Ile kosztuje dziecko

[Gość: lola]

ja kosztowalam rodzicow prawie 2 miliony zlotych z duzym kawalkiem przed osiagnieciem pelnoletniosci, ale to sie zwraca. swietna edukacja, mieszkanie, auto, leki, wszytsko, wszytsko: dzieki temu teraz moge przebierac w ofertach pracy, cieszyc sie zyciem i myslec pozytywnie

jezeli nie bedzie mnie stac na zapewnienie dziecku startu takiego jak sama mialam to na pewno sie na nie nie zdecyduje. wyprawka i odyzwianie to za malo. jak juz sie kogos powola na swiat trzeba maksymalnie mu ulatwic bycie sprawnym zadowolonym z zycia czlowiekiem. nie oszukujmy sie, sama milosc rodzicielska to za malo

[Gość: kamila]

to co napisałaś to strasznie brutalne - choć przyznaję, że sama też mam czasem
silną pokusę takiego myślenia. Moich rodziców nie było stać na to, żeby
zapewnić mi wszystko o czym piszesz. Ale aktualnie i tak jestem zadowolona z
życia, tylko sama musiałam się naszarpać żeby różne rzeczy zdobyć. Myślę
jednak, że miłość rodziców (a mówiąc z mniejszym patosem - po prostu pełne z
nimi porozumienie) to jedn0ak podstawa. Wszystko52inne można sobie wypracować
samemu. Z tego co napisałaś wynikałoby, że lubisz iść na łatwiznę i na gotowe -
chyba trochę według zasady :Jeżeli tylko pousuwacie mi wszystkie kłody spod
nóg - to ja sobie świetnie poradzę" - no faktycznie wtedy jest bosko. tylko
jaka w tym twoja zasługa i jaką masz satysfakcję. Czy bez rodziców poradzisz
sobie w życiu - przy pierwszej lepszej trudności ??? To nie jest napad na
ciebie, tylko polemika.

Tak, tyle, że przynosi 5 mln zł zysku. Za to można

[Gość: Mgr Paweł Tatrocki]

sobie kupić willę w Hollywood i Maybacha. Gdyby nie trójka dzieci to 99,9 % lu-
dzi utraciłoby sens życia i chęci do pracy. Bezdzietnym pozostaje tylko osusza-
nie kolejnej butelki i następna działka. Szczególnie po 40-stce, kiedy dopadają
człowieka myśli o śmierci i widzi się swoje puste życie. Pracoholizm to jest do-
bry dla młodych do 35-tki, później zawalik albo wylew. I taka później baba
feministka przychodzi do lekarza i gada, że jej życie seksualne się nie układa,
że trzeba zmienić partnera (na piątego). Tak jak Schroder w Niemczech - baba za
babą - a dziecek nima. Dziecka są fajne mimo, że się na nie robi, tylko trzeba
je umieć wychować. Adolfy nie umieją.

Wybacz osobiste pytanie, Panie Magistrze...

[Gość: 2Paco]

...ale czy musisz się podpisywać takim tytułem??? Nie piszę tego z zazdrości,
bo sam wkrótce będę miał dwa tytuły magistra, tylko z przyzwoitości...
Skończyły się czasy, kiedy magister to był pan... nie wystarczyłoby podpisać
się po prostu Paweł albo jakoś inaczej??? Tylko sobie obciachu robisz...

P.S. Dr to już zupełnie inna para kaloszy... chociaż też są sytuacje, w
ktrórych nie wypada (np. na takim forum)

[Gość: obronca z urzedu]

obciachu to sobie sam narobiles ;l)
bedziesz mial 2 tytuly magistra, coz gratuluje,
ale wyczucia ironii za grosz ;)

Pozdrawiam,
Pan Inzynier Edwin Jamalski

[Gość: no moze]

nie musi sie podpisywac ale to pewnie taki wzorzec ....
No wiesz my mamy tzw elity ktore swoim zachowaniem, glebokim
czlowieczenstwem , olbrzymia kultura osobista, zrozumieniem
problemow ktore ma ten kraj, i rozsadnymi propozycjami rozwiazan,
troska o losy tego kraju, prawdomownoscia, zasluguja na gleboki szacunek
ktorego wyrazem jest uzywanie tytulu ktorego takze uzywa
nasz czolowy, najpopularniejszy magister. Poprzez sposob w jaki zdobyl tego
magistra stal sie i niedoscignionym idealem i goraco polecanym przykladem
dla mlodziezy.

GW dorownuje powoli KP

[Gość: nosf]

Ciekawe porownanie - dziecko do samochodu.
To chyba nie jest zart, jakos sie nie usmialem, wiec podejrzewam to co
najgorsze. Gazeta Wyborcza wkracza na sciezke pogoni za tania sensacja
w sposob podobny jak czynia to inne Kolorowe Czasopisma.

[Gość: distant]

Z ciekawosci? Jak to policzylas?

[Gość: witka]

kolejny kiepski artykuł...nawet nie chce sie go czytac do końca.

[Gość: distant]

Dodam jeszcze, ze czesto bywam tutaj: www.millhill.org.uk
Roczny koszt utrzymania dziecka w tej szkole, nie liczac innych oplat, znacznie przekracza 25 tys
funtow. Rocznie.

[Gość: artemida]

ty masz film i to niezly!!!

[Gość: kura]

Moi rodzice / niebiedni/ dołozyli wszelkich starań by koszt mojego utrzymania
wyniósł ich 0 złotych. Chodziłam do panstwowych szkół, donaszałam ciuchy po
siostrze starszej o 5 lat, te, które były w dobrym stanie, czyli których ona
nie chciała uznajac je za obciachowe i przebrzmiałe. Żywiono mnie głównie
plonami z działki, ale tez nie za darmo, bo musiałam pielic grządki, zrywac i
przerabiac owoce - takie miałam wakacje. Gdy dostałam się na dzienne studia
wyznaczono mi na zycie taka kwotę, że aby nie zginąc z głodu musiałam
zrezygnowac z biletów komunikacji miejskiej i codziennie dwie godziny łacznie
zasuwać pieszo na i z zajęć. Gdy cudownym trafem odziedziczyłam mieszkanie po
krewnej, zaniechano juz wszelkiego wspierania i zażądano, bym je wynajmowała a
część zysku oddawała rodzicom za koszta mojego wychowania. Teraz jestem juz
duza i pewnie dobrze by brzmiało, gdybym stwierdziła, że po tak twardej szkole
wyrosłam na osobe hartowną, zaradna, o kryształowym charakterze. Gówno prawda.
Rozgladam się tylko, jak by tu sobie odpocząć i odbic straty po przebytej w
dziecinstwie szkole przetrwania. Najchetniej poszłabym na rentę, a najbardziej
chciałabym być sponsorowana przez bogtego faceta, ale nie jestem ładna /nie
nosiłam aparatu ortodontycznego, nie leczono mi tradzika/ więc nie mam szans.
Ludzi nie lubię bo sie ich boje, bo byłam wysmiewana z powodu obciachowych
strojów i zaniedbanego wyglądu i choc teraz tak nie jest, wciąż nie ufam. Nie
chce mi sie dawać z siebie, bo aby dac, trzeba miec, czyli najpierw dostać. Nie
chcę mieć dzieci, bo trzeba im dawać, a mnie nikt nie dał i po prostu
zazdrosciłabym własnym dzieciom normalności. A gadanie o rodzicielskiej miłości
nie zastapi porzadnego ubrania - niektórzy myslą, że dzieci sie nie skapuja i
łykną taki kit. Jestem młodym wrakiem osobowosciowo - życiowym, antyteza
chłopaka, który pisał, że o niego dbano i wiele mu dano i ma fajne życie, i
chce swoim dzieciom dać tez tak dużo. Ma rację, skąpienie dzieciom jest wyrazem
braku miłości i produkuje kaleki życiowe.

