IMPRINTING (wpojenie)

[monikad_85]

Co wy na to? Jak w tytule. Jestem mile zaskoczona od poczatku
powieści motywem wpojenia odnosnie postaci wilków. Uważam jednak, że
pomimo całej tej doskonałości w wymyśleniu takiego motywu umyka
jedna gorzka prawda. Skoro wpojeniu podlegaja zwykle(nooo nie do
końca...ale hmmm szaaaa) normalne ludzkie kobiety, to musi być w tym
pewna nutka nostalgii. Wilki żyją kilka razy dłużej niż ich
partnerki, co więc im pozsotaje, gdy te musza pożegnac się z życiem?
Smutne to takie nieco, nie sądzicie?

[wioleta_90]

Smutne, ale i ciekawe, czy po smierci tej jednej wybranej wilczkowi
moze sie przytrafic cos takiego po raz kolejny.

[kasia_marciniak844]

Mam nadzieję, że nie. W naturze wilki łączą się na całe życie,
chociaż może pierwiastek ludzki zdecyduje o tym, że wilkołak będzie
potrafił się "zakochać" poraz drugi.
Tylko czy to się nie kłoci z samą zasadą wpojenia? Nie pamiętam, czy
była wzmianka o tym, że to raz na całe życie, ale ja sobie sobie w
każdym razie pomyslałam, że tak właśnie jest :)

Przy okazji miłości na całe życie- w realnym świecie - korci mnie
teraz, żeby zapytać o Wasze zdanie na ten temat, ale nie wiem, czy
to dobre miejsce na taką dyskusję :)

[monikad_85]

Ciężko powiedzieć. Ja mam mieszane uczucia co do tego tematu.
Chciałabym w to wierzyć, ale życie często to weryfikuje. Nie dawno
odbyłam powazna rozmowę z moją przyjaciółką na ten temat. Ona jest
juz zamężna, ale od czasu do czasu przebąkuje, ze to jednak mógł być
błąd. Nie są nawet rok po slubie,ale i mieszkają oddzielnie...i
wogóle tak jakoś. Ja nie mam oporow co do takich tematów. Nigdy nie
byłam zakochana, nigdy żaden chłopak jakoś specjalnie o mnie nie
zabiegał (wlaściwie to chyba tylko raz z jakimś gdzieś wyszłam, a i
to tak do końca cięzko było nazwać randką). Widać nie mam powodzenia
u płci przeciwnej...albo, co jest mało prawdopodbne onieśmielam ich
do tego stopnia, że nawet nie chcą podchodzić (heheheheh bullshitin'
jak to mawia Timbaland :D).
Wracając jednak do tematu wpojenia i uczucia wogóle. Jakiś czas
tematu oglądałam bardzo mądry film, w którym głowna bohaterka, na
zapytanie dlaczego nie spotyka się z mężczyznami
odpowiedziała : "szukam przyjaciela, nie kochanka, jak się taki
znajdzie to reszta sama jakoś przyjdzie."
Prawdopodbnie tak to wygląda u wilków. W 4 tomie jest pewna scena
(której oczywiście wam nie zdradzę) która nieco objasnia system
działania wpojenia. To nie jest tak do końca miłość. osoba wpojona
to własnie, przyjaciel, obrońca, opiekun, a z czasem może i
kochanek. Nie koniecznie wszytsko to naraz i z osobna.
To niesamowita, magiczna wręcz relacja której mogę sobie tylko
życzyć.
Wiadomo związek Belli i Edwarda to cudo, ale ja nie wymagam od życia
aż takiej doskonałości. Kiedys się nawet zastanwiałam nad
motywem "dwoch połowek jabłka" - to nie jest tak do końca, ze
zupełnie podważam taka możliwośc, wydaje mi się jednak, ze zdarza
sie to bardzo rzadko, i naprawde nielicznym. A co jeśli np.: wasza
druga połówka, zginęła w wypadku gdzies tam na świecie...prerażająca
wizja. Pięknie to Kieślowski zarysował "Podwójnym życiem Weroniki"
ubóstwiam ten film, jest taki metaforyczny. Cudowny, choć
jednocześnie dość pesymistyczny.

Modlę się, zebym nie była sama na tym świecie. Niech żyje, choćby z
dala ode mnie. Tylko niech żyje.

[wioleta_90]

Gleboko wierze w milosc "na cale zycie", ale rownoczesnie sadze, ze
nie kazdy moze ja przezyc. To nawet widac na przykladzie Belli i
Edwarda-sa sobie oddani, gotowi do duzych poswiecen, porzucili
gdzies swoj egoizm nz rzecz tej drugiej osoby. To piekne, ale bardzo
trudne, nie kazdego byloby na to stac. W moim odczuciu taka wieczna
milosc jest wymagajaca i nie wydaje mi sie, zeby wiele osob tak
naprawde chcialo sie w niej zatracic, stanac do walki o druga osobe,
rozwiazywac problemy zamiast od nich uciekac i podsycac uczucie
zamiast zatracac je w szarej codziennosci. Kiedys nawet napisalam
opowiadanko o takiej milosci, najlepsze jakie mi w zyciu wyszlo (ja
i moje zakrecoone pomysly... ;)

[kasia_marciniak844]

