pogubiłam się...

[40cztery]

nick.na.1 napisała:
> muszę to z siebie wyrzucić, a przerasta to chyba możliwości moich
> najserdeczniejszych przyjaciółek. pewnie mi się dostanie, pewnie zasłużyłam.
> ale jeśli ktoś poza krytyką potrafi napisać kilka mądrych słów- będę ogromnie
> wdzięczna.

przeczytaj jak ja widzę związek z Tobą

[au_lait]

Na Twoim miejscu też bym się pogubił.

[poranne1]

słuchaj , nie jest istotne, że masz 25 lat i się faceci koło Ciebie nie kręcą.
Życie nie kręci się wok ół faceta. Nie musisz wcale być z tym żonatym. Koło mnie
też się nie kręcą, a mam 27 i też czuję się samotna. Poszukaj sobie czegoś poza
facetem, innego życia. Po za tym nie wiesz, czy on nie ma dzieci. Po co rozbijać
rodzinę. Pewnie jesteś ładna, fajna, na pewno jest szansa, że jakiś wolny facet
Cię pokocha. Po co się godzić na byle co z braku laku. Pomyśl o sobie, przecież
jesteś jedyna w swoim rodzaju. A ten facet to drań, nie szanuje Ciebie, ani
swojej żony. Pomyśl o sobie i o stworzeniu sobie godnego życia, w którym nie
będziesz musiała liczyć na faceta, który "łaskawie", rzuci ci "ochłap
miłosnopodobny". Zasługujesz na coś lepszego. Pokochaj siebie i daj być
szczęśliwym innym ( mam tu na myśli jego żonę, ona bardzo będzie cierpiała, jak
się dowie, pomyśl też o niej, bo dzieje jej się krzywda), ale przedewszystkim
pomyśl o sobie

[nick.na.1]

odpowiem tak: mam fajną pracę, mieszkanie, samochód, rodzinę, wspaniałych
przyjaciół, hobby, a jednak czegoś mi brakuje.
uwierz, że nie siedzę i nie umartwiam się na codzień nad swoim marnym losem, ale
przychodzą czasem takie dni, że nie chce mi się nic, tylko ryczeć.

[poranne1]

Rozumiem. Zachęcam Cię jednak do poszukania innego faceta, wolnego, który na
serio będzie Cię szanował. Przecież jesteś na pewno wspaniała i na pewno warta
miłości. Może idź do psychologa, będziesz mogła wyżalić się w realu. Nie musisz
brać faceta, tylko dlatego, że "raczył" poświęcić Ci chwilę. Zasługujesz na coś
lepszego, na coś prawdziwego.

[aretahebanowska]

Ja kiedyś taka byłam i tak żyłam (mniej więcej w tym samym wieku co Ty). I
dobrze Cię rozumiem. Wariowałam jeszcze bardziej. Wcale nie obchodziło mnie
czy faceci, z którymi jestem są czy nie są żonaci. Angażowałam się raz
bardziej raz mniej, kilka razy za mocno (ale z reguły też bez złudzeń), i
kilka razy dostałam po dupie. Też wynikało to z braku pewności siebie. Ale nie
żałuję. Pomogło mi to w końcu w ustaleniu czego naprawdę dla siebie chcę i jak
mam poprowadzić swoje życie. Potraktuj to jako swoiste doświadczenie życiowe,
ze wszystkiego można czerpać naukę. W końcu poznałam kogoś dla mnie
odpowiedniego i jesteśmy ze sobą 12 lat. Po tylu testach przynajmniej
nauczyłam się rozpoznawać kogo mi potrzeba a kogo należy omijać z daleka. No i
poczułam się pewniejsza. Jeśli taka sprawa Cię nie złamie to tylko doda Ci sił
w przyszłości. Nie słuchaj nigdy ludzi, którzy mają gotowe recepty na życie i
wszystko widzą czarno-biało, są po prostu głupi. Powodzenia!

[lonely.stoner]

hmm, no tak, przyejmnosci przyjemnosciami ale mi sie wydaje ze jestes jedna z
tego rodzaju zdesperowanych kobiet ktore seks mysla z miloscia, ty sie
zakochalas i mylisz okazywane przez faceta zaloty z miloscia. Otrzasnij sie, i
spojrz na to w sposob realny- to tylko seks.

