Jestem aspołeczna

[kobieta_z_polnocy]

Tak sobie was czytam i myślę, że nawet jeśli rzeczywiście jesteście aspołeczni,
to przyczyny takiej postawy mogą być jednak różne.

Chyba najważniejsza sprawa to taka, że relacje międzyludzkie - te całe
balansowanie między konwenansami (złożyć życzenia, odezwać się do znajomego w
autobusie, przeżyć wizytę u rozgadanej fryzjerki, itp.) to jest naprawdę trudna
sztuka. I nie każdy potrafi, czy też chce brać udział w tej grze. Dlaczego?
Pewnie różnie to bywa u różnych osób. Sądzę, że tacy prawdziwi aspołecznicy,
którzy rzeczywiście ludzi do niczego nie potrzebują są w mniejszości. Większość
jest po prostu nieśmiała, nierozeznana w konwenansach, LENIWA (tak tak),
obsesyjnie skupiona na sobie i na tym, jak jest odbierana, nielubiana, itd.
Wtedy niechęć do ludzi bierze się z odrzucenia. Wielu z introwertyków potrzebuje
ludzi, tylko nie potrafi do nich dotrzeć.
Dowodem na to może być chociażby fakt, jak wielu introwertyków przesiaduje w
internecie i produkuje jeden post za drugim. Nawet aspołeczni chcą się wygadać
(chociaż nie w realu), mimo iż denerwuje ich ta maniera u innych.

Nie za bardzo rozumiem podejścia "nie lubię ludzi i już". Można nie lubić tłumu
(motłochu, stada) jako takiego lub konkretnych osobników, ale wszystkich ludzi?
Jeżeli aż tak jesteśmy do siebie podobni, to znaczy że introwertycy niewiele się
od pozostałych ludzi różnią (poza pojedynczymi przypadkami). Czy fakt, że
kosmetyczka obgaduje kuzynkę z klientką oznacza, że wszyscy obgadują i są w
związku z tym mało warci? Bardzo wygodne, choć upraszczające myślenie.

Żeby nie było. Sama nie przepadam za dużymi zbiorowiskami ludzi i ograniczam się
do kilkoro dobrych znajomych. O sobie też mówić specjalnie nie lubię. Jednak nie
odrzucam ludzi z góry tylko dlatego że są ludźmi. Nie jestem na tyle zadufana w
sobie, by uważać się za kogoś wyjątkowego, lepszego czy też po prostu innego od
reszty.

[abrakadabra-0]

A ja mam odworotnie bo mi "źle z oczu patrzy" ;) I mnie ludzie nie
zaczepiają i nawet nie próbują mi się zwierzać - oczywiście ci
zupełnie przypadkowi.

[kunegunda123]

a nie przeszkadza Ci ta aspolecznosc w pracy? klienci itp?

[wojtek33]

Macie tu jakiś bojkot przeciw prawidłowemu zapisowi znaków
interpunkcyjnych, czy połowę postów napisała ta sama osoba?

[wyemancypowana.panna]

Ja bym tego nie nazywała od razu aspołecznością. To chyba trochę za mocne słowo.
Wielu ludzi ma tendencję do przyczepiania się i opowiadania o swoim życiu komu
popadnie. Trochę mnie to dziwi, ale ok - chcesz koniecznie to opowiadaj.
Natomiast do szewskiej pasji doprowadza mnie jeśli ktoś to traktuje jak handel
wymienny - ja opowiedziałem coś o osobie to teraz twoja kolej. Co kogoś obchodzi
moje życie? Nie mam ochoty opowiadać o swoich prywatnych sprawach koleżankom z
podstawówki i wszystkim 'znajomym' z nk, o całkiem obcych ludziach już nie
wspominając.
Czasem chciałabym być bardziej ekstrawertyczna, bo sama łapię się na tym, że
tacy ludzie wydają się sympatyczniejsi, ale jakoś mi to nie idzie.
Środki komunikacji miejskiej jestem w stanie przeboleć dopóki ktoś się
uporczywie we mnie nie wgapia - reaguję wręcz alergicznie.

[onemama]

Macie. Nienawidzę nawet przypadkowego dotyku w komunikacji, tłum wprowadza mnie
w panikę, nie rozmawiam z obcymi ludźmi, nie chodzę na zakupy, praktycznie nie
wychodzę z domu, długo się zaprzyjaźniam, prawie wcale. Ale u mnie to
zdiagnozowana fobia społeczna. Co gorsza życie z taką fobii jest strasznie
upierdliwe, a ludzie mimo to uwielbiają mnie zadręczać swoimi opowieściami.