Moje uczucia są równie mieszane i wogóle u mnie to jakoś podobnie
jest. Ja też nie mam powodzenia u płci przeciwnej, nie licząc
tych "wyjątków", które ciągna też do Moniki :) I też z czasem
zaczęłam mysleć, że poprostu albo ich jakoś onieśmielam - zresztą
sama nie jestem typem dziewczyny, która kokietuje, czy w jakiś
sposób stara się zwrócić na siebie uwagę albo odstraszam wyglądem -
trudno - taka się urodziłam :)
Raz wydawało mi się, że byłam zakochana, ale teraz z perspektywy
czasu uważam że to było raczej "zaćmienie" umysłu.
W miłość na całe życie wierzę głównie dlatego, że potwierdzają ją
przypadki osób, które umierały z tęskonoty po śmierci swojej drugiej
połowy, ale to się zdarzało w pokoleniu naszych dziadków. Wierzę
więc, że taka miłość się może zadarzyć - wątpie aby przytrafiła się
właśnie mnie.
Czasami wydaje mi się, że ktoś, gdzieś, czeka właśnie na mnie...ale
świat jest zbyt duży - małe szanse, że sie odnajdziemy :)
Poza tym, w dzisiejszym świecie nastawionym na konsupcję, na życie
łatwo i szybko - ośmielam się wątpić w stałość uczuć.

Chyba dlatego tak kocham Twilight - bo tam znajduje się wszytko, za
czym się tęskni, kiedy zostawia się w końcu ten pędzący świat za
drzwiami własnego pokoju.

Co do wpojenia. Zgadzam się z Moniką, że to nie tylko miłość. Można
sobie "wpoić" nawet małą dziewczynkę (pamiętam tą straszną reakcje
Belli i zażenaowanie Jacoba, kiedy jej o tym opowiadał- ba PAMIĘTAM
WŁASNY SZOK :)) po to by być jej obrońcą , przyjacielem, towarzyszem
na każdym kroku życia, by później dopiero stać się kochankiem.

Uważam, że to naprawdę piękne. Wilk dopsowuje się dokładnie do
potrzeb "ukochanej" jest dla niej tym kogo potrzebuje - jej ideałem,
wiec po co miałaby szukać kogoś innego.

[wioleta_90]

Ja bym tego tak nie oddzielala- bycia przyjacielem i bycia
kochankiem. Milosc sklada sie z jednego i drugiego,prawda?

[kasia_marciniak844]

Masz rację, ale często to właśnie od przyjaźni się zaczyna. Dopiero
po jakimś czasie pojawia się miłość, kontakt fizyczny i wydaje mi
się, że to dobra kolejność. Później już obie formy współistnieją
razem - kochanek i przyjaciel - marzenie każdej kobiety :)

Mój wczesniejszy post jest strasznie chaotyczny, ale po krótce
chodziło mi o to, że cała magia "wpojenia" tkwi w tym, że wilk jest
dla swojej wybranki kimś więcej niż tylko ukochanym, czy kochankiem.
Poza tym jest jej tak bezgranicznie oddany.

[wioleta_90]

Kasia, nie przejmuj sie, moje wszystkie posty sa chaotyczne ;o)
Zazwyczaj cos wstukuje tylko po to, zeby po wstaniu stwierdzic, ze
minelam sie z sednem.

Ale tym razem moze trafie w sens:
Myslalam dzis o tym wpojeniu i przypomniala mi sie ta staroindianska
legenda o trzeciej zonie. Pamietacie, wodz plemienia po jej
samobojczej smierci przemienil sie w wilka i sluch o nim zaginal. Co
prawda nie przypominam sobie, zeby tam bylo wprost powiedziane, ze
trzecia zona byla jego wpojeniem, ale pojawilo sie
sformulowanie "kochal ja bardziej od innych". Jesli przyjmiemy, ze
to bylo wpojenie, chyba mialybysmy argumencik na to, ze wilkolacza
milosc jest tylko jedna. Takie moje domysly...

[monikad_85]

Dokładnie! Dokładnie!

Pozatym, wydaje mi się że Twilight jest taki dość nostalgiczny. To
opwieść o romansie dwojga ludzi, których własnie nie interesuje
ten "szybki", "jałowy" i zupełnie irracjonalny styl zycia, otwarcie
nim gardzą, izolując się w przypadku Edwarda od ludzi których
mentalności wogole nie pojmuje (szkoła), w przypadku Belli, która
nie potrafi sie w niej odnaleźć. Świetnym jest to, ze czyta tę
ksiązke setki tysięcy młodych ludzi, byc może nawet zaczynaja
pojmować na czym polega ból tego całego "american dream style".
Co za paradoks. Powieśc napisała amerykanka, z konserwatywnej
rodziny, i jeszcze mormońskiej wiary (wiecie, ze oni tam mogą mieć 6
żon???). A mimo to, piekny jest jej przekaz. Edward jest zupelnie z
innej epoki. Jakby faktycznie przedostał się z kartek powieści Jane
Austen, i teraz probował sie odnaleźć w śiwiecie Paris Hilton.
Bez kitu, ja się dałam wciągnąć, wy się dałyście, a mamy chyba na
tyle wysokie mniemanie o własnym zdrowo rozsądkowym trybie życia, że
potrafimy docenić, fakt istnienia osób sobie podobnych.
Mam szczęście, że spotkałam na swojej drodze trzy wspaniałe
dziewczyny o podobnym usposobieniu i poglądzie. Na necie. Dacie
wiarę?

