Szymborska - wyjaśnijcie mi coś

[kozborn]

Mianowicie - co w niej jest tak nadzwyczajnego. Nobel, zachwyty, teraz
nominacja do Nike - a ja mam wrażenie, że ilekroć czytam jej wiersze,
doskonale wiem, co czeka mnie w następnych wersach i przeczucie mnie nie
zawodzi. Oto na czym polega problem. Wyszedł jakiś czas temu kolejny tomik,
chodzę sobie po empiku, dostrzegam zbiorek: "Niech! Niech będzie, że się mylę!
Niech mnie czymś zaskoczy!". Otwieram na dowolnej stronie. Wiersz traktował
chyba o labiryncie i był bodajże pod tym samym tytułem. No i oczywiście...
Mamy na początku jakąś mętną (żeby nie rzec banalną) tezę. A potem sru! cała
litania: A jeśli w prawo? Chyba że w lewo. Albo do przodu. Jeżeli nie do tyłu.
A potem w bok.
No ludzie... To oczywiście przykład jeden z wielu, pierwszy z brzegu (całe
mnóstwo pod to podpada).
Czy i Wy macie wrażenie, że nasza noblistka pisze wiersze na jedno kopyto:
teza, od groma wyliczanek, pointa? Bo ja zawsze. Na moje nie ma startu do
Herberta. Nie mówiąc o Nosowskiej :D. Może się starzeje. Ona, albo ja.

[Gość: opty]

a może nadzwyczajne jest to,że trafia do szerokiego kręgu odbiorców, każdy może
czytając JĄ rozumieć o czym mowa?
może ty jesteś tzw. wyrobionym czytelnikiem poezji, który chciałby być wciąż
zaskakiwany?
może inni (mniej wyrobieni) chcą znowu znaleźć się w tych "klimatch"?

[kozborn]

Hm... Ale to zaraz Nobel za to? I honory? Za jasny przekaz? (zresztą ten przekaz
nie zawsze bywa jasny, mnie drażni ustawiczna stałość jej form). Nie wiem, może
się czepiam.

[skrybcia]

Czepiasz sie

[kotmaurycy]

Czepiasz się.

[geminix]

Droga kozborn
Komitet Noblowski już dawno dał do zrozumienia, że nie dają nagrody dlatego że
coś JEST The Best tylko dlatego że Oni uważają że to coś załuguje na tę
nagrodę. Jest to ich subiektywna ocena i wolno Ci się z nią niezgodzić, tak
samo jak mi wolno niezgodzić się z Tobą :)

pozdrawiam i miłego dnia :)

Nie mam nic do Szymborskiej ale...

[pinia1a]

...zastanawia mnie czy jak dawano jej Nobla, to umyślnie zapomnano o jej
pochwalnych poezjach z okresu Stalina /"Przekrój" - wczesne lata 60-te/.
Ciekawe, ze to nie przeszkadzało naszym "nowym władzom" żeby wynieść Szymborska
na piedestały ?

peany na cześc Stalina,ot tajemnica sukcesu;-)

[ohnedich]

a lewactwo przyznające Nobla docenia "swojaków"....
To są właśnie te łże-elity oraz ich tfórcy..
Do tego ogólne ciągoty,agitka za wstąpieniem Polski do UE...

Recepta na sukces jest prosta

[michalbudaj]

Gratuluję znakomitej wiedzy historycznej:) peany na cześć Generalisimussa Pani
Wisława pisała na łamach "Przekroju" we wczesnych latach 60-tych....
hmmm...ciekawe czy pamiętasz kiedy umarł Dżugaszwili, jeśli oczywiście masz
pojęcie, że tak brzmiało jego prawdziwe nazwisko...?
Obawiam się, że Twoja ignorancja historyczna idzie w parze z brakiem oczytania,
o poezji nie wspominając
pozdrawiam

[dziewczynazperla]

Achmatowa też pisała o Stalinie, a dali jej nagrodę Etna Taormina i doktora na
Oxfordzie.

Takie były czasy i tyle, ludzie byli zastraszeni. Ani Achmatowa, ani Szymborska
pod socrealizm nie podpadają, a takie były przecież "standardy".

Czemu dziś nikt się nie czepia socrealistycznych poetów? Bo nikt już o nich nie
pamięta. Czy to wina Szymborskiej, czy Achmatowej, czy innych z "plamą na
życiorysie" że jednak ich poezja przetrwała?

[Gość: bart]

napisz lepiej, nieoczekiwanie, niespodziewanie i też zdobądź Nobla... :)

Dla mnie też jest zbyt banalna

[Gość: kosior]

Nie czytam, nie szanuję

[michalbudaj]

współczuję...

[skajstop]

Ludzie pokochali Szymborską (a nie każdą Noblistkę kochają, vide Jelinek) między
innymi za takie wiersze:

KOT W PUSTYM MIESZKANIU

Umrzeć - tego nie robi się kotu.
Bo co ma począć kot
w pustym mieszkaniu.
Wdrapywać się na ściany.
Ocierać między meblami.
Nic niby tu nie zmienione,
a jednak pozamieniane.
Niby nie przesunięte,
a jednak porozsuwane.
I wieczorami lampa już nie świeci.
Słychać kroki na schodach,
ale to nie te.
Ręka, co kładzie rybę na talerzyk,
także nie ta, co kładła.

Coś się tu nie zaczyna
w swojej zwykłej porze.
Coś się tu nie odbywa
jak powinno.
Ktoś tutaj był i był,
a potem nagle zniknął
i uporczywie go nie ma.

Do wszystkich szaf się zajrzało.
Przez półki przebiegło.
Wcisnęło się pod dywan i sprawdziło.
Nawet złamało zakaz
i rozrzuciło papiery.
Co więcej jest do zrobienia.
Spać i czekać.

Niech no on tylko wróci,
niech no się pokaże.
Już on się dowie,
że tak z kotem nie można.
Będzie się szło w jego stronę
jakby się wcale nie chciało,
pomalutku,
na bardzo obrażonych łapach.

I żadnych skoków pisków na początek.

[kozborn]

...no i kolejna wymienianka jak w mordę strzelił :)

[Gość: Paweł]

idąc Twoim torem--to np. Leśmian to tylko rymował i słowotworzył--w każdym
wierszu to samo i nuda

a Kohelet? przez pare stron narzeka i cos o wietrze gada. spalil sie jakas
ichnia gandzia?

u Sz. świetne jet to ze te niby banalne strofy probadza czasem do jednej
niebanalnej

inna sprawa ze juz najlepsze swoje wiersze chba napisala i jakos wtorna jest

ale zawsze mozna cos wylowic

dla mnie w ":" najwazniejsze jeest porownanie z jednego z wierszy: byłam dzis
jak gwozdz zbyt płytko wbity w ścianę

juz przez samo to sie broni

i mozesz sobie zrobic taki lancuszek

piszesz o Herbercie--H. wysoko cenił Miłosza-M. z kolei Szymborską--więc może
mięli troche racji:)

[Gość: hogofogo]

a ja herberta nie czytuję wcale...kwestia smaku...

[skajstop]

Skąd ja wiedziałem, że tak napiszesz w odpowiedzi?...

