Cejrowski

[Gość: ania]

Jak Wam sie podobaja kasizki Cejrowskiego? Przeczytalam "Gringo..."
i "Rio Anaconda" i chociaz nigdy za Cejrowskim nie przpadalam, to
ksiazki sa swietne. Usmialam sie do lez. Jak Wasze odczucia?

[f.l.y]

czytam Gringo na raty..odczucia? dobrze się czyta

[ls48]

Czyta sie ksiązki bardzo fajnie, ale jeszcze lepiej sie slucha w
telewizji jak opowiada o swoich wojażach.

[oryginal23]

Ładnie opowiada,bez upiększania.Kawa na ławę.
23.

[matsuo]

Tylko szkoda, że taka lektura szybko się kończy...

[ewa9717]

Świetnie się czyta (i rzeczywiście, nawet jeśli Cejrowskiego lubi
się średnio), a poza tym pięknie wydane.

[gdytyjeszczenamucheptapta]

Grafomańskie śmieci. I nawet podetrzeć się tym nie można (papier nie
ten).

[magda776]

Czyta się świetnie i szybko. Ubaw do łez. Ma facet smykałkę do
ciekawego opowiadania przygód.

[lagaffe]

Nie lubię go.

Po hecy z rzekomą emigracją pana WC do Ekwadoru, na blogu Tierralatina pojawiło
się wypuktowanie zmyśleń, bujd i przeinaczeń jakimi uraczył publikę pan WC przy
okazji swej niedoszłej rezygnacji z paszportu Najjaśniejszej Rzeczypospolitej
(link: tierralatina.blox.pl/2008/04/Cejrowski-klamie.html ) Przy okazji
na blogu wywiązała się długa debata podczas której punktowano dalsze "pomyłki" i
"nieścisłości" w twórczości señor Cejrowskiego. Sporo się tego nazbierało...

W sumie więc jeśli nawet pan WC pisze miło i lekkostrawnie, to wygląda na to, że
sporo przy tym buja i zmyśla. Ot taki współczesny George Psalmanazar.

[Gość: hyhy]

A co nas obchodzi jakaś mądrująca się tierlatina? Takich mądrali jest w sieci pełno :>

[a.nancy]

pewnie
kogo obchodzi wiedza
fajniejsze sa bajki

Cejrowski to
- rasista
- prostak
- mitoman
- notoryczny klamca albo ignorant, sama nie wiem, w kazdym razie opowiada bajki,
a jego wizja Ameryki Lacinskiej niewiele ma wspolnego z rzeczywistoscia.

[nobullshit]

Chyba już to napisałam w innym wątku o Cejrowski.
Żeby był nie wiem jak wspaniały jako autor, nie kupię żadnej jego książki, bo
faceta nie znoszę za jego poglądy, i nie zamierzam nabijać mu kabzy.

[f.l.y]

dużo podróżował
dużo widział
dużo wie
dużo przeżył

i całe szczęście, że chce się z nami tym podzielić

ignorantom cóż powiedzieć?
Wasza strata..chociaż jeśli nie doceniacie tego, czym się Cejrowski
z nami dzieli, to i nie odczujecie tej straty..

a tak a prospos...jak się mają poglądy do doświadczeń z podróży po
świecie? czy jedno musi wykluczać drugie?

piekarzowi płacimy za chleb, często marny - autorom książek za to,
że dla nas piszą

[Gość: no name]

A czym tak niesamowitym się z nami dzieli? Autokreacją ? Z cąłym
szacunkiem, dla mnie w takim pisaniu Tony Halik nbył po tysiąckroć
lepszy, Cejrowskiego nie znoszę organicznie - dla mnie jest jak
przewodnik Pascala;/

[tynia]

Przepadam za jego książkami i podróżniczymi relacjami w TV
wprostproporcjonalnie do tego jak nie cierpię go gdy się wymądrza na
każdy inny temat. Np w TVN Style mówiąc mi co mam myśleć i jak żyć,
skoro już jestem kobietą.
Trudno mi uwierzyć, że taki fascynujący obieżyświat może być
równocześnie zaściankowym tępakiem w wielu sprawach.

[natalijasz]

a ja Cejrowskiego lubiłam, lubię. w Jego poglądy polityczne lub też inne nie
wnikałam, ponieważ jedyne co mnie interesuje w tym człowieku to jego podróże a
co za tym idzie opowieści przeróżnej treści jak i smak muzyczny. bardzo lubię
sobotnie audycje w trójce. książki w całości żadnej jeszcze nie przeczytałam,
jednak mam taki głęboki zamiar.

[Gość: clevera]

Cenię sobie bardzo tego człowieka i lubienie czy nielubienie nie ma nic do
rzeczy. Zmusza mnie do myślenia, czasami się z nim nie zgadzam, ale czasami ma
sporo racji. A książki pozostawiły we mnie szacunek do przyrody i do ludzi
żyjących bez cywilizacji. Zrozumienie jak wiele, my ludzie cywilizowani, tracimy
i konieczność pozostawienia żyjących pierwotnie plemion w spokoju.

