W gore serca

[ratonsitoblanco]

Ktos na innym forum (nicku nie podaje, bo nie wiem, czy moge) napisal:

“No tak, kiedyś było moim pragnieniem zostać reżyserem filmowym, ale z
różnych powodów nawet nie zdawałem do szkoły filmowej. Potem miałem inne
aspiracje, które dopiero niedawno zarzuciłem (przynajmniej częściowo). No i
zacząłem pisać, a w każdym razie zmieniłem swoje nastawienie do pisania. Skoro
nic mi już nie wychodzi... To może?”


Rany boskie, takie nastawienie do zycia to ma - za przeproszeniem - recenzent
w wydawnictwie. “Skoro nic mi w zyciu nie wychodzi, to przynajmniej zostane
recenzentem”:P

Z tego co wiem to Kieslowski trzy albo cztery razy oblal egzamin do szkoly
filmowej. Ale nie o tym chcialem napisac. Ciezko jest sie przebic z ksiazka w
Polsce. Ale i tak szanse sa calkiem przyzwoite. Bo na przyklad zeby sie
przebic jako aktor czy rezyser w Stanach - to zakrawa o cud. Statystycznie
jest chyba wieksza szansa, ze zostanie sie polknietym przez krokodyla, ktory
akurat w swych trzewiach trawi zgubiony piersionek Julie Roberts. Moj kolega z
pracy jest aktorem. Zagral kilkusekundowy epizod w jakims znanym filmie,
uczestniczyl w kilku reklamach, a teraz jest okazjonalnym aktorem w jakims
amatorskim teatrze w Chicago. Ten kolega mi powiedzial, ze w Chicago jest
trzech powaznych agentow, ktorzy reprezentuja aktorow. Kazdy z tych trzech ma
gdzies ok. trzy tysiace klientow. Gdy agenci dostaja zlecenie od producentow,
zawiadamiaja swoich klientow. Czasem kilka tysiecy desperatow z calych Stanow
gna na proby. Oczywiscie na wlasny koszt. I podczas tych prob wyselekcjonowane
zostana moze ze trzy, cztery osoby. Przy czym okazuje sie juz podczas pokazu
filmu, ze kilkunastosekundowe epizody z trzema aktorami zostaly wyciete, a
ostal sie jeno jeden. Ale nawet ow wybraniec fortuny musi pilotem wlaczyc stop
klatke, zeby go rodzinka zobaczyla i zaklaskala w lapki. W tej branzy jest
bardzo ciezko. A z mlodymi rezyserami to juz zupelna tragedia. Gdzies w 2000
r. na zlecenie polonijnego tygodnika przeprowadzilem wywiad z mloda
dziewczyna, ktora nakrecila swoj pierwszy krotkometrazowy film. Zaczepila sie
w Hollywood jako recenzent w wytworni Warner Bros. To znaczy jako ten pierwszy
recenzent, ktory w zasadzie selekcjonuje koperty i na dzien dobry odrzuca cos,
co zostalo przeslane w nieprofesjonalniej formie. Pozniej rozmawialem z ta
dziewczyna kilka lat pozniej. Wciaz wykonywala swoje zajecie, ale byla juz
mocno zrezygnowana w kwestii swojej kariery. Nie chce tu wchodzic w szczegoly,
ale szanse poczatkujacych aktorow sa bliskie zeru (a i tak to okreslenie traci
eufemizmem). W porownaniu z nimi nieznani pisarze w USA czy w Polsce sa zatem
statystycznymi burzujami jesli chodzi o ich szanse na sukces. (Chociaz ja
troche zanizam nasza srednia:P)
Rozpisalem sie o ot tak, w szczytnym celu podniesienia morali:P

Spoleczny pocieszyciel
r.

[skajstop]

Dzięki raz jeszcze za tę opowieść. To jest to, co ja Wam czasem mówię - wcale
nie mamy takich marnych szans. Tylko trzeba pracować i mieć w sobie upór. Nie
każdemu sie uda, ale... w końcu ktoś się przebija, prawda? To dlaczego nie my?

A propos tej opowieści, to przypomniał mi się Spike Lee. Nie było łatwo
czarnoskóremu reżyserowi wkraść się w łaski Hollywood. Ale jednak w końcu się
udało :)

[aadsz]

Myślę sobie, że w odpowiednim czasie, przy odpowiedniej determinacji i uporze
wszystko się może zdarzyć. Trzeba wierzyć i ... pisać.

