Mój wiersz dodajcie tez swoje...

[blizniaczykaczor]

Dowiedzialem sie gdzies, ze pomylilem tematy wiec moze tu..?

Mamrotonie tysiąca ust w świecie gdzie życie nasze zatraca granice pomiędzy
prawdą a kłamstwem, krzywe zwierciadlo odbicie wyobrażni. Nic nie jest tym
czym było, wszystko jest kopią, kazda myśl, slowo, gest... Szum, jak
zniewalajacy jest powiew wiatru lekki, porusza uginajace sie pod jego
dotykiem trawy, jak? Jak życ w swiadomości że świat nie ma sensu? Stawiać
sobie nowe pytanie? Człowiek, istonia irracjonalna od początku swojego
istnienia, więc tworzy by niszczyć, śmieje się by płakać.

Jesteśmy czasem to wystarcza...

[kolekstas]

Kamienny wodospad wyciska z siebie tysiące łez.
Ty' stojąc tam zadasz sobie pytanie.
Po co płaczesz? Dla kogo?
I tak już nie jesteś naturą, jeno jednym z kilku jeszcze miejsc którym się
wydaje, ze są nieodkryte.
Więc po co płaczesz? Dla kogo?
Czy szukasz głazu, który przeszło rok
temu; zdaje się, jedna z twych łez zepchnęła na dół?
Jeżeli nie. To płacz twój zaprzecz tobie.

Montparnasse

[angellooo]

Sekwana jest mętna i wino zwietrzałe
Na Montparnasse tańczą skacowane panie
Tam przy whisky, za barem, dziewczyno
Z erytrocytów rozkoszy przyrządzają śniadanie

Klęczą i jęczą w zmanierowanym Paryżu
Na płótnach malarzy akty płodzą
To stamtąd Franciszek uciekł do Asyżu
Takim panom tylko dziewice dogodzą

Historia zna już takie sprytne dzierlatki
Zachrypłe głosy rano i antologie ich snów
Spadkobierczynie namiętności-oto bardotki
Bajki z tysiąca i jednej głów?