[nick.na.1]

nie, układ był jasny od początku.
powiedział,żebym się nie łudziła, zresztą gdzie ja napisałam słowo o miłości.
na początku byliśmy super kumplami, a potem jakoś przekroczyliśmy pewną
granicę...to jest naprawdę super facet (jakkolwiek to nie brzmi w tej sytuacji),
więc myślę, że jestem w takim momencie, że albo to skończę szybko, albo potem
będzie coraz gorzej (dla mnie).

[skarpetka_szara]

Nie swietny facet tylko swietny manipulator.

Nie wiem czy to ma cos wspolnego z intelektem, ale jak to jest ze
pewne osoby nie musza wcale pieprzyc sie z zonatymi lub innymi
beznadziejnymi facetami aby wiedziec ze to nic dobrego nie
przynosi - a inne dziewczyny musza miec jedna, dwie, czasami
trzydziesci nauczek aby sie o tym przekonac.

[aretahebanowska]

Skończ!

[poranne1]

No można i tak na to patrzeć

po kilku dniach

[gobi05]

Im więcej czytam twoich wypowiedzi, tym mocniej
utrwala mi się taka refleksja: ty się nie pogubiłaś,
ty się nareszcie odnalazłaś!

Jestem zdania, że właśnie ten sposób zaspokajania
potrzeb emocjonalnych jest ci potrzebny.
Taka osobliwość przyrodnicza lub psychologiczna.
Nie taka rzadka zresztą.

[nick.na.1]

dzięki za tę analizę...
a możesz powiedzieć, co konkretnie skłoniło cię do takich przemyśleń?

chciałabym mieć jakiegoś fajnego faceta u boku, ale jakoś się całe życie nie
składa. więc niestety- i piszę to z pełną świadomością- zaspokajam się tym co
mam, bo- jak każdy człowiek- posiadam szereg potrzeb i emocjonalnych i
biologicznych. mam czekać do końca życia? a może nic innego nigdy mnie nie
spotka? oczywiście jest to pewnego rodzaju przerysowanie, ale ja już przestałam
mieć nadzieję.

[poranne1]

. A czego Ci brakuje, aby ktoś Cię pokochał? Pewnie jesteś bardzo fajną
dziewczyną. Ty masz dopiero, a nie aż 25 lat. Jesteś w kwiecie wieku, młoda
laska. Jeszcze 50 razy się zakochasz. A ty patrzysz na siebie jak na starą babę,
bo masz już "aż 25 lat". Spróbuj wyjść do ludzi, zawrzeć nowe przyjaźnie, dużo
się uśmiechać, a najważniejsze, polubić siebie. Próbuję się wczuć w Twoją
sytuację. Nie masz faceta, czujesz się bezwartościowa, pojawia się ktoś, kto
wydaje Ci się cudowny, a najważniejsze, że Cię wogóle chce. Nie wiem, czy dobrze
się wczuwam. Godzisz się na niego, bo on Cię chce, nawet, jeśli ma żonę. Mi też
czasami chodziły po głowie myśli, czy nie być z facetem, który mnie chce. Do tej
pory mam wątpliwości, a jestem osobą niepełnosprawną, więc chyba nie powinnam
grymasić, jeśli chodzi o wybór partnera. A jednak nie zdecydowałam się na ten
związek, bo ja nie chciałam tego faceta. Czasem mam wątpliwości, czasem źre mnie
chcica, zwłaszcza emocjonalna i czuję się bardzo samotna, ale pomimo to nie
widzę przyszłości u boku faceta, który mi się nie podoba i szukam kogoś innego,
a niewiele brakuje mi do 30 i nigdy nie miałam faceta. Czy ten żonaty to
pierwszy w Twoim życiu, który Cię chciał, czy jednak miałaś już chłopaka, np w
szkole średniej, albo później lub wcześniej.

[nick.na.1]

żadnego poważnego związku nie miałam, parę krótkich znajomości- które właśnie
kończyłam, bo nie chciałam byc z kimś dla samego bycia.
a potem długo nic, i teraz on.

"nie
widzę przyszłości u boku faceta, który mi się nie podoba"

tylko, że ten facet mi się bardzo podoba- fizycznie jest szalenie pociągający, o
intelekcie pisać nie będę, bo zaraz na pewno ktoś mnie skrytykuje- nie może być
inteligentny ani fajny, skoro robi takie numery. może.
mam wyrzuty sumienia, ale chwile które spędzamy wspominam miło.

[gobi05]

> chciałabym mieć jakiegoś fajnego faceta

Jakbyś chciała fajnego, to byś nawet nie spojrzała na łajdaka.