[blackauri]

Też jestem aspołeczna, najlepiej czuję się sama ze sobą, nawet najbliższa
rodzina często mnie drażni.

[mag1974]

Czyli jestes introwertyczka (wedlug dawnej terminologii) lub masz
Zespol Aspergera (wg nowszej). Takie osoby maja problemy z
nawiazywaniem kontaktow.
Tylko, samemu majac podobnie, nie wiem, dlaczego to jest traktowane
jako odchylenie od normy ? :-(

[stephanie.plum]

ojej, to lepiej, żebyś mnie nie spotkała!
bo ja uwielbiam niezobowiązujące rozmówki z nieznanymi ludźmi o tym
i owym przy okazji kupowania buraków, u fryzjera, w parku i w
środkach lokomocji. jak mam dobry humor, to takie rozmówki
bezczelnie inicjuję :)

[mrarm]

Poczekaj, az trafisz na paru takich, co Ci powiedza - a co mnie to k.. obchodzi?

[stephanie.plum]

już się boję...

[przeciwcialo]

To takm jak ja. Lubie dystans, nie lubie tykania.
Doskonale cię rozumiem.

[vibe-b]

Podpisuje sie.
Oprocz powodow typu "nie lubie" dorzuce jeszcze ten: moj czas jest
zbyt wartosciowy by spedzac z kims malo wartosciowym dla mnie. Jesli
juz w codziennym zabieganym zyciu wyskubie kilka godzin na zycie
towarzyskie to chce ten czas spedzic z moimi drogimi przyjaciolmi a
nie z ludzmi, ktorzy sa ma najzupelniej obojetni.
O, i jeszcze cos. Jest masa osob, czy tez cech, ktorych absolutnie
nie toleruje w otoczeniu. I tak na przyklad z palaczami sie nie
zadaje, staram sie nie zblizac bardziej niz na odleglosc kilku
metrow.

[shik-eli]

msisz trochę z tą aspołecznością walczyć ja jestem taka sama i też
trzymałam się z mężem i dziećmi. dzieci urosły odeszły, mąż umarł a
ja dalej chcę być sama i dobrze mi z tym tylko to nienormalne
zazdroszczę innym że chcą jakiegoś życia towarzyskiego ale jak
próbuję to mnie to odrzuca i widzę że jest mi to zupełnie
niepotrzebne i właśnie siedzę ciągle z nosem w internecie, czytam co
myślą inni, żyję ich życiem i problemami sama jak by niewidoczna imam
ten komfort że zawsze w kazdej chili mogę się wyłączyć. uważam ż
gdybym była młodsza to bym walczyła z tą aspołecznością może byłoby
moje życie normalniejsze.

[lacido]

carmelax napisała:
> wciąż ktoś się do mnie przyczepia i tak np. co zmienie miejsce zamieszkania
> zaczepiają mnie jakieś sąsiadki bo chcą plotkować ,w pracy klienci
> przyczepiają sie do mnie i próbują schodzic na prywatne rozmowy ,zwierzenia ,
> starsze panie na przystankach

jakieś dziwne to środowisko

jakim cudem można mieć z tym problem, ucina się rozmowę i tyle

[kwiat_bzu]

to nie środowisko, na pewnym etapie mojego życia miałam to samo, muszę ukradkiem
wymykać się z domu, bo na klatce ktoś się przysysa, ograniczyłam chodzenie do
sklepów (zagadywanie przyjacielskie ze strony sprzedawczyń)i fryzjera(brrr) i
jest mi wreszcie lepiej, z drugiej strony bardzo lubię towarzystwo bliskich
znajomych, tylko wiadomo są zajęci, a przysysają się osoby nie pracujące
najczęściej i wystające bez celu na dworze, częściowo nie lubię też chyba
dlatego ludzi spoza moich bliskich znajomych, bo bez ceregieli zadają pytania
typu, ile zarabiam, kiedy ślub itp., zupełnie mnie nie interesuje życie ludzi
których nie lubię i nie umiem żyć osiedlowymi plotkami

[lacido]

no to co innego? w moim mieście nie ma spoufalających się sprzedawczyń czy
fryzjerek, jak plotkują to tylko ze znajomymi klientkami. Jak wygląda
przyjacielskie zagadywanie sprzedawczyń, bardzo mnie to ciekawi dlaczego nie
można tego zignorować.
Widać trzeba sprawiać wrażenie osoby która ma ochotę na to a przecież nad
wrażeniem można zapanować.