Zdecyduj się, czy chcesz zrozumieć, dlaczego innym się Szymborska podoba - na co
odpowiedź jest możliwa - czy dlaczego tobie się nie podoba, na co nikt inny ci
nie udzeli sensownej odpowiedzi :P

Nawiasem mówiąc, ten wcale wiersz nie jest wymienianką, tylko opisem
oczekiwania. Ale udowadnianie tego jest ponad moje siły :)

[Gość: kozborn]

wiem, że o oczekiwaniu :) ale dla (kont)przykładu - może nieco inny - "Pejzaż
bez ciebie" Przybory. Moim zdaniem Wisława się chowa.

[skajstop]

Ja się słabo nadaję do dyskusji o poezji, bo wolę prozę :)

Niemniej, proponujesz dyskusję o wyższości świąt Bożego Narodzenia nad
Wielkanocnymi :P to już jest bardzo w bok od pytania, dlaczego ludziom
Szymborska się bardzo podoba (zasłużenie, moim zdaniem).

Przybora też jest dobry, pełna zgoda.

[Gość: kozborn]

Zaraz, zaraz, a Nobel nie jest dyskusją nad wyższością świąt? :)

[pavvka]

Nie jest, bo nikt nie twierdzi, że jest to nagroda dla najlepszego pisarza
świata

[kozborn]

chyba jest, skoro są kandydatury. Fajnie, że dostała Nobla, oczywiście, ale inni
bardziej na to wyróżnienie zasłuzyli. Jak dla mnie choćby i Lipska ciekawiej
pisze. Szymborska chyba lubi po prostu nadętą tematykę ubierać w proste słowa.
Tak jak Bach cenił Haendla w "Kolacji na cztery ręce" tylko za "Almirę" ("Ależ
to było 40 lat temu, panie Pach!!!"), tak i mnie u Szymborskiej podoba się
najbardziej tytuł tomu: "Sól". Piękne :).

Kozborn, a. jestes nundy b. o co Ci chodzi i c....

[gdzies_czyli_wewpolsce]

ty chyba nie jestes noblistą????? Wiem, chciałbys byc, ale jestes w stanie
napisac podrecznik frezera, nie ujmując nieczego frezerom.

A Marcelem Reich Ranickim, to na pewno nie bedziesz. Brak Ci tej fantazji.

Polska fajny kraj - tu sie kopie kazdego, co sie wychyla. Pewnie!!! Na diabła
sie wychylał.

[Gość: kozborn]

Toś się zareklamował. W PiSie się uczyłeś tej dyplomacji? Co to za argument, że
nie jestem noblistą? Marcelem Reich Ranickim - być może i nie będę. Za to z
Ciebie żaden Schopenhauer...

Dyplomacja???

[1410_tenrok]

Chciałbym poczytac jakis Twoj wiersz....... he, he:))))
O narzekaniu
Jest ta Szymborska
ode mnie gorsza
to wiem
nawet kiedy śnię
wiersze jej
jak nudna płaszczyna są
A ja
super
jestem
to we mnie brzmi
merci

Pozdrawiam
ja
Karl Teppichklopfer

wiersz?

[kozborn]

hehehe, wiersz... to za dużo powiedziane, ale ta dyskusja sprawiła, że napisałem
cuś takiego. Ktoś stwierdził, że nawet nieźle :)
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=384&w=49718732&a=49719123

[pavvka]

kozborn napisał:

> chyba jest, skoro są kandydatury. Fajnie, że dostała Nobla, oczywiście, ale
inn
> i
> bardziej na to wyróżnienie zasłuzyli.

Gdyby to była nagroda dla najlepszego pisarza świata, toby ją przez 20 lat z
rzędu dawali tej samej osobie. A oni po prostu nagradzają kogoś kto im się
wydaje wart wyróżnienia w danym momencie, i tyle. I nie da się logicznie
wyjaśnić dlaczego ktoś dostał akurat wtedy kiedy dostał, a nie 5 lat wcześniej
albo później, bo nagroda jest za całokształt, a nie za konkretną książkę.
Dlatego o Noblu trudno jest dyskutować w kategoriach "X zasłużył sobie bardziej
niż Y". Co innego nagroda taka jak Nike, która ma w założeniu nagradzać
najlepszą książkę wydaną w danym roku.

[Gość: isana]

Gość portalu: kozborn napisał(a):

> wiem, że o oczekiwaniu :) ale dla (kont)przykładu - może nieco inny - "Pejzaż
> bez ciebie" Przybory. Moim zdaniem Wisława się chowa.

ale "Pejzaż bez ciebie" to też "wyliczanka", nie wspominając o takiej dla
przykładu "Przeprowadzce" ;)

"De gustibus est not disputandum". Do jednych Szymborska przemawia do innych
nie, ale to, że ona Ci się podoba a ściślej jej wiersze ;) nie świadczy o tym,
ze jest marna poetką czy "nie zasługuje" na Nobla. Ja Szymborską lubię, choć
własciwie nie potrafię racjonalnie wyjaśnić dlaczego. Może za celność i
precyzję w nazywaniu nienazywalnego? nie wiem...

A to jeden z moich ulubionych wierszy:

"Miłość od pierwszego wejrzenia"
Oboje są przekonani,
że połączyło ich uczucie nagłe.
Piękna jest taka pewność,
ale niepewność jest piękniejsza.

Sądzą, że skoro nie znali się wcześniej,
nic miedy nimi nigdy się nie działo.
A co na to ulice, schody, korytarze,
na których mogli się od dawna mijać?

Chciałabym ich zapytać,
czy nie pamietają -
może w drzwiach obrotowych
kiedyś twarzą w twarz?
jakieś "przepraszam" w ścisku?
głos "pomyłka" w słuchawce?
- ale znam ich odpowiedź.
Nie, nie pamietają.

Bardzo by ich zdziwiło,
że od dłuższego już czasu
bawił się nimi przypadek.

Jeszcze nie całkiem gotów
zamienić się dla nich w los,
zbliżał ich i oddalał,
zabiegał im droge
i tłumiąc chichot
odskakiwał w bok.

Były znaki, sygnały,
cóż z tego, że nieczytelne.
Może trzy lata temu
albo w zeszły wtorek
pewien listek przefrunął
z ramienia na ramię?
Było coś zgubionego i podniesionego.
Kto wie, czy już nie piłka
w zaroślach dzieciństwa?

Były klamki i dzwonki,
na których zawczasu
dotyk kladł się na dotyk.
Walizki obok siebie w przechowalni.
Był może pewnej nocy jednakowy sen,
natychmiast po zbudzeniu zamazany.