[Gość: jerzy]

Czesc, rozumiem Cie bardzo. Wszystko co napisalas jest prawda i sie z tym
zgadzam. Kiedys chcialbym sie z Toba spotkac. mieszkam za granica, ale czesto
jestem na wakacjach we Wroclawiu. Moj adres to: [e-mail]

[Gość: clk]

Ja tez cie rozumiem.
mam tak samo nadal
w przeciagu miesiaca przyzeklam sobie,ze wyprowadze sie z domu/
bedzie ciezko, ale mam nadzieje, ze dam rade

[Gość: [e-mail]]

Znam ten ból. Teraz mam dwójkę dzieci i ledwo dociagam do końca miesiąca.
Rodzice co 5 lat nowy (nowy !!!) samochód. Do tego wakacje czasami za granicą,
a w domu full wypas. Remonty itp. Moją matkę nazywam "mama dobra rada", żona
ledwo to znosi. Dzieci kosztują nas tyle, że żyjemy jak pustelnicy.

[Gość: Dorosła córka]

Moi rodzice robili podobnie, ale nie do końca. Ubranie - po kuzynkach, buty-
podobnie ( dziś mam zdeformowany palec u nogi), wakacje - najtańsze ( oni
niekoniecznie), okulary - oprawka najtańsza-( niewyobrażalny kompleks),
kieszonkowe - minimalne- moje koleżanki miały uboższych rodziców i wyższe
kieszonkowe. Nauka języków- opłacana, książki - proszę bardzo.
Dziś jestem osobą dobrze sytuowaną, ale pamiętam upokorzenia dzieciństwa. Nigdy
nie zafundowałam tego mojemu synowi.

[Gość: ludwinia]

Ja rozumiem, że jest ujemny przyrost naturalny, ale jak ja mam sobie przy tych
kosztach posiadania dziecka na nie pozwolić?

W sumie z mężem zarabiamy 1700 złotych. Z tego lwia część idzie na spłatę dwóch
kredytów (mieszkanie w TBS-ach i seicento).

Do tego dochodzą podstawowe opłaty i niewiele już zostaje na zycie. Nasi
rodzice też niestety za bardzo pomóc nie mogą (mieszkają daleko, poza tym sami
mają niewiele). I teraz problem. Bo ja strasznie chcę mieć dziecko, ale już
widzę, że mnie na nie nie stać :( Przeczytałam ten artykuł i teraz jestem
przerażona. Na dodatek nie mamy w perspektywie wyższych zarobków, zatem w ogóle
nie wyobrażam sobie okresu gdy dziecko pójdzie do szkoły. Ech...

[kckk]

nie słuchaj tych bzdur, tego nie napisał człowiek o "naszych" zarobkach, a swoją
drogą będziecie się musieli zastanowić - albo dziecko, albo seicento! pzdr.

[Gość: zibby]

Sorry, nie chce nikogo pouczac, ale jak sie we dwojke zarabia 1700 PLN to sie nie kupuje samochodu (splacajac jeszcze kredyt na mieszkanie). Ja zarabiam z zona jakies 5 razy tyle, ale samochod mamy od roku, bo majac kredyt na mieszkanie nie chcielismy zaciagac drugiego na samochod. Wczesniej dojezdzalem ponad godzine do pracy srodkami miejskiej komunikacji.
Nic dziwnego, ze przy podejsciu jak wasze nie mozna sobie juz pozwolic na dzieci.

[Gość: Bolo]

Z czystej ciekawosci. Co wykonujecie prace ,ze zarabiacie 8500 ?
Czy to jest juz na reke czy brutto?

[z3r0]

> ja kosztowalam rodzicow prawie 2 miliony zlotych z duzym kawalkiem przed osiagn
> ieciem pelnoletniosci, ale to sie zwraca. swietna edukacja, mieszkanie, auto, l
> eki, wszytsko, wszytsko: dzieki temu teraz moge przebierac w ofertach pracy, ci
> eszyc sie zyciem i myslec pozytywnie


2 miliony chyba przed denominacja, pusta purchawo.

"Jesli nie bedzie mnie stasc na zapewnienie dziecku startu jak sama mialam..."... ciekawe, czy do 35 roku zycia bedziesz miala te 2 baty, zeby wydac na gejmboje i ciuchy dla dziecka.

Olać poczucie winy

[triss_merigold6]

Tiaa... poirytujmy się jeszcze.
Poza Św. Zofią jest jeszcze parę mniej rozreklamowanych szpitali w Warszawie
oferujących przyzwoity standard i dobrą opiekę nad matką i dzieckiem.

Ceny w wersji lux pochodzą z oferty drogich firm. To samo i również niezłej
jakości można kupić dużo taniej. Nowy fotelik polskiej firmy ze wszystkimi
atestami - 200 zł; nowy wózek dwufunkcyjny ze wszystkimi bajerami do 1000 zł,
drewniane łóżeczko nowe (też polskiego producenta) ok. 300 zł; wanienka
plastikowa - 20 zł. Niemowlę nie musi mieć wszystkich ubranek nowych. Nie
podaję firm żeby nie było kryptoreklamy.
Zabawki mające w nazwie "edukacyjne" lub "stymulujące rozwój" są średnio 2-3 x
droższe, właśnie ową nazwą się różnią...
Jak kogoś stać może kupować najdroższe rzeczy, jeśli nie to spokojnie poradzi
sobie za dużo mniejsze pieniądze i nie powinien w najmniejszym stopniu czuć się
winny czy gorszy.
Niania? Żłobek kosztuje ok. 200 zł miesięcznie, pełnoetatowa niańka w W-wie
przynajmniej 1000. I niekoniecznie jest lepszym rozwiązaniem.
IMO producenci artykułów dziecięcych (a zarazem najlepsi reklamodawcy
wydawnictw typu "Dziecko") zwyczajnie zarabiają - żeby nie napisać żerują - na
rodziceilskiej chęci bycia doskonałym, idealnym i troskliwym rodzicem.

[Gość: fiordilligi]

Zgadzam się z triss. Artykuł jest nie za bardzo rzetelny i nierzadko podaje
ceny mające zszokować, a nie przekazać konkretną informację.Pomijam fakt, że
dla mnie aż tak przedmiotowe traktowanie dziecka jest pewnym nieporozumieniem.
Markowe przedmioty są niemowlęciu w ogóle zbędne. Bo marka kosztuje.Lepiej te
pieniądze zachować na poźniejsze wzrastające potrzeby dziecka.Ja np darowałam
sobie lux łóżeczko i miałam stare jakieś odswieżone z lekka po znajomych, bo po
roku zakupiłam córce nowe i wygodne, w którym smacznie chrapie.
Rodziłam w publicznym szpitalu i nie zamierzam teraz przy kolejnym porodzie
płacić za prywatną klinikę.Mam swojego lekarza i dbam o siebie szczególnie
wystrzegając się tego co trendy i jest po prostu przereklamowane.

[Gość: agillka]

A ja mam 37 lat i dwoje dzieci 15 latkę i 4 latka,po 11 latach zdecydowaliśmy
sie z mężem na drugie dziecko i jestem szczęsliwa,nie przerwałam wcale pracy po
6 miesięcznym macierzyńskim wróciłam do swojej firmy ale już tylko na 1/2 etatu
i nadal pracuję w tym wymiarze godzin,żeby dbać o dom,mąż nieźle zarabia i
dajemy sobie radę,niczego nie żałuję i nie przeliczam moich dzieci na
pieniądze.Bezdzietne 30 latki ! Opamietajcie się,potem na dzieci będzie za
późno!

