Najpiękniejsze wyznania miłosne

[Gość: Kasia]

W jakich książkach są piękne wyznania miłosne?W jakich wierszach?

[reptar]

- Dzień dobry, kochany słoniu! Ja wiem, że nie zrobisz mi nic złego, więc
przyszłam, żeby ci powiedzieć dzień dobry... i mam tylko te kwiatki...

          (Henryk Sienkiewicz - „W pustyni i w puszczy”)

[kicia7]

ZE ZŁOŚCI

Kochałbym cię (psiakrew, cholera!),
gdyby nie ta niepewność,
gdyby nie to, że serce zżera
złość, tęsknota i rzewność.

Byłbym wierny jak ten pies Burek,
chętnie sypiałbym na słomiance,
ale ty masz taka naturę,
że nie życzę żadnej kochance.

Kochałbym cię (sto tysięcy diabłów!),
kochałbym (niech nagła krew zaleje!),
ale na mnie coś takiego opadło,
że już nie wiem, co się ze mną dzieje:

z fotografia, jak kto głupi, się witam,
z fotografią (psiakrew!) się liczę,
pójdę spać i nie zasnę przed świtem,
póki z grzechów się jej nie wyliczę,

a te grzechy (psiakrew!) malutkie,
więc (cholera!) złości się grzesznik:
że na przykład, wczoraj piłem wódkę
lub że pani Iks niekoniecznie.

Cóż mi z tego (psiakrew!), żem wierny,
taki, co to ślady po stopach ?...
Moja miła, minął paZdziernik,
moja miła (psiakrew!), mija listopad.

Moja miła, całe życie mija...
Miła! miła! powtarzam ze szlochem...
To mi życie daje, to zabija,
że ja ciągle (psiakrew!) ciebie kocham.

Władysław Broniewski

[Gość: mik]

Burak stroni od cebuli,
A cebula doń się czuli:

"Mój Buraku, mój czerwony,
Czybyś nie chciał takiej żony?"

Tuwim

[Gość: ae]

"Pani ma bardzo ladne czerwone usta (...)
Moze pani przyjmie ten bukiecik fiolkow?
Moze wstapimy razem na herbatke?"


z "Colloqvium niedzielnego na ulicy" :):)

Tuwim...

[Gość: ae]

"Zmeczony burz szalenstwem, jak statek pijany,
Juz niczego nie pragne, jeno wielkiej ciszy
I kogos, kto zrozumie moj zal nienazwany,
Kogos, kto ma bezslowna tesknote uslyszy;

Kogos, kto jasna dusza zycie mi przepoi,
Izbym w spokoju bozym wypoczal po mece,
Kogos, kto rozszalale serce uspokoi,
Kladac na moje oczy milosierne rece.

Ide po szczescie swoje. Po cisze. Do kogo?
Ktoredy? Ach, jak slepiec! Zwyczajnie - przed siebie.
I wiem, ze zawsze trafie, ktora pojde droga,
Bo wszystkie drogi moje prowadza do Ciebie."


("Zmeczony burz szalenstwem...")

[Gość: juna]

Lo-lee-ta...

[Gość: mik]

i chyba najkrotsze

co to milosc z ludzmi robi......................

[absurd]

fragment poematu "Elza"

[Kiedy śpisz w mych ramionach...]


Kiedy śpisz w mych ramionach zabieram ci twoją duszę
Więc nie odeszłaś ode mnie wstrzymałem cię moja żono
Tak lekka w moich ramionach śpiąca w swym lekkim oddechu
W sen nie odeszłaś ode mnie nawet nie chciałaś odchodzić
Tak lekka że aż się zląkłem że porwie cię byle powiew
Objąłem cię ramionami w obawie że cię utracę
Jaka ty jesteś lekka jak lekka w śnie swoim młodym
Jaka uległa i ufna uległa swym zagrożeniom
O życia mego oddechu o słodkie serce czuwania
Olśniony twą obecnością doglądający ciebie
Widzę jak na suficie z wolna się smuga rysuje
Palec na ustach świtu przed dziennym muzykowaniem
Półnuta blada jak pościel w której drgnęliśmy nagle
Kiedy przebiły firankę pierwsze gruchania gołębi [...]



