jak poderwał Was mąż/chłopak??

[Gość: rozmarzona_ewa]

czy było romantycznie czy prozaicznie? Ja swojego najfajniejszego chłopaka
poderwałam sama: usiadłam obok niego i zapytałam o cos mało ważnego? I jakoś
się rozmowa potoczyła. Ale to było dawno :) teraz nie miałabym odwagi. A może
teraz panowie inni?
A jak z wami było?
Jak poznałyście tego Jedynego? :)
Ja tego właściwego ciągle jeszcze nie spotkałam i zastanawiam się, jak to
będzie kiedy mnie wreszcie znajdzie :)

pozdrawiam wszystkich ciepło

[zalotnica]

juz byl kiedys taki watek...
nie wiem , czy bylo romantycznie, ale popoludnie zapowiadalo sie
bardzo interesujaco, zaprosil mnie na narty wodne, dodam jeszcze,
ze nie musial dwa razy powtarzac...a potem to juz zawsze bylo
"przygodowo" i tak jest do dzis...

[Gość: zigi]

ja nie na temat - mnie poderwała małżonka i w ten sposob wyprzedzila inne
konkurentki. A ja sie z tego bardzo cieszylem i ciesze, bo mam fantastyczna
kobiete.

o, to ciekawe zigi :)

[Gość: rozmarzona_ewa]

a opowiedz, jak to zrobiła?

[Gość: zigi]

pracowała jako barmanka w takim przytulnym, małym pubie - a ja tam czasami
wpadałem po pracy. Na początku nawet nie zwracałem na nia uwagi (no bo jak
barmanka to pewnie jakas fałszywa ździra). Potem zaczeły sie rozmowy, okazało
sie ze to bardzo inteligentna i zaradna osoba (zaoczne studia, sama sie
utrzymuje od matury). Po jakims czasie zapytała: "no to kiedy mnie pan zaprasza
do kina". Mnie zamurowało i zdołalem jedynie odpowiedzieć "moze jutro?" - "ok".
Oczywiście zamiast do kina poszliśmy na długi spacer, a potem do jakiegoś
ogródka piwnego. Od tego momentu jesteśmy razem - 6lat. Potem ślub, dzieci.Ona
skonczyła studia, zmieniła prace - a ja dzieki niej poznałem świat barmana od
drugiej strony i od tego czasu zawsze daję grube napiwki.

zigi, to urocze :)

[Gość: rozmarzona_ewa]

i pomyśleć cholera, że 3 lata pracowałam w knajpie i nie wpadłam na to, żeby
gościa potraktować jako faceta :)pewnie dlatego, że wówczas byłam zapatrzona w
takiego jednego drania, który mnie zostawił.
No cóż, teraz już studia skończone i etap dorabiania w knajpach mam już za sobą.
Gratuluję żonki :) rezolutna osóbka

[Gość: zigi]

wychodzi na to że barmanka to bardzo dobra fucha - z jednej strony mozna kogos
poderwac, a z drugiej widzi sie tą polską, zapijaczoną rzeczywistość i wie sie
KOGO poderwać (a to jest najważniejsze). Trzecia strona tego zawodu to napiwki,
na których mozna całekiemn nieżle wychodzic. A studentki zaoczne to w ogóle sa
dzielne dziewczyny, bo sam konczyłem studia w takim trybie i wiem jaka to
cieżka charówa.

[losiu4]

Gość portalu: rozmarzona_ewa napisał(a):

> czy było romantycznie czy prozaicznie? Ja swojego najfajniejszego chłopaka
> poderwałam sama:...

ja tam mogę jeno z drugiej strony. Moją kobietę pierwszy raz spotakałem w jej
akademiku. I po burzliwych zejściach jakoś dobrnęło do szczęśliwego (jak dla
mnie) w końcu finału :)

Pozdrawiam

Losiu

[Gość: akirka]

zamieszkalismy razem w mieszkaniu studenckim(mielismy wspolna znajoma, ktora
szukala wspołlokatorow), no i tak to sie zaczelo, jakies gierki, gadki szmatki
itd.nawet jak o tym pomysle, to moze sie to wydac romantyczne..

[Gość: wicia]

Czy te dzisiejsze chlopy kogokolwiek podrywają?Gdybym z tym czekala na mojego
męża, to do dziś byłabym kobietą niezależną( czy jak kto woli starą panną). A
tak wzięłam swoje/nasze sprawy w swoje ręce i tak już mionęło 15 lat. A
poderwałam go w pracy.

[microtune]

ja też wzięłam sprawy w swoje ręcę i razem z jego najlepszym przyjacielem przez
3 tygodnie obmyślalismy plan co robić żeby wyszło spontanicznie i naturalnie ;)

[zalotnica]

microtune napisała:

>ja też wzięłam sprawy w swoje ręcę i razem z jego najlepszym przyjacielem przez
ɯ tygodnie obmyślalismy plan co robić żeby wyszło spontanicznie i naturalnie ;)

no to teraz pewnie wszyscy pouciekaja...(czy to byl slub
czy tylko zapoznanie ?) a co takiego wymyslilas...?

