"Świadomy

[obywatel_korowiow]

praw i obowiązków wynikających z założenia rodziny, uroczyście oświadczam, że wstępuję w związek małżeński z (imię Panny Młodej) i przyrzekam, że uczynię wszystko aby nasze małżeństwo było zgodne, szczęśliwe i trwałe."

Ile osób tak naprawdę jest świadomych, a ilu osobom wydaje się, że są świadomi??? ;) Nie zapytam ile małżeństw jest zgodnych i szczęśliwych, wystarczy się rozejrzeć...

[khaki3]

Ja jestem swiadoma,nie zamezna,uswiadomiona przez
rodzicow,rozmawiali,tlumaczyli,uswiadamiali jakie znaczenie maja te
slowa.Uswiadomiona i w pelni praw i obiwiazkow nie zamezna.:)

[kolorowa_diablica]

ja też panna jeszcze ;)
i mam nadzieję, że kiedy będę wypowiadać kiedyś te słowa, bede ich naprawdę pewna
choć wiem, ze bardzo częst jakos ta pewność mija z czasem...
jednak uwazam, że obie strony wpływają na to, czy ta pewność znika, czy nie...
jesli dba się o związek, o partnera, nie robi świństw... to te słowa mają odzwierciedlenie w rzeczywistości
jednak wiele małżeństw jak widać tworzy się pochopnie... decyzja o slubie, to jedna z najwazniejszych życiowych decyzji... a może problem tkwi w tym, ze nie zawsze malżeństwa brane sa z miłości...

[emka_cafe]

Wiesz, coraz czesciej wyswiechtany slogan. RYTUAL. W zasadzie to nic dziwnego.
Plemie w Afryce tanczy rytualne tance wokol ogniska, a my np. gadamy takie
rzeczy i mamy rozne ceremonie... Wiecie jakie.

[b-beagle]

no wlaśnie ale na szczęście są rozwody

[nandru]

Hi,hi. A jednak zainspirowałam. Bez (nawet) nutki agresywności - szczerze
pozdrawiam.

[obywatel_korowiow]

;)

[agnesea77]

świadomie niezamężna :PPP

mnie sie raczej wydawało:-))

[mmagi]

[evita_duarte]

Co oznacza dla Ciebie tak naprawde bycie swiadomym? I skad wiedziec czy jest
sie swiadoma czy sie tylko tak wydaje... Jak to rozpoznac? Powiem jedno:
Moim zdaniem nie ma nigdy stuprocentowej pewnosci ze to jest ta jedna jedyna
osoba. Ludzie nawmawiali sobie bzdud o dwoch polowkach jablka etc. nawet jesli
to jest prawda, to zawsze trzeba sie dotrzec i nigdy sie nie wie na co sie
czlowiek decyduje dopoki tego nie przezyje. Co za tym idzie nie mozna buc
swiadomym niewiadomego, to po prostu niemozliwe.
PS. Kocham Mistrza i Malgorzate, chociaz Behemota wolalam od Korowiowa.

[nandru]

No... Obywatelu, czy pytanie jest za trudne? Z wyrazami sympatii

[wielo-kropek]

Kazde malzenstwo jest ryzykiem na swoj sposob. Kazdy dorosly czlowiek, o
normalnym, zdrowym umysle powinien byc swiadomy wszystkiego co robi. Nie
mozna wydaje mi sie powiedziec, ze ktos zeni sie nieswiadomie. Ci ktorzy
swiadomie nie sa zonaci/zamezne, to tylko dlatego ze swiadomie nie
chca, nie chca podjac tegoz wlasnie ryzyka, tego niewiadomego.Uwazam tez
ze slowo lub bycie "swiadomym" jest niewystarczajacym argumentem dla
zawarcia malzenstwa. Malzenstwo byc moze, i z pewnoscia na stronie
rozumu powinno bazowac, ale sprawy uczuc tez powinne grac przednia a moze
nawet najprzedniejsza role w nim. Osobiscie nie zamierzam i nie chce
pojmowac swoich uczuc do kochanej kobiety rozumowo ( znaczy sie swiadomie o
nich rozmyslac, a jesli rozmyslac, to znaczy tez watpic w nie, doszukiwac
sie ich braku, bo ich zaduzo nigdy przeciez nie jest itp). Uczucia albo
sie ma, albo tez ich nie ma. Najwieksza swiadomosc czlowieka niestety ich
mu ani przydoda ani tez ujmie. Stad tez koncowka pytania autora nie jest
mi zbytnio pojeta, gdy pyta wlasnie o swiadomosc uczuc.