Louis Aragon

[absurd]

Wracaj


Wracaj często i zagarniaj mnie,
Dotknięcie umiłowane, wracaj i zagarniaj mnie,
Bo wtedy budzi się pamięć ciała
I dawne radości znowu pulsują w krwi;
Wargi pamiętają, ciało pamięta,
W rękach budzi się czucie, aby znów mogły dotykać.

Wracaj często i zagarniaj mnie w nocy,
Wtedy, gdy wargi pamiętają, gdy ciało pamięta...


Konstandinos Kawafis

[absurd]

Wokół drogi smoleńskiej


Wokół drogi smoleńskiej - wciąż las i las, i las,
Wokół drogi smoleńskiej - wciąż noc i noc, i noc,
Tylko z góry, jak oczy twe - para błękitnych gwiazd,
W które patrzę i widzę mój los, mój los, mój los.

Wokół drogi smoleńskiej - zawieja dmie i dmie,
Naszych zbędnych wędrówek zasypie, zatrze ślad...
Gdyby w pierścień się splotły twe dłonie gorące dwie,
Może krótszy i lżejszy przede mną by leżał szlak.

Wokół drogi smoleńskiej - wciąż las i las, i las,
Wokół drogi smoleńskiej - ten szum i szum, i szum.
Tylko z góry jak oczy twe chłodnych, błękitnych gwiazd
Już nie para spogląda, lecz gwiazd obojętnych tłum...


Bułat Okudżawa

[absurd]

Poeta pragnie szaty niebios


Gdybym miał niebios haftowane szaty,
Złotym i srebrnym przetykane światłem,
Błękitne, ciemne, przydymione szaty
Nocy i światła, i półświatła,
Rozpostarłbym je pod twoje stopy.
Lecz jestem biedny, mam tylko sny,
Moje sny ścielę pod twoje stopy,
Stąpaj więc lekko, bo stąpasz po snach.


William Butler Yeats

[absurd]

Bliskość ukochanego


Gdy słońca blask nad morza lśni głębiną,
Myślę o tobie, miły.
Wzywałam cię, gdy księżyc niebem płynął
I zdroje się srebrzyły.

Widzę cię tam, gdzie skraj dalekiej drogi
Szarym zasnuty pyłem,
A nocą gdzieś wędrowiec drży ubogi
Na ścieżynie zawiłej.
Słyszę twój głoś w szumie spienionej fali
Bijącej o wybrzeże
Lub w cichy gaj przychodzę słuchać dali
W zamierającym szmerze.

I wtedy wiem, że jesteś przy mnie, blisko,
Choć oddal cię ukryła -
Przygasa dzień, wnet gwiazdy mi zabłysną
O, gdybym z tobą była!


Johann Wolfgang Goethe

[absurd]

Zakochany


Księżyce, słoniowe kości, narzędzia, róże,
Lampy i kreska Dürera,
Dziewięć cyfr i zmienne zero,
Muszę udawać, że te rzeczy istnieją.
Muszę udawać, że w przeszłości były
Persepolis i Rzym, i że piasek
Delikatny mierzył los krenelaży,
Które żelazne wieki unicestwiły.
Muszę udawać, że istnieje broń
I stos epopei, i ociężałe morza,
Co podmywają ziemi filary.
Muszę udawać, że są inni. To kłamstwo.
Tylko ty jesteś. Ty, moje nieszczęście
I moje szczęście, niewyczerpane i czyste.


Jorge Louis Borges

[absurd]

Trzymaj mnie za ręce


Trzymaj mnie za ręce.
Zbyt dużo drogowskazów,
zakrętów, wzniesień.
Trzymaj mnie za ręce.
Kroki rozbiegane między zapomnieniem
a nadzieją.
Nie wystarczy patrzeć.
Tyle zaćmień.
Nawet nić Ariadny
nie wyprowadzi z labiryntu świata.
Trzymaj mnie za ręce.
Zbyt dużo przeciwności,
kruchych godzin,
dróg rozwidlonych.
Trzymaj mnie za ręce
jak ziemia jabłoń,
żeby nie rozdarła się
aż do serca.


