Dodaj do ulubionych

Czuję, że jestem nikim...

IP: *.slawik.rybnik.net.pl 01.01.05, 18:23
Mam 18 lat. Wszyscy postrzegają mnie jako osobę energiczną, żywiołową, zawsze
pełną humoru, a ja tak naprawdę czuję się jak śmieć. W szkole mam wielu
znajomych, ale nie moge z nikim o tym pogadać, bo doszłam do takiej perfekcji
w udawaniu cool życia, że nie potrafię tego przełamać. A może nawet
sama "wkręcam" sobie, że mam znajomych...Bo tak naprawdę prawie każde
weekendy przesiaduje w domu bezczynnie leżąc i myśląc o tym jakie moje życie
jest beznadziejne, a najchętniej poszłabym gdzieś "do ludzi". Po prostu nie
mam z kim iść. Chodzę do bardzo dobrego liceum, do którego moi rówieśnicy
dojezdżają z odległych miast, miasteczek. A ci którzy są na miejscu mają
swoich znajomych. Mam wspaniałych rodziców, brata, ale oni nie mogą zastąpić
mi rówieśników, czy chłopaka. W dodatku moi rodzice pytają ciągle czemu tak
rzadko wychodze... Ostatnio nawet moi dwaj (jak dotąd sądziłam) najlepsi
kumple "olali" mnie. Mój dół pogłębia się, kiedy porównuję się do swojego
brata, którego całymi dniami nie ma w domu, bo baluje. Często proponuje mi
abym szła z nim, ale ile razy można "doczepiać" się do brata. Nawet sylwestra
spędziłam z nim i jego znajomymi. NAjbardziej brakuje mi jednak kogoś
bliskiego...Wiem, że jestem młoda, ale kiedy widze wszystkie swoje koleżanki
z chłopakami, to czuję się jak dziwoląg, bo ja się nawet nigdy nie całowałam.
Jestem wysoka (prawie 180 cm wzrostu) i lekko przy kości. Nie jestem bardzo
gruba ale nawet te pare kilo sprawia, że czuje się gorsza. Paradoksalnie nie
mogę ich zrzucić bo kiedy się smucę jjem. Wiem, że ktoś kto przeczytał te
wszystkie bzdury, które tu wypisałam powie, że jestem żałosna i głupia, że
przejmuje się takimi sprawami. Wiem, że na forum ludzie opisywali przeróżne
tragiczne historie, a moja przy tym to wymysły nastolatki, ale naprawdę nie
zmienia to faktu, że czuję się po prostu jak śmieć...Jak wyrzutek
społeczeństwa...To naprawdę boli...
Obserwuj wątek
    • mojanoga Re: Czuję, że jestem nikim... 01.01.05, 18:40
      Może spróbuj znaleźźć znajomych właśnie przez internet.Przecież tutaj nie musisz niczego udawać i na pewno znajdziesz kogoś kto polubi Cię taką jaką jesteś!
      Ja mam bardzo wielu dobrych znajomych,których poznałam na forach dotyczących moich zainteresowań(np.forum o fotografii).
      Myślę,że nikt nie będzie próbował wyśmiewać Twoich problemów bo wcale nie są nieistotne.
      Mam nadzieję,że znajdziesz pomoc.Pozdrawiam,trzymaj się.
    • Gość: Agnieszka Re: Czuję, że jestem nikim... IP: 217.153.79.* 01.01.05, 19:50
      Nie mysl tak o sobie,nie jest to zalosne. Nie mysl tez, ze kilka kg sprawi, ze
      poczujesz sie zupelnie inaczej i ze to jest problemem. Mowi Ci to prawie ze
      szkieletor:)Postaraj sie poznac nowych ludzi, rozejrzyj sie wokolo, moze sa
      jacys ludzie, z ktorymi nie przyjaznilas sie wczesniej, a moze maja oni wiele
      ciekawego do powiedzenia. Internet to tez dobra sprawa. Postaraj sie tymczasem
      znalezc jakies mile zajecie, usmiechnij sie:), Nowy Rok idzie, byc moze wiele
      sie zmieni w Twoim zyciu juz niedlugo, kto wie kiedy dopadnie Cie milosc:)
      • Gość: Mona Re: Czuję, że jestem nikim... IP: *.slawik.rybnik.net.pl 01.01.05, 21:07
        Modlę się, aby tak było...