[Gość: lila]

Moi rodzice po 11 latach przerwy tez zdecydowali sie na kolejne potmstow dzikei
temu mam siostrzyczke a dwa lata pozniej doszedl braciszek. Przez ta kochana
dwojeczke w wieku 19 lat wyprowadzilam sie z domu, bo stracilam ochote na
wychowywanie rodzenstwa. Jezeli nie jestescie w stanie dac dziecku milosci,
ciepla i miec dla niego chwili nie pchajcie sie w dzieciaka chocbyscie mieli
kase na jego wychowanie. Wbrew pozora pieniadze to nie wszytsko.

[triss_merigold6]

Specjalnie Ci się nie dziwię ale co to ma wspólnego z tematem wątku? Dla dzieci
trzeba mieć czas a im więcej potomstwa tym tego czasu na każde dziecko mniej -
to chyba jasne. Kasa jest potrzebna ale niekoniecznie horrendalna, to tak jakby
na pytanie "Ile kosztuje w Polsce samochód?" podawać ceny tylko najnowszych
mercedesów.

A propos odkładania pieniędzy na później...

[Gość: 2Paco]

Mam kumpla, który mieszka i pracuje w Wiedniu, na czarno. Razem ze swoją
kobietą mają 3,5 roczną córeczkę. Matka zarabia miesięcznie niewiele, za to
kolega zasuwa cały miesiąc, niejednokrotnie pracując po 12-14 godzin na dobę.
Nie ma dla niego czegoś takiego jak pełna, przespana noc.
Dzięki swojemu poświęceniu jest w stanie zarobić na życie, które w Wiedniu jest
bardzo drogie. Dziecko jest małe (i przeurocze, chociaż trochę rozpieszcone;)),
ale już ma w POlsce, założone przez ojca, konto bankowe, na które przy każdej
wizycie w Polsce (kilka razy w roku) rodzice wpłacają kilkaset euro, które
odkładają w międzyczasie do najzwyklejszego słoika.
Sobie wiele odejmują, bo mają po 24 lata i mogliby szaleć, dzięki czemu ich
dzieko, jak juz będzie pełnoletnie, będzie miało oszczędności wielokrotnie
większe niż większość Polaków. Jest to cudowny prezent, jaki można dać swegmu
dziecku - zapewnić mu zaplecze finansowe, żeby nie musiało się martwić czy
będzie miało co do garnka włożyć. Nieważne ile, ale od samego początku należy
oszczędzać dla dziecka pieniądze, naprawdę niewielki sumy przez kilkanaście lat
mogą stanowić w ostatecznym rozrachunku pokaźną kwotę.

[maols]

Zdecydowanie popieram i sama stosuję! Dobrze byloby, gdyby polscy rodzice mniej
koncentrowali się na wyprawkach i mebelkach, a zalożyli dla dzieci dlugofalowo
pomyślane, dobrze oprocentowane konta. Moje dzieciaki po ok 14 latach takiego
wplacania i kumulowania mają szanse na kwoty od 20.000 euro wzwyż - nie do
wyciągnięcia z kieszeni kamizelki....

[michalfront]

> Ceny w wersji lux pochodzą z oferty drogich firm. To samo i również niezłej
> jakości można kupić dużo taniej. Nowy fotelik polskiej firmy ze wszystkimi
> atestami - 200 zł;

moje dziecko jeździło i w jednym i drugim, róznica jak, dajmy na to, między
fordem a maluchem (oczywiście i to i to jeździ, ale czy o to chodzi?)

>nowy wózek dwufunkcyjny ze wszystkimi bajerami do 1000 zł,

znajomi kupili taki i po raz trzeci zmieniają, bo co i raz coś się psuje (wg.
mnie lepiej wydac 2-2,5 tys. i miec spokój na 3 lata)

> drewniane łóżeczko nowe (też polskiego producenta) ok. 300 zł; wanienka
> plastikowa - 20 zł. Niemowlę nie musi mieć wszystkich ubranek nowych. Nie
> podaję firm żeby nie było kryptoreklamy.

tu się zgadzam w 100%

> Zabawki mające w nazwie "edukacyjne" lub "stymulujące rozwój" są średnio 2-3
x droższe, właśnie ową nazwą się różnią...

no tutaj nie do końca się zgodzę, 2, 3 razy taniej od edukacyjnej to można
dziecku (za przeproszeniem) bączka kupić...

> Niania? Żłobek kosztuje ok. 200 zł miesięcznie, pełnoetatowa niańka w W-wie
> przynajmniej 1000. I niekoniecznie jest lepszym rozwiązaniem.

Ha ha ha - kolega zrezygnował z niani (kosztowała go 800 w Warszawie) na rzecz
żłobka a po miesiącu prosił żeby wróciła bo dziecko było non stop chore (leki,
lekarze), on i żona brali zwolnienia (mniejsze pensje), cały czas kłopoty,
stresy itp.. Wyszło dużo drożej i gorzej dla dziecka niż z nianią
Osobiście nie dam córeczki do takiej "przechowalni" w socjalistycznym stylu
(dopóki dadzą rade będą siedzały prababcie a potem opiekunka...)

> IMO producenci artykułów dziecięcych (a zarazem najlepsi reklamodawcy
> wydawnictw typu "Dziecko") zwyczajnie zarabiają - żeby nie napisać żerują -
na rodziceilskiej chęci bycia doskonałym, idealnym i troskliwym rodzicem.

Trzeba po prostu nie dać się zwariować i ustalić sobie co jest dla mnie (i dla
dziecka) ważne, a co nie...

Pozdrawiam

[Gość: kate]

michalfront napisal byl
znajomi kupili taki i po raz trzeci zmieniają, bo co i raz coś się psuje (wg.
mnie lepiej wydac 2-2,5 tys. i miec spokój na 3 lata)

Ja kupilam wozek gracco za 250 zl i jezdzila w nim moja polroczna wtedy ( przy
zakupie) corka do wieku 2.5 lat bo potem juz na wlasnych autonogach zaiwaniala,
jak i odziedziczyl po niej wozek syn.Ten model mozna polozyc i niemowle
spokojnie moze spac sobnie a potem siedziec.GDyby nie fakt dlugich wedrowek i
wiely naprawde kilomeyrow zrobionych po roznych terenach wozek moglby posluzyc
jeszcze jednemu dziecku.Nie przecze - dziadek musial podrasowac plastikowe
wkladki w kolkach, ale jak ktos dba o sprzet to mu posluzy latami.jezeli sie nie
dba to nawet wozek za 2500 zl polegnie po polroku.
Widze w jakim stanie sa rowery dzieciece po roku dwoch jezdzenia przez
bezstresowo wychowywane kanadyjskie dzieci - zostawiane gdzie popadnie deszcz
nie deszcz.Corka wyrosla wlsanie z jednego roweru i syn sie do niego
przymierza.Rower poza lekkimi zarysowaniami przy lancuchu i w kilku miejscach po
niefortunnym upadku jest zadbany i jak nowy.
Wydaje mi sie ze niektorzy rodzice niepotrzebnie wygorowane ceny za zabawki ,
ciuszki( glownie dla malych dzieci) wydaja zeby zrekompensowac dzieciom brak
czasu.NIe raz nie dwa widzialam jak dzieciak dostawal droga ,ba nawet bardzo
droga zabawke i jakos wiecej radosci mu sprawila chwila spedzona na grzbiecie
wojka ktory udawal konika z czkawka.Czasami poswiecenie dziecku 10 - 15 min
twego czasu znaczy dla niego wiecej i ma wieksza wartosc niz najnowszy model i
najnowsza gra game boy.