Nikos Chadzinikolau

[absurd]

* * *


We śnie jesteś moja i pierwsza,
we śnie jestem pierwszy dla ciebie.
Rozmawiamy o kwiatach i wierszach,
psach na ziemi i ptakach na niebie.
We śnie w lasach są jasne polany
spokój złoty i niesłychany,
pocałunki zielone jak paproć.
Albo jesteś egipska królowa
jak miód słodka i mądra jak sowa,
a ja jestem przy tobie jak światło.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[absurd]

List jeńca


Kochanie, moje kochanie,
dobranoc, już jesteś senna -
i widzę twój sen na ścianie,
i noc jest taka wiosenna!

Jedyna moja na świecie,
jakże wysławię twe imię?
Ty jesteś mi wodą w lecie
i rękawicami w zimie.

Tyś szczęście moje wiosenne,
zimowe, latowe, jesienne -
lecz powiedz mi na dobranoc,
wyszeptaj przez usta senne:

za cóż to taka zapłata,
ten raj przy Tobie tak błogi?...
Tyś jesteś światłem świata
i pieśnią mojej drogi.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[absurd]

Prośba o wyspy szczęśliwe


A ty mnie na wyspy szczęśliwe zawieź,
wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej, zacałuj,
ty mnie ukołysz i uśpij, snem muzykalnym zasyp, otumań,
we śnie na wyspach szczęśliwych mnie przebudź ze snu.

Pokaż mi wody ogromne i wody ciche,
rozmowy gwiazd na gałęziach pozwól mi słyszeć zielonych,
dużo motyli mi pokaż, serca motyli przybliż i przytul,
myśli spokojne ponad wodami pochyl miłością.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[absurd]

Pyłem księżycowym


Pyłem księżycowym być na twoich stopach,
wiatrem przy twej wstążce, mlekiem w twoim kubku,
papierosem w ustach, ścieżką pośród chabrów,
ławką gdzie spoczywasz, książką, którą czytasz.

Przeszyć cię jak nitką, otoczyć jak przestwór,
być porami roku dla twych drogich oczu
i ogniem w kominku, i dachem co chroni
przed deszczem.


Konstanty Ildefons Gałczyński

[absurd]

Rozmowa liryczna


- Powiedz mi, jak mnie kochasz.
- Powiem.
- Więc?
- Kocham cię w słońcu. I przy blasku świec.
Kocham cię w kapeluszu i w berecie.
W wielkim wietrze na szosie i na koncercie.
W bzach i w brzozach, i w malinach, i w klonach.
I gdy śpisz. I gdy pracujesz skupiona.
I gdy jajko roztłukujesz ładnie -
nawet wtedy, gdy ci łyżka spadnie.
W taksówce. I w samochodzie. Bez wyjątku.
I na końcu ulicy. I na początku.
I gdy włosy grzebieniem rozdzielisz.
W niebezpieczeństwie. I na karuzeli.
W morzu. W górach. W kaloszach. I boso.
Dzisiaj. Wczoraj. I jutro. Dniem i nocą.
I wiosną, kiedy jaskółka przylata.
- A latem jak mnie kochasz?
- Jak treść lata.
- A jesienią, gdy chmurki i humorki?
- Nawet wtedy, gdy gubisz parasolki.
- A gdy zima posrebrzy ramy okien?
- Zimą kocham cię jak wesoły ogień.
Blisko przy twoim sercu. Koło niego.
A za oknami śnieg. I wrony na śniegu.


Konstanty Ildefons Gałczyński

Leopold Staff

[jmx]

Więc można kochać i nie wiedzieć o tem?
Po przypadkowym, najkrótszym spotkaniu
Dłoń sobie wzajem podać w pożegnaniu
I w dusz spokoju odejść - z bezpowrotem...

Lecz już nazajutrz, ledwo po rozstaniu,
W dzień ów zabłądzić pamięci przelotem
I stając, jakby przed czemś cudnem, złotem,
Uczuć się nagle sercem - na wygnaniu!

I odtąd wracać wstecz, wciąż i na próżno,
Przesiewać przeszłość wspomnienia przetakiem,
By coś w niej znaleźć, co było żywotem!

Lecz smęt mży jeno szarym suchym makiem,
Jak proch w klepsydrze, co szemrze: "Za późno!..."
Ach, można kochać i nie wiedzieć o tem!

