mój mąż mnie szantażuje

[alexis11]

juz nie wiem co mam robić...może iść z tym na policje, bo teściowa mówi ze to
ja zwariowałam...mam trzydzieści parę lat i 9-cio letni staz małżeński. I
szczęśliwie tylko jedno dziecko.mam męża, który pracuje zawodowo, mnie
niestety nie pozwala,mówi ze miejsce kobiety jest w domu.Owszem całkiem
niezle zarabia i w zasadzie mamy wszystko...tylko...mie nie wolno wychodzic z
domu, spotykać sie ze znajomymi,dzwonic( bo za drogo) i najlepiej żebym
siedziała zamknieta w pokoju.Przy czym nie dostaję żadnych pieniedzy, nawet
najdrobniejszych, żebym ciągle musiała go o cos błagac i spełniac wszystkie
jego zachcianki,za kilka złotych. szantazuje mnie przy każdej okazji, kiedy
nie chcę zrobic tego co on sobie życzy. Albo nie odzywa sie do mnie, obraza,
albo wrzeszczy, albo straszy mnie ze poszuka sobie kogoś innego,
bardziej ,,normalnego,, , kto bedzie spełniał jego życzenia.Czasami daję za
wygraną i dla świetego spokoju, robie to co on chce. Ale, ponieważ z natury
jestem osobą która ma do siebie ( i do innych) szacunek, jak sobie uświadomię
co robie, to mnie szlag trafia...czy na taki szantaż nie ma kary??? a jak
jest ,to jaka? jak sobie z tym poradzic??? Czy zostaje tylko odejść i rozbić
rodzinę???

[pierozek_monika]

ech
albo jest trochę inaczej niż piszesz, albo, też jednak nie masz dla siebie
szacunku, ze przez 9 lat nic z tym nie zrobiłaś.

[malgosia99222]

W takie historie nigdy mi się nie chce wierzyć, mam wrażenie,ze to jakies
podpuchy- może ich niedorzeczność mnie zatyka.
Ale- jesli tak jest , to tak , rozbic rodzine, wziąc Dziecko i zmykać .S0rry,
ale za jakie grzechy masz dowartosciowywać jakiegoś palanta ? Wiem, to Twój
mąż, ale są granice i rzeczywiście niedługo stracisz szacunek do siebie. A kupa
zycia jeszcze przed Toba i może sie okazać,ze radosnegoi ciekawego, nawet jesli
będą jakieś problemy finansowe- bo z tego, co czytam - to jestes jakoś
uzależniona o d niego finansowo, tak ?dasz radę :)Albo oszalejesz.Zawsze tak
było ????

[alexis11]

nie ,nie zawsze...jak jeszcze ja pracowałam, a on słabiej zarabiał ( duzo mniej
ode mnie) to było ok.Siedział cicho i czekał na odpowiedni moment Dopiero jak
dostał dobra pracę...zrobił sie PANEM I WŁADCĄ...w tej chwili jestem od niego
uzależniona fiannsowo, bo nie pozwala mi pracowac, mamy też małe dziecko...jak
jednak zdecydowałam sie nie brac jego zdania pod uwagę i iść do pracy, on
zrobił nam ( i mojemu dziecku tez) piekło w domu...Prawde mówić jakby mi ktoś
opowiedział ze ma tak w domu, to tez nie uwierzyłabym i poradziłabym
uciekac...tylko ze to nie takie proste...raz juz spróbowałam...wpadłam w takie
długi ze jeszcze nie moge z nich wyjść...

[trzydziecha1]

co to znaczy nie pozwala?
A w ogóle jesteś z nim szczęśliwa? nie. więc znajdź pracę i odejdź, bo dziecko
też nie będzie szczęśliwe w takiej rodzinie.

[alexis11]

wydaje mi sie ,ze mogą zrozumieć to tylko ci ,którzy przeżyli coś
podobnego...mamy taką znajomą parę, (sa małzenstwem od 2 lat) gdzie dziewczyna
zaczyna miec podobne do moich objawy choroby małżeństwa...tez radzę jej zeby
uciekała póki czas, póki jeszcze nie mają dzieci...ale ona nie chce mnie
słuchać , mówi ze go bardzo kocha...a ja ją rozumiem...

[trzydziecha1]

no i co, będziesz to ciągnęła??
bez sensu. moze jak zobaczy, że umiesz sobie dac radę, nabierze szacunku do
ciebie?