Każdy przecież początek
to tylko ciąg dalszy,
a księga zdarzeń
zawsze otwarta w połowie

Przy Przyborze wszyscy się chowają

[Gość: constelacja]

[michalbudaj]

Pan Jeremi jest wielki i jest to rzecz oczywista. Tylko jak można
przeciwstawiać sobie tak wspaniale podobne do siebie w treści i zupełnie rózne
w formie poezje
proszę dużo czytać, pisać umiarkowanie
pozdrawiam

[Gość: isana]

A wiecie co Szymborska powiedziała o Przyborze? "Przybora - mistrzowskie
połączenie piosenki lirycznej i żartobliwej. Mistrzostwo polega na tym, że nie
widać szwów."
Ładne i celnie :)

[Gość: kozborn]

wiem, znam to :)

[michalbudaj]

bardzo dziękuje za głos mądrości w tłumie ingnorantów.
pozdrawiam serdecznie

[Gość: naiwna]

To wcale nie jest wyliczanka. To coś w rodzaju chronologicznego zapisu
wydarzeń, tyle, że podanych przy użyciu krótkich zdań i równoważników zdań,
zrytmizowanych - co przecież jest typową cechą poezji. Wiele osób lubi takie
wiersze, które łatwo wpadają w ucho i które łatwo zapamiętać, a później sobie
przypomnieć. Ty nie musisz lubić :) Są oczywiście inni poeci, w każdym utworze
odnoszący się do klasyki, antyku, starożytnych mitów... Do delektowania się
taką poezją potrzeba jednak pewnego wykształcenia i CZASU. Zwłaszcza tego
drugiego nam wszystkim brakuje. A Szymborska pisze tak, że można ją zrozumieć
nawet przeczytawszy jakiś jej "kawałek" w gazecie, na stojąco w tramwaju... Na
tym polega wartość jej poezji. Za to jest ceniona.

P.S. Ja ten wiersz o kocie kocham.

[Gość: tulipan]

sorki, ale jesli przy tym wierszu nie wilgotnieją Ci oczy... to naprawdę szkoda
czasu, żeby przekonywać na siłe, że wart był, chocby on sam jeden, tego Nobla.
De gustibus etc...

[michalbudaj]

proszę nic już nie pisz... i czytaj,czytaj, czytaj!

[Gość: bart]

za to Twoje wytworne i wysublimownae słownictwo gwarantuje Ci nagrodę Darwina :P

czytam

[perli]

Ją (raczej te starsze kawałki), ale dlaczego? Niestety nie wyjaśnię Ci tego.

[Gość: EWa]

To trochę jak próbować wyjaśnić sens dowcipu komuś kto raczej ...

[Gość: kozborn]

Co: raczej? Trzymacie się tej niewytłumaczalności jak owej nieszczęsnej
"zbawiennej poręczy". Mam gdzieś takie alibi.

[perli]

powiem tak. Istnieje pewnien kwiat. Róża. Czy ona wie o Twoim istnieniu? Nie,
njo chyba, że rozmówki różane znasz. Tak samo jest z wierszami. One gadają do
nas różami...czasami...

[skajstop]

Bardzo ładna metafora. Dodałbym, że czasem gadają kolcem, a czasem płatkiem :P

[Gość: kozborn]

Wplećcie w to nieco metodologii, ok? :) Nawet jeżeli Szymborska mówi do mnie
różami, to wciąż są to tak wytarte kwiaty... Można je dostać niemal przy każdej
okazji i przy każdej wyglądają tak samo. Pani Wisławo, więcej ikry! Mniej
niezdecydowania! Więcej odpowiedzi, mniej pytań. Więcej grymasów, mniej
dobrotliwego potakiwania. Wiemy już jak wiele panią zadziwia i to pięknie, ale
na Boga, co z tym robić dalej? Pani wiersze to góra pytań retorycznych.

[skajstop]

Kozborn, nie wiem jak inni, ale ja niekoniecznie umiem/chcę coś takiego
wyjaśniać. Metodologię, o którą prosisz, zostawiam krytykom literackim lub
osobom z takimi pretensjami. Mnie się sporo wierszy Szymborskiej podoba - i
tyle. Kwestia gustu :)

Skoro ci się Szymborska nie podoba, to nie lepiej zajmować się tymi, którzy ci
odpowiadają? :)

[Gość: viki2lav]

bo dla ciebie kozborn kwiaty to tylko kwiaty, nienasycone zapachem dloni, ktore
je ofiaruja, metafizyki nie chwytasz, ot wszystko, a czepiasz sie poetki...

[agni_me]

Prawdę mówiąc postawiłeś tezę o przeciętności Szymborskiej zdecydowanie bez
argumentów (poza tym, że ciebie nie zaskakuje i ciągle pisze tak samo, o liro
Erato maluśka). Takich wątków było już tu sporo, najwięcej dostało się biednej
Małgorzacie od Mistrza, ale Szymborskiej a i owszem też. "Obrazoburcy" zwykle
mają do powiedzenia jedynie, że ktoś jest "be". Za to szukają wsparcia. A jak
innym się tak nie wydaje, to co? Zdanie zmienisz? :)

Nobel - poczytaj o sposobach wyłaniania kandydatów do literackiej nagrody
Nobla, a potem o systemie recenzji (warto także prześledzić sposób wybierania
recenzentów). Nike? Biorąc pod uwagę innych finalistów, to żaden zaszczyt. Ani
Nobel, ani jego brak nie mówi nic o "wielkości" literatury. Nie przekłada się
także na popularność i zachwyty. Kto czyta Dario Fo? Zachwyty i twój brak
zachwytu? Bogom dziękować, opiekunek poezji było kilka. Ciebie wyraźnie rylcem
kłuje Kaliope (ciekawe w co).

Szymborska nie stawia tez, buduje z kilku słów plastyczne obrazy, obrazy
zwyczajne - by potem jednym zdaniem tę zwyczajność zetrzeć. Ja w jej wierszach
zwyczajność właśnie lubię i prostotę. Przeciwstawianie Szymborskiej Herbertowi
jest grubym nieporozumieniem. Porównanie ich ma sens mniej więcej taki jak
stwierdzenie - Lipska nie ma pojary do Bursy.

Żeby nie było nieporozumień, Herberta umiem na pamięć, Szymborską nie. Ale nie
zmienia to tego, że podziwiam wyłuskiwanie z rzeczywistości obrazów i
przeniesienie ich kilkoma zaledwie słowami na papier. I jeszcze kilka fraz
zupełnie genialnych. Te kilka fraz to całkiem sporo jak na dobrą poetkę. Bo to
dobra poetka. Nic więcej. Nic mniej. No i oczywiście zachwycać nie musi.

[Gość: kozborn]

Jestem zwykłym, przeciętnym czytelnikiem i tylko z takiej pozycji mogę jej
twórczość oceniać. Aczkolwiek nie trafia do mnie argument, że nie można jej
przeciwstawiać Herbertowi. O ile wiem, Herberta również rozważano jako kandydata
do Nobla, więc, powiedzmy, że "Historia" już ich przeciwstawiła. Nie twierdzę,
że jej spostrzeżenia nie są trafne - jak dla mnie jednak, niewiele z nich
wynika. Powiem tak - jest sobie człowiek, muzyk, pisarz, poeta, obojętnie.
Zjawisko. I on po sobie zostawia to "coś". Być może Wasz pogląd zrozumiem
lepiej, gdy powiecie mi, na czym - Waszym zdaniem - wkład Szymborskiej we
współczesną poezję polega. Ja na przykład bardzo lubię - choć może "szanuję", to
lepsze słowo - Białoszewskiego. Za to, że pokazał mi, ile piękna kryć się może w
zwykłym, pirwszym-lepszym przedmiocie. To wspaniała myśl, w swej prostocie
gotowa wpłynąć na całe nasze życie. A Szymborska?

[dorcyk583]

A Szymborska pisze o sprawach trudnych, niełatwych do okiełznania w prosty
sposób, nie z perspektywy mędrca czy filozofa, ale obserwatora rzeczywistości.
Tak jak w wierszu o śmierci z perspektywy kota. Może w tym kryje się magia?