[magdusia8]

Najwspanialszą poetką miłości, jak dla mnie, jest Maria Pawlikowska-
Jasnorzewska.
Zacytuję tu jeden wiersz:

OKNEM WYGLĄDAŁO
"Oknem wyglądało,
stawało przed bramą,
wracało -
zawsze samo ...
Szło przed siebie w wiosenną rozwirzchoną słoe,
trącane parasolami czarnymi -
a szo po to, co jest bladozielone i złote,
co pachnie jak gwoździk chiński i olbrzymi,
i co się każdemu należy.
Chodziło, szukało,
na jarmarki się pchało, na targi
patrzało z wieży,
wracało -
Nagle znalazło w tłumie twe wargi,
przywarło,
upadło, znieruchomiało, zamarło."

I jesze ten:
"Nie widziałam cię już od miesiąca.
I nic. Jestem może bledsza,
trochę śpiąca, trochę bardziej milcząca,
lecz widać można żyć bez powietrza!"

To dopiero jest klasa, prawda?


Kocham też Wisławę Szymborską:
PRZY WINIE
"Spojrzał, dodał mi urody,
a j a wzięłam ją jak swoją.
Szczęśliwa, połknęłam gwiazdę.
(...)
Kiedy on nie patrzy na mnie,
szukam swojego odbicia
na ścianie. I widzę tylko
gwóźdź, z którego zdjęto obraz."

W zupełnie innym stylu jest utrzymana "Chwiejna pieśń o miłości Bertolta
Brechta:
"Człowiek się musi wódki napić
Nim oko w oko z twym ciałem stanie
Ba jak się zacznie na te skarby gapić
Kolana pod nim ugną się, kochanie.
(...)"

A ponadto melancholijny baron de Charlus, mówiący, że nieważne, kogo się kocha,
ważne to kochać!

Pozdrawiam!

[monstr]

"(...) światło mej duszy
ogniu mych lędźwi ...
Lolito (...)"

[Gość: Druss]

To ja znów zboczę na ścieżkę muzyki... Piekny wiersz "A Night In Summer Long
Ago" Marka Knopflera pobrzmiewający szekspirowską frazą...

My lady may I have this dance
Forgive a knight who knows no shame
My lady may I have this dance
And lady may I know your name
You danced upon a soldier's arm
And I felt the blade of love so keen
And when you smiled you did me harm
And I was drawn to you, my Queen
Now these boots may take me where they will
Though they may never shine like his
There is no knight I would not kill
To have my lady's hand to kiss
Yes and they did take me through the hall
To leave me not one breath from you
And they fell silent one and all
And you could see my heart was true

Then I did lead you from the hall
And we did ride upon the hill
Away beyond the city wall
And sure you are my lady still
A night in summer long ago
The stars were falling from the sky
And still, my heart, I have to know
Why do you love me, lady, why?

Ukłony,
Druss

[Gość: Druss]

I druga liryka - Loreena McKennitt - The dark night of the soul

Upon a darkened night
the flame of love was burning in my breast
And by a lantern bright
I fled my house while all in quiet rest
Shrouded by the night
and by the secret stair I quickly fled
The veil concealed my eyes
while all within lay quiet as the dead


Oh night thou was my guide
oh night more loving than the rising sun
Oh night that joined the lover
to the beloved one
transforming each of them into the other


Upon that misty night
in secrecy, beyond such mortal sight
Without a guide or light
than that which burned so deeply in my heart
That fire t'was led me on
and shone more bright than of the midday sun
To where he waited still
it was a place where no one else could come

Within my pounding heart
which kept itself entirely for him
He fell into his sleep
beneath the cedars all my love I gave
And by the fortress walls
the wind would brush his hair against his brow
And with its smoothest hand
caressed my every sense it would allow

I lost myself to him
and laid my face upon my lovers breast
And care and grief grew dim
as in the mornings mist became the light
There they dimmed amongst the lilies fair


Miłość erotyczna czy wiara? Odpowiedź zależy chyba od odbiorcy...
Ukłony,
Druss

[Gość: taniej]

masz rację, knopfler pięknie spiewa o miłości, np w romeo and juliet :)
z muzycznych wyznań piekne jest też wyznanie 10CC - I'm not in love.
a z filmowych- ciarki zawsze mnie przechodzą, gdy drakula mówi do minny:
przebyłem oceany czasu...
a z poezji- tadeusz gajcy "nad ranem"
od mego serca do twego droga jak listek długa...