[aadsz]

Powtórzyłam sie po Skajstopie, ale to nie plagiat, tylko raczej robienie stu
rzeczy na raz. Chcę tylko napisać, że jak dostawałam z wydawnictwa negatywną
odpowiedź, to juz miałam rozpoczętą następną powieść i po odmowie tłukłam z
jeszcze wiekszą determinacją. W ten sposób, po kilku odmowach, ma się trochę
prozy na dysku... Aż przyszedł dzień, w którym przyjęto moja powieść do druku
i... nie moge napisać niczego nowego. Ale nie o tym chciałam pisać. ja
wierzyłam, choc niekiedy moja wiara słabła. Czy sie uda? Może utonę w morzu
wydawanych książek i nigdy mnie nie przeczytacie, ale wiem, ze próbowałam. Mam
świadomość tego, że jest wiele osób piekielnie zdolnych, przy których moja
proza bedzie jeszcze jedną jakąś tam powieścią, ale może ktoś przeczyta...

[braineater]

hmmmmmmm
a nie prościej od razu założyć, że się zostanie recenzentem?
To naprawdę fajna fucha jest.

P:)

[skajstop]

Jako były recenzent potwierdzę, że to jest fajna fucha. Tylko że ona jest fajna,
Brain, jak się jest ogólnie fajną osobą, a nie jakimś popieprzonym frustratem :)

[gamblerka]

Ależ, Skay... Zapomniałeś, że takowy hipotetyczny frustrat jest przeważnie
ostatnią osobą świadomą swojej frustracji ;) Z jego więc punktu widzenia robota
jet nader fuchowna, a on sam jest werykul, jakby się kto pytał...;)

[skajstop]

No też racja :) ale z tego wynika, że taki recenzent to zawsze ma dobre
sampoczucie... zatem teza Braineatera, żeby sobie darować pisanie i iśc od razu
kursem na recenzenta, staje się słuszna i powabna...

Kurczę, zmarnowałem sobie karierę... ;p

[gamblerka]

Ty jednak jesteś wariat, Skaj...;D
pees. samopoczucie da się zawsze podnieść czymś innym, tak zakładam
perfidnie...:) I powabnie :)

[e-marqe]

No,no! Popieprzony frustrat? Ciekawe czy odnosisz to do siebie biedny
skajstopie? W końcu byłeś recenzentem! A ogólnie fajną osobą być nie możesz, bo
gdybyś nią był nie pisał byś takich bzdur.

[ratonsitoblanco]

Skajstopie, stales sie moim idolem, choc mi towarzystwo z meliny za uszy
wyciagasz:)Zszedles wreszcie ze spizowego pomnika i powiedziales prawde gloszona
przez maluczkich tego swiata. Zreszta co w tym zlego, ze recenzenci sa
popieprzonymi frustratami? Ja ich swietnie rozumie, choc mi sabotazuja tworczosc
z uporem recydywisty. Ja bym oszlal z rozpaczy, gdybym musial orac flamastrem
przez tysiace stron. Tragizm intelektualny recenzenta polega, i tu trudno sie im
dziwic, ze musza czytac teksty glupszych od siebie. A najgorsze jest to, ze za
swoje meczenstwo w imie kultury otrzymuja mizerne zarobki. I to mnie najbardziej
przeraza. Uwazam, ze niektorzy z nich maja syndrom "poganianego kuchcika" w
jakims barze. Narobi sie taki jak wol, smazy hamburgery i dostaje grosze. A na
dodatek klient go czasem ochrzani. No to co taki ma zrobic? Po prostu wyrowna
porachunki na zapleczu i napluje mu do zupy. Uwazam, ze czesc recenzentow
bzikuje intelektualnie z rozpaczy. Dlatego sa notorycznie rozgniewani na
grafomanska holote za utrudnianie im odfajkowania normy tygodniowej, mianowicie
odkrycie 5 Proustow, ze dwoch Hemingway'ow i na dokladke jakiegos podhalanskiego
Kafke. Chcialbym, zeby recenzenci byli szczesliwymi ludzmi. Bo inaczej tacy jak
ja beda dostawac po kosciach. Jest dzien kolejarza, policjanta, pewnie niedlugo
bedzie i menela. Ale kto doceni recenzenta? Proponuje zatem zorganizowac jakas
akcje, ktorej uwienczeniem byloby zatwierdzenie Dnia Recenzenta w kalendarzu
swiat panstwowych. Niech chociaz tyle maja za swoja humanistyczna posluge wsrod
polanalfabetycznego pospolstwa.
r.

[braineater]

Omajgasz...