[kasia_marciniak844]

Dlatego tak się wciągnęłysmy. Odnajdujemy w Belli cząstkę siebie,
marzymy o kimś takim jak Edward i cieszymy się, że nie jesteśmy
jedynymi osobami, które nie chcą wsiadać na tą karuzele i poprostu
wirowac w szalonym pędzie :)

Ciesze się, że Was poznałam :)

[wioleta_90]

My po prostu jestesmy z tej epoki co Edward! ;o)

[martishia7]

:* :* :*

To jest po buziaku dla każdej z Was.

Też dlatego kocham Twilight. Bo oni są inni, są na przekór, obok i z daleka.
Ignorują, kontestują i nie dają się wciągnąć w szaleństwo jałowego pędu. Nic
dodać nic ująć. Chyba właśnie to,że autorka ma takie a nie inne poglądy
sprawiło,że jej książka jest tak cudownie staromodna.

A co do Was moje Drogie:) Też jeszcze nie mogę wyjść z podziwu,że udało mi się
zawrzeć taką rewelacyjną znajomość przy pomocy internetu. Można z Wami
porozmawiać na różne tematy i tak elegancko umiecie mieć odmienne zdanie- po
prostu kobietki z klasą jesteście moim zdaniem.

Każdy dzień zaczynam od zajrzenia na forum, żeby zobaczyć co znów ciekawego
miałyście do powiedzenia i ewentualnie dorzucić swoje trzy grosze. Mam wielką
nadzieję,że nasze plany wypalą i uda nam sie spotkać osobiście. Będziemy
siedzieć, dyskutować, porównywać, rozpływać się, wzruszać i marzyć. I co
najważniejsze, chyba żadna nie będzie sie czuła wyobcowana. Wszystkie będziemy
'niedzisiejsze'.:)

[wioleta_90]

Gdyby mi ktos pol roku temu powiedzial, ze wlasnie moja "innosc"
doprowadzi mnie do poznania grupy fantasycznych, pozytywnie
zakreconych dziewczyn, zasmialabym mu sie w twarz!

Jak tu nie wierzyc w cuda?

;o)

[monikad_85]

Swoją drogą jestem ciekawa, jak na siebie zareagujemy, tak na żywo :D
Ja od razu ostrzegam, ze takiego drugiego świra jak ja to chyba ze
świecą szukać (ja oczywiście nie szukam powodów do wygłupów, one
same sie pojawiają, naprawde przyciągam dziwne rzeczy na ulicy,
empatia jak nic:D). Strasznie dużo się śmieję, do tego stopnia, że w
szkole mieli ubaw gdy zapowietrzałam się chrząkając jak świnka.
A gaduła ze mnie!!!! Gadam o wszystkim, a przeskoki teamtów to
bolączka moich znajomych. Moje dwie najbliższe przyjaciółki, jakoś
się do tego przyzwycziły, ale problem polega na tym, ze mój mózg tak
szybko pracuje, że z tymi milionami myslami na sekundę nie jestem w
stanie zdecydować sie który by tu tearz podjąć. Zaczynam jeden, już
się gubię, to zachaczam o drugi, wtedy przypomina mi sie jeszce
trzeci, by ostatecznie powrócić do punktu wyjśćia. Bossssko :D
Wszystko jest dla mnie logicznie wytłumaczalne, a prędzej padnę, niż
zatrzymam to sobie w ciszy.
Przyznam nie lubię przebywać w towrzystwie ludzi których nie znam,
obce klimaty to dla mnie udręka. Nie umiem zacząć i skończyć żadnej
nawet mało wymagającej rozmowy.

Raz w życiu mi się zdarzyło, że poznałam kolesia (oj przystojny był
to pamiętam dobrze), z którym przegadałam prawie całą noc. Z
perspektywy czasu stwierdzam, ze to był taki Edward w ludzkiej
skórze. Szkoda, że był niemcem. Naprawdę szkoda:)

Widzicie??? Już przeskok w temacie.

Nie mogę się doczekać. Mnie sie wydaję, ze znamy się od poczatku
(liceum, studiów) niepotzrebne w nawiasie skreślić.

No i jaki powód zjazdu do Gda...TWILIGHT the movie.
A ja KOCHAM KINOooooo :D

Uściski dziewczynki.

[kasia_marciniak844]

Już ze zdjęć można wyczytać jaki z Ciebie "krejzolek" :)
Ja też się nie mogę doczekać naszego spotkania, chociaż przyznam, że
trochę się obawiam jak to będzie, bo ze mnie taki raczej stonowany
koziorożec, ale czuję, że "załapiemy" temat od razu.
Mnie zresztą mało kto zna z tej zwariowanej strony,(nie licząc
dziwnych i śmiesznych wpadek, które mi się zdarzają, a przy których
buraczeje mi twarz,)ale kiedy znajdzie się "bratnia dusza", a
jeszcze lepiej "trzy bartnie dusze" :D to już mogę gadać i wygłupiać
się do woli - lód topnieje :)

Pisałam już, że na wiadomość o tym, że jadę w zimie do G...każdy się
puka w głowę i otwiera szeroko oczy. A ja wiem, że to będzie nie
tylko przygoda, ale może i początek pięknej przyjaźni.
No i filmmmmmmm będzie...MNIAM :)

BUZIAKI :***

[monikad_85]

No ja też mam właśnie takie przeczucie:)

Dlatego nie mogę się doczekać:D

[wioleta_90]

Skoro zlapalysmy taki piekny temat o milosci, pozwole sobie troche
przysamowac sztuka ;)

Moj ulubiony wiersz o milosci (podpisuje sie pod jego trescia rekami
i nogami)

Agnieszka Osiecka: "Umrzeć z miłosci"

Chociaż raz
warto umrzeć z miłości.
Chociaż raz.
A to choćby po to,
żeby się później chwalić znajomym,
że to bywa.
Że to jest.
... Umrzeć.

