Fenomen "Pachnidła"

[Gość: jogo-bella]

Jak dla mnie kompletnie niezrozumiały. Przeczytałam to jakiś czas temu.
Po pierwsze nudne jak nie wiem co. Po drugie obrzydliwe i odstręczające

[Gość: q]

Hej, zgadzam się!! Takie same odczucia, ale nie znam nikogo, kto by je
podzielał!:)

[wampuka]

Ja, ja podzielam! Nie mogę się kompetentnie wypowiedzieć, bo książka mnie tak
okropnie zmęczyła, że stosunkowo prędko ją odłożyłem, ale to, co przeczytałęm,
było literackim gniotem :(

[Gość: Czytacz]

No to jest trzy osoby niemiłujące Suskinda - ok.wolno Wam!

[Gość: q]

Ale ja zamiast pozwolenia wolałabym wytłumaczenie o co chodzi:)

[ibelin26]

I ja - numer cztery. I też nie rozumiem.

Może ktoś powie dlaczego ta książka mu się podobała.

[wyciszka]

Bracia moi lub siostry w bólu,myślałam,że nie istniejecie : d
To nanudniejsza!!! książka jaką czytałam.Dobrnęłam prawie do końca,ale tej męki
nie zapomnę Suskindowi nigdy!!!Kwintesencja ochydy i literackiej i fabularnej.

[oj-halino]

wyciszka napisała:

> Kwintesencja ochydy

Ochydne pahnidło
:-(((

[Gość: q]

O rany! Nie sądziłam, że tyle nas:)

[oj-halino]

Gość portalu: q napisał(a):

> O rany! Nie sądziłam, że tyle nas:)

Oj!
A ja tylko tak zażartowałam nieortograficznie.
Że pahnidło to ochyda.
Przepraszam za niezrozumiałość :-)

[troubleska]

w kwestii formalnej: ohyda, ohydny.

Co do książki: nie rozumiałam nigdy euforycznego podejścia, ale taka najgorsza
to ona nie jest...

Pąs

[wyciszka]

troubleska napisała:

> w kwestii formalnej: ohyda, ohydny.

Pachnidło zohydziło mi szacunek dla ortografii.Pąs...
>
> Co do książki: nie rozumiałam nigdy euforycznego podejścia, ale taka najgorsza
> to ona nie jest...

Wg mnie jak najbardziej jest...

[wampuka]

O, nie! Nie zaokrąglaj!!! Suskin popełnił niezłego "Kontrabasistę", bardzo
smaczny monodram, zarówno w lekturze literackiej, jak scenicznej!

[danab71]

kupiłam książkę kilka dni temu - skusiłam się, ponieważ chcę obejrzeć w kinie
film, a warto wcześniej przeczytać oryginał - i co ? - jestem przerażona,
ponieważ dopiero zaczęłam czytać i z tego co tutaj czytam ( na forum ) nie wiem,
czy dobrnę do końca...

o_u

[Gość: q]

Hej! Pamietaj, że my w zasadzie jestesmy wyjątkami, które szukają się na tym
forum:) Jest mnóstwo osób, które lubią. Jak już się dowiesz, do której grupy
należysz, to napisz:)

[Gość: Justyna]

Ja tez!! Ja tez!! Myslalam, ze jestem jakims wyjatkiem i nie rozumiem geniuszu
pisarza. Dla mnie ta ksiazka to po prostu gniot. W dodatku nudny, niesmaczny i
przejaskrawiony. Przeczytalam cala, momentami z obrzydzeniem, momentami ze
zdziwieniem, ale szczerze mowiac, uwazam to za strate czasu. Do kina tez sie nie
wybieram.