Wizja żywotu recenzenta w Twoim wykonaniu wzrusza niczym hagiograficzne
powieści o gruźlikach:) Bidusie w zarękawkach pośród zakurzonych inkunabułów,
co z uporem maniaka przegrzebują się przez tysiące stronic zetlałego papieru,
by znaleźć perełkę, odkryć Kafkoproustojoyce'a i co ważniejsze pokazać go
światu. Gotowych porwać opornym wydawcom dziecko i oblegać dom, byle tylko
wymóc zgodę na wydanie odkrytego arcydzieła...
Rozczulające.
Szkoda, że lecące jakąś Borgesowską fikcją.
Recenzent ma znaleźć tekst, który ma się sprzedać. Za to mu płacą. Po to
czyta. Koniec misji.

P:)

[skajstop]

Ależ wziąłeś to do siebie... a moja uwaga była w oczywisty sposób natury ogólnej :)

Oczywiście, że nie jestem fajną osobą, nie mylisz się. Byłem tak strasznie
niefajnym osobnikiem, że aż przestałem recenzować dzieła innych, bo naet i do
tego się nie nadawałem, tylko do łopaty ;p

Natomiast wyjaśnię, że absolutnie nie uważam, aby wszyscy recenzenci nadawali
się tylko do piachu, a nawet wręcz przeciwnie, sporo z nich jest naprawdę
fajnymi ludźmi. Znam po prostu i takich, i tych popieprzonych ;p

[hophopi]

skajstop napisał:

> Tylko że ona jest fajna
> ,
> Brain, jak się jest ogólnie fajną osobą, a nie jakimś popieprzonym
frustratem :
> )


hyhy, myśl złota, ale raczej ogólnielajfowa - życie jest fajne, jak się jest
ogólnie fajną osobą, a nie jakimś popieprzonym frustratem - więc dlaczego
miałoby to nie dotyczyć recenzentów?
autorów tudzież ;P

a jak się zostaje recenzentem?

[autumna]

Bo może zamiast skrobać do Biblionetki za darmochę...

[braineater]

Tak jak pisarzem:)
Kontakt do wydawcy, najlepiej z jakims udokumentowanym doświadczeniem
polonistycznym/filologicznym i ciche modły o wakat.

P:)

[autumna]

Aaa, ty chyba mówisz o delikwencie, co to ocenia arcydzieła przychodzące do wydawnictwa a tym już wydanym pisze peany pochwalne na tył okładki. A ja myślałam o takim szczęśliwcu, co to do niego wydawcy przysyłają tony książek, a on sobie przebiera w tych stosach i jak mu coś przypasuje, skrobnie sobie recenzyjkę do "Wprosta", "Przekroju" czy czegójś podobnego. Chyba że mam niewłaściwe wyobrażenia o pracy recenzenta.

[braineater]

A to, to jest jeszce prostsze i istnieją dwie metody, obie równie skuteczne:
- na chama - czyli wysyłasz swoje recenzje redakcjom z którymi chcesz
współpracować. I to jest metoda sprawdzona w działaniu, skuteczna
- na wazelinę - czyli zaprzyjaźniasz się z tym i owym, ktory zna tamtego i
innego, i tym samym wkrecasz się w krąg mający dostęp. Potem tylko odrobina
złotustego Pr'u i już sobie piszesz. To jest metoda kłopotliwa, bo się człowiek
pląta w zbędne kontakta międzyludzkie:)
Co do wybierania książek ze stosu, to nie ma tak dobrze, chyba, że jesteś
Aleksandrem Kaczorowskim, albo nikomu nie chce sie tej ksiązki kóra sobie
upatrzyłaś, przeczytać:)
Co skutkuje w sumie tym, że w prasie pozabranżowej jedynie nieliczne recenzje
powstają na podstawie przeczytanych książek:) Za tto dość czesto bywamy
zaznajamiani z tłumaczeniami już to skrzydełek wydań orginalnych, już to
krótkich riwju z prasy angielskojęzycznej. Kilku recenzentów nawet się
wyspecjalizowało do tego stopnia, że zaczęli chyba wierzyc, że nikt w RP nie ma
dostępu do Times Literary Supplement i tym podobnych:)

P:)

[prymula7]

braineater napisał:

"Recenzent ma znaleźć tekst, który ma się sprzedać. Za to mu płacą. Po to
czyta. Koniec misji."

Poławiacz pereł, inaczej mówiąc?;)


Poławiaczem pereł nazwałam (w myślach ) pewnego pana redaktora z pewnego
wydawnictwa, do którego wysłałam moje "dzieło".
Kończąc rozmowę, powiedział: "Jestem od wyławiania perełek. A perełki tu nie
widzę".