[Gość: WojtekW.]

W potoku włosów twoich, w rzece ust,
kniei jak wieczór - ciemnej
wołanie nadaremne,
daremny plusk.

Jeszcze w mroku owinę, tak jeszcze różą nocy
i minie świat gałązką, strzępem albo gestem,
potem niemo się stoczy,
smugą przejdzie przez oczy
i powiem nie będąc - jestem.

Jeszcze tak w ciebie płynąc, niosąc cię tak odbitą
w źrednicach lub u powiek zawisłą jak łzę,
usłyszę w tobie morze delfinem srebrnie ryte,
w muszli twojego ciała szumiące snem.

Albo w gaju, gdzie jesteś
brzozą, białym powietrzem
i mlekiem dnia,
barbarzyńcą ogromnym,
tysiąc wieków dźwigając
trysnę szumem bugaju
w gałęziach twocih - ptak.

Dedykacja:
Jeden dzień - a na tęsknotę - wiek,
jeden gest - a już orkanów pochód,
jeden krok - a otoś tylko jest
w każdy czas - duch czekający w prochu.

KKB.

[Gość: WojtekW.]

Krzystof to geniusz słowa i uzurpator władzy nad zmysłami :)))

O nieba płynnych pogód,
o ptaki, o natchnienia.
Nie wydeptana ziemia,
nie wyśpiewane Bogu
te drzewa, te kaskady
iskier, ten oddech nieba,
w ramionach jak w kolebach
zamknięty. Jak cokoły
drzewa z szumem na poły;
serca jak dzbany łaski,
takie serca jak gwiazdki,
takie oczu obłoki,
taki lot - za wysoki.

Słońce, słońce w ramionach
czy twego ciała kryształ
pełen owoców białych,
gdzie zdrój zielony tryska,
gdzie oczy miękkie w mroku
tak pół mnie, a pół Bogu.

Twych kroków korowody
w urojonych alejach,
twe odbicia u wody
jak w pragnieniach, w nadziejach.
Twoje usta u źródeł
to syte, to znów głodne,
i twój śmiech, i płakanie
nie odpłynie, zostanie.
Uniosę je, przeniosę
jak ramionami - głosem,
w czas daleki, wysoko,
w obcowanie obłokom.

KKB.

[yagnieszka]

Anna Achmatowa:
... jesli ci kiedys ta noc sie przypomni
to nie odpedzaj jej, nie oprzytomnij,
bo wiedz ze sie komus przysnila
ta noc, ktorej moze nie bylo...
Jacques Brel:
ne ma quitte pas...
nie opuszczaj mnie...
Leonard Cohen:
... dance me to the end of love...

[Gość: Blue Valentine]

Kochankowie

Ona: a ze zrobiles mnie piekna
lekam sie
ze piekna przestane byc.
Zwierciadlo mroczne srebrzyscie
przeze mnie spoziera: nie umiem
zniesc jego milczenia
milczenia twej
nieobecnosci. Chce
by z moich oczu i wlosow
bil blask mej milosci do ciebie
az swiat zadziwi sie
swiatlem, ktore od twej milosci plonie.

On: Gdy noca leze sam, zbudzony
taka cie widze, jakby w jasnym swietle
kly mroku
trzymaly kwiat.
Lustro swa samotnoscia pojmane
nie umie uwierzyc w ciebie jak ja.

