpłynął na mój jeszcze bardziej emocjonalny odbiór tej sceny. I podobnie jak u
Ciebie mój małżonek długo nie mógł dojść, co mi sie stało, bo przez dłuższy
czas nie mogłam wykrztusić z siebie słowa zalana łzami i szlochająca w głos.
Trwało to zresztą cały długi wieczór:(

[noida]

"City" A. Baricco
oraz
"Marcin spod dzikiej jabłoni" E. Farjeon (czy ktoś to w ogóle czytał poza mną?)

[mamarcela]

"Marcina" ja czytałam, czemu w wątku o zapomnianych książkach dkla dzieci dałam
wyraz. Niestety nie posiadam. A zaiste piękny był. :)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[noida]

No, piękny, piękny. Ja posiadam i powiem Ci, że z wiekiem mu piękność nie
przechodzi :-)

[Gość: optymistka]

Poczwarka Doroty Terakowskiej. Jedyna książka przy której uroniłam łezkę i
którą pamiętam do tej pory. Wspaniale oddane emocje rodziców, którym urodziło
się dziecko chore na Dauna.

[spacey1]

Skąd wiesz, że oodaje uczucia rodziców? Są to raczej uczucia, jak je sobie
wyobraża autorka. Poza tym ksiązka bardzo wątpliwa, pod wieloma względami.

[sophia76]

Popieram. Może nie najpiękniejsza, ale bardzo bardzo wzruszająca, nawet teraz
jak sobie przypomnę tą chorą dziewczynkę to łzy cisną mi sie do oczu.
Oprócz wspaniale oddanych emocji rodziców jak napisałaś, autorka moim zdaniem
doskonale wczuła sie w sytuacje dziecka, nieakceptowanego przez ojca.
Naprawde warto przeczytać.

[formaprzetrwalnikowa]

Nie wiem, czy 'najpiekniejsze', ale na pewno bylo wzruszenie i lzy, i zachwyt
nad geniuszem autora. i niewatpliwie zapamietam te ksiazki do konca zycia, bo
to dzieki nim -jak to sie pompatycznie mowi- zmienilam swoje zycie:
'W co graja ludzie' -eric berne
'Neurotyczna osobowosc naszych czasow'- karen horney

[pola79]

Widnokrąg W. Mysliwskiego
Zasypie wszystko, zawieje W. Odojewskiego

Mitomanka i Narodziny Wenus i Życie Pi

[Gość: Aretha]

Nie mogę się zdecydować, która lepsza. "Mitomanka " jest autorstwa Mary
Morrissy, "Narodziny Wenus" Sarah Dunant, a "Życie Pi" Yanna Martela. Wszystkie
trzy są boskie!!!!!!!!!!!!Gorąco polecam!

[ewe-kostka]

Oskar i pani Róza oraz O Melba

[pir0]

"Sto lat samotności" Marquez

Sto lat samotności

[Gość: Anulkina]

święta racja pirO

[Gość: Raff]

Kiedy przeczytałem ostatnie zdania tej książki siedziałem, wpatrzony w ścianę
przede mną, jakieś dobre pół godziny... Żadna książka, jak datąd, nie zrobiła na
mnie takiego wrażenia.
Pozdrawiam
Raff

[remedios_buendia]

ja też !!! koniec mnie sparaliżował na długo i wciąż o tym myslałam... jakieś
trzy dni z rzedu nie mogłam przestać... :) cudowna książka

[Gość: Margo]

A ja nigdy do końca nie dotrwałam. Może to jest mój błąd :-)

[Gość: Ona]

Hey, książką, którą nigdy nie puszczę w niepamięć, jest "Upiór Opery" Gastona
Leroux'a oraz "Obrączka ze słomy" K. Nepomuckiej. Uwielbiam także "Rozmowy z
katem" K. Moczarskiego.

*Yesterday is for remembering, Tomorrow is for dreaming*

[braineater]

Noideczko - buziak duży za City:) naj nie jest ale jak ja jeszczez dwa razy
przeczytam, to będzie.
A tak ogólnie to:
Okruchy Dnia Ishiguro
Ceremonie Żałobne Geneta
De profundis Wilde'a

[piterek_82]

Braineaterze!Warto sięgać po Geneta i jego "Ceremonie żałobne"?Od czego
zacząć "przygodę" z jego prozą?A może odradzasz z uwagi na perwersję, zbytni
naturalizm tych rzeczy...?
Pozdrawiam!

[noida]

Brainy, rozpieszczasz mnie normalnie :-)

Jakbym miala wybrac najlepsza to bym moze "City" nie wybrala, ale w
kategorii "najpiekniejsza" zdecydowanie tak!
Zastanawialam sie jeszcze nad "Nie mow noc" Oza. Ale chyba jednak zajmuje on
szlachetne drugie miejsce.

[Gość: katherinka]

No prosze, ktos tu czyta Baricco? Pozytywniem zaskoczona. To pozwole sobie
jeszcze dodac "Ocean-morze", chociazby ze wzgledu na Elisewin...

[Gość: Lena]

"Slepa Sowa: Sadeq Hedajat i "Immoralista" Andre Gide
Może nie najpiękniejsze, jest dużo pieknych ale ... jedne z najdziwniejszych -
nie moge sie od nich uwolnić.

[dorota_snooker]

Alicja w Krainie Czarów

[mindsailor]

najlepsza to "półbrat", a najpiekniejsza? chyba "sklepy cynamonowe"

[bodomlake]

"Mistrz i Małgorzata", a w dzieciństwie "O chłopcu który szukał domu"
Jurgielewiczowej.

[Gość: rybouszek]

Spowiedz chinki Pearl.S.Buck

[martelinka]

kto napisał "Nieznośną" o której wspominała mamarcela 15.11.05, 12:26 ??
dziękuję za odp. :)

[mamarcela]

Milan Kundera "Nieznośna lekkość bytu" to był skrót, bo post wyżej Daria13
wymieniła cały tytuł.
Miłego czytania i płakania, w co nie wątpię. :)

"od dzieciństwa lubiłem syreny"

[martelinka]

nie skojarzyłam ;) i dziękuje za express :) na pewno przeczytam :)

[Gość: Julek Naleśnik]

Bez wątpienia "Flaki z nietoperza". Zapamiętam ją do końca pożycia.

[Gość: hogata]

Z dzieciństwa zdecydowanie "Serce" Amicisa, z życia bardziej dorosłego -
"Mistrz i Małgorzata".

[quba]

Błogosławieństwo Ziemi Hamsuna
Pożegnanie z Afryką Blixen

[nektarniczka]

"Mały książę" - wiele razy czytałam, a ciągle coś nowego mnie tam zastanawia :)
wspaniała książka, choć taka krótka i prosta.