Najlepsze romanse

[Gość: memory]

Znam Danielle Steel, Jude Deveraux, jednak autorek angielskich i
amerykańskich jest tyle, że trudno mi się zorientować w tym gatunku.
Wiem, że są i Polki: Grochola, Kofta.

Strony internetowe poświęcone romansom

[malgga]

Może adresy tych stron internetowych ułatwią Ci Twoje poszukiwania:

www.likesbooks.com
www.theromancereader.com

[Gość: memory]

Angielski nie jest dla mnie przeszkodą, ale raczej ciekawią mnie
polskie tłumaczenia. Na tych stronach będę brnął po omacku.

[Gość: agni_me]

biblionetka.pl/a.asp?l=A
biblionetka.pl/a.asp?l=B
biblionetka.pl/a.asp?l=C
Proszę, nie ma za co, baw się dobrze.

[eeela]

> Na tych stronach będę brnął po omacku.

Mezczyzna czytajacy harlequiny? Moim zdaniem marna kreacja i smutna
prowokacja.

[Gość: memory]

eeela napisała:

> Mezczyzna czytajacy harlequiny? Moim zdaniem marna kreacja i
smutna
> prowokacja.
>
Nie mówię, że czytam je regularnie. Chciałbym jednak poznać ten nurt
na przykładzie jakiejś kultowej książki.
To mnie uczyni zniewieściałym albo gejem czy transwestytą? Co jakiś
czas czytam książki napisane przez kobiety - czy to także jest
podejrzane?
Czytałem Gretkowską i Masłowską, i "Drugą płeć" Simone de Beauvoir.
Przeważnie faktycznie czytam książki autorów-mężczyzn, powieści i
literaturę faktu.
Nie lubię jednak, gdy jakiś duży nurt jest "poza moim zasięgiem".
W tych romansach, które czytałem, początkowo zaskakiwały mnie
wplecione w akcję ostre, pornograficzne sceny erotyczne.
Dowiedziałem się także, że dziewczęta pragną mieć dużo przygód,
zwłaszcza związanych z podróżami, i spotykać nieco niebezpiecznych
mężczyzn, a może raczej mężczyzn przeżywających niebezpieczne
przygody. W romansach historycznych żołnierzy, we współczesnych
lekarzy albo instruktorów jazdy na nartach.

[f.l.y]

:) chyba rzadko można spotkac mężczyznę czytającego romanse

nie wiem czy Kofta jest 'specką' od romansów (może tego jeszcze nie wiem?) ale
lubię jej książki

dla mnie klasyka romansów to Jane Austen :) Duma i uprzedzenie itd..

z polskich autorek literatury kobiecej, w których książkach zawsze jest jakiś
romans, można wybierac do woli na półkach księgarskich: Nurowska, Leżeńska,
Kowalewska, Sowa, Matuszkiewicz, Kalacińska, Menzel, Bąkiewicz, Szwaja i pewnie
jeszcze kilka, których nazwiska mi w tej chwili uciekły...

może autor mężczyzna piszący dla kobiet? :) J.L.Wiśniewski? :) najbardziej
podobają mi się jego opowiadania w miesięczniku "Pani"

klasyką jest też Układ Kazana i Kobieta zawiedziona Simone de Beauvoir, ale to
nie romans, to rodzaj specyficznej komunikacji męsko-damskiej jak dla mnie...

jeśli czytasz Grocholę, to nie pomiń "Przegryź dżdżownicę" - to też pokaże Ci
kobietę i Poczwarka Terakowskiej

a kobiety to szukają w życiu niekoniecznie lekarza :) faceta, który je zrozumie,
będzie słuchał, kochał dozgonnie, nie zdradzał, zapewnił byt i zdrowe dzieci,
żeby umiał naprawic kran i ugotowac czasem obiad ;)

[mallina]

klasyka to tez Wichorwe wzgorza i Dziwne losy Jane Eyre

[pavvka]

eeela napisała:

> > Na tych stronach będę brnął po omacku.
>
> Mezczyzna czytajacy harlequiny?

