moj mąż odszedł bo...

[Gość: :(]

Tydzień temu mój maz sie wyprowadził, zauroczony koleżanką z oddziału swojej
firmy z miasta odległego o ponad 400km od nas...tak sie zauroczył ze zostawił
mnie po roku i 2 miesiącach po ślubie...odszedł bo jak mi powiedział nie
wierzy ze mogłoby sie dać to naprawić, ze ja bym mu nie wybaczyła tego nigdy
co zrobił, ze nigdy bym mu nie zaufała, nie dal nam szansy spróbować, sam
zdecydował...a mnie jest tak zle i tak mi go brakuje i mimo ze wiem ze
starałam sie ratować ten związek po tym jak go przyłapałam i w końcu sie
przyznał po 2 miesiącach ukrywania i kłamania...nie liczyły sie nasze plany,
nasze wspólne zycie, my bo pojawila sie ONA, pani, z którą spotkał sie na
kilku wyjazdach służbowych a przez ostatnie dwa miesiące smsował mailował i
telefonował...jak to wszystko boli i nie wiem jak sobie z tym poradzić,
dopóki o tym nie myślę to sie jakoś trzymam, ale nie da sie o tym nie myśleć
wcale, nie dociera do mnie że to już koniec, że nie ma go w moim życiu :(

[Gość: panna]

Hej! długo byliście razem przed slubem? to teraz nagle stał się taki kochliwy?
Współczuję Ci, wyobrażam sobei ze żadne słowa nie są pocieszeniem ale trzymaj
się moze się okaże że spotkasz kogos kto jest Ciebie wart.
Pozdrawiam ciepło

[Gość: :(]

Przed slubem mieszkalismy razem 3 lata a spotykalismy sie od 5 lat.
Nigdy czegos takiego bym sie po nim nie spodziewala, nigdy nie bylo nic co
wzbudzilo by we mnie niepokoj, byl dla mnie wzorem odpowiedzialnego faceta,
zreszta dla wszystkich naszych znajomych i teraz wszyscy sa w mega szoku

[Gość: panna]

Mogę powiedzieć brzydko? O nim? To jest GNÓJ, bo choćby przez wzgląd na to ze
nie jesteś pierwszą lepszą podfruwajką i jesteście razem długo powinien
rozmawiać a on zadecydował, wybrał sobie sam, bezproblemowy gość
Pozdrawiam cię ciepło, trzymaj się :-)))

mam do ciebie takie pytanie

[Gość: Martynka]

Oczywiscie tylko z ciekawosci i jesli w twoim stanie nie masz ochoty odpowiadac
to oczywiscie bedzie zrozumiale.

Czy lepiej byloby gdybys o zdradzie sie nigdy nie dowiedziala? Powiedzmy on cie
zdradzil ale po jakims czasie ona mu sie znudzila i wszysko wrocilo do normy?
Czy lepiej nie wiedziec i z tego powodu nie cierpiec, zakladajac ze bez
odkrycia on nigdy by nie odszedl, czy moze lepiej wiedziec bez wzgledu na
konsekwencje?

[Gość: :(]

Twraz wydaje mi sie ze lepiej nie wiedziec jesli maz trzezwieje z oduzenia i
sytuacja wraca do normy. Mnie w tej chwili bardziej boli to ze zrezygnowal ze
mnie, przestal mnie kochac, nie probowal ratowac naszego zwiazku niz sam fakt
zdradt :(

[ishtar-7]

hej,
też przez coś podobnego przechodziłam i wiem że zadne słowa nic nie pomogą.
Musisz sama znaleźć powód dla którego warto żyć. my byliśmy ponad 2 lata po
slubie, znalismy się prawie 9 lat, planowaliśmy dziecko, zauroczył się swoją
nauczycielką. dziś już znowu umiem się smiać i zorganizować sobie życie, ale
trwało to długo. Najważniejsi ą w tym czasie przyjaciele. Porozmawiaj z kimś
komu ufasz i nie bądź w domu sama, wtedy tylko chce się płakać. Ale tak
naprawdę to trzeba to wypłakać, trzeba aby zacząć znowu żyć.

[Gość: I M A T]

Cyferki nic nie dadzą Ona była rok po slubie, TY 2 lata a ( lat się znaliście i
zdrada była.