[wieslawa-siemiankowska]

No to ja dołączę. Nie mój poziom estetyki literackiej, nudy, miejscami wręcz
odrzucające. Nie przebrnęłam do końca, aczkolwiek znam osoby nią zafascynowane.

w obronie czlowieka, ktory nie mial zapachu

[candycandy]

lubie ksiazki o odmiencach a Grenouille jest takim wlasnie tragicznym, z gory
skazanym na wyobcowanie i niezrozumienie nieszczesnikiem. stworzeniem
odrazajacym i nieszczesliwym, ktoremu spoleczenstwo odebralo matke
i 'probowalo' unicestwic przy pomocy owczesnych norm, obyczajow i instytucji
ale ktore mimo wszytsko przetrwalo i z wytrwlascia najmniejszego robaka drazylo
swoj los w miazdze zycia. imho to ze wielu z was odbiera pachnidlo jako ksiazke
odrazajaca, brudna, zla swiadczy o kunszcie autora, ktory potrafil tak
plastycznie odmalowac zapachy. nie chodzi mi tylko o wspanialy obraz
cuchnacego, smierdzacego Paryza z poczatku powiesci, bo przeciez Sueskind
wspaniale zongluje zapachami w celu pokazania relacji pomiedzy bohaterem a
pozostalymi postaciami czy tez by pokazac swiat Grenouille'a. "podoba" mi sie
ten tragizm czlowieka, ktory nie pachnial a ktory jednoczesnie poznawal,
odbieral swiat, budowal relacje z nim poprzez to czego mu brakowalo, co
nieustannie staral sie zdobyc. i zdobyl - wybierajac smierc z rak tych, ktorzy
nim pogardzali, lecz zmuszajac oprawcow by dokonali tego z pozadania i glodu
milosci. przewrotne, okrutne lecz jednoczesnie niezwykle plastycznie wonne
dzieje czlowieka, ktorego pietnem byl brak wlasnego zapachu.
aha, ja z niecierpliwoscia czekam na film;)

ps. w sumie ten nieszczesnik moglby byc pierwowzorem dla T.Harris'a przy
tworzeniu postaci okrutnego, przerazajacego i jednoczesnie 'fascynujacego' dr
Hannibala Lectera - czyz nie?:

[Gość: kejtka]

mnie książka odurzyła...swoją innością...zdecydowanie na tak.

[Gość: maciejka]

Jak dla mnie książka jest odrażające nie "zapachowo" ale mentalnie

Trudno mi uznać zarówno Grenouille jak i Hannibala Lecera za postaci
fascynujące. Dla mnie to degeneraci, a nie nieszczęśnicy. Tak samo jak ludzie
którzy przechowywali zabite dzieci w beczce po kapuście.

Co nie znaczy, że pasjonują mnie wyłącznie letury "o pieknych i bogatych"

Pachnidło to po prostu kiepska, nudna książka, której autor epatowaniem
obrzydlistawmi stara się zwócić uwagę czytelników

[klymenystra]

degeneratem nikt sie nie rodzi.
to raz
a dwa- mi sie ksiazka podobala. jest lekka i na odpoczynek. ot, taki carrol,
czy chmielewska.

[qarloz]

pomysl i ksiazka wcale nie sa najgorsze. ma logike i trzyma sie kupy. tylko ta
nieznosna niemiecka siermieznosc jezyka i przewidywalnosc (porzadek i prostota).
cale szczescie, ze nie urodzilem sie niemcem, cale szczescie, ze jestem taki
bardzo pl.

[Gość: Jan]

Tylko całe , Twoje niepowodzenie polega zapewne na tym , że nie wiesz, w którym
miejscu na Twojej klawiaturze jest taki duży klawisz z napisem SHIFT.

Sam napisałeś, że nie urodziłeś się Niemcem.Pisz po polsku Polaku.
Poza tym, że nie starasz się pisać poprawnie masz rację.

[Gość: Justyna]

Nie kazdy ma polska klawiature. A do polskich znakow, jesli o to Ci chodzilo,
uzywa sie klawisza ALT a nie SHIFT :D

[kamkap]

To ja też dołączę! :)
Co prawda jeszcze jej nie zmęczyłam, utknęłam gdzieś w połowie?, jeszcze do
żadnych ohydztw nie dotarłam, ale strasznie męczy mnie czytanie. Wiem, że ja
przeczytam, bo chcę sie przekonać, czy rzeczywiście pozostane przy swoim zdaniu,
ale jak na razie cięzko mi się to czyta.