[wielo-kropek]

Przepraszam, autor wlasciwie nie pyta o swiadomosc uczuc. Raczej
niepojetnie dla mnie pyta o swiadomosc (ogolna pewnie) jak tez swiadomosc
zludna, ta ktora sie jakoby wydaje byc prawdziwa swiadomoscia. Moze w
takim razie zapytam, skad mam wiedziec czy ta "wydajaca" sie
swiadomosc nie jest wlasnie ta prawdziwa? To w koncu zycie samo nas
uczy i z czasem dopiero sie dowiadujemy tej prawdziwej swiadomosci.

[babciaklozetowa]

wielo-kropek napisał:

> Przepraszam, autor wlasciwie nie pyta o swiadomosc uczuc. Raczej
> niepojetnie dla mnie pyta o swiadomosc (ogolna pewnie) jak tez swiadomosc
> zludna, ta ktora sie jakoby wydaje byc prawdziwa swiadomoscia. Moze w
> takim razie zapytam, skad mam wiedziec czy ta "wydajaca" sie
> swiadomosc nie jest wlasnie ta prawdziwa? To w koncu zycie samo nas
> uczy i z czasem dopiero sie dowiadujemy tej prawdziwej swiadomosci.
Wielo-kropku. To my kierujemy naszym życiem i życiem tych, których na skutek
owego związku m. związaliśmy z naszym życiem. Jak są dzieci - to tego tak
naprawdę nie można rozwiązać. Mieć świadomość poczucia odpowiedzialności i być
świadomym niewiadomej. Czy świadomość - jak to nazywasz - ta nieprawdziwa, czy
może nas usprawiedliwiać?

[wielo-kropek]

babciaklozetowa napisała:

Czy świadomość - jak to nazywasz - ta nieprawdziwa, czy
> może nas usprawiedliwiać?
Kazda swiadomosc powinna byc przede wszystkim prawdziwa swiadomoscia. Jesli
jest nieprawdziwa, nie jest wiec swiadomoscia, tylko bezmyslnoscia raczej.
Poruszylem ten temat dlatego gdyz autor pisal cos w sensie: czy nam sie
tylko wydaje. Nie zyjemy w koncu w iluzji, a raczej w realnosci i
odpowiedzialnosci za te realnosc, wiec "wydawanie sie" wydaje sie byc
zlym okresleniem, zlym czy niezdrowym przejawem zycia. Odpowiadajac na
twoje pytanie powiem tak: usprawiedliwiac sie(jezeli?) to my sami
powinnismy, a nie nieswiadomosc nasza powinna byc naszym
usprawiedliwieniem (kazdy np.morderca moze sie zaslaniac swoja
nieswiadomoscia czynu). Usprawiedliwiac sie (znowu -jezeli) powinnismy swoich
wyborow czy czynow, a te niestety zawsze powinnismy podejmowac czy
wybierac z pelna swoja swiadomoscia. Nawet rozwody tez sa naszym
wlasnym wyborem w koncu, choc moze nielatwym, po czesci z koniecznosci,
ale podobnie jak zawarcie zwiazku -w swiadomosci naszej zgodnie
dokonane.Chorzy umyslowo, nieswiadomi tego co robia nie powinni w koncu
zawierac zadnych zwiazkow, bo taki ich wybor poprostu traci swoj sens, a
z tym i wartosci z nim zwiazane.