[alexis11]

taaa....narazie musiałam wrócić...odeszłam od niego na kilka
miesięcy...wynajęłam mieszkanie, znalazłam prace ...ale opłaty zeżarły
całkowicie moje dochody,byłam sama z malutkim dzieckiem...mieszkanie w
krakowie, przedszkole,dojazdy,jedzenie... wpadłam w długi, a on napawał sie
zwycięstwem , ze on ma wszystko a ja musze żebrać po rodzinie i najomych...w
końcu musiałam skapitulować...nie dałam już rady, nie miałam skąd wziaśc kasy...
Czy ktoś mnie zrozumie? czy ktoś był juz w takiej sytuacji? cieszę sie ze są
sami szcześliwi ludzie :) moze i mnie się to w końcu przytrafi...

[kowianeczka]

Czy ktoś mnie zrozumie?"

Nie.

kowianeczka

A alimenty?

[babe007]

Istnieje jeszcze instytucja alimentów (na dziecko). I nie trzeba do tego
rozwodu. Lepiej uciekaj. Pomyśl, że Twoje dziecko zacznie widzieć jak mąż Cię
traktuje. Jeżeli ty nie zrobisz nic, ono w końcu uzna, że taka jest norma.
Fajna perspektywa na przyszłość?

[cantaloupe]

kurka, cofam post o wyprowadzce,choc podtrzymuje to jako jedyny mozliwy sposob
na skonczenie tej makabrycznie chorej sytuacji

szukaj pracy i ucikaj gdzie pieprz rosnie,tyle...ten twoj maz to jakis potwor
zakompleksiony. moze rodzice ci troche finansowo pomoga, a potem jakos staniesz
na nogi?przytlaczajacy post:|

[nikosik]

> taaa....narazie musiałam wrócić...odeszłam od niego na kilka
> miesięcy...wynajęłam mieszkanie, znalazłam prace ...ale opłaty zeżarły
> całkowicie moje dochody,byłam sama z malutkim dzieckiem...mieszkanie w
> krakowie, przedszkole,dojazdy,jedzenie... wpadłam w długi,
nie rozumiem tego., to ile kosztowąło to mieszkanie? Wieszwynjmuje siecos na co
człeka stac. No chyab ze długo nie miałas pracy a wczesniej zaciagnełas kredyt
na auto czy mieszkanie i tu cie pogrzebało. To wiem, bo cos takiego tez miałam.

[alexis11]

własnie dokładnie tak...kredyt był tylko na mnie, za samochód,kupiony w Polsce,
który teraz kosztuje tyle samo co pozostały kredyt...nawet gdybym sprzedała nie
wystarczyłoby na spłacenie... straszna kicha...a mieszkanie jak to w duzym
miescie - 1000 z opłatami za jeden pokój (umeblowany, bo skad miałam wziąść
łóżko?)

[starawyjadaczka]

alexis11 napisała:

> nie ,nie zawsze...jak jeszcze ja pracowałam, a on słabiej zarabiał ( duzo
mniej
>
> ode mnie) to było ok.Siedział cicho i czekał na odpowiedni moment Dopiero jak
> dostał dobra pracę...zrobił sie PANEM I WŁADCĄ...

no tak, najgorzej to, jak z dziada - pan....

[kowianeczka]

serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34317,3090771.html

[hymen]

alexis11 napisała:

> Czy zostaje tylko odejść i rozbić rodzinę???

Jeśli wszystko to co napisałaś jest prawdą, to odejść nie oznacza rozbicia
rodziny a wręcz jej ratowanie. To jedyne wyjście, pod warunkiem
natychmiastowego działania. Ratuj życie swojego dziecka, jeśli o sobie nie
myślisz.

[lady284]

>albo straszy mnie ze poszuka sobie kogoś innego,
bardziej ,,normalnego,, , kto bedzie spełniał jego życzenia

Współczuję, że nie jesteś w stanie sama o sobie myśleć i robisz dokładnie to
czego on sobie życzy, gdzie twoje życie kobieto? A teraz wyobraź sobie że nagle
on znika z twojego życia? Gdzie znajdziesz pracę bez doświadczenia? chyba tylko
sprzątaczki... Masz dziecko więc czuj się za nie odpowiedzialna (!) skoro za
siebie nie potrafisz. Później takie "udręczone" wyłudzają zasiłki, bo leniem
leżały przez lata.

[mathias_sammer]

Sorry, ze tak obcesowo- ale zapytam. Czy podpisaliscie akcyze, czy macie
wpsolnote majatkowa- w razie rozwodu?

Jakies papiery chyba macie, nie?

M.S.

[trzydziecha1]

hyhyhy masz pewnie na myśli intercyzę?
Bo akcyza to taki podatek ....

[mathias_sammer]

Nie, mam na mysli akcyze jak prawdziwy Filip po konopiach.

M.S.

[trzydziecha1]

aaaa to ja nie podpisałam. ale wkurza mnie intercyza w wódce.