[Gość: kozborn]

Śmierć z perspektywy kota? To ma być wysokooktanowe paliwo mayśli humanistycznej?
Hmmm, choć z drugiej strony... Ale to bardzo niebezpieczna i desakralizująca (co
poniektórych) idea!

[Gość: kozborn]

Coś mi się jeszcze przypomniało - ktoś kiedyś powiedział o kimś: pisał wiersze,
a teraz dorósł do prozy. Coś w tym jest. Co o tym sądzicie? W którą stronę się
dorasta?

[Gość: agni_me]

Ale kto ci taką krzywdę zrobił, wmawiając, że wiersze Szymborskiej to ma być
wysokooktanowe paliwo myśli humanistycznej? Sam na to wpadłeś?

[Gość: mleko chude]

To - jednak - moze byc "paliwo mysli humanistycznej"...
Mieszkam z dwoma kotami i potwierdzam!

[Gość: agni_me]

Ocenianie poezji - a w zasadzie przeciwstawianie poetów - przez pryzmat Nobla
jest ciężkim nonsensem. Kandydatem do literackiej nagrody Nobla jest
Kapuściński. Co roku pojawia się wśród tych kilkunastu "wybranych". Stosując
twój argument "historyczny" należałoby uznać, że można Szymborską
Kapuścińskiemu przeciwstawić. A dokładniej ich twórczość poetycką. Mam
wrażenie, że mylisz ocenę postaw i wyborów życiowych, której ta dwójka
(Szymborska i Herbert) jest poddawana, z mierzeniem wartości wierszy.

Jestem jedna, mam swoje zdanie. Nie rozumiem więc skąd jacyś "wy". Byłabym
wdzięczna za zauważenie tego i odnoszenie się - jeśliś łaskawy - tylko do mojej
wypowiedzi. Trudno mi się wypowiadać za innych. Nie mówiąc już o tym, że w tym
wątku nie ma jednego "waszego" poglądu. Jeśli równie wnikliwie czytasz
Szymborską...

Napisałam bardzo wyraźnie na czym dla mnie polega wyjątkowość Szymborskiej, a
także za co ją cenię. Nie oczekuję od poezji przesłań, wskazywania cudowności
przedmiotów, tym bardziej nie myśli gotowej zmienić życie. Poezja może być o
ptaszkach, motylkach i kwiateczkach - byle była dobrze napisana. Może też być
traktatem filozoficznym - byle dobrze napisanym. O miłości - bardzo proszę,
Petrarka zawsze i przysięgam, że ciesząc się każdą strofą, nie znalazłam
żadnej, która wpłynęła na moje życie czy postrzeganie miłości. Szymborskiej
tego "dobrze" nie można odmówić.

To że ty potrzebujesz czegoś innego w żaden sposób nie rzutuje na ocenę
twórczości. Uczciwiej chyba powiedzieć - szukam w poezji czegoś innego, niż
pisać - to żadna poetka. Poza tym istnieje zasada wzajemności. Może postaraj
się, nie oczekuj zaś, że ktoś pokaże ci paluchem "co jest w tej poezji".

[Gość: kozborn]

"Wy" wzięło się stąd, że po pierwsze zwracam się do Was wszystkich, a po drugie,
wydaje mi się, że raczej nikt mnie nie poparł i raczej dyskutuję właśnie z Wami
wszystkimi.
A skoro mówisz: poezja nie ma wskazywać itd. itp., to ja się zapytuję - co ma
robić w takim razie? Czy ma zaledwie zachwycać? Według mnie, poezja jest próbą
uchwycenia odpowiedzi, która wymyka się zwykłym słowom, mówionym, czy jak kto
woli - prozie. Dlatego myślę, że to co najmniej dziwne, że sztuka, z którą się
spotykasz na Ciebie nie wpływa. Dziwne, że nawet nie próbujesz poszukiwać
wskazówek, które poeta stara się przemycać. Uważam, że Szymborska to zwyczajny
przerost formy nad treścią. Bierzemy takie "Nic dwa razy" - czy trzeba ten
"problemat" rozpisywać po takiej ilości zwrotek? Akurat w tym wierszu wiele
dzieje się "dwa razy".
To, że potrzebuję czegoś innego, faktycznie, nie rzutuje na ocenę twórczości.
Ale Nobel to co innego. Ta nagroda mówi, że twórczość danego artysty jest
naprawdę wyjątkowa. I jest to naprawdę przez wielkie N. I jak to z nagrodami
bywa - mamy tam "czynnik ludzki", który czasem zawodzi. Moim zdaniem - w
przypadku W.S. jednak trochę zawiódł. Choćby i Karol Wojtyła pisał nomenomen o
niebo ciekawiej.

[Gość: ona]

Czytam te Wasze wielkie SŁOWA i jest mi smutno po raz kolejny kilku czy
kilkunastu polakow rosci sobie prawo zeby oceniac WIELKICH ( czytaj
Szymborska ) Jak zwykle gore bierze nasza narodowa umiejetnosc do wytykania
bledow ( nawet tych ktore ja robie piszac ten tekst ). Jest mi Was zal,
zapomnieliscie co znaczy czuc i rozumiec poezje. A Nasza Polska umiejetnosc
oceninia innych zawszew bedzie silniejsza.......

Rozgoryczona milosniczka poezji
( nie chce uzyc okreslenie Polka - mimo tego ze jestem - bo wtedy bede musiala
stac sie jedym z Was )

[agni_me]

Przepraszam, ale to co prezentujesz na temat Nobla, to nie jest pogląd, tylko -
posłużę się eufemizmem - kompletne niezorientowanie. W pierwszym poście
sugerowałam by zapoznać się z procedurami (a także prześledzić zdobywców Nobla
i zastanowić się ilu z nich jeszcze się czyta, nie mówiąc o jakimkolwiek ich
wpływie na literaturę). Poza tym dałam ci bardzo konkretne zestawienie -
Szymborska i Kapuściński. Możesz się jakoś odnieść do twojego stawiania ich
razem niejako przez historię?

Podpisałeś się pod moim wpisem, zasada drzewka forumowego jest dosyć prosta.
Jeśli odpowiadałeś wszystkim, trzeba było zaznaczyc fragment wypowiedzi, który
kierowałeś do mnie. Fakt iż wypowiadają się ludzie ceniący Szymborską, nie
oznacza "jednego poglądu" na nią. Wręcz przeciwnie. I to wyraźnie w tym wątku
widać.

Co najmniej dziwne jest zaskoczenie tym, że można nie poszukiwać w sztuce
wskazówek. Nie wiem jak przeżyjesz fakt, że od z górą stu lat pojawiają się
całe kierunki w sztuce, w tym literaturze, które niczego nie wskazują, niczego
nie przedstawiają, nie niosą przesłań. Problemem przed jakim stajesz i jakoś
nie udaje ci przezeń przebrnąć jest prosta konotacja, że ludzie są różni,
poezja jest różna i różne wobec niej oczekiwania. Jak na wielbiciela poezji
Herberta to trochę zastanawiające.