Zajmij się czymś bardziej pożytecznym niż czytanie

[dd.r]

grafomanów. Koneserzy "Pachnidła" to ludzie w guście "Klanu" lub "M jak Miłość"

[danab71]

dd.r

dziękuję za Twój wysiłek włożony w określnie czytających "Pachnidło" - także i
mnie zatem...
a skąd znasz "Klan" lub "M jak Miłość" skoro tak porównujesz czytających
"Pachnidło" do oglądających owe filmy ? Ach, żeby porównać, trzeba poznać i
treść książki i treść filmów - ja nie mogę tego zrobić, ponieważ telewizji nie
oglądam - zdecydowanie wolę książki...
Jednak jestem pełna podziwu dla Twojej oceny - widocznie doskonale znasz
"Pachnidło" oraz "Klan" i "M jak Miłość" - wszak gustach się nie dyskutuje, prawda ?

o_u

Masz mnie :)

[Gość: ddr]

przepraszam mocno zaczerwieniony. Ale uważam, że jeśli lubisz czytać ksiązki,
to czytaj coś lepszego, niż te popłuczyny po Harrisie. A co do poziomu tych
seriali: ja nie oglądam, ale poziom merytoryczne tej twórczości jest
powszechnie znany. natomiast czytałem "Pachnidło", niestety

Ale równocześnie nie mam litości

[Gość: ddr]

dla pożeraczy kiczu i grafomanii spod znaku "Pachnidła", Coelho, Browna czy
tego od "Krainy Chichów" czy jakoś tam. Nie rozumiem jak można lubić taki chłam
i nie widzę różnicy między tymi lekturami a oglądaniem podobnego chłamu w
rodzaju seriali czy filmów klasy B. Poza gustami są jeszcze obiektywne kryteria
literackie

[pandora_]

Tylko trzeba się przekonać na własnej skórze, nie uważasz? Nie możemy kierować
się tylko czytaniem tego, co nam się zaleca, bo wtedy utknęlibyśmy w zaklętym
kręgu "jedynie słusznych" wyborów. Nie można zakładać, że miłośnik książek
będzie tylko czytał "dzieła" i "wybitne" wytwory pióra. Gdybym szła tym tropem,
pewnie męczyłabym się literaturą rosyjską, której nie znoszę - ale w imię bycia
koneserem siedziałabym i brnęła przez "Cichy Don" zamiast pożerać, dajmy na to,
e.e.cummingsa, rozśmieszać się Chmielewską czy czytać "Pachnidło" - choćby po
to, żeby skonfrontować je z nowym filmem na jego podstawie.
A jeśli chodzi o obiektywne kryteria literackie, to sławę Suskindowi przyniosło
właśnie "Pachnidło" - cytuję z netu:
"Autor został wyróżniony w Paryżu nagrodą Gutenberga za najlepszą powieść
zagraniczną.
Powieść Pachnidło utrzymywała się przez ponad trzy lata na liście bestsellerów
światowych i została przełożona na ponad dwadzieścia języków. "

Nagroda Gutenberga ma charakter komercyjny

[Gość: ddr]

a nie literacki. Przekłady i popularność mogą świadczyć o różnych rzeczach
(Brown też jest bardzo pouarny Coelho też się świetnie sprzedaje i co z tego).
Po prostu uważam, że szkoda czasu na czytanie "Pachnideł", gdy można go
przeznaczyć na cummingsa na przykład, którego zresztą bardzo lubię

[Gość: quentin]

Hej! Nie bądź taki surowy. Przecież dopóki się nie przeczyta to nie wiadomo czy
warto czy nie! Poza tym jak byś się poczuł gdyby ktoś porównał Cummingsa do
telenoweli? (Żeby nie było wątpliwości - ja tego nie robię).

Może jestem zbyt surowy, ale traktuję

[Gość: ddr]