[evita_duarte]

A moim zdaniem to jest tak, ze nie mozesz byc swiadomy czegos czego nie znasz z
doswiadczenia. Jak mozesz byc swiadomy obowiazkow malzenskich skoro do tej pory
znales je tylko w teorii? Mozesz powiedziec tak nie odpuszcze jej az do smierci
ale czy jestes do konca swiadomy co to oznacza? Watpie.

[wielo-kropek]

evita_duarte napisała:

>
> A moim zdaniem to jest tak, ze nie mozesz byc swiadomy czegos czego nie znasz
z
>
> doswiadczenia. Jak mozesz byc swiadomy obowiazkow malzenskich skoro do tej
pory
>
> znales je tylko w teorii? Mozesz powiedziec tak nie odpuszcze jej az do
smierci
>
> ale czy jestes do konca swiadomy co to oznacza? Watpie.
>
Doswiadczenie wiaze sie niestety z nasza juz historia, a my tutaj
rozmawiamy raczej o pszyszlosci. Czytajac ciebie mam wrazenie ze tylko
swojej przeszlosci jestesmy, czy mozemy byc swiadomi. A po co w takim
razie bozia nam rozum dala? Ja uwazam ze po to wlasnie, by z pelnia
swiadomosci go uzywac, by planowac cos swiadomie, by ze swiadomoscia,
madroscia ukladac swoja przyszlosc. Swiadomosc jest scisle zwiazana z
odpowiedzialnoscia czlowieka za jego wolne czyny. Inaczej kiedy czlowiek
nie chce byc z wyboru odpowiedzialny za swoja swiadomosc ktora podjal, nie
chce jej realizowac w zyciu poprzez czyny -unika czesto ich, unika zreszta
tez swiadomie, to wtedy mozemy powiedziec ze ta podjeta przez niego
poczatkowa decyzja byla nieodpowiedzialna. A jezeli nieodpowiedzialna, to w
pewnym sensie tez nieswiadoma. Wydaje mi sie, ze autor powinien zapytac moze
troszke inaczej ludzi doroslych o zdrowym umysle. Np. czy jestes
odpowiedzialny za swoj wybor (ozenku w tym przypadku)ktory swiadomie
podejmujesz. To nie brak swiadomosci prowadzi do rozwodow, to brak
odpowiedzialnosci raczej tu przoduje.

[evita_duarte]

wielo-kropek napisał:

> >
> Doswiadczenie wiaze sie niestety z nasza juz historia, a my tutaj
> rozmawiamy raczej o pszyszlosci. Czytajac ciebie mam wrazenie ze tylko
> swojej przeszlosci jestesmy, czy mozemy byc swiadomi. A po co w takim
> razie bozia nam rozum dala?

IHMO rozum nie ma nic wspolnego ze swiadomoscia. Swiadomosc to cos bardziej w
rodzju wiedzy.


Ja uwazam ze po to wlasnie, by z pelnia
> swiadomosci go uzywac, by planowac cos swiadomie, by ze swiadomoscia,
> madroscia ukladac swoja przyszlosc. Swiadomosc jest scisle zwiazana z
> odpowiedzialnoscia czlowieka za jego wolne czyny. Inaczej kiedy czlowiek
> nie chce byc z wyboru odpowiedzialny za swoja swiadomosc ktora podjal,
nie
>
> chce jej realizowac w zyciu poprzez czyny -unika czesto ich, unika
zreszta
> tez swiadomie, to wtedy mozemy powiedziec ze ta podjeta przez niego
> poczatkowa decyzja byla nieodpowiedzialna. A jezeli nieodpowiedzialna, to w
> pewnym sensie tez nieswiadoma.

Widze, ze zupelnie inaczej ode mnie pojmujesz bycie swiadomym. Co innego byc
odpowiedzialnym a co innego swiadomym.


Wydaje mi sie, ze autor powinien zapytac moze
> troszke inaczej ludzi doroslych o zdrowym umysle. Np. czy jestes
> odpowiedzialny za swoj wybor (ozenku w tym przypadku)ktory swiadomie
> podejmujesz.