Wątek jest na temat twórczości Szymborskiej, nie moich oczekiwań wobec sztuki.
Ale skoro pytasz dla mnie poezja to "słowa, słowa, słowa". I albo ktoś sobie z
nimi radzi i wtedy jest dobrym poetą, albo nie - i wtedy choćby sprzedawał
prawdy objawione - będzie poetą marnym. Uwaga, że sztuka na mnie nie wpływa,
jest idiotyczna. Wpływa na mnie - poprawia mi humor albo przeciwnie, daje
odprężenie, straszy, wzrusza, wku..a, skłania do refleksji. Różnie. Tylko całą
tę gamę "wpływów" mogę odczuwać zarówno przed obrazem Cybisa jak Chełmońskiego.
Czytając Kostrowickiego i Norwida. Słuchając...

Przykład z "nic dwa razy" wybrałeś dosyć nieszczęśliwie. O heraklitowym panta
rhei napisano tomy rozpraw, odnosili się do niego filozofowie ale także
literaci wszelkiej maści na przestrzeni dziejów. Bardzo celne nawiązania
pojawiły się w wierszu Szymborskiej, a forma znakomicie to podkreśla. Trudno
zakładać pisząc wiersz, że czytelnicy nie znają kanonu literatury i
podstawowych pojęć filozoficznych i wyda im się przez to zbyt długi i
przegadany. Może poszukaj innego przykładu przegadania i przerostu formy nad
treścią?

Popieram kozborna Szymborska to...

[Gość: Piotr]

denna pisanina.

[Gość: ZX Spectrum]

Jeśli chcesz to naprawdę usłyszeć to ci powiem: według mnie poezja Szymborskiej
nie dorównuje poezji Herberta - z prostej przyczyny: jemu nie dorówna NIKT!
Ale to tylko moje zdanie i uszanuję inne poglądy.
Szymborska dostała Nobla bo jej pisanie ma dziwną właściwość - świetnie i łatwo
się tłumaczy. Bardzo wiele wierszy i myśli Herberta jest absolutnie
NIEPRZETŁUMACZALNYCH! (Miłosz nad tym ubolewał)
Niejaki P. Dedecius twierdził butnie że polska poezja jest prosta do
tłumaczenia, i faktycznie tłumaczył Szymborską jak leci - ale na Różewiczu i
Herbercie popełniał masę szkolnych błędów i wogóle te tłumaczenia są mierne - po
prostu nie rozumiał ich.
Nie żywię sympatii do Szymborskiej równiez dlatego, że jest ulubienicą Gazety
Wyborczej - ale to też moje subiektywne odczucie.
pozdr

[Gość: Paweł]

trzeba sporo peności siebie żeby wytykac Dedeciusowi "szkolne błędy"--może
jakis przykład?

i jeszcze jedno-gdyby Herbert był ulubiencem GW zmienilbys o nim zdanie?

i na koniec-rozumiem ze ktos moze byc dla nas mistrzem ale choc bardzo wazna
postacia dla mnie jest Miłosz pisac o nim ze jest naj na swiecie biorac pod
uwage takie nazwiska jak Brodki, Rilke czy Yeats bym sie wstrzymał

[Gość: ZX Spectrum]

Nie trzeba mieć pewności - wystarczy znać np. jez niemiecki i przeczytac w
słynnym "dziele" "100 polskich wierszy":
w któryms wierszu Różewicza sa takie slowa ".... dzwonek u drzwi..." - co Pan
Dedecius tłumaczy "..kleine Glocke bei der Tuer...." - żenada.. zwykła żenada.
Nie jestem pewien dokładnie, ale ktoś kiedys to sparodiował i napisał broszurke
pt. "100 błędów w polskich wierszach" :)
Ale wiem że trudno zdjąć Dedeciusowi nalepkę "najgenialniejszego tłumacza
polskiej poezji" - tak jest z wieloma ludźmi...

Nie zmieniłbym zdania o Herbercie :))) zmieniłbym zdanie o wyborczej jeśli już :)))

[Gość: Karrollo]

W tym roku pisze mature i moj temat na czesci ustnej z jezyka polskiego
brzmi "Pokaż indywidualność twórczą Wisławy Szymborskiej jako poetki
współczesnej". Czytajac Wasze posty dochodze do wniosku, ze o to wlasnie idzie.
O jej indywidualnosc tworcza. Do niektorych to przemawia, do innych - nie. Mi w
niej strasznie podoba sie to, ze prostym jezykiem potrafi ukazac tragedie. Ktos
wkleil "Kota w pustym mieszkaniu". Czyz to nie jest piekne? A ponizej wkleje
kilka przedchwilowych luznych mysli dot Wislawy:

"teza, od groma wyliczanek, pointa". I to wlansie jest najfajniejsze!
a ze na jedno kopyto.. no Ludzie, dajcie Zyc!
to jest wlasnie ta prostota, (...) ta banalnosc ktora przyciaga i sklania do
interpretowania
I nie nalezy tu interpretowac kazdej linijki kolejno, ale calosc
Zreszta strasznie sie obawiam ustnej z polaka...
(moja znajoma jest medium i czesto mowi, ze ona nie widzi i nie slyszy - ona
czuje)
Ja mam podobnie jesli chodzi o Szymborska np ciezko jest stworzyc na nia
przepis. Na jej wiersz. Albo zdefiniowac jej tworczosc (ogolnie). I tego sie
boje, tych pietnastu minut (matury).

Przepraszam za chaotycznosc ostatnich linijek - sa to skopiowane i zredagowane
wpisy z rozmowy prowadzonej na GaduGadu.

[Gość: kozborn]

Miałem gdzieś maila do Barańczaka... Głowę daję, że szczęka spadłaby Wam na
buty, jak można ją sparodiować.

[com.bi-nerki]

Musisz jeszcze trochę poczytać poezji autorstwa pani Szymborskiej. Masz
wówczas, wrażliwy czytelniku, szansę zauważyć, że w jej utworach brak
prostackich, ocierających się o kloakę, określeń, typu "sru"

[she8]

A ja uwielbiam (m.in.) ten wiersz Szymborskiej. I nie ma w nim - zarzucanych
gdzieś tam wyżej - tylko pytań. Są tu stwierdzenia, z którymi sie zgadzam.


Trochę o duszy



Duszę się miewa.
Nikt nie ma jej bez przerwy
i na zawsze.

Dzień za dniem,
rok za rokiem
może bez niej minąć.

Czasem tylko w zachwytach
i lękach dzieciństwa
zagnieżdża się na dłużej.
Czasem tylko w zdziwieniu,
że jesteśmy starzy.

Rzadko nam asystuje
podczas zajęć żmudnych,
jak przesuwanie mebli,
dźwiganie walizek
czy przemierzanie drogi w ciasnych butach.

Przy wypełnianiu ankiet
i siekaniu mięsa
z reguły ma wychodne.

Na tysiąc naszych rozmów
uczestniczy w jednej,
a i to niekoniecznie,
bo woli milczenie.

Kiedy ciało zaczyna nas boleć i boleć,
cichcem schodzi z dyżuru.

Jest wybredna:
niechętnie widzi nas w tłumie,
mierzi ją nasza walka o byle przewagę
I terkot interesów.

Radość i smutek
to nie są dla niej dwa różne uczucia.
Tylko w ich połączeniu
jest przy nas obecna.

Możemy na nią liczyć,
kiedy niczego nie jesteśmy pewni,
a wszystkiego ciekawi.

Z przedmiotów materialnych
lubi zegary z wahadłem
i lustra, które pracują gorliwie,
nawet gdy nikt nie patrzy.