Widocznie moje "dzieło", to narazie ciało obce, które przedostało się do
muszli;)

[ratonsitoblanco]

A moze to byl jakis stary kawaler, suchotnik w okularach, ktory zamiast perelek
literackich probuje wylowic niewiescie serce? A ze pan redaktor chcial pokazac,
ze nie wypadl sroce spod ogona, to i w jakis poetyczny sposob usilowal Cie
poderwac:)
r.

ratonsitoblanco

[prymula7]

Kardiolog intelektualny?;)
Żarty żartami, ale chyba masz rację:) pan redaktor-poławiacz pereł, rozwodził
się nad relacjami damsko-męskimi jakieś czterdzieści minut.
Może powinnam zacząć pisać powieść: "Moje kontakty telefoniczne z redaktorami
wydawnictw";)

[skajstop]

O! I nazwij ją "Telefoniadą" :) albo "Telefoniadą redaktorską" ;p

[ratonsitoblanco]

Prymula napisala: "Żarty żartami, ale chyba masz rację:) pan redaktor-poławiacz
pereł, rozwodził się nad relacjami damsko-męskimi jakieś czterdzieści minut."

Wszystkie redaktorki to fajne (gorace) chlopaki. Wszystkim paniom zatem zalecam,
by na wstepnie rozmowy wybadaly, czy poza literatura pan redaktor nie udziela
sie takze w pewnej partii politycznej.

[ratonsitoblanco]

"pan redaktor-poławiacz pereł, rozwodził się nad relacjami damsko-męskimi jakieś
czterdzieści minut."

No, zapomnialem o najwazniejszym. Teraz juz rozumiem, dlaczego do niektorych
redaktorow za cholere nie mozna sie dodzwonic. A w ogole to czuje sie zdolowany,
bo choc rozmawialem chyba z czterema albo piecioma redaktorami, to zaden nie
chcial mnie poderwac. Do redaktorek z kolei przystepu nie mialem. Rozmawialem co
prawda z recenzentka ze slynnego krakowskiego wydawnictwa, ale nie flirty jej
byly w glowie. A na pismie bylo jeszcze gorzej. Swoja recenzja w e-mailu
najnormalniej w swiecie kopnela mnie w wirtualne krocze i bylo po literackim
romansie.
Pytanie do Belinks: czy Ciebie tez podrywal jakis redaktor? Jesli tak, to czy i
w jaki sposob dalas opor tym zapedom?
r.

[belinks]

Ty se tu chichasz niczym działacz Samoobrony. A to problem wkurzający.
A żem stara i brzydka jak Hojarska Danuta, więc mnie to nie dotyczy, uff.

belinks

[prymula7]

Przez telefon nie widać, żeś "piękna i powabna " jak Hojarska Danuta.
Wykorzystaj szansę, jeśli się nadarzy;)

[belinks]

Przez telefon to mam głos 12 latki, jeszcze gorzej.

belinks

[prymula7]

to jeszcze lepiej, a nie jeszcze gorzej:)

Powiedz panu redaktorowi,że chcesz zrobić niespodziankę mamusi i chcesz wysłać
do niego fragment książki, którą mammusia pisze, ale nie bardzo wiesz, ile
stron itd.
Dziecku by odmówił? Nieee ;)

[kasia-asia1]

:-D Ale tak na poważnie. Czy wcześniej dzwoniłaś do wydawnictwa, przed
wysłaniem tekstu?

[kasia-asia1]

Przepraszam, że wtrąciłam się do rozmowy.Witam wszystkich.

kasia-asia1

[prymula7]

Zadzwoniłam po wysłaniu tekstu.
Ale odczekałam grzecznie miesiąc :)

[aadsz]

Fragment wywiadu z Tomkiem Tryzną z listopada 1995 "Twój styl":
"Jeszcze nie tak dawno myślałem, że nie trafiłem w swój czas, że zostanę
odkryty dopiero po śmierci/..../Napisałem Pannę Nikt siedem lat temu i od
tamtej pory probowalem ją ulokować w jakimś wydawnictwie. Jednak recenzenci
mieli ogromne kłopoty z okresleniem adresata tej ksiażki. Jednym przeszkadzał
infantylny język narratorki powieści dla dorosłych, innym powaga poruszanych
problemów i drastyczność w powieści dla młodzieży./.../ Mniejsza z tym. Byłem
uparty i namówiłem do wydania Ryśka Janikowskiego, mojego przyjaciela/.../"

Jak w górę to w górę.

[warszawianka34]

Film na podst. mojego scenariusza już jest. Chcieć to móc.

[mysia-mysia]

gratuluję :-)
a zdradzisz nam jaki to film?

[warszawianka34]

Krótki. Ale poruszający.