Leżeć w cmentarzu czyjejś szuflady
obok innych nieboszczyków listów
i nieboszczek pamiątek
i cierpieć...

Cierpieć tak bosko
i z takim patosem,
jakby się było Toscą
lub Witosem.

... I nie mieć już żadnych spraw
i do nikogo złości.
I tylko błagać Boga, by choć raz,
choć jeszcze jeden raz
umrzeć z miłości.

Mój ulubiony obraz (surrealistyczny)

Rene Magritte "Kochankowie"
farm1.static.flickr.com/54/111085610_adab45827c.jpg
Rzezba:
August Rodin: "Pocałunek"
www.bctelekomunikacja.pl/bct/images/goscie/gosc849_kissRodin2.jpg

Jesli macie swoje propozycje do teg przedziwnej galerii-zapraszam!

[martishia7]

Whoa! Podoba mi się.

Po pierwsze wiersz w takim razie. William Butler Yeats "He wishes for the cloth
of heaven". Nie ma ładnego przekładu, więc wybaczcie.

HAD I the heavens' embroidered cloths,
Enwrought with golden and silver light,
The blue and the dim and the dark cloths
Of night and light and the half-light,
I would spread the cloths under your feet:
But I, being poor, have only my dreams;
I have spread my dreams under your feet;
Tread softly because you tread on my dreams.

Co do obrazu, to chyba sie nie wypowiem, bo nie mam dobrego pomysłu.

Jeśli chodzi o rzeźbę, to byłam skłonna obstawiać Rodin'a, ale skoro Wiola była
pierwsza to proponuję Antonio Canovę:
en.wikipedia.org/wiki/Image:Psyche_revived_Louvre_MR1777.jpg
A gdzie piosenka, gdzie piosenka pytam??

[wioleta_90]

Piosenek mialabym az za duzo, wiec wycielam te dyscypline. Choc
ciezko mi sobie odpuscic tu reklame podkladow do rumby, "Abrazame"
Tamary www.youtube.com/watch?v=RzNS4_cZYTc , zawsze sie
rozpuszczam przy tej balladzie (podobno jest strasznie stara)
albo "Fields of gold" Ewy Cassidy
pl.youtube.com/watch?v=NOiByplrkX4&mode=related&search=
Czekam dalej na pomysly! ;)

[monikad_85]

Przy muzyce Evy Cassidy rycze jak bóbr. Kobieta o nieprzeciętnym
talencie, którą tak szybko Bóg zabrał z tego świata.
Nie mogę oglądać jej na koncertach, bo wtedy to mam doła na 6 stóp
pod ziemię.

Ogromna i szokująca szkoda. Bo jej głos to magia.

[martishia7]

No dobra , mnie jeśli idzie o piosenki to rozdziera to: "Colorblind" Counting crows:


pl.youtube.com/watch?v=y0s7ycdUcHk
W kontekście filmu "Szkoła uwodzenia" (kto krzyczy,że to badziew, niechaj się
schowa)który w liceum obejrzałam dwieście razy, albo coś koło tego:) W ogóle
"Niebezpieczne związki" uwielbiam (zwłaszcza w wersji a Malkovitchem).

[supervixen]

A mnie imprinting mierzi straszliwie... (To mój drugi post na tym
forum i znów negatywny, mam nadzieję, że mi to wybaczycie:D Lubię
rozmawiać o Twilight, ale mam niestety wiele zastrzeżeń do tych
książek).

Czemu nie lubię imprintingu?

Po pierwsze nie podoba mi się fakt narzucania uczuć przez jakąś
magię, tym bardziej, że często zamieszane są w to osoby trzecie
(czytaj: Leah). Sam kochał Leah, zadziałała magia, pokochał Emily.
Dlaczego miłość wynikająca z magii jest silniejsza niż ta miłość
pierwsza, wynikająca z bliskości, przyjaźni, pociągu fizycznego? Co
jest w niej lepszego? Nie dziwi mnie reakcja Leah... Ona na pewno
nienawidzi tego mechanizmu, ale chce, żeby i ja to spotkało - tak
się sparzyła, że tylko imprinting da jej poczucie pewności w jakims
przyszłym związku.

Magia wywołująca miłość kojarzy mi się z Tristanem i Izoldą, którzy
pokochali się po wypiciu magicznego eliksiru. Pamiętam, że w szkole
przy omawianiu tej lektury reakcja mojej klasy była raczej taka, że
cóż to za wielka miłość, skoro w gruncie rzeczy nie pochodzi ona od
bohaterów. Oczywiście, Tristan i Izolda to zupełnia inna epoka, inny
sposób opowiadania, tutaj eliksir był raczej metaforą niż dosłownym
przymusem. Ale Twilight się raczej tak nie obroni... Generalnie,
miłość nie poparta niczym poza magią, miłość od 'pierwszego
wejrzenia' niezależna od woli bohatera (ok, miłość zazwyczaj jest
niezależna od naszej woli, ale rozumiecie o co mi chodzi, mam
nadzieję:))

Po drugie, nie podoba mi się jednostronność imprintingu. Dotyczy on
tylko wilków, ale w związku mamy dwie osoby... W trzeciej części
bodajże było wytłumaczone dlaczego dziewczyny i tak
pokochają 'swoje' wilki. Bo wilki będą dla nich idealnymi
partnerymi, bo całe życie będą je kochać i dbać o ich szczęście.
Skąd założenie, że skoro ktoś nas kocha, to musimy to odwzajemnić?
Mamy paść na kolana z wdzięczności, bo bo ktoś pod wpływem magii dba
o nas od dzieciństwa? Kolejne ograniczenie woli? Nigdy ten problem
nie został poruszony w książkach, ale czy dziewczyna (facet w
przypadku Leah) może wyrwać się z pułapki imprintingu? Bo założenie,
że każda taka osoba bezproblemowo odwzajemni uczucie wilka, jest dla
mnie dziwne.

