(zabawa forumowa) Zlepek

[braineater]

w ramach odpowiedzi na Autumnową propozycję.
Zlepek cytatów - żadnego odgadywania, nic z tych rzeczy. Po prostu bawimy się w kontynuowanie myśli - albo kontrowanie tejże - przy pomocy cytatów z książek - można pisać jakich, a można i nie. Co z tego wyjdzie, to się zobaczy - ja pozowolę sobie zacząć.


Cytat pierwszy: Rodrigo Fresan - Ogrody Kensington:

"Tak, Keiko Kai, pierwsze książki - te, które wnikają nas jak cynk wnika w kości - odsłaniają przed nami nie tylko historie innych, ale także możliwość uporządkowania i spisania opowieści naszego życia w stylu i gatunku, który najbardziej nam odpowiada. Błogosławiani ci, którzy wiele czytali w dzieciństwie, bo do nich zapewne nigdy nie będzie należeć królestwo niebieskie; ale za to będą mogli wstąpić do królestwa niebieskiego innych i tam nauczyć się różnych sposobów wychodzenia z własnego piekła dzięki niefikcyjnym strategiom postaci fikcyjnych."

I teraz poprosze o kontynuację tej mysli cytatem, bądź przeciwnie, o jej zaprzeczenie - i tak, aż nam się znudzi :)

P:)

[itek1]

A mozna wzbogacic ten cytat? Chodzi o te mozliwosc 'uporzadkowania i spisania
opowiesci naszego zycia'

'pragne zapisac cos, co lezy poza mna w bezksztaltnosci, a co jednak bylo moim
przezyciem. Pragne zapisac, a ledwie siegam pamiecia. Ach, chodzi o to, aby
ogarnac wiedze i zapomnienie, przez ktore przebiega nasze zycie: wylaniajac sie
i znow zapadajac a czasem calkowicie znikajac, tak przerazajaco, jak gdyby ktos
skutkiem czarow znikal nagle w szczerym polu przy pelnym sloncu, wchloniety
przez przestrzen, wchloniety przez czas, splukany jednym i drugim.'

Hermann Broch 'Kusiciel'

[scoutek]

"...Stałem się tym, kim teraz jestem, kiedy miałem dwanaście lat, pewnego
mroźnego, pochmurnego dnia zimą roku 1975. Doskonale pamiętam tę chwilę: skulony
za rozsypującym się murkiem z gliny, ostrożnie zapuszczam wzrok w zaułek nad
zamarzniętym strumieniem. Dawno temu; zdążyłem jednak przekonać się, że
nieprawdą jest to, co mówią o przeszłości - że czas leczy wszelkie rany. Nie
leczy - rozdrapuje. Teraz wiem, że w ten opuszczony zaułek spoglądam od
dwudziestu sześciu lat...."

Khaled Hosseini: Chłopiec z latawcem

[jotka43]

"Powstała przestrzeń do wypełnienia w zbyt ciepłym powietrzu mojego
pokoju i jakiś czas; czasoprzestrzeń pomiędzy tu i teraz, tam i
wtedy, przebita przez kolację. Przybycie tacy, wniesionej na górę
jak dla chorego. Kogoś, kto nie może sam zejść. Wyjść. Kogoś bez
wyjścia..."

Margaret Atwood - "OPOWIEŚŻĆ PODRĘCZNEJ"

[dwajezyki]

"Ślepy zaułek był źle wybrukowany, pełen dziur i garbów,
otoczony wąskimi, częściowo porozbijanymi chodnikami.
Wbijał się, jak popękany palec, między jedno- lub dwupiętrowe
domki jednorodzinne ciasno stojące obok siebie. W głębi zamnięty
był dwiema zarosłymi lichą roślinnością kratami"

[jotka43]

<< Spoza mnie wychyla się nagle wysoki chudy cień. Wzdrygnąłem się.
"Przepraszam, nie chciałem przeszkodzić. Widziałem, że porusza pan
wargami. Na pewno powtarzał pan zdania ze swojej książki". Śmieje
się. "Wyłapywał pan aleksandryny."
Patrzę na Samouka z osłupieniem. Ale on wydaje się zdziwiony moim
zdziwieniem:
"Czy nie powinno się starannie unikać aleksandrynów w prozie?"
Spadłem nieco w jego oczach. Pytam go, co robi tu o tej porze.>>

[zgryz41]

"... Grand tymczasem ciągnął dalej i Rieux nie chwytał wszystkiego,
co zacny urzędnik mówił. Zrozumiał jedynie, że dzieło, o którym
mowa, liczy już wiele stron, ale autor z bolesnym trudem doprowadza
je do doskonałości.
- Wieczory, całe tygodnie nad jednym słowem... czasem nawet nad
zwykłym spójnikiem. - Tu Grand urwał i chwycił doktora za guzik od
płaszcza. Słowa wychodziły utykając z jego źle uzębionych ust.
- Niech pan zrozumie dobrze, doktorze. Ściśle biorąc, dość łatwo
jest wybrać między "ale" i "i". Trudniej jest między "i" i "potem".
Trudnośc rośnie przy "potem" i "następnie". Ale na pewno najtrudniej
jest wiedzieć, czy "i" jest, czy nie jest potrzebne."
---
(A. Camus - Dżuma)

[noys]

Książki nie dają prawdziwej ucieczki, ale mogą powstrzymać umysł, zanim sam
siebie nie podrapie do krwi.

ATLAS CHMUR David Mitchell

[zgryz41]

(...)
- Jakie kisążki czytać?
- Każdy inne, każdy takie, jakie odpowiadają jego temperamentowi,
jakie go mobilizują".
(Stefan Kisielewski)