czytanie książek nie tyle jako rozrywkę, ile jako pewne przeżycie intelektualne
i emocjonalne. Poza tym uważam, że wybór ksiązki do czytania nie może być
wyborem na zasadzie "przeczytam, żeby wiedzieć, co sądzić", ponieważ na tej
zasadzie należałoby czytać wszystko, co w ręce wpadnie. Jest wiele podpowiedzi,
co warto czytać, a czego nie. "Pachnidło" jest książką o charakterze
komercyjnym wykorzystującą koniunkturę na ekscentryczne pomysły i mętne
filozofowanie udające wielką głębię i jest to robota profesjonalna zważywszy na
wielką popularność te książki. Po prostu fenomen tej książeczki polega na
doskonałym przeczytaniu rynku przez jej autora. Jest tyle świetnej literatury
do przeczytania, że zawracanie sobie głowy "Pachnidłem" (a ja się niestety
dałem nabrać znajomemu i tę rzecz przeczytałem) jest zajęciem, na które szkoda
czasu, który można przeznaczyć na przeczytanie czegoś innego. Poza tym nie
zauważyłem, by była to szczególnie ciężka, czy nudna książka. czyta się to
lekko, choć te "niesmaczne" i "ciężkie" fragmenty mnie śmieszyły po prostu. Ale
jeśli ktoś lubi taką "pierwszorzędną drugorzędną literaturę" jego problem. ylko
niech nie podchodzi do tego poważnie i niech nie widzi w tym czegoś, czego tam
nie ma. Komercja to komercja i co tu rozważać

[pandora_]

Ale PRZECZYTAŁEŚ. Ja przeczytałam "Pachnidło", bo dostałam je jako prezent, a
poza tym należę do osób, które nie przepuszczą niczemu, co ma litery. Książek
jednak nie pisze się "tak sobie" - wierzę głęboko, że nawet Harlequiny i
Masłowska mają ukryty cel. Chciałabym móc traktować książki jako przeżycie
intelektualne i emocjonalne per se. Niestety, prywatnie jestem pracującą mamą i
w rzadkich chwilach wytchnienia nie zawsze mam ochotę na ciężki kaliber, więc
mogę sobie wypróbować, co mi wpadnie w rękę - tylko jeśli widzę, że książka nie
spełnia moich oczekiwań, to ją odkładam; w ten sposób nie przeczytałam "Kodu
Leonarda", żadnej książki Grocholi i długo by tak wymieniać. Bycie czytelniczym
koneserem i estetą upoważnia jak najbardziej do podsuwania ludziom książek, ale
w żaden sposób do dyskryminowania tego, co czytają inni. Rozmowa zaczęła się od
fenomenu "Pachnidła", jego popularności na fali filmu (stąd zapewne fenomen) - a
zmienia się pomału w rzucanie intrygującymi porównaniami. A przecież wiele z
cenionych teraz literackich "cudów" w swoich czasach na pewno bywało "komerchą".

Spodobało mi się Twoje określenie "Pachnidła" jako "profesjonalnej roboty" - to
świadczy choćby o tym, że autor jednak głowę na karku ma.
Nie ma tu mowy o "lubieniu tego typu literatury" - każdy ma prawo wypowiedzieć
się na ten temat, stawiając za przykład jeden konkretny przypadek. Ja w swoim
życiu przeczytałam z rozpaczy i nudów całą Sagę Ludzi Lodu, o podłych
PRL-owskich kryminałach nie wspominając, co nie znaczy, że "lubię" te konkretne
gatunki...

"Pachnidło" nie jest żadnym cudem,

[Gość: ddr]

jest książką drugorzędną, a mój tekst zrównujący tę rzecz z serialami był
pomyślany jako odpowiedź osobie, która się z tą książką ewidentnie męczyła.
POstanowiłem, że tak będzie najprościej uświadomić tej osobie, z jakiego
rodzaju kalibrem twórczości ma do czynienia. Poza tym nie rozumiem, dlaczego
ktokolwiek ma się wstydzić oglądania seriali w telewizji? Miłosz namiętnie
oglądał "Złotopolskich" :) Harlekiny mają konkretny cel: wyciągnięcie pieniędzy
od czytelniczek lubiących czytać romanse i zarazem dostarczenie im produktu
takiego, jak oczekują. Sa to porządnie napisane rzeczy i tyle. "Nawet
Masłowska": albo nie czytałaś, albo nie leży ci ta literatura nawiasem mówiąc
bardzo dobra. Jeśli chodzi o sagę ludzi lodu to rzeczywiście pewnie był to akt
desperacji :) niektóre polskie kryminały nie były takie straszne :)
dobra drugorzędna literatura jest potrzebna literaturze i czytelnikom jak
deszcz kani, ale trzeba ją traktować stosownie do jej miejsca i nie ma sensu
prowadzenie intelektualnych dysput na temat ukrytych sensów "Kodu..." czy
książek Coelho bo ich tam po prostu nie ma.
A porządna komercja nie jest zła: najlepszym pisarzem międzywojennym był Dołęga-
Mostowicz :)
Jeszcze o "Pachnidle": to profesjonalnie napisana książka, która mi się nie
podoba, a miejscami śmieszy. I jest to lektura na jeden oddech. Jak ktoś ma
problemy z jej czytaniem niech ją rzuci w kąt. Niewiele straci. Pozdrawiam