Wszystko zależy nie od czasu i lat a ludzi, ich wartości, które noszą w sobie a
nie na ustach...
Współczuje kazdej z was:(

Nie placz

[Gość: Asia]

pomysl sobie ze mogl to zrobic za 30 lat. Dzis jestes mloda, piekna i cale
zycie przez Toba. Ja mysle, ze On jeszcze wroci - takie panienki z pracy sa
fajne na odleglosc 400 km - tylko czy Ty wtedy jeszcze bedziesz chciala?

[Gość: :(]

Porzucenie, odtracenie - boli bardzo i cale szczescie ze mam wspanialych
przyjaciol i rodzine, ktorzy wspieraja mnie jak moga.
To na pewno wymaga czasu...tylko teraz jest tak cholernie ciezko, gdy wszystko
kojarzy sie z nim...

[ishtar-7]

i niestety długo będzie się kojarzyć, a moze zawsze ? tylko wierz mi, za jakiś
czas już po prostu to tak nie boli, już można wspominac i nie płakać. Ja kilka
miesięcy temu też nie myślałam że to możliwe. A jednak tak jest. I rzeczwyiście
masz rację nie zdrada boli najbardziej. Dla mnie i naszych rodzin i znajomych
też to jest szok. uchodziliśmy za wzorowe małżeństwo. jeszcze dwa dni przed
jego wyprowadzka byliśmy u przyjaciół i planował dziecko (to on nalegał, nie ja)

[Gość: :(]

Moj maz w lipcu strasznie namawial mnie na dziecko, a gdymiesiac temu
probowalam z nim rozmawiac co sie z nami dzieje,czemu tak sie oddalamy to
stwierdzil ze czuje presje zebysmy mieli dziecko a on tego jeszcze raczej nie
chce :(

Wiekszosc naszych przyjaciol nie moze uwierzyc w to co sie stalo :( Do mnie
chyba tez to dociera falami, nagle lapie sie na mysleniu o czyms i dopiero
pochwili dochodzi do mnie ze jego juz przeciez nie ma :(

[ishtar-7]

wiesz, że ja pomimo tych miesięcy też czasami czuję się jakby pojechał w
delegację, to podobno normalne. jeśli chcesz komnuś bezstronnemu opowiedzieć
(bo trzeba się wygadać - to naprawdę pomaga) to polecam psychologa. Ja nie
chciałam o tym słyszeć, ale moja przyjaciółka najzwyczajnie w świecie wsadziła
mnie do samochodu i zawiozła. Można lepiej zrozumieć nie tylko męża ale i
siebie. psycholog pomógł mi uświadomoć sobie, że tak jak ktoś tu napisał -
pewne wartości człowiek ma w sobie (wynosi z domu?)- mój mąż pochodził z
rozbitej rodziny, rozpieczony przez mamę i dla niego nie jest problemem
zostawienie zony, dla niego takie jest życie. Dziś nie mam nawet żalu do niego
o to że nie próbował.

[Gość: :(]

Myslalam o psychologu, ale chyba jeszcze zbyt wczesnie..
Moj maz tez pochodzi z rozbitej rodziny, w wieku 6 lat stal sie odpowiedzialny
za mlodszego brata i matke w depresji po tym jak ojciec odszedl do innej, a
teraz zrobil mi to samo, mimo ze patrzyl jak matka cierpiala. Tlumacze sobie ze
to lepiej ze stalo sie to teraz, gdy nie mam dzieci jestem mloda ... ale to nie
pomaga zbytnio. Znalam go tyle lat i takiej nieodpowiedzialnosci i
szczeniackiego zachowania nigdy bym sie po nim nie spodziewala :(

[ishtar-7]

gdyby nie to że twój mąż ma brata to jeszcze bym pomyślała że to ten sam
mój całe życie potępiał swojego ojca, i zawsze twierdził że rodzian jest dla
niego najważniejsza, a przed ślubem (przy jego mamoie) go spytałam a co będzie
jak ty mnie zrobisz to samo?
to się na mnie obraził, jak ja mogę go o to podejrzewać, przecież on tak mnie
kocha i nigdy nie zrobi tego co ojciec, bo wie co przeżyła jego mama. Jak
pokazało życie długo nie musiałam czekać. i co dziwne to jego ojciec mu
tłumaczył, żeby zastanowił się co on robi

[Gość: :(]

Mnie sam sie przyznal ze nie rozumie dlaczego robi mi to, ze przeciez widzial
jak cierpiala jego matka...i co z tego... jego tata tez z nim probowal
rozmawiac :(

[ishtar-7]

bardzo podobna sytuacja,
mój naprawdę miał przeróżne powody -począwszy od tego że sam nie wie, że nie
dorósł do małżeństwa, że to dla mojego dobra po różne dziwne i idiotyczne, nie
chciałabym tutaj pisać więcej
jeśli masz ochotę to napisz [e-mail] moze masz gg ?