Denise Levertov

[Gość: Blue Valentine]

To na ciebie patrze,
kiedy zasypiam
(Swietlicki)

Poszedlem na stara poczte,
szukalem tamtej sluchawki,
myslalem, ze w niej odnajde
strzepy twojego glosu.
(Iwaszkiewicz)

Zabralas mi moja samotnosc
(film Pozegnanie z Afryka)

I caly pokoj, lozko, wszystko bedzie pachniec toba
(Hlasko)

Nie umiem nazwac tej znacznie wiecej niz milosci, jaka mam do ciebie
(Pilch)

Bo mnie nie ma bez ciebie, bo mnie nie ma bez nas. Moje "ja" juz nie jest w
liczbie pojedynczej
(Pilch)

Przeciez musi byc stol
i dobre oczy nad stolem
(Krasnodebski)

Mam na szyi powroz
ukrecony z tesknoty milosci
(Rozewicz)

Broniewski

[Gość: ae]

Mila, ja nie mam slow,
a mialem dosc ich.
Nie wiem, skad bierze sie znow
ten lek radosci,

czemu znow serce drzy
jak wtedy wiosna,
a lzy zablysly jak bzy,
co w Polsce rosna.

Tkliwosc. I morza szum.
I noc, co milczy.
Na Schumannowskie "Warum?" -
twoj szept: "Najmilszy!..."

I trzebaz bylo tych mak
I tej rozpaczy,
gdy dwoje splecionych rak
tak wiele znaczy?


("Warum")

Mickiewicz

[Gość: ae]

(...)

Zrywam sie, biege, skladam na pamiec wyrazy,
Ktorymi mam zlorzeczyc okrucienstwu twemu,
Skladane, zapomniane po milijon razy.

Ale gdy ciebie ujrze, nie pojmuje, czemu
Znowu jestem spokojny, zimniejszy nad glazy,
Aby gorec na nowo - milczec pod dawnemu.

:-)

[Gość: ae]

Oslepila mnie twoja uroda
A szkoda, a szkoda

Nie oslepiaj
Przymruz oczy na chwile
Nie oslepiaj
Bo droge pomyle
Nie oslepiaj
Bo mi wszystko przeslaniasz
Nie oslepiaj
Wlacz swiatla mijania

Nie po oczach, kochanie
Nie po oczach!


(Jonasz Kofta)

[Gość: don dzwon]

Wiersz

Horyzonty pękają jak flaszki
zielona plama pęcznieje pod chmury
przenosze się znowu do cienia pod sosny -
stad:
dopijam chciwym haustem
moją odzienną wiosnę

Moje tłumacznie

Łydki, łydki, łydki
Łydki, łydki, łydki, łydki
Łydki, łydki, łydki, łydki -
łydka:
łydka, łydka, łydka
łydki, łydki, łydki

(Ferdydurke)

[Gość: don dzown]

list por. Lukasza do pani Kakonyi

"Wielce Szanowna Pani!
Byłem wczoraj w teatrze miejskim na przedstawieniu, które napełniło panią
obrzydzeniem. Podczas całego pierwszego aktu obserwowałem Panią i Jej
małżonka. Miałem wrażenie, że małżonek Pani z dużym zainteresowaniem
przyglądał się ohydzie przedstawionej na scenie. Ohyda ta słusznie wzbudziła
oburzenie w Szanownej Pani, ponieważ nie była to sztuka, ale wstrętne
oddziaływanie na najintymniejsze popędy człowieka."

Co za pierś ma ta kobieta - pomyślał porucznik Lukasz - ale wracajmy do listu.
(...)

"Lubię szczerość i nie narzucam się Pani bynajmniej, ale pragnąłbym
porozmawiać z Panią na osobności o czystej sztuce..."

(Przygody Dobrego Wojaka Szwejka)

[Gość: loo]

"O moj aniele"
Wieslaw Dymny


O, moj aniele
zrobie co bede mogl
by urok twoich ud
oplotl mnie juz na zawsze
jak uczucie co laskawsze jest niz ty.

O, moj aniele
moj ty cudowny snie
wezmiemy slub w kosciele
ciagle ja o tym snie
nie opuscisz ty mnie (chyba nie?)

bo, moj aniele
ja chce z toba cudzolozyc
chce lat poznych z toba dozyc
wiecej ja
nie chce nic

O, moj aniele
usmiech cudowny twoj
olsnil mnie, opromienil
noc czarna w jasnosc zmienil
bede ten usmiech cenil
po moj ostatni dzien

[cavalerra]

"Niebezpieczne związki" - de Valmont sypie nimi jak z rękawa. Czasami
szczerze ;) Pozdrawiam

[Gość: juna]

Czyli poezją składniej miłość wyrażać? Dzięki absurd za Borgesa.