Dodam jeszcze, że koneser "pachnidła"

[Gość: ddr]

to nie czytelnik "pachnidła", a jedynie ten, kto się tą książką zachwyca
względnie znawca te książki i takiej literatury. Może czas na wymienione
seriale?

[pandora_]

Nic nie pisałam o "koneserach" "Pachnidła". Zauważ, że ja się zgadzam w całej
rozciągłości z Twoja opinią o książce jako dobrze napisanej "komercji" - choć
uważam, że zakończenie książki jest mimo wszystko kawałkiem solidnej roboty i
zasługuje na pochwałę, mimo okrutnie spaskudzonego opisu mąk
duchowo-olfaktorycznych z pobytu Grenouille'a w jaskini, ale popieram głosy
oburzenia w stosunku do Twojej wypowiedzi, stawiające oglądających seriale,
podczytujących z upodobaniem wszelkiego rodzaju "pachnidła" w jednym rzędzie z
wielbicielami tandety. Osobiście znam wiele osób, które, będąc tuzami
intelektualnymi (określenie własne), oglądają "M jak Miłość". I co? I nic.
Co do Masłowskiej - próbowałam, z ręką na sercu, ale "Paw królowej" mnie
przerósł, nie jestem gotowa na taki styl - ale chcę wierzyć, że to wartościowa
pozycja - tyle że nie dla mnie. To tak w świetle dyskusji o tym, według jakiego
klucza czytać :)

Z twojej wypowiedzi wynika że to oni

[Gość: ddr]

a nie ja stawiam w jednym rzędzie, napisałaś bowiem
"głosy
> oburzenia w stosunku do Twojej wypowiedzi, stawiające oglądających seriale,
> podczytujących z upodobaniem wszelkiego rodzaju "pachnidła" w jednym rzędzie z
> wielbicielami tandety."
jeśli tak sprawę stawiają, niech stawiają
uderz w stół a nożyce się odezwą?

[pandora_]

"stawiającej" - litrówka :(

Literówka ;)

[Gość: ddr]

po prostu uważam, że trzeba uczciwie stawiać sprawę, jeśli ktoś lubi tandetę to
niech lubi i tyle, ale ja mam prawo nazywać rzeczy po imieniu, poza tym
powtórzę po raz kolejny: uważam że jeśli ktoś zachwyca się literaturą w
rodzaju "pachnidła", to po prostu lubi rzeczy błahe i tyle, a e seriale po
prostu przyszły mi jako pierwsze do głowy
nie widzę powodu do oburzania się chyba, że ktoś się wstydzi tego, co lubi
oburzona koleżanka źle zrozumiała moje intencje i Ty wygląda na to, że też
a może po prostu jest tak:
doprowadza mnie do szału, że ludzie masowo skupiają się na czytaniu chłamu w
rodzaju "Kodu.." i dupereli w rodzaju Whartona, Coelho albo "Pachnidła", czy na
przykład biografii, bo dprowadza mnie do szału to, że ludzie używają swojego
rozumu tak, jak używają
I tyle.
Taki ze mnie idealista, że chciałbym, by wszyscy mieli dobry gust, czytali
wartościowe rzeczy, oglądali wartościowe filmy a nie "Apocalypto" itp. itd.
Kończę

[miss.capricorn]

pl.wikipedia.org/wiki/Pachnid%C5%82o -----> "Pachnidło" nie jest książką
napisaną wczoraj, ale 21 lat temu, wobec czego wątpię, że jego autor wykorzystał
panującą obecnie "koninkturę na na ekscentryczne pomysły i mętne filozofowanie
udające wielką głębię"...