[Gość: Szoszana]

> Poza Św. Zofią jest jeszcze parę mniej rozreklamowanych szpitali w Warszawie
> oferujących przyzwoity standard i dobrą opiekę nad matką i dzieckiem.

A ja nie wiem co oni wypisuja, jakie 7000. Ja rodzilam w Zofii w lutym i
zaplacilam 500 PLN za porod rodzinny i to byly cale oplaty, w pojedynczej sali.

[Gość: adventurka]

zgadzam sie z toba. nie rozumiem ,dlaczego mama blizniaków wydaje 300 zł na
odzież na 1dną dziewczynke miesięcznie. Czy musi im co miesiąć kupować nowy
ciuch ?

[Gość: pokrybala]

Mam 10 letnie dziecko. Przez ostatnie 10 lat zarabiałem średnio 15 tys
miesięcznie. Nie mam oszczędności, więc przyjmuję, że mna dziecko wydaję ok 5
tys miesięcznie. Rocznie daje to 60.000, a prze 10 lat 600.000. Myślę, że przez
nastepne 10-20 lat będę musiał wydac jakieś 3-4 razy tyle, czyli w sumie wydam
jakieś 2,5 mln pln. Dużo czy mało? Biorą pod uwage fakt, że za jakiś czas
będzie miał mnie kto przetransportować mnie do przytułku i czasem, np. w
swieta, przynieść tam kawałek sernika na długim kiju, to myslę, że nie jest to
wygórowana cena

[Gość: marbealn]

Skąd ty się urwałeś?

[Gość: ja]

ale koleś pusty ... niewytrzymam hehe

[Gość: agu]

Wciąż tylko pieniądze, pieniądze, pieniądze...
I podział społeczny wynikajacy z zamożności rodziców. Miłość miłością, ale jak
utrzymać dziecko i zapewnić mu godziwy start w życie przy pensji na 3 osoby
2500 zł miesięcznie? Gdy trzeba spłacać kredyty za kawalerkę?
A jak sobie radzą inne małżeństwa, które mają mniejszy dochód?
Jak będzie czuło się moje dziecko wśród równieśników, których jeden rodzic
zarabia miesięcznie 6 razy tyle co ja i mój mąż wspólnie? Jak będziemy czuć się
my, rodzice? itd, itd...

nie potrafię się zdecydować na dziecko

[Gość: pokrybala]

Gość portalu: agu napisał(a):

> Wciąż tylko pieniądze, pieniądze, pieniądze...
> I podział społeczny wynikajacy z zamożności rodziców. Miłość miłością, ale
jak
> utrzymać dziecko i zapewnić mu godziwy start w życie przy pensji na 3 osoby
> 2500 zł miesięcznie? Gdy trzeba spłacać kredyty za kawalerkę?
> A jak sobie radzą inne małżeństwa, które mają mniejszy dochód?
> Jak będzie czuło się moje dziecko wśród równieśników, których jeden rodzic
> zarabia miesięcznie 6 razy tyle co ja i mój mąż wspólnie? Jak będziemy czuć
się
>
> my, rodzice? itd, itd...
>
> nie potrafię się zdecydować na dziecko

Jestes niekonsekwentna - masz dość podziału wg. kasy, a sama go stosujesz.
Większość ludzi młodych nie ma kasy, bo naturalną koleją rzeczy jest to, że z
reguły człowiek osiąga wysoką pozycję po pewnym czasie. Głupotą jest czekanie z
decyzją o dziecku do czasu osiągnięcia wyższego standardu materialnehgo. Z
dzieckiem jest tak, że czym starsze, tym więcej kosztuje. Małe dziecko nie
wymaga wiekszych nakładów finansowych. Nie sprawia tez zadnych kłopotów,
których podłożem jest status materialny rodziców. W ogóle małe dziecko - jeżeli
jest zdrowe - nie sprawia żadnych kłopotów. Przeciwnie - dostarcza wspaniałych
wrażeń. Małe dziecko z założenia bezgranicznie kocha swoich rodziców i są oni
dla niego wszystkim - bez wzgledu na stan majatkowy. Dlatego warto mieć
dziecko, gdy się jest młodym. Dziecko daje dodatkowej siły, przynosi wiele
radości, zespala rodziców. Potem - gdy człowiek ma juz kasę - jest tyle
atrakcji, że nie ma kiedy zdecydować się na dziecko. Zreszta wszyscy dookoła
już mają dzieci odchowane. Róbta co chceta, ale najlepiej przestańta
filozofować i róbta dzieci!

[Gość: gohanka]

Małe dziecko nie
> wymaga wiekszych nakładów finansowych. Nie sprawia tez zadnych kłopotów,
> których podłożem jest status materialny rodziców. W ogóle małe dziecko -
jeżeli
>
> jest zdrowe - nie sprawia żadnych kłopotów. Przeciwnie - dostarcza
wspaniałych
> wrażeń. Małe dziecko z założenia bezgranicznie kocha swoich rodziców i są oni
> dla niego wszystkim - bez wzgledu na stan majatkowy. Dlatego warto mieć
> dziecko, gdy się jest młodym. Dziecko daje dodatkowej siły, przynosi wiele
> radości, zespala rodziców. Potem - gdy człowiek ma juz kasę - jest tyle
> atrakcji, że nie ma kiedy zdecydować się na dziecko. Zreszta wszyscy dookoła
> już mają dzieci odchowane. Róbta co chceta, ale najlepiej przestańta
> filozofować i róbta dzieci!


bardzo mi się podoba to.
no i stawiasz w nowym dla mnie świetle sprawe: lepiej dzieci wcześniej czy
później? czekać, czy dać się ponieść chęci macierzyństwa teraz teraz... zaraz?

[Gość: an]

Mamy ujemny przyrost naturalny.. to oznacza ,że za
kilkadziesiąt lat, nie będzie komu pracować na tych wszystkich mądrali, którzy
nie chcą mieć dzieci, bo jak twierdzą nie stać ich na to.. Dzieci kosztują nie
tylko w sferze materialnej.. rodzicem jest się całą dobę i często trzeba
zrezygnować z własnego wygodnictwa. Nie żałuje, to jeden z aspektów naszego
człowieczeństwa. Ale złość mnie ogarnia gdy pomyślę, że moje dzieci za parę lat
będą musiały utrzymywać (płacąć składki na zus)tych wszystkich, którzy
teraz "korzystają z życia". A poza tym rodzic nie jest "bankomatem", a
argumenty natury finansowej są dla niektórych po prostu dogodną wymówką za
którą kryje się własny egoizm.

[Gość: pokrybala]

Nie martw się. Gdy obecne dzieci zaczna zarabiać, na zus się nie będzie płaciło
w ogóle lub symbolicznie. Każdy sie bedzie martwił o siebie. Jeżeli coś odłożył
lub bedzie miał kogoś (np. dziecko), kto o niego zadba, ten będzie miał co do
gara włożyć. Reszta bedzie musiała się zadowolić jakąś zapomoga starczającą na
czynsz w slumsie. Po reszte uda się do śmietnika. Nie wierz, jeżeli ktoś ci
opowiada, że będzie inaczej

[Gość: heisenberg]

w zasadzie tak... dodałbym, że przy obecnej średniej długości życia mężczyzny i
tak marne mam szanse na zostanie emerytem...

