Uczynnym być

[fajny_moniak]

Tak doszłam do wniosku, ze bycie, dobrym,uczynnym nie popłaca, nie
pytajcie dlaczego. A wy jakie macie doświadczenia?

[wacikowa]

Taa tramwaje w Warszawie też nie skręcają ale nie pytaj dlaczego.
A Ty jakie masz doświadczenia w rozkładzie szyn?

[jan_hus_na_stosie]

www.youtube.com/watch?v=JiCC75b218I
a co ci powie zwierciadełko, kiedy staniesz przed nim z rana :)

[real_mayer]

thx za przypomnienie

[hermina25]

jak dla kogo...mam przyjaciół dla których bywam uczynna,nie żądając nic w
zamian...mimo to oni są też uczynni dla mnie.Reszta ludzi-to zależy,do nowo
poznanych osób raczej miewam zdystansowane mocno podejście,dużo czasu zajmuje mi
ich zaakceptowanie,mimo,że jestem wobec nich raczej miła i komunikatywna...Żeby
być uczynnym wobec kogoś,muszę tą osobę baaardzo dobrze znać,inaczej ni chu chu!!

[green-chmurka]

Zawsze pomagam, bo mam takie mozliwosci, i rzadko kiedy jest ktos wdzieczny za
moja pomoc, raczej dostaje jeszcze w dupe.

[tytus_flawiusz]

ktoś tu nawet biegał z taką sygnaturką:
"nie czyń drugiemu dobrze, nie będzie ci źle"

albo (to chyba z Sapkowskiego)
"jeśli usłyszysz, że ktoś wzywa pomocy, obróć się i z całych sił biegnij w przeciwnym kierunku"

w końcu zdrowy styl życia jest trendy, czyż nie ?

[princessofbabylon]

Takie same.

[rosa_de_vratislavia]

fajny_moniak napisała:

> Tak doszłam do wniosku, ze bycie, dobrym,uczynnym nie popłaca,

Błędne założenie: bycie uczynnym nie ma się "opłacać". Jak ktoś jest
pomocny, dobry, bo liczy na jakiś rewanż, to jest raczej wyrachowany.
To nie jest dobroć.

[princessofbabylon]

> Błędne założenie: bycie uczynnym nie ma się "opłacać". Jak ktoś jest
> pomocny, dobry, bo liczy na jakiś rewanż, to jest raczej wyrachowany.
> To nie jest dobroć.

No ok, niby to sensowne. ALe też ponoć dobro wraca. Czyli wystarczy być dobrym i
nie mysleć czy dostanę coś w zamian i będzie si? Często tak robiłam, myślałam o
innych, a tu nie dość że dobro nie wróciło, to jeszcze w dupę dostałam nie raz...

[rosa_de_vratislavia]

princessofbabylon napisała:

> No ok, niby to sensowne. ALe też ponoć dobro wraca.

Ktoś Cię oszukał :)
Są ludzie dobrzy, uczciwi i uczynni, bo taki mają kodeks
etyczny/charakter.
Czasem inni odpłacają im tym samym, czasem ich wykorzystują
(choć "dobry" to nie zawsze "naiwny").

Ja może dobra nie jestem, ale uczynna dość i nie umiem być cwana ani
nikogo wykorzystywać. Jak dotąd nikt mi skrajnie w tyłek nie dał,
choć i naiwna bywam.

[pretensjaa]

A wy jakie macie doświadczenia?

Bywa, że podobne. Niestety.

[nothing.at.all]

Ja staram się byc uczynna i dobra. Czasami faktycznie dostaję za to
jeszcze po pupie, ale cóż... życie.

[gazetowy.mail]

Jak się ma miękkie serce trzeba mieć twardą du*pę

Pomaga się bezinteresownie bo chce i nie przeszkadza nam, że ktoś
tego nie docenia. Są ludzie którym pomogę we wszystkim i oni mi też -
to przyjaciele, innym pomagam bo z racji zawodu mam wiedzę i
możliwości - pomagam bo mam takie widzimisię. Ale też są ludzie
którzy innych naciagają, wykorzystują itp w imię pomagania. Jeśli Ty
dosżłaś do wniosku że uczynność nie popłaca to znaczy, że trafiłas
na ten trzeci typ.

[monikinha]

Fajnie jest móc komuś pomóc, fajnie jest patrzeć potem na efekty. Opłaca się o tyle, o ile masz satysfakcję z samej pomocy.

Osobiście po totalnych wtopach i nierozpoznaniu sytuacji zarzuciłam sprawę pomagania zupełnie, ograniczając ją do absolutnego minimum (kiedy mam pewność, że wiem, co robię). Do tego trzeba masę taktu i mądrości, a ja nie mam ani tego ani tego i raczej nigdy mieć nie będę.

[monikinha]

Acha, co do zasady wciąż wierzę (irracjonalnie) że dobro, które czynimy do nas wraca.
Jednak obecnie już nie stać mnie na pomyłki, a ja po prostu nie znam się na ludziach, niestety.

[ingeborg]

Pomagam jak mogę. Tylko ze pomagam z głową. Nie daję ryby jak mogę dać wędkę,
daję swój czas jak trzeba, nie daje jeśli wiem ze zostanie to wykorzystane w zły
sposób - to tylko kilka wytycznych. A dobro? Cóż, powróciło. Czasem była to
zupełnie obca osoba, która za darmo pomogła mi zrozumieć ważne zagadnienie na
studia (potem się już nie spotkaliśmy), innym razem to była pomoc finansowa od
rodziny której nigdy w życiu bym nie oczekiwała, a jeszcze innym razem to było
przytulenie jak z pewnych przyczyn byłam sama, zaryczana i ze spuchniętą twarzą.