Romans to niekoniecznie harlekin. Jak już napisano poniżej, Wichrowe
wzgórza to też romans, a jednak całkiem inna półka.

[eeela]

> > Mezczyzna czytajacy harlequiny?
>
> Romans to niekoniecznie harlekin. Jak już napisano poniżej, Wichrowe
> wzgórza to też romans, a jednak całkiem inna półka.



Miałam na myśli to:

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=151&w=83237499&a=83247426

[Gość: memory]

Judith Krantz.

[monikate]

Tak, zdecydowanie Judith. Reszta to puch mdły.

[tonika80]

A może coś z prawdziwej klasyki, np. "Niebezpieczne Związki"
(Choderlos De Laclos),- na prawdę ekscytujące! "Anna Karenina"
Tołstoja, czy chociażby romans wszechczasów "Przeminęło z wiatrem".

[malgosiabbb]

www.guardian.co.uk/uk/2007/aug/10/books.booksnews
cała lista, osobiście polecam 'Wichrowe Wzgórza.'

[shiva772]

Nie lubię romansów w czystej postaci, ale będąc w pierwszej swojej
ciąży przeszłam taki etap, mam nadzieję, że nawrotów nie będzie ;)
Przeczytałam wtedy "Samotność w sieci", Grocholę i wtedy całą
dostępną Szwaję. To jeżeli chodzi o kanon w miarę aktualnych
polskich romansów. Z klasyki... tylko "Północ - południe" to mi się
naprawdę spodobało. O ile to jest romans...

[Gość: jaf]

historyczne quick amanda, i kultowa jest Simmons z Tatianą i Aleksandrem.
Naprawde czyta sie swietnie, ale tylko pierwsza czesc Druga gorsza.Ale mozna
przeczytac.

[yanga]

Nieśmiertelne: "Przeminęło z wiatrem" Margaret
Mitchell, "Rebeka", "Generał w służbie króla" Daphne du Maurier.
Czasem romans czeka na nas w literaturze faktu, tu po raz kolejny
polecam "Legionistkę" - to lektura zarówno dla miłośników romansów,
jak militariów.

[mietowe_loczki]

Jest taka książka, ale nie pamiętam autora ani tytułu. Rozpoczyna
się w pociągu. Jadą sobie jadą i gadają o jednej takiej upadłej pani
Bovary, takiej damie kameliowej, co jest bardzo piękna, ale zdeczka
trzepnięta i średnio zrównoważona, ale i tak wszyscy się w niej
zakochują, tylko niektórzy inaczej. Jedzie taki książę ze
Szwajcarii, gdzie się kurował, bo był chory, ale on był bardzo
dobry. Ten książę. Ale dobry nie do wytrzymania, taki mydłek, taka
meduza. I jechał z nim taki też jeden łobuz w korzuchu, który niby
był zły, ale mi się podobał, bo potem jako jedyny wydał mi się w tym
towarzystwie normalny. No i tak się to ciągnęło przez kilkaset
stron, a to chcę, ale się boję, a to się z tobą ożenię, a potem że
nie, a za to ożenię się z tamtym. Może. O ile nie zmienię zdania, bo
taka jestem popieprzona, etc etc, i że nie chcę twojej zguby. W
końcu ten jeden normalny, ten w korzuchu, się wkurzył i wbił jej nóż
prosto w serce, a zwłoki przykrył i postawił taki słoik z takim
świństwem, żeby nie zaczęła śmierdzieć. W każdym razie, książka się
skończyła, a jego wysłali na Sybir. A księcia odesłali do
Szwajcarii, bo już całkiem zaczął słabować na głowę od tego
wszystkiego. No i tak widzisz. Ale warto warto.

[mietowe_loczki]

Taa, w korzuchu :)))

[mamarcela]

Aaaaaaaaaaaaaa. A ja wiem to jest książka tego samego Tołstoja, co to
Nienietoperz polecał, że ten Tołstoj to napisał powieść o seryjnym mordercy,
który lubił szczypior i zamordował taką jedną staruszkę.
Raskolnikow sie nazywał, znaczy ten seryjny ze szczypiorem, bo ten w kożuchu to
inaczej, ale też tak jakoś z rosyjska chyba.