[Gość: Kia]

Ciągle słyszę, że trzeba płodzić dzieci bo "kto będzie pracował na nasze
emeryturki...". A nie sądzicie, że właśnie teraz jest zbyt wielu chętnych do
pracy, a jej brak? Ogromne bezrobocie, a według najnowszego raportu w Polsce
pracuje niecałe 50 % ludzi w wieku produkcyjnym (liczone wśród osób powyżej 15
lat), w państwach Skandynawii ten procent sięga 80. Zatem warto postawić
zagadnienie, czy rzeczywiście tak wielu ludzi jest potrzebnych w naszym kraju?
Jeśli technika nadal będzie tak szybko się rozwijała, mechanizacja sprawi,że w
ogóle potrzebnbni będą tylko wysoko wykwalifikowani specjaliści lub niezwykle
elastyczni, dobrze wykształceni ludzie z siłą przebicia. A poza tym nasz kraj
nie jest (przynajmniej teraz) mlekiem i miodem płynący. Skąd brać zasiłki,
zapomogi, darmowe jedzenie dla przybywających biednych, bezrobotnych itp? Jak w
końcu osiągniemy odpowiedni poziom rozwoju liczba ludności zwiększy się
(odpowiednia polityka społeczna, proprodzinna itp...jak na Północy...ale
nieprędko);)

Juz odpowiadam...

[Gość: Leyla]

Otóż wielu z tych, jak piszesz, "egoistów korzystających z życia" zupełnie
spokojnie zapewni sobie prywatną emeryturę i o swoje dzieci raczej możesz się
nie lękać. Pamiętaj również, że właśnie ta grupa młodych, ambitnych
bezdzietnych egoistów już obecnie współfinansuje zasiłki i dopłaty na dzieci
dla mniej zaradnych lub wielodzietnych, a także edukację, służbę zdrowia i in.
dla wszystkich pozostałych... Dodatkowo tworzą miejsca pracy i napędzają
koniunkturę. Sugerowałabym więc trochę więcej obiektywizmu i pokory...

SMUTEK straszny...

[Gość: ashling]

Agu, strasznie to wszystko smutne co napisałaś... To co napisałą Pani w
artykule i pannica warta ponad dwa miliony to po prostu głupie i debilne. Sama
pochodzę z wielodzietnej rodziny. Wychowałam się w małym mieście. Moja edukacja
to wyłącznie szkoły państwowe. Po zwykłej podstawóce w małym mieście dostałam
się bez problemu do jednego z najlepszych liceów w Polsce. Potem były studia na
Uniwerku Warszawskim - cały czas stypendium naukowe. Potem międzynarodowe
studia podyplomowe - za własne pieniądze. W czasie studiów cały czas
pracowałam. Rodzice zapewniali mi jedynie dach nad głową i podstawowe rzeczy
typu ciuchy z ryneczku i podręczniki. Obecnie mam męża o podobnym życiorysie
jak ja, własną firmę, świetnie zarabiam i pomagam finansowo nie tylko
rodzeństwu ale i rodzicom. Moim jedynym marzeniem jest mieć dziecko. I od dwóch
lat nic... To jest dopiero STRASZNE!

[Gość: julka]

Ponoć jest na warszawskim ursynowie świetna klinika leczenia bezpLodności.

[Gość: kartofel]

Cześć.
Miałem tylko starszego brata, wychowałem się w małej miejscowości na Mazowszu
(siedziba gminy), zwykła podstawówka w tej miejscowości, potem najlepszy
ogólniak w najbliższym mieście (obecnie powiatowym). Nieskromnie powiem, że
uczyłem się bardzo dobrze (zwolniony z egzaminów do liceum, wjazd na część
politechnik w kraju bez egzaminów). Problemów wychowawczych chyba nie
sprawiałem. :) Roszczeń materialnych nie miałem zbyt wysokich. Na wymarzony
rower górski składałem kieszonkowe przez dwa lata. Z decyzją Rodziców nigdy nie
dyskutowałem, starszy Brat był dla mnie autorytetem. Od trzeciej klasy liceum
dawałem korepetycje. No i jeszcze w liceum, w III i IV klasie miałem
stypendium, które oprócz mnie miało jeszcze jakieś 200-300 osób w kraju. Co
prawda pieniędzy z tego nie było, ale za to kilka wspaniałych tygodni spędziłem
w uczelnianych laboratoriach i na obozach naukowych.
Po maturze studia - oblegany kierunek na Politechnice Warszawskiej - dostałem
się w cuglach. Wyniki w górnej strefie stanów średnich, ale na stypendium
naukowe wystarczało. Przez dwa lata korepetycje w prawie każdy weekend w
rodzinnej miejscowości, później od trzeciego roku praca informatyka w wymiarze
20-30 godzin tygodniowo. 2-3 lata aktywnej działalności w samorządzie
studenckim. Koniec studiów na stypendium zagranicą. Rodzice (i Dziadkowie póki
jeszcze żyli) cały czas wspomagali mnie finasowo - nie chcieli słyszeć o tym,
że mogę na siebie sam zarobić (Dziękuję Wam, Kochani) ale widziałem, że moje
dochody sa dla nich ogromną ulgą.
Po studiach z marszu znalazłem bardzo dobrą pracę (rozwijająca, dobrze płatna,
dużo zagranicznych wyjazdów). Jak mnie z niej zwolniono, to trafiłem na jeszcze
lepiej płatną.
Aha, w międzyczasie poznałem sympatyczną, ładną i mądrą dziewczynę.
Pokochaliśmy się, zamieszkaliśmy razem, w końcu pobraliśmy się. Szczęśliwym
zrządzeniem losu mamy ładne mieszkanie i nie wisi nad nami kredyt.

I tutaj kończy się sielanka. Do tej pory myślałem, że jestem po prostu w czepku
urodzony. Wszystko musi mi się udać... Niestety... Po długim okresie starań o
dziecko zrobiłem sobie badania... f...ck f...ck f...ck ... Odchyłki od
normy hormonów mojej żony to pryszcz w porównaniu do moich parametrów. f...ck
f...ck ...
Masz rację - ashling. SMUTEK straszny... złość i wściekłość... rozpacz...
zweryfikowanie opinii o sobie samym... nie jestem już taki wspaniały...
Oddałbym wszystko - wspomnienia, laury, pochwały, dyplomy, pracę... żeby tylko
zmienić w moim organiźnie tą jedną rzecz. Niestety tego nie można cofnąć. Nawet
nie wiadomo co mogło być przyczyną...
I trzeba było zweryfikować oczekiwania, spojrzeć z dystansem na siebie, póść na
cholerny kompromis z życiem... jak to brzmi pretensjonalnie...
Moja żona od ok. dwóch miesięcy jest w ciąży. Skorzystaliśmy z banku nasienia.
Stan konta na teraz - 0 (zero), ale to pikuś - byłbym w stanie oddać więcej. Na
wiosnę będę ojcem.

Droga ashling!
To dobrze, że świetnie zarabiasz bo będziesz miała wydatki. Dlatego nie czekaj,
nie licz pieniędzy tylko walcz, wlacz, walcz! Kiedy wreszcie będziecie mieli
dziecko będzie to najukochańsza istota za ziemi i wychowasz je najlepiej jak
potrafisz. Pamiętaj, żeby go mimo wszystko nie rozpieszczać. :):)
Nam pomogła warszawska klinika Novum przy Bocianiej - www.novum.com.pl i serwis
www.nasz-bocian.pl.
Powodzenia!