Innymi słowy, niewiele widzę w imprintingu pięknego, a już na pewno
nic naturalnego.

[monikad_85]

Jest w tym co mówisz sporo gorzkiej prawdy ...ale.

Imrpinting w świecie Meyer jest czymś niezwykle rzadkim. Wiele razy
było wspomniane, że to tylko legenda - która jak większość legend u
Meyer ma swoje przykre konsekwencje (analogicznie nie każdy wampir
jest utalentowany). Tak więc, wcale nie było powiedziane, że każdy
wilk "wpadnie". Była ich przeciez masa 14-nastu czy może ciut mniej,
jednak do końca powieści wpojeniu poddało się TYLKO 5-ciu! W jednym
z wątków poruszyłam juz temat Jacoba i jego podejścia do całego tego
interesu. Jak wiadomo, cały motyw wpojenia go "wkurzał". Do czasu.
No właśnie. Zauważ, że tak samo było w przypadku ich przemiany -
wszyscy przrażeni, ze Sam to jakiś dealer albo guru sekty - a jak
przyszło co do czego, to każdy nie mógł się już doczekać by się
wykazać - zabawić.
Mnie się bardzo ten motyw podobał i nie wydaje mi się, że ta magia
działała jednostronnie. To chyba jest jak z zapałkami, akcja -
reakcja. Jest w tym coś niepokojąco jednoznacznego. Jakby
przeznaczenie od początku obierało wilka i przydzielało mu
partnerkę. Zauważ, ze nikt nie odbierał im wolnej woli, ani
świadomości. Przypuszczam jednak, że Meyer próbowała przekazać całą
naturę wilka w skomplikowanej relacji ludzkiej chemii - jako coś
przed czym nie można uciec.

Do czego zmierzam. W 4 tomie, jest rozmowa między Aro i Edwardem, w
której wyjaśniana jest natura postaci Jacoba (jako przykładu).
Przyznał że nie sa wilkołakami. Są wilkami - a to widać nawet w
świecie legend meyer, stanowi ogromną różnicę.
Tak więc jak widzisz dochodzi do pewnej dwoistości natury - jaźni.
Skoro człowiek jest zarówno sobą jak i wilkiem, musi pogodzić się z
tym, że nastąpią pewne komplikacje. Wilki dobieraja sobie partnerki
TYLKO RAZ w trakcie swojego całego życia. Wydaje mi się, że
Stephenie posłuzyła się tą prawdą, w taki a nie inny sposób. To nie
Sam, ani Quil, Paul czy Jacob decydowali - to ich druga natura
wybierała. To wilk się starał o akceptację swojej partnerki,
nie "osobnik".
To co chę powiedzieć, to to, że to wcale nie była magia. No, nie w
stricte znaczeniu tego słowa. Tylko pozornie, wydaje mi się, nie
mieli oni tak do konca wyboru. Sam przecież, cały czas myślał o Leah
a i Emily przecież się broniła. Nie chciała mieć z nim nic
wspólnego - a jednak widzisz, coś musiało się stać, że zmieniła
zdanie. Ja bym to nazwała tańcem godowym w którym każda ze stron
jest po równo zaangażowana.
Podziwiam, za oryginalność i tę przemyślaną formę relacji damsko -
męskich wodniesieniu do przedstawionej posatci "wilkołaka".


P.S.

Widzę, że zabierasz głos po raz drugi, faktycznie oddźwięk wywodu
jest dość negatywny, ale nie to mnie boli. Otóz w poprzednim swoim
poście, oddałaś całą treść 4 tomu, bez uwagi o spoilerach.
Zarówno ja jak i Martishia, jesteśmy w trakcie tłumaczenia powieści
dla dwóch rezydentek tego forum. Poświęciłam na to "masę" czasu, co
dzięki twojemu postowi - no cóż okazało się czasem zmarnowanym.
Fakt, tylko jedna z dziewcząt przeczytała twój komentarz, ale druga
również zaczeła, tyle, ze się zorientowała w porę.

Fajnie, ze chcesz zabrać głos i wogóle, ale wtedy prosiłabym o
dokładne czytanie poszczególnych wątków. NIe mamy nic przeciwko
dyskusjom na temat twilight - po to stworzyłyśmy to forum - nie
chiałabym bys wzięła sobie teraz tak do serca co wyżej napisałam. To
tylko taka mała uwaga na przyszłość:)

[supervixen]

Zanim napiszę dłuższą odpowiedź na Twój post, bo akurat muszę wyjść,
chciałabym tylko napisaś na swoją obronę, że swój post w tamtym
wątku zatytułowałam specjalnie "wrażenia po całości", co jak dla
mnie sugerowało dość jednoznacznie, że będą tam spoilery... Sama
jestem raczej przewrażliwiona na tym punkcie, bo wolę niespodzianki
przy czytaniu/oglądaniu. Przepraszam za nieużycie slowa spoiler,
jeśli to was zmyliło. I oba wątki przeczytałam, zanim się do nich
dopisałam.