[mietowe_loczki]

Serio? A ja zawsze myślałam, że seryjny morderca to był Józef K., co
to go Eugeniusz Oniegin napisał, a potem tylko zgrywał takie
niewiniątko, że niby za co mnie sądzą. Znaczy zgrywał Józef K., a
nie Oniegin. Człowiek to się jednak uczy przez całe życie!

[mamarcela]

Ten Józef to na pewno seryjna swołocz była, ale nie wiadomo czy szczypior
lubił, a warunek taki był. I jeszcze miał byś dla trzynastolatki. A ja bym tego
Józefa do trzynastolatki żadną miara nie dopuściła. A już jego braci tym
bardziej! Żame, po moim trupie.

[mamarcela]

A rak w ogóle a propos Józefów to mi sie jeszcze taki ognisty romans
przypomniał. Choć temu, co tak smagał nie było Józef.
Prawie jak markiza Angelika:)

"...przyskoczył nagle do mnie, przegiął mnie przez kolano, podniósł mi spódnicę
i zaczął mnie smagać po tyłku, a ja zdrętwiałam na myśl, czy aby włożyłam czystą
bieliznę i czy się umyłam, i czy jestem dostatecznie odsłonięta. W końcu
postawił mnie na ziemi, opuściłam spódnicę, był piękny, nozdrza mu drżały
zupełnie tak samo, jak wówczas, kiedy poskromił spłoszone konie.
- Tak, moja panno - powiedział. - Zaczniemy nowe życie!"

[Gość: agni_me]

Znałam jednego Józefa. Miał na imię Ania Shirley i był zakochany w Gilbercie.
Taki romans, za przeproszeniem, chłopięcy. To ten sam Józef? Bo jak ten sam, to
on był idiota.

[mamarcela]

Gość portalu: agni_me napisał(a):

> Znałam jednego Józefa. Miał na imię Ania Shirley i był zakochany w Gilbercie.
> Taki romans, za przeproszeniem, chłopięcy. To ten sam Józef? Bo jak ten sam, to
> on był idiota.


Tak, tak, to był ten sam Józef. Przecież wiadomo, ze chociaż nie każdemu psu
Burek to każdemu Józefowi Józef na imię. Chyba żeby nie, ale to rzadko. W każdym
razie w tym Avonlea to taka sodomia i gomoria panowała, bo oni tam "znali
Józefa", a niektórzy, a przede wszystkim niektóre to nawet w sensie biblijnym go
znały. Tfu, wszetecznice babilońskie! A potem gadały, ze to przez to ta
znajomość, że on tak cudnie na tych szklanych paciorkach, wirtuoz jeden
uwodzicielski.

[mietowe_loczki]

On się nazywał Rogożyn, bo jak by się ożenił z tą, co ją dźgnął, to
ona by z niego robiła rogacza. A tak? Bo w ruskich książkach
nazwiska coś znaczą, a w amerykańskich powieściach names dont mean a
shit.

[nchyb]

miętowe loczki, jak Ty ślicznie to streściłaś... :-)
No śliczności musi być ta książa.
Ale co w tym jest, że tak wielu kobietom podobają się co, którzy na
koniec tymi nożami dźgają?

[mietowe_loczki]

Normalni mężczyźni przyciągają do siebie normalne kobiety. A ta
normalna nie była. Jak by była stabilna emocjonalnie, to by kosy nie
dostała. A tak?

[mamarcela]

No proste.
Bo to jest w ogóle książka, jak sama nazwa wskazuje, o takich, co to nie dla
nich jest taki jeden sklep, w którym plazmy prawie za darmo dają i lodówki też,
bo oni zamiast po te diwidy i zmywarki stać w kolejce to się zajmują jakimiś
pierdołami i swoją za przeproszeniem duszą. A potem dochodzi do różnych tragedii
i się dźgają, strzelają i trują. W telewizji to później pokazują na zmianę z
reklamami tego sklepu, co to nie dla niech jest tylko dla normalnych ludzi.

[Gość: agni_me]

haj loku, ukłony i takie tamy :)

[mietowe_loczki]

ello :-)