Nie mówi skąd przybywa
i kiedy znowu nam zniknie,
ale wyraźnie czeka na takie pytania.

Wygląda na to,
że tak jak ona nam,
również i my
jesteśmy jej na coś potrzebni.

[kozborn]

za długie

[she8]

No nie, rozbroiłeś mnie. Czytanie poezji to właśnie czas, w którym nie liczysz
minut.Wiesz o tym doskonale, prowokujesz w tej chwili, ale nie rób tego , nie
wszyscy będą chcieli Cię zrozumieć.

[she8]

A co powiesz na Koftę? Też długie, ostrzegam, więc policz wersy po lekturze, bo
naprawdę warto.



"Cztery ściany świata"



Przed ścianą dźwięku stoją głusi

Modlą się do muzyki

Kiedy nie pragniesz, kiedy musisz

Lepiej być nikim



Przed ścianą płaczu stoją błazny

Śmieszą ich cieni własnych podrygi

A śmiech ich pusty, śmiech ich straszny

Lepiej być nikim



Przed ścianą światła stoją ślepi

I patrzą bez zmrużenia powiek

O tym co świeci wiedzą lepiej

Niż zwykły człowiek



Pod ścianą straceń stoi heros

Patrzy oprawcom w oczy

Pali ostatni swój papieros

Na skraju nocy



Jest świat ze ścian

Rosnących w górę

W nim traci wartość słowo

Ja stoję przed zwyczajnym murem

I walę w niego głową

[Gość: kozborn]

Pisząc "za długie" nie miałem na myśli stratę czasu, ale rozwlekłość. Moim
zdaniem wiersz był po prostu przegadany i choć pointa bardzo trafna - czy droga
do niej naprawdę musiała być tak długa? Powyższy Kofta - nie mam pytań. W ogóle
Koftę lubię. :)

[Gość: mleko chude]

A ja kiedys na poludniu USA widzialem tlumaczenie
wierszy Szymborskiej na wystawie ksiegarni
(wsrod ksiazek polecanych (recommended)
przez personel). Zapytalem kierownika
ksiegarni i powiedzial mi "to bardzo
dobra poezja"!

P.S. Nic nie wiedzial zupelnie nic na temat zyciorysu
pani Szymborskiej...

[Gość: naiwna]

a ja kiedyś w Chicago weszłam do księgarni i zobaczyłam kilka tomów
Szymborskiej, i otworzyłam jeden na "Umrzeć, tego nie robi się kotu", i omal
się nie popłakałam :)

Proste - środowiskowa przeciwwaga dla Herberta

[Gość: Miś Kuleczka]

Herbert krytykował Michnika i środowisko szeroko pojętej Gazety, Mumii
Demokratycznej i okolice. A więc trzeba było wykreować przeciwwagę. No i mamy
Wielką Poetkę. A co są warte jej wiersze i nobel, to będzie można ocenić za 100
lat. W każdym razie jej ody do Stalina z lat 50tych to żenada, nawet jeśli
pominąć wydźwięk ideowy.

[Gość: gosc]

a jakie ladne wiersze o Stalinie pisala! tego juz nasza noblistka nie pamieta!
a prosze jej to przypomniec!
dla mnie to tez nie zaciekawe,mamy duzo wiecej ciekawszych poetow,tylko brak im
sily przebicia i marketingu!

[Gość: balbinka]

W Szwecji cala wielka akademia literacka czy jakby ja nazwac skladala sie z
komuchow. I dlatego tak wielbili Szymborska a szczegolnie jeden z nich , nie
pamietam nazwiska (tlumaczyl jej wiersze na szwedzki) ktory ja protegowal. Po
prostu znajomosci i tyle.
Nigdy nie uwazam Szymborskiej za wielka poetke, taka sobie troche probuje sie
wydziwiac i chyba sama nie bardzo rozumie co pisze.
Moze byc poetka, w koncu mamy rozne smaki i moze komus sie podoba ale zeby od
razu nagrode Nobla? Ale jak napisalam ...ktos kto ja lubil i mial kontakty.

[michalbudaj]

no i wreszcie jest wszystko jasne, zapomniałaś dodać że, Pani Wisława była
wieloletnią TW "Wisława" a Jej kontakty z GRU i WSI są tajemnicą
poliszynela :)))
myślę, że Twój lotny umysł pozwoli Ci się wznieść na wyżyny literackie
niedostępne dla tak marnej poetki ze znajomościami i rzecz jasna bez krztyny
talentu
apropos beztalencia...piszesz listy miłosne do Pana Posła Jacka Kurskiego?
jesli nie to błąd zacznij, on uwielbia tępy lud:)
pozdrawiam umiarkowanie

[mathias_sammer]

nie tam dawno pewien amerykanin (facet warte podkreslenia) powiedzial mi, ze
jest zachwycony poezja szymborskiej i zapytal czy znam. oparlem ze znam i
zadalem mu pytanie co takiego mu sie podoba w wierszach s. stwierdzil "
prostota przekazu i bogactwo tresci z otwarta furtka do wlasnych interpretacji".
sposobalo misie to zdanie, dlatego je przy sposobnosci cytuje. byc moze inni
pomysleli podobnie i stad ten oscar? tfu nobel?
m.s.

[alex-alexander]

kozborn napisał:

> Czy i Wy macie wrażenie, że nasza noblistka pisze wiersze na jedno kopyto:
> teza, od groma wyliczanek, pointa? Bo ja zawsze. Na moje nie ma startu do
> Herberta. Nie mówiąc o Nosowskiej :D. Może się starzeje. Ona, albo ja.

CHYBA TY JUZ SIE ZESTARZALES.

[michalbudaj]

mam wrażenie że masz dziś za dużo wolnego czasu co daje Ci asumpt do myślenia
na tematy wszelakie... proponuję przestać,w Twoim wydaniu myślenie nie ma
wielkiej przyszłości, obawiam się ,że bez względu na temat:)))

[ksks3]

kozborn napisał:

> Mianowicie - co w niej jest tak nadzwyczajnego. Nobel, zachwyty, teraz
> nominacja do Nike - a ja mam wrażenie, że ilekroć czytam jej wiersze,
> doskonale wiem, co czeka mnie w następnych wersach i przeczucie mnie nie
> zawodzi. Oto na czym polega problem. Wyszedł jakiś czas temu kolejny tomik,
> chodzę sobie po empiku, dostrzegam zbiorek: "Niech! Niech będzie, że się mylę!
> Niech mnie czymś zaskoczy!". Otwieram na dowolnej stronie. Wiersz traktował
> chyba o labiryncie i był bodajże pod tym samym tytułem. No i oczywiście...
> Mamy na początku jakąś mętną (żeby nie rzec banalną) tezę. A potem sru! cała
> litania: A jeśli w prawo? Chyba że w lewo. Albo do przodu. Jeżeli nie do
tyłu.
> A potem w bok.
> No ludzie... To oczywiście przykład jeden z wielu, pierwszy z brzegu (całe
> mnóstwo pod to podpada).
> Czy i Wy macie wrażenie, że nasza noblistka pisze wiersze na jedno kopyto:
> teza, od groma wyliczanek, pointa? Bo ja zawsze. Na moje nie ma startu do
> Herberta. Nie mówiąc o Nosowskiej :D. Może się starzeje. Ona, albo ja.


