"Godziny" Cunningham

[Gość: goa]

co lpesze film czy książka?

[Gość: syl]

kolejny raz książka!!! zdecydownie! postacie i historie rozbudowane... i taka
ehhh dociera do "tylu serca" :))))

[Gość: jo]

[Gość: tainea]

Film jest bardziej dynamiczny!! Zacelam czytac ksizke jeszcze przed obejrzeniem
filmu, nie wciagnelo, ale teraz czyta sie o wiele szybciej i przyjemniej,
ksiazka rozbudowuje charaktery!! Polecam po filmie :)

[Gość: juna]

A wg mnie zdecydowanie film! Doskonałe są odtwórczynie głównych ról, sposób
fotografowania i muzyka, MUZYKA Glassa! Doskonałe uzupełnienie, naprawdę
brakowało mi jej gdy czytałam książkę.

[Gość: gwiazdeczka]

Najpierw widziałam film, później udało mi się dotrzeć do książki. Film -
zachwycił, a książka.. też. To się żadko zdarza, ponieważ zwykle przeszkadza
mi, że książka po filmie czy film po książce już tak nie zaskakuje.
Cenię 'Godziny' Cunninghama właśnie za to, że zaskoczyły mnie, mimo iż
wcześniej widziałam film. Może ze względu na oryginalną i stonowaną narrację?
Nietypowe opisy? Połknęłam ją w jeden dzień.

[Gość: castorp7]

Film ogladalem ze wzgledu na Oskara dla N Kidman i bylem raczej rozczarowany.
Ksiazka bardzo mi sie podobala, pokazala ogromna przewage slowa nad obrazem i
zachecila mnie do przeczytania Mrs Dalloway, inspiracji Godzin. Wydaje mi sie,
ze bez takiego przygotowania nie przebrnalbym przez te ksiazke a tak znalazlem
w niej sporo uroku. Sprobujcie.

[xkropka]

Obejrzalam najpierw film, do ksiazki zajrzalam niedawno i bylam pelna podziwu
dla pietyzmu, z jakim odtworzono cala ksiazkowa rzeczywistosc. Na pewno warto
zapoznac sie z jednym i drugim, nie potrafie wybrac lepszego.

[staua]

Film mi sie podobal, ksiazki (jeszcze) nie czytalam. Za to czytalam "Miss
Dalloway" (lubie V. Woolf, najbardziej "Orlando") i ogladalam rowniez film,
ktory bardzo mi sie podobal, z Vanessa Redgrave. Moze ktos z Was tez go
widzial?

[agridulce]

Polecam kolejność: film, a potem książki: "Godziny" i "Pani Dalloway". Od
łatwiejszego do trudniejszego w odbiorze. Film przedstawia miejscami
interpretację faktów, dopisuje kilka scen. Zabierając si za książkę myślałam,
że pewne rzeczy zostaną dopowiedziane, a było na odwrót (głównie chodzi mi o
wątek matki Richarda). Czytając na końcu Panią Dalloway widać, jak jej wątki i
postaci zostału przetworzone i uwspółcześnione przez Cunninghama - super zabawa.

[Gość: faraula]

własnie czytam, film uwielbiam.
rzadko sie zdarza, by film i książka na równi zachwycały.
zwykle wygrywa ksiązka, a tu, moze ze względu na kolejność, ale nie, chylę
czoła, film z serii dzieł, które musiały powstac, zmaterializować się - książka
tak samo.
uczta.

No i ten Glass!
rodziłam przy nim dziecko :).
Zarówno film jak i ksiązka nadspodziewanie "moje".