[microtune]

poznalismy się na imprezie u kolegi - tam miało miejsce kilka dziwnych
wydarzeń, ja trochę narozrabiałam też i trzeba było to nieżle odkręcać - takie
klimaty z telenowel wenezuelskich - bo tam był również facet, z którym
aktualnie kończylismy związek i były momenty, że się robiło troche nieswojo -
eh, długa historia i raczej nie do opowiadania publicznie
a co do ślubu to mi się nie spieszy
i czemu mają wszyscy pouciekać???

[zalotnica]

microtune napisała:

> a co do ślubu to mi się nie spieszy
> i czemu mają wszyscy pouciekać???

wicia napisala, ze wziela sprawe w swoje rece no
i jest juz 15 lat po slubie...
Twoj watek tez sie zaczal tymi samymi slowy...
wiec, jesli panowie ktorzy cenia sobie wolnosc
to czytaja , to niestety, wesole to dla nich nie bedzie.

[microtune]

moja faceta ceni sobie wolność tak bardzo jak i ja więc chyba nie mają sie co
bac, chociaż... 15 lat to kawał czasu i się wydarzyć może sporo

[zalotnica]

[Gość: pas]

Wówczas gdy po dłuuugiej znajomości w pracy zobaczyłam go na gruncie
towarzyskim jako myśliciela - marzyciela - outsidera

ja powiem o moim koledze

[miliarder]

totalny nieśmiałek choć mu nic nie brakuje
oprócz wiary w siebie.
namówił siostrę by przygadała mu swoją koleżankę :)
jak do tej pory sie udało jakies 3 lata.

[Gość: Ola]

Napiasłam Mu maila ;-) i już wszystko poszło jakoś swoim torem!!!

[kimmay]

taaa...
z tego wynika, ze faceci XXI wieku nie znaja sie na podrywie...

"podryw to dobry pomysl na wieczor.. moj zapal, twoj zapach unosi sie w
powietrzu"

[Gość: Jeru]

> taaa...
> z tego wynika, ze faceci XXI wieku nie znaja sie na podrywie...
>
> "podryw to dobry pomysl na wieczor.. moj zapal, twoj zapach unosi sie w
> powietrzu"

Jeśli miałbym podrywać używając takiego stylu jak Mezo we wzmiankowanym
utworze, to wolałbym w ogóle.

[Gość: maja]

wpatrując się we mnie ukradkiem zachwyconym wzrokiem na fonologii
i przesadnie często odwracając głowę do tyłu (siedziałam w drugiej ławce i
zauważyłam)

[Gość: asia]

odszedł w kawiarni porozmawiać o czymś ze swoimi koleżankami ... a zaraz potem
okazało się, że dużo znajomych wie,że on się ze mną wkrótce ożeni (nie byliśmy
wtedy nawet parą)

[Gość: rozmarzona_ewa]

tak czytam, cztytam Wasze historie i chyba najfajniejszy jest ten rozmarzony
wzrok. Jak spotka się ktoś z takim wzrokiem, to wszystko wiadomo.
tylko to zachwycenie występuje raczej w wieku ok. lat 20, potem wzrok nam
mętnieje i powaznieje :)

[Gość: Jeru]

> tak czytam, cztytam Wasze historie i chyba najfajniejszy jest ten rozmarzony
> wzrok.

O ile tylko należy do kogoś atrakcyjnego.
Świetnie to ujęła bodajże Joanna Chmielewska: jeśli ktoś nam się podoba, to
myślimy "jak on ślicznie pluje", a jeśli nie, to "jak on się głupio uśmiecha,
co za debil".
:D

[bazilus]

zaczepił mnie na ulicy odprawiłam go bo nie wiedziałam nic o jego statusie
społeczno-ekonomicznym Potem się dowiedziałam co za jeden i tak się zaczeło

[Gość: kasia]

wsiadałam do zatłoczonego pociągu i najpierw musiałam włożyć bagaż przez okno.
potem weszłam do przedziału, wydawało mi się wtedy, że do przypadkowego i ...on
już tam był. tego, że wypatrzył sobie nas na dworcu (byłam z innym facetem)
dowiedziałam się parę lat później

[Gość: ja]

A jaki był ten status i co byś zrobiła jak byś go znała ?:)

do bazilus

[Gość: qwerty]

A jak się dowiedziałaś o "statusie społeczno-ekonomicznym"? Czyżby zaczepiając
Cię następnym razem miał przy sobie wyciąg z konta?

[Gość: katinka]

Zapatrzyłam się na niego na ulicy jak jeździł z kumplami na rolkach - a on sam
zaproponował, że może mnie też nauczyć. Więcej - jeszcze mi te rolki załatwił!
I już 3 lata ze mną wytrzymuje ;)