[Gość: Notes]

Mysle ze sama czesciowo odpowiedzialas sobie wlasnie tym ostatnim postem na
pytanie :dlaczego odszedl?. Czytalam kolejno twoje posty i bylam pelna sympatii
i wspolczucia dla twojego cierpienia, juz chcialam zaczac cie pocieszac ale nie
po tym jak doszlam do ostatniej linijki gdzie napisalas: "znalam go tyle lat i
takiej nieodpowiedzialnosci i szczeniackiego zachowania nigdy bym sie po nim
nie spodziewala". Widzisz po pierwsze nie zawsze te dlugie znajomosci przed
slubem sa dobra wrozba na przyszlosc, po drugie ty traktujesz go jak malego ,
glupiego i nieodpowiedzialnego chlopca a nie doroslego, madrego mezczyzne. Nie
dziwie sie ze od ciebie w takiej sytuacji uciekl. Ktoz chcialby byc tak
traktowany? Napewno tamta kobieta widzi w nim mezczyzne, widzi rowniez wiele
jego pozytywnych cech, ktore dla ciebie po tych latach znajomosci staly sie juz
taka normalka ze uwazasz ze nalezy ci sie wszystko jak "psu zupa".

[mist3]

Drogi Notesie - czytaj ze zrozumieniem. Jeśli ona napisała, że takiego
szczeniackiego i nieodpowiedzialnego zachowania nigdy by się po nim NIE
spodziewała - to znaczy że uważała go za człowieka odpowiedzialnego i
dojrzałego, a jego zachowanie ją zaskoczyło.

Jeśli chodzi o :( - wiem że to teraz rzeczywiście marne pocieszenie, że jesteś
młoda i świat przed Tobą. Ale po pewnym czasie (życzę Ci, żeby był jak
nakrótszy) - na pewno tak na to spojrzysz- dobrze, ze teraz a nie za parę lat
(może z dziećmi i problemami) postanowił mnie zostawić.
Nie zamykaj się w sobie, przyjaciele na pewno chętnie Ci pomogą. Odezwało się tu
parę pań w podobnej sytuacji (które już jednak to w sobie jakoś poukładaly) - na
pewno warto z nimi porozmawiać na privie.
Pozdrawiam Cię. Trzymaj się na przekór wszystkim :)

CHOWANIE GLOWY W PIASEK...

[Gość: Notes]

Wlasnie widzisz ja czytam z duzym zrozumieniem i wyczuciem w przeciwienstwie do
ciebie i to nie tylko to co jest napisane czarno na bialym. Jesli ktos uzywa
takiego sformulowania jak "szczeniece zachowanie" to mnie sie to automatycznie
kojarzy z tym ze to musialo juz byc wczesniej uzywane, po drugie takie
okreslenie nie wnika w rzeczywiste przyczyny rozstania, zdrady itp. lecz zamyka
jakakolwiek dyskusje. No bo jesli jedna strona jest szczenieca i
nieodpowiedzialna to znaczy ze druga jest dorosla , odpowiedzialna i bez winy.
A to napewno nie jest prawda. Napewno zanim nastapila zdrada i wyprowadzka
musialy byc prawdziwe problemy, ktore legly u podstaw rozpadu i kwitowanie
wszystkigo czyims"szczeniecym zachowaniem" to chowanie glowy w piasek. Ps.
mist3 -Zanim napiszesz komus cos rownie obrazliwego jak "czytaj ze
zrozumieniem" zastanow sie czy aby twoje myslenie nie jest aby ograniczone i
duzo glupsze niz ci sie wydaje.

[Gość: :(]

wybacz, ale ja zmienilam o nim zdanie po tym jak sie zachowywal gdy go
nakrylam, jak podchodzil do problemu i jak to sie toczylo, wczesniej uwazalam
go za super faceta, odpowiedzialnego, rozsadnego, takiego prawdziwego mezczyzne
w ktorym znajduje sie oparcie...