[gdytyjeszczenamucheptapta]

Nie ma tak, że człowiek to jedno, a jego twórczość drugie. Tego nie
wolno rozdzielać. I właściwie nie da się. Nie chciałbym mieć obrazów
Hitlera na ścianie, nawet gdyby malował, jak Max Ernst czy Picasso.
A pisarz wręcz nie jest w stanie uniknąć kwestii światopoglądowych i
społecznych, nawet pisarz sf. Do tego dochodzi sprawa wiarygodności.
Gdyby Camus nie był w życiu wierny zasadom, które głosił w swoich
powieściach (a co dopiero w eseistyce), byłby nikim.
Dobraczyński, Żukrowski czy Przymanowski byli miernotami, gdybym
jednak natknął się przypadkiem na jakieś fantastyczne, z punktu
widzenia czysto literackiego, formalnego, stylistycznego fragmenty
ich prozy, to radość obcowania z nią, na pewno mąciłaby mi
świadomość, że wszyscy byli, i nigdy być nie przestali,
oportunistami i pupilami prl-owskich władz. Są oczywiście wyjątki,
jak zawsze - np. Gałczyński. Dupek. Ale zapominamy, że dupek, bo
oprócz tego geniusz.
A Cejrowski geniuszem z pewnością nie jest. Może spojrzałbym na
niego i jego pisanie przychylnie, gdyby wyznał publicznie: tak, moje
wcześniejsze dokonania, a zwłaszcza program WC Kwadrans i występy w
Osieku były haniebnym obrzydlistwem. Ale nie sądzę, by to zrobił. I
dobrze, przynajmniej jasna jest sprawa.

[Gość: bogemma]

Witajcie, jestem na tym forum po raz pierwszy, a weszłam tu dlatego,
że skończyłam wczoraj "Gringo" i chcialam sprawdzić, jakie są
wrażenia innych ludzi po tej lekturze. Co do mnie, nie interesuje
mnie specjalnie, jakim czlowiekiem jest WC i jakie ma poglądy. Wątki
moralizatorskie zwykłam po prostu olewać. Chętnie oglądam jego
program podróżniczy na TVP, natomiast unikam porgramu na TVN style,
bo nie lubię, jak ktoś mnie w złym stylu poucza. Książka mnie
potwornie rozczarowała: jest powierzchowna, tanio-sensacyjna, a WC
przedstawia w niej siebie jako niemal średniowiecznego rycerza,
dzielnego cwaniaka, który wszystkich potrafi przechytrzyć. Z
wymienionych powodów ksążka jest dla mnie kompletnie niewiarygodna.
Poza tym spodziewałam się mniej lakonicznych opowiadań (przecież
facet spędza tam wiele miesięcy - czyżby nie miał o czym pisać???
czy naprawdę tamtejsza rzeczywistość jest tak nudna, ze nie sposób
napisać więcej, czy też talent WC pozostawia wiele do życzenia?)Nie
kupię więcej jego książek. Dla mnie to strata kasy.

[paulina.galli]

" Gringo" i "Rio..." przeczytalam jednym tchem.
Oczywiscie nie jest to cud literatury i podroznicza ksiazka
wszechczasow ale - czyta sie bardzo milo, szybko , a zabawnie
opisane momenty sprawiaja ze mozna sie posmiac (autor ma
niewatpliwie poczucie humoru :))

Bardzo mi sie obie ksiazki podobaly i bylam zaskoczona ze Cejrowski
az tak długo podrozowal i w tak dzikie tereny (kojarzyl mi sie
bardziej z ulozonym pod publiczke programem w TV cos w stylu
z "kamera wsrod zwierzat" czy "podroze kulinarne maklowicza" :)
Samego Cejrowskiego srednio lubie, jak zaczyna gadac o polityce czy
swoich pogladach damsko-meskich , to dostaje piany wiec tym
bardziej zakoczyly mnie jego ksiazki
Nawet zaczelam go troszke lubic nie tylko jako autora ksiazek :)

ps. a "Gringo wsrod dzikich plemion" tak mi sie podobalo ze ...
nazwalam tak swojego kota - "Gringo" :)

[otrzewna]

popieram, ja rowniez przeczytalam i b mnie sie podobaly, opisy nie
byly lakoniczne-byly bardzo konkretne, tak jak i pan Wojciech,
akurat ja lubie jego ciety jezyk... jesli ktos nie ma dystansu do
siebie i innych to denerwuja go przemyslenia i riposty WC

[sandy100]

Obie książki są fantastyczne!
Nawet jeśli nieraz bajki opowiada, to co z tego? Przecież to fikacja literacka, każdy ma do tego prawo. Możliwe, że wszystkich przechytrzył, dlaczego by nie? Polak jest sprytny, to nasza cecha narodowa :-)

Nie lubię go jako osoby, jest konserwatywny, niezbyt kulturalny (jeśli w ogóle) i prześmiewczy. Ale te rzeczy nie dochodzą do głosu w jego książkach. Poza tym ma latynoską duszę, to tak jak ja :-D

[mamalgosia]

Przeczytałam tylko "Gringo". nie lubię Cejrowskiego i utwierdziłam
się w tym czytając tę książkę

[Gość: Levi]

Właśnie skończyłem czytać dzieła W. Cejrowskiego. "Gringo wśród dzikich plemion" jeszcze jakoś strawiłem, chociaż moim zdaniem tytuł powinien brzmieć raczej "Gringo na tle dzikich plemion". I to tylko na początku, bo potem to już nawet dzikich plemion nie było, same opisy "przygód" pana Cejrowskiego. Natomiast "Rio Anaconda" jest niestrawna. O ile pierwsza część (ta z opisem życia w Mitu) jest jeszcze w miarę rozsądna, to te późniejsze relacje z czarów każą jednak trochę zwątpić w zdrowy rozsądek autora (by nie rzec, w jego prawdomówność). Amatorom prostych relacji z niekoniecznie prawdziwych przygód polecam więc "Gringo" całego i "Rio" do połowy. Druga połowę polecam miłośnikom literatury ezoterycznej. I tylko im.

PS
Jeżeli chodzi o zwolenników bardziej ambitnej literatury, w rodzaju np. Kapuścińskiego, to nie polecam NIGDY, NIGDZIE, NIKOMU.