[Gość: Bolo]

Zycze wam powodzenia i duzo szczescia z waszym dzieckiem.
Mam dwoje i teraz dopiero wiem po co zyje!
Nigdy nie przepadalem za dziecmi ale jak sie juz je ma to wszystkie inne
zeczy materialne,ktore czlowiek tak bardzo chcial miec to jest nieistotny
szczegol.

[Gość: matka]

problem tkwi w waszym państwo wyobrazeniu ! na temat :" jak bedzie sie czuło
moje dziecko wśrod rowieśników,których jeden rodzic itd.....
Bedzie sie czuło normalnie!!!!!!!!!!! Czy państwo czują się nienormalnie
( ? ) bo prezydent, premier , czy tzw. biznesmen zarabia 6 x woięcej niż
TY .Mnie to snu z powiek nie spedza i spedzać nie będzie.Jestem przekonana , że
2,5 tys zł to kwota za którą można mieć dziecko.( tylko trzeba już wcześniej
wiedzieć,że niemowlęciu wcale nie jest potrzebny do życia specjalny stoliczek
do zmiany pieluch i inne tego typu wynalazki. pa.

[Gość: Ika]

Lola Ty masz nie pokolei w głowie! Ja byłam wychowywana w zamożnej rodzinie,
ale rodzice wychowywali mnie bardzo skromnie. Nieraz miałam do nich o to żal.
Teraz widzę, że mieli rację. Mam 7 letnią córkę i chociaż stać nas na wiele nie
chcę jej zbyt rozpuścić, żeby kiedyś nie miała takich poglądów jak Ty!!!
Dziecko potrzebuje przede wszystkim miłości i to jest dla jego rozwoju
najwazniejsze.

[Gość: Agnieszka]

Dobrze Pani zrobi jesli nie zdecyduje sie na potomstwo.A to dlatego ze urodzi
sie nastepny lub natepna po Pani taka laluta co to bedzie chciała miec wszystko
podane na tacy przez mamusię i tatusia.Miłość rodzica jej nie wystarczy i praca
własnych rak.Trzeba dac mieszkanko,samochodzik.szkołe wyposazyc ,pozniej żeby
znalazł się jakis bogaty mąz i głupia teściowa co to bedzie bawić dzieci.Bo
przeciez taka osoba jak Pani wychowana w cieplarnianych warunkach nie wychowa
nic innego.Oj wspolczuje temu facetowi co to miałby wejsc w taki zwiazek.Ze to
my musimy czytac takie brednie

[Gość: bea]

Duże, bezmyślnie wydane pieniądze zgodnie z obowiązujacymi trendami niczego nie
gwarantują,jedynie mądrość rodziców może zagwarantować pomyslną przyszłość ich
dzieci. A mądrość to świadomośc co w życiu jest najważniejsze i z pewnością nie
są to pieniądze.

zwyrodnienie emocjonalne

[Gość: noesis]

najwyższą wartością człowieka jest miłość, jeżeli ktoś przelicza swoje
wychowanie na pieniądze jest w błędzie, miłośći rodzicielskiej nie kupuje się,
to że ktoś ma dobrą pracę nie oznacza że jest szczęśliwy i że potrafi kochać,
wartości moralne upadają... :)

naturalna "antykoncepcja"?

[Gość: edoro]

czemu ma służyć ten artykuł? chyba tylko temu żeby zniechęcić przyszłych-
niedoszłych rodziców do tego żeby mieć dzieci. to jakaś kompletna bzdura!
ja bym w życiu nie wpadła na pomysł podliczania ile kosztowałam rodziców, ani
liczenia ile mnie kosztuje moja córka.
Poród za 7 tysięcy??? ja za swój NIC nie płaciłąm i rodziłam z mężem w
normalnych warunkach. może to ludzie sami sobie wymyślają, że np. muszą
zapłacić lekarzowi czy położnej, albo że musząmieć po porodzie pojedyńczą salę
itp.
A wyprawka za 5 tys.? to tylko dla rodziców z chorymi ambicjami, że ich dziecko
musi mieć wszystko nowe i markowe. my kupiliśmy nowy wózek, becik i pierduły
typu kosmetyki czy pieluchy. ubrania wszystkie dostawałam od znajomych używane
po ich dzieciach, a teraz jak coś już kupuję to w ciuchlandach. i nie znaczy to
że moje dziecko jest żle ubrane! po prostu tam można kupić np. body firmy
Shiesser za 1 zł a nie za 20 w sklepie!
Naprawdę MOŻNA INACZEJ niż to opisuje p.Sokolińska w swoim artykule.na
razie moja córka ma 2 lata, ale nie podejrzewam, że będzie chodziła do
prywatnego przedszkola czy szkoły albo chodziła na wszystkie możliwe zajęcia
dodatkowe. być może nie będzie też miała komórki, ale nie uważam żeby miała z
tego powodu cierpieć. mam nadzieję że wychowamy ją na człowieka który potrafi
radzić sobie w życiu niezależnie od ilości pieniędzy jakie posiada, że będzie
miała hierarchię wartości podobną do naszej i nie będzie przeliczać wszystkiego
na pieniądze.....
Dodam jeszcze ze pochodzę z rodziny gdzie było 12 dzieci i mimo ze pracowal
tylko ojciec to jak na razie wszystkie dzieci są dobrze wykształcone-
przynajmniej matura-mimo ze nie chodzily do prywatnych szkol ani na zadne
dodatkowe kursy czy korepetycje. a poza tym kilkoro z nich chodzi do szkoły
muzycznej. nie chodzą też żle ubrane ani głodne. a jak mają swoje komórki to
sobie na nie zarabiają. nie dobrymi ocenami, tylko np. pracują w wakacje, albo
pilnują dzieci znajomych.
Współczuję rodzicom którzy tak jak p. Sokolinska uważaja że dziecko to
wyrok....

[Gość: marbealn]

Masz rację. Ten artykuł to jakieś chore, warszawskie, snobowe bajdurzenie!

[Gość: były dzieciak]

> Naprawdę MOŻNA INACZEJ niż to opisuje p.Sokolińska w swoim artykule.na
> razie moja córka ma 2 lata, ale nie podejrzewam, że będzie chodziła do
> prywatnego przedszkola czy szkoły albo chodziła na wszystkie możliwe zajęcia
> dodatkowe. być może nie będzie też miała komórki, ale nie uważam żeby miała z
> tego powodu cierpieć. mam nadzieję że wychowamy ją na człowieka który potrafi
> radzić sobie w życiu niezależnie od ilości pieniędzy jakie posiada, że będzie
> miała hierarchię wartości podobną do naszej i nie będzie przeliczać
wszystkiego
>
> na pieniądze.....

Proszę Pani, w jakim świecie Pani żyje i do kogo te teksty? Proszę sobie
odszukać na tym portalu niedawny tekst o segregacji w systemie edukacji.
Wystarczy pójść na jakiś uniwersytet, żeby przekonać się, że pieniądze to
jednak prawie wszystko. 5% bardzo zdolnych studentów, którzy są tam dzięki
stypendiom. Reszta to często jeszcze zdolniejsi, czasami mniej, przeważnie
średniacy, ale dzięki pozycji i pieniądzom rodziców, których stać było na
kursy, korepetycje, komputery, lepsze szkoły, łapówki wszystko idzie im
łatwiej. Wie Pani jak czuje się nastolatek w ciuchach ze szmatexu, bez komórki,
bez kieszonkowego, nieudzielający się towarzysko z powodu braku pieniędzy?