[Gość: Notes]

Sluchaj nie chce abys czula sie gorzej niz sie czujesz. Oczywiscie ze ci
wspolczuje i nie uwazam ze takie odejscie szczegolnie tuz przed Swietami jest w
porzadku.Ale nie wierze rowniez ze nie bylo zadnych znakow przed tym ze dzieje
sie zle miedzy wami. Moze to szczeniackie zachowanie nazywa sie zupelnie
inaczej, moze to jest brak..... czegos w waszym zwiazku. Nie wiem czego bo was
nie znam. Zreszta nie chce juz niczego analizowac bo chyba nie to jest dla
ciebie najwazniejsze w tym momencie. Najwazniejsze jest to ze musisz zadbac
teraz o siebie. Jesli masz wokol siebie kogos bliskiego: rodzine, przyjaciolke
to porozmawiaj z nimi. Nie siedz sama w domu, moze idz do kina na jakas
komedie. Naprawde nie zrozum mnie zle, nie chce abys czula ze ktos ciebie
obwinia za rozpad. Moze rzeczywiscie nie pasowaliscie do siebie, moze w ten
sposob masz szanse znalezc kogos wlasciwego dla siebie, kto cie pokocha
szczerze , mocno i goraco i nie bedzie szukal rozwiazania wspolnych problemow
poza zwiazkiem. Przesylam gorace pozdrowienia i usciski. Glowa do gory.

[Gość: :(]

Dziekuje za twoje słowa.
Oczywiscie ze zdaje sobie sprawe ze jak kazdy zwiazek i nasz mila swoje
problemy i ze ja mialam w tym swoj udzial, jednak bolene jest to, ze moj maz
nie probowal rozwiazac ich zaczynajac od rozmowy ze mna tylko ... (nie wiem jak
to nazwac) szukal czegos poza naszym zwiazkiem.

[Gość: Gal]

Gość portalu: :( napisał(a):

> odszedł bo jak mi powiedział nie
> wierzy ze mogłoby sie dać to naprawić, ze ja bym mu nie wybaczyła tego nigdy
> co zrobił, ze nigdy bym mu nie zaufała,

i miał rację... cokolwiek myślisz, to pozostałoby między Wami na całe życie.
Tak jest zawsze.

Pzdr.
Gal

[piwonia555]

mój też odszedł bo ciągle mubyłoźle w domu, dzieci go nie słuchaly, nie było
obiadu na czas,bałagan w domu.Kto nas znał to wiedział,że to głupoty bo ja
byłam prawie doskonała- tak mnie wytrenowal, ale i tak był ciągle
niezadowolony, wymagania rosły,a ja ciągle sie starałam więcej, a mój mąż co
raz częściej mi powtarzał,że jestem do niczego pod każdym względem.Ja jednak
jak ten narkoman lgnełam do niego i zabiegałam o odrobinę choćby
miłości.Mój "niedouczony"mądrala rzucał mi jakieś "Ochłapy" czułości a ja już
byłam w "siudmym niebie" Tak było prawie od początku naszego małżeństwa, przez
25 lat.Tak bardzo przyzwycziłam się,że nawet o odrobinę miłości trzeba
zabiegać,że robiłabym to chyba do końca życia ciągle zmniejszając swoje
wymagania, i pozwalająć swojemu "władcy" zwiększać wymagania wobec mnie.Tak się
jednak nie stało bo mój mąż mnie zostawił, znudził się mną,z przepracowania i
ze stresu nie byłam już w stanie za nim nadążyć.Nie chciało mi się jeździć z
nim na wycieczki turystyczne, wchodzić na szczyty- bo On dla mnie nic już nie
miał poza obojętnością. Mineło zaledwie 7 miesięcy a ja wiem, że Pan Bóg w
końcu zrobił z tym moim małżeństwem porządek bo ja sama nie potrafiłam.
Pamiętam rozrywający ból serce gdy sobie uświadomiłam,że teraz muszę żyć dla
siebie nie dla niego. Boże jak trudno żyć dla siebie !!! Jak żyć ja przez 25
lat wymagano ode mnie ciągłej troski dla kogoś innego a dla mnie już często
brakowało chęci i sił.Wychowałam dwie cudowne córki i teraz mam cudownego 12
miesięcznego wnuczka. Uczę się żyć dla siebie i cieszyć się życiem. Nie mogę
zrozumieć jak mogłam godzić się przez tyle lat na takie jałowe , nie godne mnie
życie, często nie godne człowieka. Jestem inteligentną i elegancką kobietą a
przy moim mężu często czułam się jak stary kapeć ale i tak nie potrafiłam z nim
zerwać. Pan Bó mi pomógł i jestem Mu za to ogromnie wdzięczna.Pozwoliłam
zmarnować sobie najlepsze lata życia - więc Ty nie żałuj, bo pewnie to
najlepsze co mogło Ci się przydarzyć skoro Go stać na takie zachowania. Teraz
mam czas dla siebie i zaczynam odczuwać krew z żyłach i czuję często co to
znaczy żyć - chociaż jestem sama i nie wiem czy będę miała drugą sznsę w
życiu.Pomimo to uważam,że porzucenie mojego męża za błogosławieństwo dla
mnie.Pozdrawiam K.