> piszę to z pełną świadomością- zaspokajam się tym co
> mam, bo- jak każdy człowiek- posiadam szereg potrzeb i emocjonalnych

Używasz do tego celu żonatego faceta, i o to właśnie chodzi.
Tego ci trzeba.

[nick.na.1]

ty chyba nic nie rozumiesz.

napisałam- nasza znajomość zaczęła się bardzo zwyczajnie, i trwało to mniej
więcej 4-5 miesięcy. dopiero potem stało się coś, czego nie potrafię do końca
wytłumaczyć.
nie chodzi mi o wyrywanie żonatych- gdyby tak było zapewne od razu
wylądowalibyśmy w łóżku.
również wcześniej nic podobnego mi się nie przydarzyło- żonaty facet był dla
mnie absolutnie nietykalny. ale ten nie odpuścił, więc i ja uległam. ot,cała
historia.

[alienka20]

Wiesz, jestem w twoim wieku, ale jakieś 5 lat temu znajdowałam się na podobnym
zakręcie. Do pionu postawiła mnie siostra i jej chłodne podejście do sprawy.
Zastanów się najpierw nad odpowiedzią na pytanie: czy aż tak gardzisz sobą, że
lubisz donaszać cudze majtki? Jeśli nie, to wyłącz numer komórkowy (poużywaj
prepaida albo odłóż do szafy ten, co masz) na jakiś czas, zmień gg, maila, przez
który się z nim komunikujesz. Gorzej, jeśli kolo zna Twój adres. Będzie boleć,
ale ochłoniesz i zobaczysz, słońce wzejdzie i świat się nie zawali. Jeśli tak,
to niestety sprawa dla psychologa.
A sprawa druga: nie uzależniaj swojego szczęścia od tego, że jesteś z kimś. Ja
po rozstaniu z chłopakiem z żalu i złości na niego rzuciłam się w jakiś dziwny
wir życia, z którego potem wyciągał mnie psychoterapeuta. Miałam w tym okresie
szansę na związek,a nawet dwa ale zaprzepaściłam przez to wszystko. Cud, że
studiów nie zawaliłam prawie na samym początku(musiałam tylko jeden egzamin
przełożyć na wrzesień). Po zerwaniu z drugim facetem, byłam po prostu w
rozsypce, ale stwierdziłam, że lepiej trochę popłakać i się uwolnić od sadysty;
że lepsze zmarnowane kilka miesięcy niż kilka lat, ślub ewentualny i dziecko z
nim pogrążyłyby mnie tylko + kompletny brak porozumienia, który brałam za
nieśmiałość, a po prostu okazało się, że mu się tak naprawdę nie podobałam, że
nie miał ze mną o czym gadać i dobijał mnie swoim bezmyślnym posłuszeństwem
wobec matki. Dwa tygodnie dochodziłam do siebie (w międzyczasie terapia,
antydepresanty), wzięłam się za naukę i olałam kwestie związków. Cieszyłam się
życiem, nowymi koleżankami w akademiku, imprezami. Po miesiącu od nowego roku
akademickiego znalazł się ktoś, komu zależało i trwa to do dziś.
Zastanów się, czy fajna jest świadomość i godzenie się na bycie tą trzecią, tą
zapasową, jak żona nie da, kraść chwile, gdy on może się wyrwać z domu do
Ciebie. Ja się na to już nigdy nie zdecyduję.
A dobry związek będziesz mieć pracując nad nim. Ideał można mieć, ale nigdy go
nie osiągniesz - co najwyżej będzie bliski ideału, jak to moja fizyczka z liceum
mawiała.
Mi do dzisiaj jest dziwnie z myślą, co wyprawiałam parę lat temu. Wszelkie
zaloty ucinam w zarodku (bo są i tacy, co lecą na zajęte, mimo tego, że widzą,
że nic tym do szczęścia nie brakuje w związku). Naprawdę są fajni wolni faceci,
a trwając w tym shicie po prostu odbierasz sobie szansę na coś wartościowego.
A wiek? Mój ex-rówieśnik jest w trakcie rozwodu, moja koleżanka już się
rozwiodła po roku małżeństwa i 5 latach chodzenia, została z małym dzieckiem,
teraz ma nowego - znajomego ze studiów. Mam koleżanki, które nigdy nie były z
facetem, bo cały czas nauka była ważniejsza, a adoratorów spławiały, albo
wykorzystywały.
Decyzja należy do ciebie, ale syf to się tępi, a nie hoduje.