[triss_merigold6]

Wiesz, za moich czasów dobrzy uczniowie po liceach dostawali się na studia
dzienne bez kursów i korepetycji. Jak ktoś jest tępy to nie musi studiować,
niech skończy szkołę policealną.
Łapówki? Ciekawe, nikt z moich znajomych nie dawał żeby dostać się do
publicznej uczelni na dzienne studia, ja jakoś też nie.
Jak się czuje nastolatek bez komórki? Normalnie. To nie jest rzecz niezbędna
tylko gadżecik w przypadku dzieciaka. Cokolwiek w główkach wam się przewróciło.

[Gość: były dzieciak]

A kiedy były te twoje czasy? Bo widzisz, już w połowie lat 90. były takie
szopki, że do jednego ze średnio elitarnych liceów w średni dużym mieście
przyjechali ojciec i syn. Wywieszono listę uczniów, którzy dostali się do
liceum. Większość miała po dwie piątki. Czwórka i trójka z egzaminu praktycznie
eliminowała. No i ten chłopaczek dostał mierną i jedynę i oczywiście się nie
dostał. Ojciec wsiadł do samochodu, po godzinie przyjechał z walizką i po
wakacjach okazało się, że chłopak się dostał. Oczywiście potem są historie z
korepetycjami, dodatkowymi płatnymi lekcjami w szkole itd. Czy myślisz, że
uczeń bez komputera ma większe szanse z informatyki od ucznia, który komputer
ma od urodzenia?

Oczywiście nie przemilczmy kwestię studiów i możliwościach pracy po nich dla
dzieci z bogatych i biednych rodzin.

Jesteś nastolatkiem w liceum w Polsce w 2004 r., że wiesz, jak on się czuje?
Daruj sobie.

Dlaczego zamykacie oczy na rzeczywistość?

[Gość: mrrua]

a za moich czasów ani jedna osoba, którą znam nie dostała się na studia dzienne
bez kursu i korepetycji; mało tego - w liceum (w klasie autorskiej) z
niektórych przedmiotów nie można było dostać nic ponad 3 bez korepetycji, a 80%
klasy dostawało 1 w pierwszym terminie każdego sprawdzianu!!! a naprawdę nie
mam do czynienia tylko z rozpieszczonymi półgłówkami! łapówki moi rodzice nie
dali nigdy, ale przez to nie kończę wymarzonej asp, tylko socjologię. a gdybym
w liceum nie dostała (wcale nie wymarzonej)komórki, to moja mama umarłaby z
nerwów, wcale nie dlatego, że jestem rozpieszczona, tylko dlatego, że mam swoje
życie, które Moi Rodzice zawsze szanowali.

[Gość: pinslip]

> Proszę Pani, w jakim świecie Pani żyje i do kogo te teksty? Proszę sobie
> odszukać na tym portalu niedawny tekst o segregacji w systemie edukacji.
> Wystarczy pójść na jakiś uniwersytet, żeby przekonać się, że pieniądze to
> jednak prawie wszystko. 5% bardzo zdolnych studentów, którzy są tam dzięki
> stypendiom. Reszta to często jeszcze zdolniejsi, czasami mniej, przeważnie
> średniacy, ale dzięki pozycji i pieniądzom rodziców, których stać było na
> kursy, korepetycje, komputery, lepsze szkoły, łapówki wszystko idzie im
> łatwiej. Wie Pani jak czuje się nastolatek w ciuchach ze szmatexu, bez
komórki,
>
> bez kieszonkowego, nieudzielający się towarzysko z powodu braku pieniędzy?
Ta pani, żyje chyba w tym samym swiecie co i ja: mam 21 lat, troje rodzeństwa,
rodzice zarabiają około 3 tysięcy miesięcznie. Chodziłam do PAŃSTWOWEGO żłobka,
PAŃSTWOWEGO przedszkola, skończyłam PAŃSTWOWĄ podstawówke i PAŃSTWOWE liceum, a
teraz studiuję na PAŃSTWOWYM uniwersytecie,jedynym "luksusem" na jaki pozwolili
sobie rodzice w mojej edukacji była szkoła muzyczna (a zainwestowane pieniadze
i tak się zwróciły, bo wspólnie z zespołem wyjeżdżałam na zagraniczne koncerty
i często wakacje spędzałam lepiej niz nie jedno bogate dziecko). Przez całe
dzieciństwo, a tym bardziej w okresie nastoletnim nie miałam ani jednego
markowego "ciucha" , kieszonkowego nie dostawałam, a komórke kupiłam (za własne
pieniadze) tylko dlatego, że na studia wyjechałam do innego miasta i była mi
potrzebna do kontaktu z domem.Ale za to miałam (mam) rodziców, którzy zawsze
mają dla mnie czas,mam mnóstwo przyjaciół i znajomych, którzy przyjaźnia się ze
mną a nie z moimi pieniędzmi i jestem dowartościowanym i szczęsliwym
człowiekiem, bo wiem, że wazna jestem ja a nie pieniądze moich rodziców

A ja kosztowałam rodziców ze 200 zł wszystkiego...

[Gość: Ewcia]

Oddali mnie do domu dziecka. A teraz puszczam się na prawo i lewo, bo natura
urody mi nie poskąpiła. Ostatnio odezwali się, bo zorientowali się, że to dobry
biznes, eh, bystrzochy...
Finansowo więc nie narzekam, a i staruszkom odpalam dolę, więc zgrzeszliby
narzekając. Taka już jestem, po prostu żywić urazy długo do nikogo nie potrafię.

buziaki,
Ewcia

[Gość: Prf]

Nieważne, jak to policzyłaś...
Czy zamierzasz im te pieniądze oddać? Nie rozumiem stwierdzenia "to się zwraca".
Jak się zwraca? Jesteś przez to lepszym człowiekiem? Raczej nie... Wglądasz mi na rozkapryszoną sukę
z dużej korporacji pnącą się po trupach swoich kolegów i koleżanek z pracy na szczyt tzw. sukcesu.
Z takim myśleniem nie sądzę abyś była gotowa kiedykolwiek do założenia rodziny, nie mówiąc o
wychowaniu dobrego człowieka. Ty nim nie jesteś.

[Gość: marbealn]

Kurde blat nie chciałbym bym być twoim bobaskiem....

Mybach za 500 tys?

[Gość: PrzemO]

Taaa. Pewnie model w skali 1:3. To by się zgadzało.

[Gość: max]

LOLA!!!! GRATULUJĘ, twoi Rodzice mogą spokojnie pijąc kawę ( jeśłi ich jeszcze
na to stać) stwierdzić: wychowaliśmy 1000% pijawkę i nieudacznicę. To coś na
kształt stwierdzenia : Nie kop Pani bo się spocisz!!.. kobieto co zrobisz jak
ich zabraknie?? kto już tu wcześniej wspomniane kłody usunie z Twej drogi???
hmmmmmmmmmmmmmmmmm mam dla ciebie propozycję.... bogaty, stary mąż.
pozdrowienia
miłego pławienia się "pozytywnego myślenia"

[Gość: kate]

Max, tekst poprawny to "nie kop PANA bo sie spocisz" troche szacunku dla klasyki
, bardzo prosze...

[Gość: agja]

przecież to logiczne,że wychowanie dziecka kosztuje,ludzie radzili sobie z tym
od wieków,więc po co nagle teraz robić z tego wielką sprawę.to zabrzmi pewnie
banalnie,ale najważniejsze jest,żeby dac dziecku miłośc.oczywiście skrajna
nędza to już zupełnie inny tamat...