[mkoltun]

ja moze nie jestem az tak aspoleczna, ale nie lubie rozmawiac o
prywatnych sprawach w pracy - tym bardziej, ze jestem kierowniczka
duzego sklepu i na codzien jestem tylko ze swoimi podwladnymi. W
mojej firmie wszyscy sa na "Ty" i od kierownikow wymaga sie, zeby
wiedzieli, co sie dzieje w zyciu prywatnym pracownikow, zeby pytac
ich o sprawy osobiste, problemy, to wszystko ma spowodowac, ze bede
sie im wydawac bardziej "ludzka", a taka jest kultura firmy. Sa tez
niemale fundusze, ktore trzeba przeznaczyc na imprezy sklepowe.

A mnie niestety sprawy moich kolegow z pracy kompletnie nie
interesuja, chcialabym rozmawiac z nimi tylko o pracy, ogolnie
zreszta jestem gadula, ale nie chce plotkowac i poruszac tematow
osobistych. Wzglednie moge pogadac o jakichs wydarzeniach w Polsce,
czy w naszym miescie, poskarzyc sie na brak przedszkoli, skomentowac
chociazby tragedie w Smolensku. I to nie za dlugo.

Mam kilku sprawdzonych przyjaciol, z ktorymi rozmawiam o wszystkim i
to mi wystarcza. Jest tez jedno zamkniete forum, gdzie jestesmy
razem od kilku lat i tam tez duzo o swoim prywatnym zyciu mowie. A
poza tym - won!

[lacido]

> A mnie niestety sprawy moich kolegow z pracy kompletnie nie
> interesuja

no to widzę że jesteś super empatyczną osobą ;/

[oposka]

>jestem jednostką aspołeczną ;-)

też tak mam ... niestety i nie mam wogóle pojecia dlaczego

[kwiat_bzu]

a nie masz tak dlatego, że ludzie lubią węszyć, przesłuchiwać a w końcu
zastanawiają się jakby tu nowo poznana osobę wykorzystać do własnych celów ? co
załatwić, jak się ustawić, czego dowiedzieć ? na końcu obgadaja i sie obrażą
jeszcze jak sie im czegoś nie załatwi, szczytem takiego zachowania jest
opisywane tu kiedys na forum wciskanie swoich uslug i produktów

watek z cyklu...

[lacido]

jestem za fajna i mam z tym problem :P

[vinleta]

Aspoleczna to chyba zbyt mocne slowo, ot nie lubisz jak ktos zawraca
glowe swoimi sprawami i tyle, mysle, ze coraz wiecej jest takich
osob, bo ludzie sa zmeczeni ciagla gonitwa, brakiem czasu, wlasnymi
problemami, ze nawet nie chce im sie milo zamienic slowo z kims
szczegolnie nieznajmym.

[h_anna]

Też tak mam, ale moja osoba akurat nie budzi sympatii. Moją aspołeczność czuć
chyba z daleka, choć staram się to ukrywać. Niestety nie umiem się ściskać,
całować, plotkować, przytulać z ludzmi, którzy nie są moim mężczyzną, rodziną
albo przyjaciółką (mam jedną przyjaciółkę i kilka bliskich koleżanek). Nie lubią
mnie też dzieci i zwierzęta. Trzymam nieświadomie wszystkich na dystans, albo
zrażam zbyt bezpośrednimi żartami:/

[taka-baba]

Uff...Już myślałam, że tylko ze mną coś jest nie tak. Jak czytałam
to co napisała h_anna to tak jakbym o sobie czytała.Kiedy byłam mała
ciotka powiedziała mi,że to dlatego że jestem cyt.,,oryginalna".Nie
jestem jednak aż tak obojętna, czasami jest mi przykro,że aż tak nie
budzę sympatii, czasem uwierało ale po prostu przyzwyczaiłam się i
już.W końcu człowiek całe życie jest sam.

i bardzo dobrze

[tytus_flawiusz]

... nic mnie tak nie brzydzi jak "solidaryzm społeczny"

[zbyfauch]

Może zbyt pobieżnie przeleciałem wypisy szanownych poprzedniczek i poprzedników
i to tylko złudzenie, że nikt nie zwrócił uwagi na emłotykon zdobiący zeznanie
czcigodnej założycielki wątku.

P.S.
Łączę się z Tobą w jedynackim bólu. ;)

[zbyfauch]

Hełmy jeszcze większej.
Handlujesz też hełmami?
Albo kamizelkami kuloodpornymi?