[katja]

Slicznie i madrze napisane. Czasami tak ma byc i w tym cale bogactwo zycia. I
lzy i radosc.

ty tez zaslugujesz na milosc

[Gość: Notes]

Dlaczego piszesz ze nie wiesz czy bedziesz miala druga szanse w zyciu? Przeciez
ty wlasnie ja dostalas droga Piwonio. Masz wspaniale dzieci i slodkiego wnuka,
jestes jeszcze ciagle mloda i napewno piekna tak jak na zewnatrz tak i w
srodku. To wlasnie dobrze ze przestalas zyc dla niego, a zaczelas zyc dla
siebie jako dla czlowieka, dla kobiety godnej czyjegos zainteresowania ,
szacunku, milosci. Pamietaj nigdy nie wiesz co nastepny dzien przyniesie.
Gdybys nadal zyla z mezem raczej nie moglabys juz liczyc na to wszystko. A tak
masz szanse. Badz pogodna i szczesliwa, choc dzisiaj mozesz to odczuwac jak
smierc kogos bliskiego to tak naprawde to jest dla ciebie jak obudzenie sie z
letargu. To nowe zycie , ktore moze przyniesc ci cos dobrego, a moze i wielka
milosc jeszcze. Czego ci zycze z calego serca pozdrawiam cie i sciskam
serdecznie.

[piwonia555]

Dziękuję za słowa, ktore na pewno płyną z głębi serca. Teraz wiem ilu dobrych
ludzi chodzi obok mnie trzeba tylko ich zobaczyć i uslyszeć. Na pewno Ty do
nich należysz. Jeszcze raz dziękuję i jestem wdzięczna ,że mi pokazała w
komputerze to forum.Można tutaj tak szczerze porozmawiać i wesprzeć siebie w
biedzie.Pozdrawiam wszystkich na forum i dziękuję jeszcze raz.K.

[Gość: :(]

ja owniez ciesze sie ze istnieje takie miejce, w ktorym mozna sie wygadac i
usłyszec od innych co o tym myslą, a przy tym okazuje sie ze jest tylu
madrych , ciplych ludzi.
Pozdrawiam :(

Do Piwoni

[Gość: Max]

Kazda kobieta powinna przeczytac twoj post.
Pozdrowienia i wyrazy podziwu
max

[piwonia555]

Jeżeli tak myślisz to znaczy,że są jeszcze prawdziwi męższczyźni na świecie
tylko ja nie miałam dostatecznie dużo cierpliwości i wiary żeby takiego
szukac.Cieszę się jednak i podziwiam każdą parę i małżeństwo, którzy pomimo
trudnych chwil ( bo takie są wszedzie)po prostu trwają i są razem na dobre i na
złe, wtedy Pan Bóg wspiera i pomaga.Ufam,że ty jesteś takim facetem i kobiety
traktujesz jak należy. Pozdrawiam .

dużo radości:-)

[sagis]

piwonia555 napisała:
--------
Wspaniale to napisałaś.
Miłość musi być wzajemna. Miłość należy dawać, ale też brać. Twój były mąż
tylko ją brał.
Szkoda, że sama wcześniej nie potrafiłaś o siebie zadbać. Ale, lepiej później
niż wcale.

Dużo szczęścia i radości Ci życzę.

[Gość: koko]

Bardzo krzepiące, to co napisałaś
Pozdrawiam
koko

[Gość: :(]

Dziekuje Ci za te słowa, to piekne co piszesz i pozwala mi wierzyc, że moze to
dobrze ze tak sie stalo, zę moze czeka mnie inne ale moze lepsze zycie. Jeszcze
raz bardzo Ci dziekuje za Twoja opowieść.