Nie jest tak źle

[surtout]

Faktycznie, nie jest tak źle, żeby nie można było dziecka na starcie wyposażyć
co najmniej godziwie. Autorka artykułu nazywa to luksusem, biorąc ceny z
kapelusza.
Kiedy mój, półtoraroczny obecnie, syn miał się urodzić, kupiliśmy: wózek Chicco
2002 bez gondoli, ale z budą i instalowanym fotelikiem samochodowym (970zł) -
używa go do dziś (nie fotelik, oczywiście); wanienkę na kółkach z przewijakiem
o odprowadzeniem wody (160zł); łózeczko z materacem kokosowym (ok. 250zł);
butelki, laktator i sterylizator Avent (ok. 300zł) - nie wszyscy tego
potrzebują, bo większość matek karmi piersią; inne dodatkowe rzeczy, typu
ubranka, szczotka do włosów, kosmetyki itp. nie kosztowały nas więcej niż
200zł, no i 100zł za obecność tatusia przy porodzie. Razem: ok. 2000zł.
Oczywiście, wanienkę można było kupić zwykłą za 20-30zł, a polskie wózki też
już mają możliwość wpinania fotelika (poza tym jest 8-9 miesięcy na to, żeby tę
kwotę odłożyć).
Do tej pory jednak używam i wózka, i łóżeczka (+materac+pościel) i sprzętu
Avent, więc wydatek rozkłada się na długi czas.
Teraz kosztują głównie pieluchy (ok. 100zł/mies.) i mleko (też ok. 100zł). Mały
je to, co my. Rośnie już nieco wolniej, więc niektóre ubrania kupione "z
zapasem" nosi i rok (nogawki i rękawy na początku mu podwijam). Poza tym wiele
sklepów cztery razy w roku robi przeceny i wtedy naprawdę tanio można kupić
dziecku ubrania na przyszłość (teraz, jesienią, kupuję mu ubranka na przyszłą
wiosnę i lato). Buty - wiadomo - jednosezonowe, ale ile par może mieć takie
małe dziecko? Sandały na lato, sportowe buty od wiosny do jesieni i ciepłe na
zimę. To są trzy pary rocznie. Mój syn ma jeszcze kalosze, klapki na basen i
kapcie (czy to jest luksus?)
Nie przesadzajmy. Na temat starszych dzieci się nie wypowiadam, bo nie wiem,
jak to wygląda, ale do ukończenia 2 roku nie jest aż tak źle.

[Gość: m]

Preczytałam artykuł w WO i wasze posty i wydaje mi sie że zarówno artykuł jak i
wiele wypowiedzi jest zupełnie odrealnione. Mam dwie córki ( 21 i 18) i chociaż
oboje z mezem bardzo dobrze zarabiamy ( ponad 12 tys miesięcznie) to nie
pzyszłoby by mi do głowy kupowac im ciuchow za trzysta złotych miesięcznie. Obie
córki chodzily do państwych przedszkoli, podstawówek i liceów.)Utrzymanie obu
dziewczyn nie przekracza 1500 zlotych miesiecznie, z podręcznikami,
przyjemnościami, ciuchami, kosmetykami, itp/ Kiedy były młodsze koszty były
oczywiscie duzo niższe. Nie rozumiem co to za wstyd donaszać rzeczy po staryszm
rodzeństwie, jeżeli są w dobrym stanie? Oczywiście każdy lubi mieć coś nowego
ale dlaczego musza to być martensy za 400 zlotych?? Zaznaczam że sama sobie tez
nie kupiłam bym butów w tej cenie. Jedyną rzeczą na której nigdy nie
oszczedzalismy to kursy jezykowe, bilety do muzeów, ksiązki i inne intelektualne
przyjmności.pomimo ze pieniędzy u nas w domu nie brakuje, dzieci znają ich
wartość i nie traktują nas jak bankomatu. Wiele razy slyszałam jak rezygnuja z
jakiegośc zakupu czy przyjemności "bo za drogie'.Wiem że kiedy bedą musiały same
zarobic na swoje utrzymanie będą umiały planowac wydatki i nie rozpuszczać
pieniędzy.W domu dostały przede wszytkim wsparcie, poczucie bezpieczeństwa i
miłość. Tego sie da kupić na wet za 2 miliony złotych

[Gość: Bolo]

Jesli sie nieobrazisz mozesz napisac co robicie zawodowo?
Ja mieszkam za granica i moi krewni w Polsce ciagle nazekaja na zarobki i
raczej zarabiaja 2000 na rodzine. Tak ,ze niewiem czy mnie bajduza (zebym
wysylal im pieniadze na dzieci).

Dziekuje za odpowiedz.

[Gość: mrrua]

zgadzam się!!!! w moim domu też nie brakuje pieniędzy, co nie znaczy, że nie
znamy z siostrą ich wartości. niektóre ubrania nosimy wspólnie (bo po co
kupować dwie ientyczne sztuki?) i za nic w świecie nie chciałybyśmy mieszkać w
osobnych pokojach, chociaż mamy taką możliwość. kończyłyśmy państwowe
podstawówki i liceum. za to spędziłyśmy w sumie kilka miesięcy na wakajach w
Paryżu (język), jeździłyśmy na narty w Alpy, jesteśmy na dobrych studiach, mamy
mnóstwo przyjaciół, kilka hobby, dobre perspektywy na przyszłość, szacnek i
tolerancję dla ludzi, a przede wszystkim komfort BYCIA KOCHANYMI przez rodziców
i siebie nawzajem.

[Gość: The NaMeLeSs]

Czesc,

przepraszam, ale komu to sie zwraca? Kiedy zamiezasz oddac rodzicom te dwie
banki z jakas nawiazka? Mam nadzieje, ze zanim zejda?

Pozdro,
The NaMeLeSs

[Gość: iza]

Ja rodziłam z państwowym szpitalu, nikomu nic do łapy nie dałam, mój mąz był
przy porodzie, podano mi wszystkie potrzebne zastrzyki, była przy mnie swietna
pani lekarz, rodziłam w pojedynczej sali. Ludzie, nie przesadzajcie, nie
staszcie tych, ktorzy marzą o dziecku a te wszyskie "koszty" przerazają ich.

[Gość: były dzieciak]

Tani poród to nie wszystko.

[kiwi01]

Mam dwoje dzieci (17 i 10 lat). Rodziłam "za darmochę" dzieci chodziły do
państwowego przedszkola, państwowej podstawówki, syn do państwowego gimnazjum.
Mimo tych "przeciwności losu " jest teraz w bardzo dobrym liceum, nie musiałam
się martwić korepetycjami przed gimnazjum ani przed liceum.Jedyne co mogę
powiedzieć jako "usprawiedliwienie" że nie jestem matką jaką opisuje artykuł
jest fakt, że przez pierwsze trzy lata życia dzieci byłam z nimi i się sama
nimi opiekowałam. Ale to nie 2 miliony decydują o rozwoju mózgownicy dzieci
(jak w wypadku laluni -niewielkiej) ale podejście rodziców do wychowania.

Mózgownica

[Gość: bubum]

> nimi opiekowałam. Ale to nie 2 miliony decydują o rozwoju mózgownicy dzieci
> (jak w wypadku laluni -niewielkiej) ale podejście rodziców do wychowania.

Zgadzam się w 100 % !

Taki mały człowiek o niezależnym myśleniu to czasami niezłe wyzwanie, dla
niektórych nawet za wysokie.

Jak obserwuję innych, to niektórzy wolą zapłacic niż pomyśleć, no i wychodzi
drogo, w efekcie naprawdę drogo.

Mnie pomaga traktowanie moich dzieci jako właśnie wyzwania, NIGDY nie żałowałem
że je mam.

pozdrawiam