Tak sądzę, że osoba "ddr"

[Gość: hrothulf]

nie czytała po prostu tej książki i sądziła, że to taka "zielona mila" czy
inne "milczenie owiec". tymczasem 'pachnidło' to powieść napisana w połowie lat
osiemdziesiątych, dostrzeżona, opisana, doceniona (nagroda nie ma charakteru
komercyjnego znów błąd ddr) i fakt że tak wielu ludzi w tym oście jej nie lubi
świadczy o niej jak najlepiej:) bo nie jest to błaha ksiązeczka dla efektownej
fabuły. fani chmielewskiej, whartona i irvinga nie mają czego szukać. a film
nawiasme mówiąc bardzo przywoity jest

Jeśli już to nie "czytających"

[Gość: ddr]

ale "koneserów". Zajrzyj do słownika to zobaczysz czym się różnią oba pojęcia

[Gość: quentin]

Oczywiście zgadzam się z Tobą w ogólnej ocenie "Pachnidła", ale nie sądzę, żeby
jakość takiej książki można było ocenić z góry. Ja ją przeczytałam, bo poleciła
mi koleżanka, która zawsze czyta świetne, ambitne rzeczy. I ogólne "wskazówki"
(w tym nazwisko autora) mówiły mi, że to coś więcej niż tylko rozrywka, że
czeka mnie wspaniałe przeżycie literackie. Poza tym wydaje mi się, że
przeczytanie kilku, kilkunastu etc. gorszych rzeczy (nie mówie o Harlequinach
itp.) też daje mozliwość wyrobienia sobie gustu, określenia upodobań i jest w
jakiś sposób koniecznym (a tak naprawde nieuniknionym) elementem czytania.

W sprawie tego sporu to sądzę

[Gość: dk]

że ddr nie czytał "Pachnidła" i niewiele wie o tej książce, ponieważ jest to
akurat literatura lotów dość wysokich (raczej wyższa półka). Co do głosów
oburzenia- nie widzę powodów, dla których należy tak zaciekle bronić chłamu,
jak niekórzy na tym forum. Przyznawanie się do czytania sagi u ludziach lodu
jest dowodem braku rozwagi, czy też może rozeznania w tym, co warto czytać, a
czego nie. Nawet jeśli się jedzie samochodem to ustala się trasę, a nie krąży
bez sensu po mieście (bo przecież trzeba poznać różne drogi). Poza tym
irytujące jest nieustanne atakowanie "ambitnej" literatury powołując się na
przykład Masłowskiej; "ja próbowałam, ale nie mogłam..." (a co Masłowska to
jedyna ambitna autorka na świecie?). Domagacie się tolerancji dla gminnego i
pospolitego gustu, tolerujcie więc sami to, gdy kogoś ten pospolity gminy gust
denerwuje i ma odwagę to wyrazić wprost. Choć akurat przykład wybrał
niewłaściwy. Powinien raczej obśmiać Grochole Alchemiki Whartony i podobne
androny, a "Pachnidło" to dobra literatura po prostu, choć jej nie lubię za
bardzo.

Niejaka pandora napisała tak:

[Gość: dk]

"trudno zresztą wymagać od ludzi, żeby czytywali tzw. "ambitną" literaturę";
ale dlaczego wymagać, by każdy czytał beznadziejne kryminały i sagi sprzedawane
w kioskach? Otóż ja uważam, że trzeba jak najczęściej wymagać od ludzi, by
czytali literaturę ambitną. Bo jest bardzo dużo literatury ambitnej, która jest
bardzo atrakcyjna czytelniczo. Ale miejsce tej literatury zajmuje tandeta,
bo "trudno wymagać..." To właśne jest oburzające

[pandora_]