[piwonia555]

Witaj !!1 To Ty sprawiłaś,że po przeczytaniu Twojego postu po prostu usiadłam
i napisałam co ja przeżyłam.Teraz wiem,że warto dzielić sie swoimi
doświadczeniami, człowiek sam korzysta bo czuje się mniej samotny i okazuje się
że inni też w tych słowach znajdują coś dobrego dla siebie. Cieszę,że moja
córka pokazała mi tę stronę,jest to ta dobra strona cywilizacji i
komputeryzacji.Przed nami trudne chwile, wigilia, oplatek, i....
wspomnienia...Ufaj gorąco,że nad tym światem naprawdę Pan Bóg czuwa i nad Tobą
też i zobaczysz,że będzie Ci całkiem nie źle może nawet będziesz szczęśliwa bo
będziesz dumna z siebie ,że sobie radzisz i nie rozpaczasz.Ja teraz uczę się
cenić każdą chwilkę bo przecież straciłam 25 lat a nie wiem ile przede mną i
szkoda mi na smutek i daremne wspomnienia nawet sekundy.Co innego użalenie sie
trochę nad sobą, jak nad malutkim dzieckiem, to przynosi ulgę i nie wstyć się
płakać, łzy to ludzka rzecz, gdy łzy z oczu płyną to serce mięknie i myślę, że
tak ma być. Nie ma nic gorszego niż człowiek o twardym sercu i taki co nigdy
nie płacze... Tak więc droga Przyjaciółko w niedoli głowa do góry, śpiewaj
kolędy rodzinie , smaż karpia, ugotuj pyszny barszczyk i wiedz , że czlowiekowi
na prawdę do szczęścia nie wiele potrzeba. Gorąco pozdrawiam i życzę wesołych i
pogodnych świąt. Pa pa

[Gość: :(]

Dziękuję bardzo za wszystkie Twoje tak mądre i cieple słowa. Cieszę się ze
potrafię radzić sobie z tym i funkcjonuje prawie normalnie, bez rozpaczania i
użalania sie nad sobą. Oczywiście nadal bardzo mnie to boli i jest mi przykro i
wieczorami napływają mi łzy do oczu, ale to chyba naturalne...na to chyba
trzeba czasu.
Na szczęście mam wspaniała rodzinę, cudownych przyjaciół, którzy bardzo mi
pomagają we wszystkich trudnych chwilach i na szczęście sa takie osoby jak Ty,
które tu potrafiły podnieść mnie na duchu - dziękuje bardzo.
Życzę Ci radosnych, rodzinnych i spokojnych świąt oraz samych szczęśliwych dni
w Nowym Roku.
pozdrawiam serdecznie

[sagis]

Ciężko Ci jest teraz. Pomyśl, że dobrze stało się to teraz. Lepiej wcześniej
niż później, jak byście mieli więcej ze sobą zobowiązań. Więcej Was łączyłoby i
jeszcze trudniej byłoby Ci.
Widać nie jest to facet godny zaufania i odpowiedzialny, z którym można przejść
przez życie i założyć rodzinę. Szybko po ślubie znalazł sobie inną. Widocznie
taki wieczny łowca. Musi ciągle zdobywać kobietę. A, Ciebie już miał:-)
Może teraz nie przyjmiesz moich słów, ale za jakiś czas pomyślisz podobnie.
A, jak jeszcze spotkasz tego, z którym przjdziesz przez życie i będziesz ufać
jemu cały czas to ucieszysz się, że tak szybko wyszło, jaki był Twój pierwszy
mąż.
Nie ma tego złego, co na dobre nie wyjdzie. Później to zauważysz, jak miną Ci
już te złe emocje związane z tym.

[Gość: Śmierć]

zgadzam się, nie ma tego złego coby na dobre nie wyszło! I jeszcze jedno dość
oklepane przysłowie: tego kwiata to pół świata!:)- znajdziesz nasteppnego,
napeno 100 razy lepszego!