        W towarzystwie czuję się jak ryba w wodzie...jestem zupełnie inną
        osobą...Niestety nie jest mi zbyt często dane...
      • Gość: chlopak Re: Czuję, że jestem nikim... IP: *.neoplus.adsl.tpnet.pl 01.01.05, 21:17
        Nie wiem jaka jest miedzy toba a twoim bratem roznica wieku ale skoro chodzisz
        z nim co jakis czas a oni Cie polubili i akceptuja to zacznich chodzic z nimi
        czesciej i staniesz sie ich czescia a nie dodatkiem .Jak ja sie dolanczalem do
        tej grupy z ktora chodzie wszedzie i jestem ich czescia to bylo nas z 13 osob a
        teraz jest jak sie posklada tak wszystkich to ze 30 osob sie skoptuje bo sie
        podalanczali :) tak jak ja .
        Drugi sposob to moze brat Ci jakiegos kumpla podpasuje :):):) ( a jezeli Ty
        bys sie zle z tym czula ze Cie swata i co jego znajomi pomysla to zawsze moze
        powiedziec ze to jego pomysl ze sie boji o ciebie i ze pozwolil Ci sie
        spotykac z kims pewnym czyli z kims kogo on zna - sprawdzone tak zorbil kumpel
        z siostra tyle ze to byl jego pomysl bo chcial miec spokoj i powiedzial jej ze
        ma do wyboru tych 2 czy 3 chlpkaow bo sa czegos warci a jak jej jest obojetne
        to on sam wybieze i potem tylko powiedzial koledze ze ma zabrac i sie opiekowac
        na jakiejs imprezie sie jego siostra i tak jakos zostalo i trwa kilka lat :])
    • on23warszawa Re: Czuję, że jestem nikim... 01.01.05, 21:17
      powiem ci ze ja tez czasami mam wahania formy emocjonalnej
      nie jest to ustabilizowane
      pracuje nad soba
      np teraz kiedy poznalem mopja przyjaciolke owszem jestem w jakis sposob
      szczesliwy mimo wielu niesprzyjajacych nam czynnikow ale wiem ze ona tez
      mobilizuje mnie do wielu rzeczy
      do zmian
      pozdrawiam
      zycze znalezienia drugiej polowki z ktora bedziesz szczesliwa i nie bedziesz
      musiala sie nigdzie ukrywac jak np moj znajomy ktorego dziewczyny rodzice go
      nie akceptuja a jest w jej wieku i w ogole
    • dzus Re: Czuję, że jestem nikim... 01.01.05, 21:31
      Witaj Mona.
      Chcialabym napisac Ci cos super wspomagajacego..ale to nie chodzi chyba tylko o
      kilka slow wspolczucia.Potrafie Cie zrozumiec,bo sama spedzalam wiecznie dla
      mnie trwajace dni czy wieczory na wpatrywaniu sie w swieczke.Wierz mi ze wcale
      ni chodzi o to by ciagle balowac,bywac...bo nawet kiedy wychodzilam,czulam sie
      samotna.Pomysl,czy nie byloby lepiej przestac udawac...ze jest ok,kiedy nie
      jest.Co jeszcze mozesz stracic....choc wlasciwie myslisz ze i tak nic nie masz?
      Prosze zastanow sie,gdybys nagle mogla sobie skomponowac zycie,na czym tak
      naprawde by ci nalezalo?
      Coz...jestem tylko troche od Ciebie starsza;mam 23 lata.Ciagle czuje sie sama i
      niecalkiem szczesliwa...choc moje zycie w porownaniu do wczesniejszych lat
      nabralo tempa.I ciagle zadaje sobie te same pytania....
      Moze chcialabys do mnie napisac.
      Zapraszam.Zawsze to razniej we dwie dusze,niz w pojedynke..prawda?
      Pozdrawiam,justyna.
      • Gość: Mona Re: Czuję, że jestem nikim... IP: *.slawik.rybnik.net.pl 01.01.05, 21:42
        Chyba skorzystam z twojej propozycji, jeśli można... ;)
        • mojanoga I już się zaczyna kręcić:) 02.01.05, 18:16
          Mam nadzieję,że nabralaś trochę otuchy.Życzę powodzenia i więcej wiary w siebie!
Inne wątki na temat:

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka