Napisałem wiersz

[potworski]

Rosło drzewo rozłożyste
Na nim siedział szpak
Pod tym drzewem zginął polski żołnierz
Zakrztusił się bigosem
Pochodził z Łowicza

[potworski]

Teraz dopiero zauważyłem, że słowo "żołnierz" fajnie rymuje się ze słowem "kołnierz", ale przecież nie można się zakrztusić kołnierzem nie?

[senseiek]

zolnierz -> pacierz, macierz, napierz

[gyubal_wahazar]

Zaprawdę słuszny on i zbawienny, aliści nie precyzuje który z podmiotów lirycznych z tego Łowicza. To raz, a dwa, to drzewo powinno być dorozumiane jako brzoza. Najlepiej płacząca

[gyubal_wahazar]

Co do mnie, w Łowiczu widziałbym szpaka, wojak rzecz jasna z Budziejowic, a bigos - drogą eliminacji - ze Smoleńska, No chyba, że się mylę

[gyubal_wahazar]

I po ostatnie : brak jasności kto odwinął kitę krztusząc się bigosem. Ale poza tym - Michał Anioł

[six_a]

wierzba by lepiej zapłakała

[tabeletka]

taki se

[potworski]

Daj link do lepszego.

tabeletka napisała:

> taki se

[tabeletka]

nie moge, bo... bo nie moge

[ikcort]

> Rosło drzewo rozłożyste
> Na nim siedział szpak
> Pod tym drzewem zginął polski żołnierz
> Zakrztusił się bigosem
> Pochodził z Łowicza

Podmiot liryczny odczuwa zachwyt, obcując z uderzającym pięknem przyrody: rozłożyste drzewo i siedzący na nim szpak przypominają mu, jak się zdaje, sielankowość własnego dzieciństwa. Ale piękno przyrody, pozorny spokój i bezpieczeństwo, jakże dobitnie i jaskrawo kontrastują z jej brutalnością. Podmiot liryczny wydaje się przerażony tym niepokojącym dualizmem natury: z jednej strony kojące piękno, z drugiej – niechybna śmierć. Poeta wprowadza ponadto w wierszu paradoks: śmierć żołnierza nie była, jak to zwykle bywa, romantyczna, nie wiązała się z poświęceniem za Ojczyznę, ani nawet z przelewem krwi; otóż żołnierz umarł zaksztusiwszy się bigosem. Podmiot liryczny zastanawia się, patrząc na to drzewo, szpaka i spoczywającego pod nimi żołnierza nad przypadkowością i kruchością naszego bytu tu na Ziemi, nad czymś, co nazywa się przypadkowością istnienia.

Tylko za cholerę nie wiem, o co chodzi z tym Łowiczem. Dlaczego u diabła akurat z Łowicza!?

[miau_weglowy]

Lowicz=paski=odznaczenia=zasluzony
metafora taka

[ikcort]

> Lowicz=paski=odznaczenia=zasluzony
> metafora taka

To ci metafora! Muszę przyznać, że z użytkownika Potworskiego to kawał poety. :)

[potworski]

Bardzo dobra analiza ikcort. Daj numer do swojej pani z polskiego=trzeba będzie poprawić twoją tróję na czwórkę.

[ikcort]

> Bardzo dobra analiza ikcort. Daj numer do swojej pani z polskiego=trzeba będzie
> poprawić twoją tróję na czwórkę.

Skąd wiesz, że miałem tróję? :) To było tak: rokrocznie na świadectwie miałem z polskiego 2 (dopuszczający), na świadectwie maturalnym, w związku z szeroko zakrojoną akcją tzw. naciągania stopni, miałem 3 (dostatecznie), a na maturze 4 z wypracowania i 5 z ustnej (tak! tak!). Ale owszem, jeśliby to wziąć wszystko do kupy, wychodzi mniej więcej 3 (dostatecznie), winszuję celności, użytkowniku Potworski!

A numeru do polonistki nie mam, bośmy sobie nie bardzo przypadli do gustu i żadne nie miało po tych nieszczęsnych 4 latach większej ochoty wymieniać się numerami. :/

[eat.clitoristwood]

Czy bigos czy żołnierz z Łowicza?

Niemniej chwyta....za serce.

[kitek_maly]

> Czy bigos czy żołnierz z Łowicza?

Czy szpak?

[grassant]

Łowiczanka jedna.

[ursyda]

bigos czy żołnierz z Łowicza był?

[soulshunter]

żołnierz miał pseudonim "Bigos" i pochodził z batalionu Łowicz. Ólka, no tobie to trzeba wszystko jak dziecku, jak dziecku.