[Gość: :(]

Jak tak sobie wszystko logicznie tlumacze, to wiem, że moze tak bedzie lepiej,
że lepiej teraz niż poźniej, ze jestem mloda i mam szanse na lepsze zycie...
ale to nie zmienia faktu, ze bardzo boli bycie porzuconą kobieta :(

[male29yld]

odszedł i dobrze i krzyżyk na drogę. nieżałuj , niewarto - bydlak. będzie
dobrze. czas jakiś poboli i przejdzie. pzdr serdecznie.
P.S. jak znam życie to za jakiś czas się skruszy i będzie chciał wrócić. POGOŃ
GO W PIZDU

[Gość: :(]

Mam nadzieje ze jesli nadejdzie taki czas ze bedzie chcial wrocic, to wtedy gdy
ja juz bede na tyl silna aby moc mu odmowic ...

[Gość: mixi]

No wlasnie o tym chcialam napisac- czy autorka watku bedzie miala sile, zeby
zawalczyc o swoje zycie i odzrucic tego drania- szczerze watpie niestety- bo do
tego, ze z podkulonym ogonem zapuka do jej drzwi nie mam najmniejszych
watpliwoscie. Znam taka historie- niecale póB roku po slubie ona dowiaduje sie,
od niego, a jakze, ze sie ZAKOCHAL. Poznal kobiete swojego marnego zycia- ona
zraniona i motywowana urazona duma zazadala rozwodu- chociaz rodzina i
przyjaciele mówili zastanów sie- moze jeszcze jest sznasa. Nie i nie. Szybki
rozwod, on zdazyl wziac slub z KOBIETA SWOJEGO ZYCIA. A ona widac bylo, ze zyje
na przydechu, tylko czeka na "przypadkowe" spotkanie z nim. I tak
nim "zakrecial", ze go odbila tej kochance,a aktualnie zonie. Teraz rozmansuja
za plecami tej trzeciej i przeprowadzaja rozwód. Pranoja. Tzn. nie mam nic
przeciwko przebaczeniu zdrady- to zalezy naprawde tylko od samych
zainteresowanych i nikomu nic do tego. I lepeij jest sie w ogóle nie rozstawac
pod publiczke, niz tylko czekac kiedy on wroci i przyjac go takiego
zeszmaconego z powrotem. On wróci to pewne i ona go przyjmie, tylko miejmy
nadzieje zmieni stosunek do niego, realnie oceni ich szanse. Bo jesli nie to
facet bedziemial otwarta furtke do nieliczenia sie z nia, i bedzie jej fundowl
takie akcje co dwa tygodnie

[Gość: :(]

Mam nadzieje ze jesli bedzie chcial wrocic bede juz na tyle silna ze bed
umiala trzezwo ocenic sytuacje i ze bede miala sily aby mu odmowic jesli nie
bede pena mojego uczucia. Ale najbardziej bli mnie to ze skonczyl nasz zwiazek
bez proby naprawienia go :(

[Gość: consolator]

Jeszcze wróci na kolanach i będzie błagał, żebyś mu darowała. Zobaczysz.

niech szlag trafi.....

[Gość: obierzyna]

...wszystkich bezmyslnie pozostawiajacych tych, ktorzy ich kochaja!
czy ludzie mysla, ze beda zyc setki lat? albo, ze ktos inny moze dac im jeszcze
wiecej milosci? ktos powie, lepiej odejsc wczesniej niz za pozno. a ja powiem,
ze lepiej sie dobrze zastanowic, zanim sie odejdzie. bo tak naprawde wszyscy
jestemy tacy sami. to tylko nasza wyobraznia maluje nam naiwne obrazy, jak
mogloby byc z tamta , inna osoba. a po jakims czasie splywa farba z tego obrazu
i zostaje golo plotno.
Opuszczona - przezyjesz to , bo nie masz innego wyjscia. ale nie przyjmuj go,
prosze, kiedy po roku uzna, ze tamta to byla pomylka, a wlasciwa osoba jestes
jednak Ty. mimo wszystkozycze Ci wesolych swiat wsrod bliskich:)

[Gość: :(]

Dziekuje za zyczenia :)
Mysle ze nia ma juz szans dla nas dwojga, teraz musze sie skupic na sobie i zyc
dalej.
Nie potrafilabym juz z nim byc, tak mi sie wydaje...

[Gość: kangurek]

skoro juz sobie poszedł nie pozwól mu wrócić, bo zadręczysz się że zrobi znów to samo. szkoda życia

[Gość: :(]

Zgada sie, mam nadzieje ze bede miala sily sie z tym zmierzyc :)