Mozart też pisał ( partytury ) na jedno kopyto.
Twórczość poety(tki) albo się trawi albo nie. To nie jest wina
ani czytelnika ani poety. Temu pasuje to a tamtemu co innego.
Tak już jest i koniec.
Teoria ta nie dotyczy naturalnie grafomanów i analfabetów.

[Gość: kozborn]

Mozart to cienias... Zdarzyło mu się parę dobrych dzieł, ale reszta? Same dur,
moll, repetycja itd. Taki Haendel Klasycyzmu. Niestety Klasycyzm nie miał
swojego Bacha...

kozborn contra W.Sz.

[she8]

Gościu, powyższa Twa wypowiedź utwierdziła mnie w przekonaniu,że Pan tu żarty
sobie stoisz. I dobrze, lubię ludzi z poczuciem humoru (dobrym),ale niektórzy
wzięli Twą podpuchę na całkiem poważnie. Pozdr.

PS
Mam pytanie:kto WielGim Poetą był wg Pańskich kategorii?
A Mozart, no cóż, cytujesz Jemu współczesnych...A szkoda.

[Gość: Nika245]

Bardzo lubię Panią Szymborską- ubiera moje myśli w słowa.

[michalbudaj]

dziękuję :)
prostota i elegencja to coś czego nigdy dosyć...
pozdrawiam serdecznie
Michał

[Gość: illy]

To będzie tylko moje zdanie - bo akurat tak się składa, że Szymborską
czytywałam i uwielbiałam sporo zanim dostała Nobla..
Zgodzę się z niektórymi tutaj: bardziej cenię sobie Jej wiersze starsze -
chociaż moim absolutnie ukochanym jest właśnie cytowany tutaj przez
kogoś "Kot.."

Na czym polega fenomen Szymborskiej?
Ano może właśnie na tym, że jest taka "trywialna"? Że pisze o rzeczach
codziennych, o tym co widzi.. Dla mnie to jest właśnie miarą poety / artysty,
że potrafi dostrzec coś interesującego, sprzecznego, dziwnego - niemal na
każdym kroku. Ja to nazywam wrażliwością... Bo trzeba mieć dużo wrażliwości
właśnie, żeby opisać umieranie z perspektywy kota.. Niby banał, ale... ilu
ludzi by spojrzało na tę sprawę w taki sposób? Czy nadal jest to "trywialne"?

Cenię sobie Herberta - ale - chociaż niektóre Jego wiersze uwielbiam - to
(niestety) dla mnie jest zbyt "wydumany" i zdecydowanie przeintelektualizowany.
OK - być może to moje braki w wykształceniu :>

Bardzo cenię sobie Miłosza, bardzo sobie cenię późniejszą twórczość Staffa.
Lubię Leśmiana. Lubię też Bursę :)

Szymborska pozostanie jednak dla mnie zawsze ulubioną poetką - właśnie za to...
banalne pisanie o rzeczywistości. Tak przewidywalne, tak trywialne, ale...
jakoś nikt inny nie wpadł na to, żeby napisać o tym wiersz..

PS. Zgadzam się z wypowiedzią, która tutaj padła: a czasami w Szymborskiej jest
piękne to, że ta cała "banalna" wyliczanka prowadzi do bardzo niebanalnego
finału: "Wieża Babel"... kolejny z moich ulubionych wierszy... BARDZO
wyliczankowy. No i co z tego? :)
Pozdrawiam - i tych co lubią i tych co nie lubię W.Sz. :)

[Gość: redbull]

Cechą genuszu jest stawianie pytań.
Cechą przeciętności jest żądanie prostej, zwiezłej i na pewno prawdziwej
odpowiedzi na każde pytanie.

[Gość: neac]

Rozumiem że osobie, która mówi "sru" Szymborska może się nie podobać.

[michalbudaj]

mylisz się bardzo... słowa u naszej wielkiej Poetki maja wielką siłę, słowa nas
maluczkich raczej mizerną, więc zaklnij czasem siarczyście i bądź dobrym
człowiekiem...

peany na cześc Stalina,ot tajemnica sukcesu

[ohnedich]

;-)

[michalbudaj]

milczenie jest złotem, ot cała tajemnica Twojego sukcesu.
polecam:)

[Gość: mario]

oj kozborn...marudzisz jak stara baba....dlaczego i dlaczego.....daj waćpan
spokój..słuchać hadko......

Jakby Szymborska nie dostała nagrody Nobla

[pepaipu]

to byście się jej nie czepiali. Polacy jednej rzeczy nigdy nie wybaczają: sukcesu.

[oranvag]

Arcyciekawa dyskusja, może dlatego że i ja nie rozumiem, co ludzie widzą w
"poezji" Szymborskiej. Powstrzymując się od napisania, jak ja ją odbieram (aby
nie być posądzonym o bezinteresowną złośliwość), wniosek jest jeden, znów ten
sam, i w dodatku jakże banalny: gusta są różne. Jedni lubią schabowego z
kapustą, inni wolą winniczki na czosnku. Jedni chłoną Jarmusha, inni dadzą się
pociąć za nowy film ze Schwarzeneggerem. Są amatorzy kobiet okrąglutkich, i
tacy, którzy wolą kobiety-wieszaki. I każda z tych grup patrzy na "obóz
przeciwny" ze zdziwieniem, może nawet lekko drwiąco.

Podsumowując - ponieważ, podobnie jak kozborn, nie rozumiem, co jest
nadzwyczajnego w Szymborskiej, mam nikłe szanse aby to zrozumieć. Szymborska,
przynajmniej jako poetka, jest dla mnie niczym schabowy z kapustą - stracona na
wieki wieków.

Ten wiersz o Leninie jest fajny!

[pendrek_wyrzutek]

Ze w boj poprowadzil krzywdzonych,
ze trwalosc zwyciestwu nadal,
dla nadchodzacych epok
stawiajac mocny fundament -
grob, w ktorym lezal ten
nowego czlowieczenstwa Adam,
wienczony bedzie kwiatami
z nieznanych dzis jeszcze planet.

[puuchatek]

Dwie uwagi:

1. Do osoby, która ten wątek zaczęła:
Nikt Ci tego nie wyjaśni. Poezja konkretnego poety albo się podoba, albo nie. Może ktoś być poetą uznanym i "wielkim", a ja nie jestem w stanie go czytać. Może być uznany za "średniaka", a ja się nim będę zachwycał, bo trafia akurat w "to coś", co we mnie siedzi.

Poezja to nie matematyka - nie wszystko da się logicznie uzasadnić...

Ja na przykłąd nie znoszę Białoszewskiego, choć "wielkim poetą był". Wiem (racjonalnie), że pisał dobrą poezję, znam uzasadnienia tej tezy pisane przez znakomitych teoretyków literatury - ale jak czytam wiersze Pana Mirona, to ziewam. Nie ruszają mnie, mówiąc kolokwialnie.