[martishia7]

Nie chcę nic mówić, ale vixen ma rację, napisała 'po całości'.

Sorry,że się nie ustosunkowałam wtedy do Twojego posta, ale już się tłumaczę:)
PO pierwsze Breaking mi się podobało, po drugie czekałam , że Monika wróci z
wojaży i zrobi to za mnie :D, a po trzecie zmaglowałyśmy ten temat w mailach na
dziesiąty bok, a skoro dziewczyny i tak nie miały przeczytanego, to nie
gadałyśmy o tym na forum publicznym.
Należą Ci się jeszcze dwa słowa wyjaśnienia. My z dziewczynami 'poznałyśmy się'
na forum filmowym onetu. Zaczęłyśy jakoś tak gadać, gadać i postanowiłyśmy się
przenieść tutaj, założyć sobie forum, bo tak jest wygodniej, bardziej
przejrzyście i nico prywatniej. Przez to może jesteśmy trochę 'odstraszające',
ale nie zamknęłyśmy tego forum, bo przecież po co, skoro zawsze ktoś z zewnątrz
może zechce przyjść i pogadać. Jeśłi wydałyśmy się nieuprzejme, to wielkie sorry:)

A teraz ad rem.
Zgadzam się z Tobą (po części). Też nie podoba mi się w motywie wpojenia ta
bezwolność. I nie chodzi mi nawet o samego wilka, tylko o jego nieszczęsną
wybrankę. Jacob tłumaczy to Belli, że czemu miałaby szukać czegoś innego, skoro
jej wilczek będzie ją kochał jak nikt na świecie.
To się nie mieści w moim pojęciu miłości. Dla mnie miłość to jest zjawisko
dwukierunkowe. Nie można sobie na czyjąś miłość- w tym najbardziej książkowym,
romantycznym, dramatycznym, najbardziej wszechogarniającym wymiarze (bo o takiej
miłości chyba cały czas tu mówimy)-zasłużyć. To jest dokładnie to co Jacob
chciał wywinąć z Bellą- poczekać, zaprzyjaźnić się, poznać bliżej, aż w końcu
będą sobie tak bliscy, że może, może. Ja nie mówię, że w życiu to się nie
zdarza. Jest mnóstwo par które łączy przyjażń, przywiązanie, szacunek, etc, etc.
Ale to nie jest TO- ziemia drży i tak dalej.
Nie wiem czy przespałyście obie drugą księgę Breaking dawn :), ale tam Leah
wyjaśniła czemu miało służyć wpojenie. Leah wyjaśniła to Jacobowi. Wpojenie
miało przywiązać wilka do najlepszej genetycznie z którą miał najlepsze szanse
na jak najsilniejsze potomstwo- żeby przedłużyć linię i umocnić gatunek
shape-shifterów. O!

[monikad_85]

Przypomnę tylko, ze to było tylko jej teoria.

Co nie zmienia faktu, ze mi to umknęło. Osz ty skubana, popisujesz
się teraz, ze przeczytałas niedawno po raz ktoryś druga księgę. Phi!

Ale faktycznie, było tam cos w ten pasek. Ale jak to staje w
opozycji do tego co we wczesniejszym poście opisałam. To wilk
wybiera a nie "postać". I jak widzisz, nie było wpojenia w stosunku
do Belli, to i Bella sie nie złamała. Ja tam wcale nie jestem pewna,
czy jakby Jacoba nie "strzeliło" w nią, to ona by Edwarda nie
rzuciła (ryzykowna teoria, wiem, byc moze zupełnie irracjonalan - co
ja gadam niemożliwa! Ale ...zawsze)

[supervixen]

Dokładnie o to mi chodzi: o założenie Meyer, że wielka miłość jednej
strony zasłuży automatycznie na miłość drugiej.

Co do genetyki, ok, pamiętam, i miało to jakiś sens do momentu, gdy
wybranki wilków pochodziły z ich plemienia, ale czy imprinting
Jacob/Renesmee trzyma się wtedy kupy? Renesmee jest półwampirem, czy
nie powinna genetycznie 'odstraszać' Jacoba?

No i druga sprawa - Leah na tą chwilę nie może mieć dzieci. Czy to
znaczy, że nie ma szans na imprinting, skoro dobre geny na nic jej
sie nie zdadzą?

---
W gruncie rzeczy większość Zorrów to Kwapiszony.

[monikad_85]

No właśnie problemem Leah jest fakt, że nie ma tej szansy. Nie
będzie w jej przypadku imprintingu (według jej teorii).
Co do Reneesme słuszna uwaga, ALE...powtórzę jeszcze raz, Leah
wysnuła teorię, to były tylko jej przypuszczenia, nie mamy stu
procentowej pewności czy to tak działa, w przypadku jacoba miałam
inną tezę, dlaczego Reneesme. Wydaje mi sie ona najlepszym
rozwiązaniem, całej tej sytuacji, choc zdaję sobie sprawę, że
pachnie ona pewnym przegięciem.