[ursyda]

Bo widzisz Sołli na na zakupy chciałam iść po pulpety z Łowicza ale jak o tym bigosie przeczytałam to wiesz

[zielona.zgaga]

Ladny,
Taki zyciowy :)
Jak to mawiala moja babcia o serialach brazylijskich.

[six_a]

a gdzie ptak do rymu?

[paco_lopez]

zaqu...ste. w moim ulubionym stylu

sylaby ci sie popierdzielily

[wez_sie]

wolalbym, zebys pisal hajq

[ursz-ulka]

To nie jest wiersz na twoją miarę.

[ikcort]

> To nie jest wiersz na twoją miarę.

Tak jest! "Ten pożar nie dość płonie" – jak powiadał Petroniusz Neronowi. Ten wiersz dobry byłby dla Mickiewicza czy Słowackiego, nawet Miłosza, ale użytkownika Potworskiego stać na coś więcej.

[grassant]

z Łowicza?

gdzie się d.py rozprawicza?

[ostrygojadek]

Rosło drzewo rozłożyste
Pod nim siedział ptak
Zrobił guano potworzyste
Oj, ptaku, nie robi się tak

[zielona.zgaga]

po bigosie - rzeklo zwierze - trudno wstrzymac, powiem szczerze.

[funny_game]

Rządzicie :D

[soulshunter]

Siedzi wrona na kasztanie,
To co zrobi, ktoś dostanie,
Jako szczęście lub przestrogę
Lecz czy wronę ganić mogę?

Siedzi wrona zdruzgotana,
Co ma zrobić bez kasztana,
Drzewo ścięli, jest w kłopocie,
Klocka musi zrzucić w locie.
A w cel trafić gdy się rusza,
to dla wrony jest katusza.

[zielona.zgaga]

:DDD
Przebiles !

[ostrygojadek]

> A w cel trafić gdy się rusza,
> to dla wrony jest katusza.

O technikach trafiania w ruchomy cel i innych metodach obstrzału można się dowiedzieć z tego podręcznika: www33.patrz.pl/u/f/04/52/52/45252.jpg

[potworski]

=za dużo rymów. Czyta się zbyt płynnie.

[soulshunter]

to czytaj w szpak.

[mmagi]

kto pochodził z Łowicza?bigos czy żołnierz?

[potworski]

mmagi napisała:

> kto pochodził z Łowicza?bigos czy żołnierz?

Gdybym to od razu powiedział to wiersz byłby nieciekawy. A tak=powstał Lynchowski klimat niedosytu.

[rejestracja_konta_gazeta.pl]

Dopisz do tego kilka zdań prostych, pie...ij gdzieniegdzie wykrzykniki i wyślij do Lampy. Oni tam promują takie coś. Młoda proza polska to będzie - o ile znajdzie się w druku. Bo jak nie w druku, to pospolite gó....

[potworski]

Do jakiej Lampy?

[mmagi]

ja mam kilka w domu,chcesz to pisz:D

[soulshunter]

do kazdej jednej wzdluz Marszalkowiskiej.

[rejestracja_konta_gazeta.pl]

Halogenowej.

[soulshunter]

pszesz to jest zydoskie wydawnictwo a wiersz potfóra nie jest koszerny. Nie przyjmo.

Tu masz puente :

[maly.jasio]

potworski napisał:

> Rosło drzewo rozłożyste
> Na nim siedział szpak
> Pod tym drzewem zginął polski żołnierz
> Zakrztusił się bigosem
> Pochodził z Łowicza

A tu stuknal w kołnierz

[ostrygojadek]

Zakąt, gdzie śpiewna rzeka śród bujnej zieleni
Czepia szaleńczo w locie o traw dzikich kępy,
Przelśnione dumnym słońcem gór, wodniste strzępy
Srebra. Kotlina, która blaskami sie pieni.

Młody żołnierz z rozwartą wargą i odkrytą
Głową, wtuloną między modre, rośne ziele,
Śpi, pod niebem mu trawa miękkie łoże ściele,
Blady jest pod zielenią promieniami litą.

Stopy w mieczykach kwietnych wsparł. Śpi uśmiechnięty
Śmiechem chorego dziecka do sennej ponęty...
Zimno mu. Daj mu, ziemio, ciepłe sny łaskawie.

Woń twych kwiatów rozkoszą mu nozdrzy nie wzdyma:
Śpi w słońcu i na piersi jedną rękę trzyma,
Śpokojny. W prawym boku ma dwie jamki krwawe.

Arthur Rimbaud