A ja go rozumiem, bo sama w młodości z wypiekami czytywałam Mastertona i
obrzydlistwa w rodzaju horrorów z piątej półki. "Pachnidło" dostałam pod
choinkę, przeczytałam sumiennie, bo nie odpuszczam niczemu, nawet etykietkom na
szamponie. Ciekawam oryginału, ale chyba tłumaczenie jest niezgorsze i sama
konstrukcja była pewnie zamierzona - zdania są tak toporne czasami, jak sam bohater.
Sama historia rzeczywiście nie grzeszy lekkością fabuły, ale bohater za to jest
intrygujący - dla ostatniej sceny warto mimo wszystko doczytać. Nie
rozsmakowałam się w "Pachnidle", ale też nie jest to książka, której nie polecę
- trudno zresztą wymagać od ludzi, żeby czytywali tzw. "ambitną" literaturę.
Jestem za, jako rozrywką na wieczór, koniecznie przy dobrej aromatycznej świecy ;)

[strasnazaba]

Czytalam pare lat temu i juz nie bardzo pamietam tresc. Pamietam, ze ksiazka mi sie podobala, byla obrzydliwa i ze niesamowicie potrafila przemowic do mojej wyobrazni. Rzadko kiedy mi sie zdarza naparwde wczuc w klimat ksiazki, a tu niemalze czulam te wszytskie zapachy. I mysle, ze to wlasnie na tym polega jej geniusz i fenomen.

Film jest momentami jeszcze bardziej obrzydliwy, bo wyobraznia wyobraznia, a wizja wizja ;) Ale np. przedostatnia scena byla bardziej estetyczna niz w ksiazce :) Mnie sie podobalo, choc nie gustuje w turpizmie.

[nnadzieja]

jesli ktos z Was posiada e-booka Pachnidla to prosze o przesalnie na @

te ksiazke Süskind napisal z zamiarem, aby stala

[ggigus]

sie bestsellerem i moze to na tym polega jej fenomen, ze te stereotypy sa znane
powszechnie, wiec czesc publicznosci ksiazke zrozumie (Francuz robi perfumy, a
nie np. jakis mily Slowianin, reszty nie pamietam) i tak Pachnidlo stalo sie
bestsellerem
jak bylam w LO, czytalam Pachnidlo i bylam zachwycona
teraz jak sfilmowali, zajrzalam do oryginalu no i nie wiem, mlodosc pozwala
chyba myslec, ze to nie sa stereotypy, ap rawdy objawione
z Kundera tez tak mialam, teraz chyba go wyrzuce, bo NIeznosna lekkosc jest
nieznosna ksiazka

Nie wyrzucaj Kundery

[Gość: ddr]

bo to taki autor, co raz przychodzi, potem odchodzi, a potem znowu wraca więc
jeszcze za nim zatęsknisz

[Gość: krzych]

Mnie te całe Pachnidło (całego nie doczytałem niestety) przypominało troche
"Zabicie Ciotki" Bursy (szczerze polecam, książki Harrisa przy tym to bajka ;)
). Tyle, że Zabicie Ciotki było zabawne, a te Pachnidło to jakieś pitolenie.

[staua]

Mam do "Pachnidla" duzy sentyment, choc czytalam je dobrych kilkanascie lat temu. Pamietam, ze
najpierw przeczytalam recenzje w "Filipince", ktora wtedy byla dla mnie dobra rekomendacja lektur (pod
wplywem "Filipinki" przeczytalam tez np. "Ikowie, ludzie gor") i zachwycilam sie. Pozniej wyszukalam
ksiazke w szkolnej bibliotece i poruszyla mnie, glownie ze wzgledu na opis wrazen olfaktorycznych.
Zapamietalam historie Grenouille'a do dzis, wiec na pewno powiesc ta miala na mnie wplyw. Film na
pewno obejrze, ciekawa jestem, jak wyszedl.

[Gość: kejtka]

tak sobie myślę..skończyłam filozofię..przeczytałam
Platona...Kartezjusza...Kanta...no i Pachnidło...i co gorsza podobało mi
się...okazuje się więc że jestem osobą lubiącą chłam...i telenowele w
tv..hm..dobrze tak czasem dowiedzieć się czegoś o sobie :).