Nietzche napisal,,Jednyną prawdą jest prawda przeżyta" i ja sie z nim
calkowicie zgadzam. Powiedz mi czy majac dwa zdania:
1. Nie wiedzialam, ze sytuacja w firmie jest tak trudna.
2. Nie bylam swiadoma, ze sytuacja w firmie jest tak trudna.
Stwierdzisz, ze sa to zdania rownowazne? Dla mnie sa ale rozumiem ze to sprawa
relatywna.



To nie brak swiadomosci prowadzi do rozwodow, to brak
> odpowiedzialnosci raczej tu przoduje.

Z tym sie akurat zgodze.

[wielo-kropek]

evita_duarte napisała:


> IHMO rozum nie ma nic wspolnego ze swiadomoscia. Swiadomosc to cos bardziej w
> rodzju wiedzy.
*** A jak sobie wyobrazasz swiadomosc bez uzyci rozumu? Ja nijak. Skoro
twierdzisz ze swiadomosc to cos w rodzaju wiedzy, to postaw sobie
pytanie -skad wiec wiedza czlowieka pochodzi, co ja kreuje, zdobywa czy
wchlania. U mnie wlasnie rozumem wiedze sie nabywa, a u ciebie czym?
>



> Widze, ze zupelnie inaczej ode mnie pojmujesz bycie swiadomym. Co innego byc
> odpowiedzialnym a co innego swiadomym.
***Wyglada na to ze inaczej. Moze mi wytlumaczysz na czym wiec ta
roznica polega w kontekscie swiadomosci i odpowiedzialnosci. U mnie te
pojecia sa spojone, zazebiaja sie jak dwa kola zebate.

> Nietzche napisal,,Jednyną prawdą jest prawda przeżyta" i ja sie z nim
> calkowicie zgadzam. Powiedz mi czy majac dwa zdania:
> 1. Nie wiedzialam, ze sytuacja w firmie jest tak trudna.
> 2. Nie bylam swiadoma, ze sytuacja w firmie jest tak trudna.
> Stwierdzisz, ze sa to zdania rownowazne? Dla mnie sa ale rozumiem ze to
sprawa
> relatywna.
*** Ja tez sie z nim zgodze, ale tylko wtedy kiedy uznamy ze ta
prawda przezyta byla napewno prawda. Inaczej wiec trzeba samemu sobie
postawic pytanie -co to jest prawda? Jest duzo obecnie "prawd" czy racji,
a tak naprawde jest ona tylko jedna.
Widze te dwa pytania podobnie jak ty. Zalezy oczywiscie z jakiej pozycji
czlowiek to mowi. Nie wiedziec ze sytuacja w firmie jest trudna mozna
poprostu z braku dostepu do informacji o polozeniu firmy, jesli jest
sie w niej np. sprzataczem. Mozna tez uczestniczyc w podejmowaniu
niektorych decyzji firmy na wysokim szczeblu, ale nie byc siadomym
co sie tak naprawde podejmuje i jak to wplywa na sytuacje tej firmy.
Mozna poprostu firma sie nie interesowac, czy interesowac malo, stad tez
nie byc swiadomym o jej trudnosciach, ktore sie mieszcza w tym drugim
stwierdzeniu. Pierwszy punkt mowi o niewiedzy, czyli czlowiek z braku
np dostepu do zrodel jej nie posiada. Drugi punkt juz wylkucza taka
mozliwosc, gdyz mowi o braku swiadomosci -czyli wiedza ogolnie jest, ale
nie swiadoma (ludzie sie myla czasem taksamo i zle oceniaja fakty)

[obywatel_korowiow]

Nie, nie jest. Musiałem wyjechać i nie mam stałego dostępu do komputera. Nie unikam dyskusji (tak długo, jak długo mam coś do powiedzenia ;) ) a nie chcę traktować tematu powierzchownie. Jeśli tak sę zdarzy, że będę dysponował czasem i dodtępem do kompa, to już zacieram ręce :). Pozdrowionka ;).