Ładnie :)

[flasska]

Pewnie masz niedobor serotoniny

[antidotumm]

To sie nazywa fobia spoleczna. Polecam lagodne antydepresanty.

I oksytocyny

[maledicere]

Za zachowania spoleczne odpowiedzialna jest raczej oksytocyna - to ona uruchamia
dzialania prospoleczne - przystosowanie ewolucyjne do zycia w stadzie - my
jestesmy przeciez zwierzetami stadnymi. Serotonina tez ma tutaj duze znaczenie,
prawdopodobnie masz niedobor tychze hormonów.

To tzw "fobia społeczna"

[arabeski]

Fobia spoleczna jest coraz czestsza dolegliwoscia: Człowiek dotknięty tym
schorzeniem może przypominać osobę z cechami nieśmiałości, jednak w wypadku
fobii społecznej główną różnicą jest występowanie bardzo silnego unikania
sytuacji społecznych oraz cierpienia, spowodowanego wpływem zaburzenia na
kontakt z innymi ludźmi. Osoby z fobią społeczną są mało towarzyskie i skryte,
uskarżają się na brak tematów do rozmów oraz niekiedy uważają się za osoby
nieatrakcyjne. Niekiedy może występować u nich skłonność do nadużywania alkoholu
lub innych substancji psychoaktywnych, które doraźnie zmniejszają odczucie lęku.
Osoby dotknięte fobią społeczną bardzo często rezygnują z życia towarzyskiego, a
niekiedy ograniczają też wyjścia z domu do niezbędnego minimum, ponieważ poza
najbliższymi krewnymi i znajomymi kontakty z innymi ludźmi wywołują u nich
uporczywy lęk. Ze względu na trudności w kontaktach międzyludzkich osoby takie
mogą prędzej szukać kontaktu z innymi ludźmi poprzez Internet (!!!). Niektórzy
chorzy z fobią społeczną są w stanie zapanować nad swymi objawami i tłumią lęk w
sobie, na zewnątrz sprawiając tylko wrażenie introwertyków, ludzi spokojnych i
opanowanych.
Cierpisz na fobie spoleczna gdy:
- narażenie się na ekspozycję społeczną lub nawet samo myślenie o niej powoduje
wystąpienie lęku oraz objawów somatycznych, obawy przed upokorzeniem bądź
zawstydzeniem są nieuzasadnione lub nadmierne,
-występuje unikanie sytuacji wywołujących lęk oraz odczuwanie silnego stresu
podczas narażenia na ekspozycję społeczną,
-nastepuje unikanie sytuacji społecznych.
Generalnie fobie spoleczna leczy sie aktualnie antydepresantami z rodziny
inhibitorow wychwytu zwrotnego serotoniny.

Test Liebowitza - czy masz fobie spoleczna?

[arabeski]

O, tu jest sliczny tescik, wyszlo mi 28 punktow.
www.psychocafe.pl/testy/fobia_spoleczna.php

[pierangeli]

E tam, zaraz fobia, a może to introwertyzm, albo zwyczajnie taki temperament,
raczej skłaniający "od", a nie "do" ludzi.

[nsm.2010]

aspołeczni górą:) ja teoretycznie jestem zwierzęciem stadnym, może to wynik
pracy, gdzie nie mam wyboru jak tylko słuchać zwierzeń ludzi(jakoś tak maja jak
sobie popija to gadają do barmanów i barmanek), ale poza pracą to nóż w kieszeni
jak ktoś do mnie zagaduje i się spoufala.Absolutnym zwycięzcą są poczekalnie u
lekarzy...w czasie ciąży nauczyłam się puszczać mp3 na tyle cicho by innym nie
przeszkadzać ale na tyle głośno by rezygnowali z prób gadania do mnie, zwłaszcza
te kobiety (niekoniecznie starsze) co chciały poopowiadać co i skąd im
cieknie...koszmar.

[sarina25]

czy mogłabym was prosić o wypełnienie tej ankiety?

[sarina25]

kurcze nie da się linka wstawić - czy mogłabym was prosić o pomoc - piszę pracę
dyplomową o miejscu Kobiet w religii - i mam straszny problem z dotarciem do
osób o innym wyznaniu niż chrześcijańskie mój nr gg 10398852 lub 6428508 -
wysłałabym wam linka do ankiety . Ankieta jest skierowana zarówno do kobiet jak
i mężczyzn.
Pomóżcie załamanej studentce!!

[teyoo]

A co to za problem wstawić link? Copy+paste i już:)