"Pachnidło" to porządna poważna literatura

[Gość: dk]

nie rozumiem czego kolega ddr chce od tej książki

To miło że się odnalazłaś, a teraz serio

[Gość: ddr]

mój post o serialach odnosił się do tej wypowiedzi: "Co prawda jeszcze jej nie
zmęczyłam, utknęłam gdzieś w połowie?, jeszcze do
żadnych ohydztw nie dotarłam, ale strasznie męczy mnie czytanie. Wiem, że ja
przeczytam, bo chcę sie przekonać, czy rzeczywiście pozostane przy swoim zdaniu,
ale jak na razie cięzko mi się to czyta." chodziło mi o to, że
uważam "Pachnidło" za niezobowiązującą lekturę którą powinno czytać się dla
przyjeności i tylko dla przyjemności (bo te seriale ludzie oglądają chyba nie
dla głębokich intelektualnych przeżyć), więc jeśli jest to literatura niemiła
dla kogoś, po co się męczyć? są rzeczy pożyteczniejsze. A dalsze moje posty to
odpowiedź na ataki ze strony osób, które chyba nie rozumieją co czytają, skoro
nie rozumieją różnic między słowem "czytelnik" i "koneser" . Ja też jestem
filozofem nawiasem mówiąc. I polonistą

[wielka.litewska.bogini]

wtrącę się na chwilę. jak rozumiem, fakt przeczytania pozycji z pierwszej i
najbardziej obleganej półki z działu "filozofia" w bibliotece, automatycznie
robi z kogoś intelektualistę. a gdyby ktoś miał wątpliwości, dodatkowo pakiecik
wielokropków zaświadczający o niepodważalności tej sugestii (przyznajmy,
niezbyt zręcznie zawartej w poście). wiadomo, lekkie zawieszenie filozofa
nurkującego ciągle w jeziorze myśli w poszukiwaniu kamienia filozoficznego:D.
znamy, znamy. proszę jeszcze o podanie tytułu pracy magisterskiej, żeby
wszystkich zagięło.

"pachnidło" było dla mnie trochę żenujące. czytało się szybko, książka jest
dobrze skonstruowana, ale sama opowieść była dla mnie trochę idiotyczna. miałam
wrażenie, jakby ktoś cały czas robił mnie w konia. tak jakbym rozmawiała z
poważnym człowiekiem, który ciągle ma smieszny tik nerwowy. nie wiem, czy
rozumiecie, co mam na myśli, ja sama chyba do końca nie jestem pewna, ale bez
wątpienia czułam straszny niedosyt, rozczarowanie, że wciągnęłam się w
historię, która wywołała uczucie, jakbym przez parę minut gapiła się w
otępieniu w białą ścianę. nie mogę traktować tej książki poważnie.

aha, słyszeliście o metaforze chrystusa jako oszusta?O_o

[pomme]

ja pachnidło czytałam wieki temu, gorąco polecane przez bliską koleżankę. Nie
powiem, przeczytałam dość szybko ale równie szybko ksiązka ze mnie uleciała.
Nie zrobiła na mnie wiekszego wrażenia i wspomnienie ( mgliste ale jednak
wspomnienie)o niej nie jest jako o gniocie tylko bardzo przeciętnej ksiązce o
nieprzeciętnym temacie

[chiara76]

mnie się ta książka nie podobała, a mojej Mamie tak, czyli dla każdego coś
innego. Teraz się o tym mówi, bo film powstał i nagle masa dyskusji
o "Pachnidle":)

[gaudia]

Pachnidło nabyłam parę lat temu. Pomysł świetny, realizacja nużąca.
Pamiętam, że wszystko (ludzie, sytuacje, miasto) - było odrażające. Zabrakło mi
chocby iskry piękna, a przecież musiało być.

męczące

Candycandy

[monikate]

Ty lepiej piszesz, niż Suskind.
I faktycznie: pomysł świetny, realizacja nużąca.

[nadia261]

a dla mnie to kultowa ksiazka. czytam ja z częstością przynajmniej raz na pół
roku!

[Gość: Mała Mi]

Ledwie przebrnęłam...bleee. Gniot i jeszcze raz gniot. Wydumane, naciągane i
NUDNE, a to już najgorsza obelga dla ksiązki.

[Gość: crazy.berserker]

Gość portalu: Mała Mi napisał(a):

> Wydumane, naciągane i NUDNE, a to już najgorsza obelga dla ksiązki.

Zależy w czyich ustach ta obelga, bo jesli osoba rzucająca obelgę nic sobą nie
reprezentuje...