2. Do osoby, która - a jakże - musiała tu przypomnieć o "wierszach pochwalnych na cześć Stalina". Mam trzy uwagi.

a. Uwaga historyczna: owszem, pisała, ale na pewno nie w latach sześćdziesiątych (sic!).

b. Uwaga natury socjologicznej: w tamtych czasach (czyli na przełomie lat CZTERDZIESTYCH i PIĘĆDZIESIATYCH bardzo wielu ludzi dało się nabrać na "wielkość Słońca Narodów". Wielu ludzi dało się ogłupić, czego zresztą potem się wstydzili.

c. Uwaga natury literackiej: zarówno Nobla, jak kilka innych nagród, przyznano Pani Szymborskiej nie za jej poglądy polityczne, nie za jej mądrość życiową, nie za... etc. - ale za JAKOŚĆ JEJ POEZJI. Bo tak się składa, że nawet jej wiersze pisane na część Stalina - choć ich treść dziś żenuje - POETYCKO były na bardzo dobrym poziomie.

A to udało się naprawdę niewielu pisarzom! Nawet wielkiej klasy poeci - na przykład Gałczyński - kiedy zaczynali pisać pochwały socjalizmu i ZSRR, tworzyli nie wielkie wiersze, a małem propagandowe gnioty. Jednym z nilicznych, którzy NAWET pisząc takie bzdury tworzyli dobrą poezję był Tuwim. No i właśnie Szymborska.

POwiem złośliwie - prezentujesz waść menatlność rodem z pisemek dla młodzieży typu "Bravo". To tam ukazuje się świat, w kórym idol jest oczywistym geniuszem i jego wypowiedź na dowolny temat ma niemal status nieomylności. Tu jest podobnie, tylko w drugą stronę.

Czy to, że Pani Szymborska miała głupie poglądy, że dała się nabrać na sowiecką propagandę, że zrobiła parę głupstw mówi cokolwiek o niej JAKO O POETCE? Co maa piernik do wiatraka?

Czy Tuwim też był "marnym poetą"?

[pavvka]

OT - nie wiedziałem, że Tuwim pisywał wiersze propagandowe. Czy mógłbyś
przytoczyć jakąś próbkę?

[she8]

To Tuwim, wspaniale wyśpiewany. Ale jeśli to www.youtube.com/watch?
v=npiYUvDKl-o&mode=related&search=jest propaganda...

Sorry,

[she8]

coś źle poszło, więc wklejam tekst Tuwima.

DO PROSTEGO CZŁOWIEKA

Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy "do ludności", "do żołnierzy"
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysięczną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić "historyczną racją",
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;


Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę - bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozchami
Wrzask liter pierwszych stron dzienników,
A stado dzikich bab - kwiatami
Obrzucać zacznie "żołnierzyków".

-
- O, przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z pannami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: "Broń na ramię!",
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;


Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.


Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
"Bujać - to my, panowie szlachta!"



Ale nie jest to propaganda.

[pavvka]

Sprawdziłem, ten wiersz był napisany długo przed wojną, więc chyba nie o to
chodziło.

[she8]

Posłużyłam się ironią:))A myślę,że ktoś tam pomylił Tuwima z Broniewskim,
wszystko się zdarzyć może.

[Gość: jazza]

Nie lubie poezji Szymborskiej, jest w niej cos infantlnego, przewidywalnego.
Ale to kwestia gustu, rzecz jasna. Uwielbiam zas Herberta: za to ze podpuszcza,
ukrywa drugie i trzecie dno i po przeczytaniu wiersza zostawia taka ryse, ktora
kaze kopac i szukac dalej :)

"Nieporozumienia"

[pendrek_wyrzutek]

Gość portalu: jazza napisał(a):

> Nie lubie poezji Szymborskiej, jest w niej cos infantlnego, przewidywalnego.
> Ale to kwestia gustu, rzecz jasna. Uwielbiam zas Herberta: za to ze
> podpuszcza,

Zgadzam sie co do Szymborskiej. Co do Herberta to jest za bardzo
koturnowy i moralistyczny.

Ja lubie Galczynskiego najbardziej:

Nieporozumienia

Jedni mówią: - On jest nasz!
Drudzy mówią: - On jest nasz!
A ja jestem tylko twój, jedyna.

Jedni mnie kuszą na Wschód,
drudzy ciągną mnie na Zachód,
a ja wolę, po wypłacie, z tobą iść do kina.

Jednych mi i drugich źal,
na film Leni Riefenstahl
ileż milej niż do czyśćca lub do piekła!

Od lat ośmiu przytuleni,
dobrze nam na filmie Leni,
chałwę jemy i patrzymy na ten ekran.

Pion moralny? Nie ucz nas,
mój staruszku, co dzień las,
sosny uczą nas pionu w firmament;

na dziękczynność i na troski
litania do Częstochowskiej
złoci się... z książki... po mamie.

A ty jesteś dla mnie: Rzym
i Bizancjum, blask i dym,
nurt Mozarta i krucjata pełna chwały;

a ty jesteś ognie pstre,
święta Wisła, lecz i Ren,
pieśń pogańska, Pater Goethe doskonały.

Z Teofilem zgadzam się:
bez monarchii będzie źle,
właśnie przez to zaczynamy wciąż od nowa.

Jestem mimo wszelki świat
ein polnischer Monarchist,
bo ty jesteś właśnie moja cesarzowa.

Szanowny Panie Kolego

[rolling_stone]

zgadzam sie w zupelnosci (chociaz zgadzac sie z reguly nie cierpie).
szymborska pisze poezje prosta, by nie powiedziec prymitywna. jej fraza tchnie
banalem- tak naprawde jest ona poetka banalu, banalem sie zachwyca, z banalu
zrobila swoj znak rozpoznawczy.

nie mam tam zadnych glebokich tresci, zadnego suspensu, null kompletny.

herbertowi ta pani co najwyzej moglaby podawac kawe w spatifie.

[Gość: kutasek]

A Ty z takimi wtretami moglbys byc damska albo meska babcia klozetowa
gdziekolwiek nie ublizajac babciom bo bywaja czesto zaskakujaco oryginalne i
inteligentne. Rzeczywiscie ktos kamieniem moze w leb Ci dal kiedys i ciezko
myslisz. A co do poetki-noblistki i tematu watkowego to cos w tym jest sie
zgadza.

[samanta455]

A ja lubię i czytam Szymborską, za to, co jest w Szymborskiej, czytam tak samo z
zachwytem Herberta, za to co jest w Herbercie, zależy od mojego nastroju co
właśnie wybiorę, wiem, że Herbert zasłużył na Nobla, ale nie odbierałabym tak
łatwo chwały tego tytułu Wisławie, bo jestem tylko pyłkiem w poetyckim świecie,
pozdrawiam wszystkich miłośników Wisławy i Zbigniewa

[Gość: idiota]

...nick taki, jak sie teraz czuję. bo nie wiem - Szymborska to, czy nie?
skojarzenia mam jednokierunkowe, ale...kto wie? miałam naście lat wtedy i to
był pierwszy (i jedyny, jak się później okazało) wiersz, który do
mnie 'dotarł'. tytułu nie pamiętam, zacytować też go nie potrafię bezbłędnie,
choć - jak jest naprawdę duchem ciężko, on sam się układa bezbłędnie i pomaga
nawet wtedy, gdy żadnego ludzia żywego w poblizu nie ma.

...jakiej miłości brakło im...

jeśli to wiersz pani Wisławy, zawdzieczam mu bardzo dużo.
a może nawet więcej:)

[she8]

Tak, to wiersz Szymborskiej "Gawęda o miłości ziemi ojczystej", dla niektórych
pustka, jak "rzecz ", o ktorej w nim mowa. Pozdrawiam.