Otóż, pierwotnie wydawało mi się, że związek Bella Reneesme, jest
nieco głębszy niz tylko relacja matka-córka. W trakcie czytania
miałam wrażenie, jakby reneesme i Bella były jedną osobą ale w dwóch
odrębnych ciałach. Tak jakby Bella wydała na świat własną duszę,
jakby Edward poprzez ich współżycie w jakiś tam wampirzy sposób
odebrał i podzielił jej osobowość. Wtedy związek jacob-reneesme, ma
głębszy sens, bo to tak jakby wrócić do pierwotnego toku
przeznaczenia Belli, w którym Bella i Jacob mieli być razem. W tym
wypadku, postać Belli pozostaje nienaruszona - tyle, ze jest w ciele
innej osoby. Bada bim, bada boom - wielka miłośc od pierwszego
wejrzenia w wykonaniu Jake - Nessie.

[monikad_85]

Leah jest bezpłodna, w takim wypadku wydaje mi się że magia obronna
Quiletów potraktowała ją jako osobnika męskiego. To dośc okrutne,
ale juz sam fakt że Leah JEST wilkiem, nie daje jej szans na
wpojenie. Tak to zrozumiałam.

[supervixen]

Nie wiem, czy się dobrze zrozumiałyśmy. Powiedzmy, że w imprintingu
mamy, hmm, podmiot i przedmiot:) Podmiotem jest wilk, przedmiotem
jest nie-wilk. Rozumiem, że Leah będąc wilkiem nie może być
przedmiotem, zastanawiałam się jednak nad możliwością bycia przez
nią podmiotem. Czyli czy może spotkać faceta nie-wilka i sobie go
wpoić. Skoro jest bezpłodna, a założymy że imprinting ma na celu
stworzenie silniejszych wilków w następnych pokoleniach, to
imprinting u niej nie ma sensu.

Upewniam się tylko czy o to samo nam chodzi:)

[monikad_85]

Według MNIE - nie może. LEAH nie miała prawa zostać wilkiem. To był
w śród nich fenomen na skalę wieków. Wydaje mi się to nie mozliwe, z
tego prostego względu. Leah jest anomalią i raczej nie będzie
działać na takich samych zasadach jak reszta.

[martishia7]

DO tego posta tylko jeden koment. Czy Ty aby nie jesteś prawnikiem? :)

[supervixen]

:)))))

Przyznaję się bez bicia, skonczyłam prawo:D

[martishia7]

He he:)

"-I jak wejdzie pan na bardzo wysoką wierzę, to co pan zobaczy na dole?
- No samochody, ludzi, budynki.
- Nie, nie. Dwója.
- To nie wiem panie profesorze.
- Podmioty i przedmioty prawa cywilnego pan zobaczy."

[supervixen]

Ach te zgubne prawnicze nawyki:) Niedługo zacznę rozważać materialne
i formalne aspekty imprintingu:D

[monikad_85]

Czuję się ...taka malutka.
(tu macha chowając głowę w ramionach)

He he he.
Z kim ja dyskutuję...mam jakąś szansę się wybronić????

[martishia7]

Też się zastanawiałam co wyjdzie ze skrzyżowania Jake'a i Nessie:)
Może właśnie w tym rzecz,że superwilk. W końcu matka natura nie mogła się mylić:)

[supervixen]

> Imrpinting w świecie Meyer jest czymś niezwykle rzadkim.

Częstszym niż na początku sie wydawało... 5 na 14 to więcej niz
jedna trzecia:)

Jak wiadomo, cały motyw wpojenia go "wkurzał". Do czasu.
> No właśnie. Zauważ, że tak samo było w przypadku ich przemiany -
> wszyscy przrażeni, ze Sam to jakiś dealer albo guru sekty - a jak
> przyszło co do czego, to każdy nie mógł się już doczekać by się
> wykazać - zabawić.

Do czasu, tak. A potem cudowna przemiana i mu sie podobało. Można
powiedzieć, że Jacob wie na pewno to, czego inni się moga domyślać
jedynie - że imprinting jest wspaniały. Ale może po prostu tak
działa, że wydaje się wilkowi wspaniały - takie osłodzenie gorzkiej
pigułki.

nie wydaje mi się, że ta magia
> działała jednostronnie.

Nie mamy żadnych powodów, by tak myśleć. Mamy za to słowa Jacoba:
"But why wouldn’t she choose him, in the end? He’ll be her perfect
match. Like he was designed for her alone." A więc same wilki raczej
skłaniają się ku temu, że magia działa na nich, a potem ich uczucia
na tą drugą osobę:)

Zauważ, ze nikt nie odbierał im wolnej woli, ani
> świadomości.

Problemem w dyskusji o imprintingu jest kwestia tego, że i
najnormalniejsi ludzi nie wybierają obiektów swoich uczuć świadomie.
Czy można mówić o woli w kwestii miłości? Więc w pewnym sensie
imprinting wilków nie powinien być aż tak dziwny (i może by nie był,
gdyby nie towarzyszące mu kontrowersje w stylu imprintingu co do
dzieci itd). Ale mimo to jest przeciwstawiony 'normalnej' miłości,
jest czymś, co dzieje się wbrew woli, coś niepożadanego przez część
wilków.

> To co chę powiedzieć, to to, że to wcale nie była magia. No, nie w
> stricte znaczeniu tego słowa. Tylko pozornie, wydaje mi się, nie
> mieli oni tak do konca wyboru. Sam przecież, cały czas myślał o
Leah
> a i Emily przecież się broniła. Nie chciała mieć z nim nic
> wspólnego - a jednak widzisz, coś musiało się stać, że zmieniła
> zdanie. Ja bym to nazwała tańcem godowym w którym każda ze stron
> jest po równo zaangażowana.

