hierarchia ważności

[neurotyczka2]

czy to normalne , ze chlopak woli spedzac czas ze swoimi kolegami niz z
dziewczyna , z która jest w sumie od niedawna. Mówi mi , że mnie kocha,
ostatnio nawet sie oswiadczył, a kiedy poprosiłam go , żebysmy spedzili jeden
wieczór razem on wybrał piwo z kolegami. Jeste wsciekła , czuje sie
zlekcewazona , upokorzona i w ogóle dla niego nieważna.
Mój poprzedni chlopak traktował mnie zuełnie inaczej , byłam dla niego
najważniejsza , lubil spedzac czas tylko ze mną. nie potrafie sie pogodzić z
tym , że mój obecny chłopak jest inny. czy to znaczy , że on mnie nie kocha?

[sir.vimes]

A ile jesteście razem? Czy wychodzicie razem na to piwo, czy on sam?

[neurotyczka2]

jestesmu razem 10 miesięcy
czasem wychodzimy razem , ale częściej on chodzi sam
przyznaje że ja nie chce z nim wychodzić bo srednio sie czuje w towarzystwie
jego zanjomych
on jest 6 lat starszy ode mnie

[sir.vimes]

Jeżeli nie akceptujesz jego znajomych a on woli wychodzić z nimi niż z Tobą -
chyba czas na bardzo poważną rozmowę. To normalne, że każdy chce mieć trochę
czasu tylko dla siebie, dla swoich znajomych ale jeżeli taka sytuacja stoi w
sprzeczności z twoimi potrzebami powinien wziąć to pod uwagę. Może wyznaczcie
jeden wieczór w tygodniu na spotkania z "osobistymi znajomymi"? Zawsze można
osiągnąć jakiś kompromis.

[sir.vimes]

Z tego co piszesz najbardziej niepokojące jest to, on nie lubi spędzać z tobą
czasu albo tak ci się wydaje. Może przestawcie się na inne formy relaksu -
zamiast knajpy basen albo teatr itp. I rozmawiajcie o tym, nawet sto razy. Może
do niego nie dociera, że odczuwasz jakiś dyskomfort. Ale jeżeli wie o tym i go
to nie rusza to nie wiem czy warto się starać.

[neurotyczka2]

rozmwialismy juz o tym 100 razy- słysze tlko : wiedziałas , że taki jestem ,
przytobie nie mozna sie wyluzowac itp
ja wiem , że wlaściwie nie powinno mi to przeszkadzac , że on wychodzi od czasu
do czasu ze swoimi znajomymi ale nic nie poradze na to , że mi to przeszkadza

[sir.vimes]

To on powinien się tym martwić, że ci to przeszkadza! A argument: "wiedziałaś,
że taki jestem" uważam za niepoważny.

[sir.vimes]

A czy ty masz swoich znajomych czy tylko wspólnych?

[neurotyczka2]

mam tez swoich zanjomych - ze studiów
miedzy nami jest spora różnica wieku -6 lat -moze to jest powód dla ktorego nie
mozemy sie dogadać
albo po prostu mu nie zalezy i tyle.......

[liss.ek]

Nie, nie jest to normalne. Z drugiej strony poprzednia sytuacja też nie była do
końca zdrowa (cyt. "lubil spedzac czas tylko ze mną"). Może po prostu na tle
tamtego faceta, który Ciebie stawiał na pierwszym miejscu, ten wypada blado, bo
ma jakieś swoje sprawy i ścisłe grono przyjaciół? Może, skoro piszesz, że nie
czujesz się dobrze w ich towarzystwie, nie chce Cię tam zabierać, bo obydwoje
źle byście się bawili? Może nie przebierałaś w słowach, mówiąc o jego znajomych
i on nie widzi możliwości, żebyś (zakładając Twoją dobrą wolę) się z nimi dogadała?
Nie chcę Cię atakować, ale wina na ogół leży po obu stronach, Ty jesteś teraz
rozżalona i może nie patrzysz na sprawę obiektywnie. Trudno mi po prostu
uwierzyć, że facet, który kocha i się oświadcza, tak po prostu, bez żadnego
powodu, nie zabrał od czasu do czasu swojej dziewczyny do knajpy.

[neurotyczka2]

on chciał mnie zabrać- to ja nie chciałam iść
bo chciałabym , zebysmy więcej czasu spedzali razem

[liss.ek]

Oj, Neurotyczko :)
No to nie jest aż tak źle! Musicie się po prostu zacząć dogadywać. Ja na
przykład uwielbiam spotkania z przyjaciółmi i szczerze mówiąc wieczór w gronie
znajomych (+ ukochany) jest dla mnie milszą perpektywą niż siedzenie we dwoje i
patrzenie sobie w oczy. Każdy lubi coś innego.
A może jakiś kompromis? Może gdybyś Ty okazała dobrą wolę, pokazała swojemu
facetowi, że starasz się zaprzyjaźnić z jego znajomymi i uszanować jego potrzeby
społeczne (tak to nazwijmy :), to i on byłby bardziej skłonny do wieczorów "sam
na sam"?

[neurotyczka2]

naprawde się staram- wyszlismy razem w zeszłym tygodniu i było całkiem nieźle.
ale mnie to wystarczy na jakiś czas - poza tym mieszkamy z jego siostra a ona
wczoraj pojechała na jeden dzień - i mielismy okazje spędzic jakis wieczór
tylko we dwoje. Na co on powiedział , że takich wieczorów będzie jeszcze wiele.
Przyszedł z pracy - zjadł obiad i od razu wyszedł -srednio to było miłe.
Ja oprócz tego , że pracuje , studiuje to wypełnaim jeszcze wszystkie obowiązki
domowe:piore ( ręcznie , bo nie mamy pralki) , sprzatam , gotuje , prasuje itp.
czy to takie dziwne , że w piątkowy wieczór nie mam siły ani ochoty na imprezę?

[liss.ek]

No to co tu kryć, problem jest o wiele głębszy niż to przedstawiłaś w pierwszych
swoich wypowiedziach :(
Ja mieszkam ze swoim facetem od ponad 2 lat (pierwszych kilka miesięcy z
koleżanką z grupy) i też trudno było wywalczyć wiele spraw, wypracować
kompromisy, podzielić się obowiązkami itd. Zresztą do teraz nie jest idealnie, a
jesteśmy razem ponad 4 lata.
Chyba nie ma dobrych rad w takiej sytuacji, a tym bardziej jednej metody, która
sprawdziłaby się w każdym zwiąku. Jedyne, co przychodzi do głowy, to rozmawiać,
rozmawiać i jeszcze raz rozmawiać. Tylko jakoś tak mądrze, żeby każde otwarcie
ust nie zniechęcało partnera.
Jestem pewna, że przed Wami dłuuuuuga droga, ale też nie widzę powodu, dla
którego nie miałoby się udać :)
Piszesz, że jesteście ze sobą 10 miesięcy. To jest naprawdę bardzo krótko
(zwłaszcza, gdy w perspektywie jest reszta życia z drugą osobą), z drugiej
strony to daje szansę na rozwiązanie problemów - jeszcze się chce pracować nad
sobą, a tych problemów nie zdążyło tak dużo ponarastać. Nawet jeśli teraz tak
tego nie widzisz :)

[sir.vimes]

No kochana, jeszcze masz czas się spakować zanim przypieczętujesz to
sakramentem. Znałam podobną parę i moim zdaniem nie warto.