Ciekawa teoria i nawet do mnie przemawia, jeśli chodzi o dwie natury
wilków. Być może ta magia to hm, pewna biochemia wilka - a więc siła
wewnetrzna, nie zewnetrzna. Ale wtedy odpada na pewno Twoja teoria o
dwukierunkowości tego działania, bo wybranki wilków nie są wilkami i
ta wilcza biologia ich nie dotyczy. I znów, gdyby pochodziły tylko o
dziewczyny z plemienia wilków, można byłoby to jakoś naciagnąć, ale
Renesmee skutecznie temu zapobiega:)

No i z czysto literackiego punktu widzenia, jak juz wcześniej
pisałam, imprinting był pójściem na łatwiznę. Trójkąt Sam/Leah/Emily
był nawet ciekawy i miał potencjał, więc ok. Wprowadzenie watku
Quil/Claire wydawało się kontrowersyjne, alę w BD już wiadomo po co
ty było - żeby przygotować nas na Jacoba i Renesmee. No i dochodzimy
do tej łatwizny. Imprinting Jacob/Renesmee przekreślił całą wartośc
wątku Jacob/Bella. Cała ta wielka miłość, cierpienie Jacoba, dwa
tomy miłosnego trójkata, Bella niemalże wyobrażająca sobie
przyszłość z Jacobem, miliony fanek;) I TAK się to kończy? Jednym
spojrzeniem na kogoś innego? Jacob nie przejdzie swojej 'odnowy'
własnymi siłami, nie spotka kogoś godnego siebie w wieku powyżej
niemowlęcego? Ja nie jestem fanką tej pary, ale rozwiązanie ich
problemu było dla mnie ogromnym rozczarowaniem i utwierdziło mnie w
przekonaniu o wielkich brakach w twórczości Meyer.

A w ogóle to mam problem natury językowej. Jak powiedzieć po polsku
np Jacob imprinted on Renesmee"? Nie czytałam tych książek po polsku
i mam problem z wysłowieniem się:)

[monikad_85]

Rozumiem, wiem do czego pijesz a propos motyw wpojenia Quiletek, że
to niby pochodzenie - rodowód wpływa na odbiór potencjalnej
kandydtaki wilka. I tu sie odniosę do teorii Leah, że to chodzi o
jej biologiczne predyspozycje, nie genetyczne. Po prostu dalej
trzymam się wersji, że to nie musi być chemia pmiędzy wilkiem i
wilczycą, tylko wilkiem a kobietą, to jest tylko taka teoretyczna
kreacja sytuacji, w której dochodzi do wpojenia partnerki. A jej
wybór podyktowany jest reakcją na tańce godowe ( w których notabene
partnerka bierze udział NIEŚWIADOMIE, ale świadomie podejmując
decyzję).
Ja tam przełknęłam taka wersję, na swój sposób jest logiczna i
trzyma się kupy.

[supervixen]

No tak, tylko właśnie dlaczego reakcja kobiekty jest zdeterminowana
tańcem godowym wilka? Dlaczego nie ma wyboru? Nie czepialabym się
tego, gdybyśmy dostali choć taką możliwość, że nie każdy imprinting
kończy się happy endem, że kobieta nie zawsze odwzajemni uczucie.
Ale o tym ani słowa.

Więc albo to jest nielogiczne (nasza umowna 'magia' jest niby
wilcza, ale działa i na nie-wilczycę), albo szowinistyczne (kobieta
pod wpływem poświęcanej jej uwagi i bezwarunkowej miłości nie ma
wyjścia jak tylko pokochać wilka. A facet nie-wilk nie musi takiej
wdzięczności okazać, bo kobieta-wilk nie może mieć dzieci, to i
prawdopodobnie imprinting jej nie dotknie, a więc i taki facet
raczej nie zaistnieje)

[martishia7]

Wariant magiczny i to magii która działa jednak na obie strony (zarówno na wilka
jak i na wybrankę) przemawia do mnie bardziej. Tak jak powiedziałaś ten drugi,
ze względu na szowinizm, jest dla mnie nie do zaakceptowania.
Nie moge powiedzieć żeby imprinting Jacob'a mnie rozczarował i zdenerwował jakoś
specjalnie. To jest taka próba zostawienia wszystkich szczęśliwymi. Skoro team
Edward dostała to co chciała (bo moim zdaniem ewidentnie dostała, wydaje mi się
że Belli niemalże wszelkie romantyczne przywiązanie do Jake'a przeszło), to coś
na pocieszenie Jacob team też musiało nastać. Zgadzam się,że to upraszcza
sprawę. Ale z drugiej strony, mogło nieźle potrwać zanim by mu przeszło w sposób
naturalny:)
Imprinting jest tutaj trochę jak lek na całe zło. Nie drażni mnie, ale też w
ogóle nie porusza szczerze mówiąc. Pomijając fakt, że Nessie jest niemowlakiem.
Cytując Elton'a John'a "there's no sacrifice". To jest za łatwe. DLatego właśnie
Bella i Edward są taką poruszającą parą- każde z nich musiało dużo dać z siebie,
żeby to wszystko zechciało zagrać i doprowadziło nas do szczęśliwego happy endu.
A Jake i Nessie- Ba da bing, bada boom :) Nie bierze mnie to.