[jolgru]

Alexsis, rozumiem Cię. ja również mam trzydzieści parę lat, dwójkę dzieci,
pracuję. I to ja zarabiam więcej niż mój mąż. Ja również jestem szantażowana
psychicznie.Nie mam koleżanki, nigdzie nie wychodzę, oprócz wyjścia do pracy,
no i w międzyczasie skończyłam studia. Mój mąż jest b. zaborczy.
Właśnie zastanawiam się co mnie czeka po powrocie z pracy do domu. firma, w
której pracuję organizuje wyjazd integracyjny. Zapisałam się. Usłyszałam, że to
na pewno nie mój pomysł, i że on wie co się dzieje na takich wyjazdach.
Powiedział, że mogę jechać jak chcę. Ale ja wiem co się z tym wiąże. Po
powrocie do domu awantura,żeby wzbudzić we mnie poczucie winy. W rezultacie
pewnie nie pojadę, tak jak zawsze, dla świętego spokoju. Dodam, że sam w zamian
nigdy nie zorganizuje wyjazdu rodzinnego. Powiedział, że po powrocie też ma dla
mnie parę niespodzianek.
Jesteśmy małżeństwem od 11 lat. Często myślałam o rozwodzie, ale to naprawdę
nie jest takie proste.Ja chcę tylko, żeby nie był taki zazdrosny, zaborczy. Nie
można być razem nie majac do siebie zaufania. Czasem wolałabym, żeby to on
podjął decyzję o rozstaniu, ale nie zrobi tego. Będzie mnie dręczył do końca
życia. Od tego typu ludzi nie można się odczepić nawet po rozwodzie.
Pozdrawiam

[alexis11]

Jolgru, a jak Ty sobie z tym radzisz? jestem bardzo ciekawa, bo skoro
wytrzymałaś wiecej ode mnie to moze znasz sekret ,,jak to zmienić, albo
wytrzymać,,...chociaż dopóki dziecko dorośnie... a moze jakaś terapia u
specjalisty...

[alexis11]

boję sie własnie tego ze nie da mi spokoju nawet po rozwodzie...juz tak było
kiedy z nim nie mieszkałam ...dreczył nas cały czas, nachodził i straszył, albo
odwrotnie, przepraszał i mówił ze sie poprawi...ale niestety...nie poprawił
sie...

[trzydziecha1]

Mam podobny staż, moj mąż parę lat temu też miał problem z moimi wyjazdami. Ale
ja sie uparam a po powrocie zachowywałam się, jakbym nie zauważała jego
humorów. Nie wdawałam sie w dyskusję, olałam głupie pretensje a wyjazd
traktowałam jako moj "obowiazek pracowniczy". I co? przeszło mu. teraz ani mu
do głowy nie przyjdzie coś powiedzieć. I tak ze wszystkim na co mam ochotę.
Moje pierwsze wyjście na wieczór panieński koleżanki to była burza z piorunami.
przetrwałam, przyzwyczaił sie teraz że gdzieś wychodzę jak mam czas i ochotę.

[cantaloupe]

dlugi masz staz,nie potrafisz sama odpowiedziec na pytanie, czy jedyna
mozliwoscia jest odejsc? jako kobieta szanujaca siebie i innych? ja-malolata w
stosunku do ciebie i bez tak dlugiego stazu powiem,jak dla mnie wyglada wyjscie:
zostawic chlopa, mowiac dlaczego oczywiscie, przynajmniej na jakis czas,niech
sie opamieta. wyprowadzic sie chocby do rodzicow (chociaz takie miejsce dla mnie
byloby nie do zniesienia:/) na dwa/trzy miesiace i dac mu odczuc samotnosc.
jezeli cie kocha (o ile w takiej sytuacji mozna mowic o milosci....ale moze ma
jakas spaczona wersje tego uczucia), poczuje sie samotny, steskni sie, przemysli
to i owo i moze sie zmieni, jak nie, decyzja o czasowej wyprowadzce okaze sie
podwojnie sluszna, bo przygotuje grunt pod definitywna zmiane partnera. a tak
swoja droga: JAK KTOS MOZE DRuGA OSOBE W ten SPOSOB traktowac?! i to jeszcze
zone,kobiete swoja,partnerka, moze najblizsza dusze!!

..bo mu pozwalasz.

[charlie_x]

..traktuje cie przedmiotowo,bo mu pozwolilas.Odkrecic ten
stan rzeczy bedzie ci bardzo trudno.Nic gorszego jak despota w domu..wyjsc jest
kilka i Ty je znasz.Glowa do gory i nie daj sie.Tu nie obowiazuje prawo
szariatu.pozdr..8)

Witaj Charlie

[mamba30]

my teraz jesteśmy na analityczno-umoralniającym... na górze masz wejście do
forum :)))

[charlie_x]

mamba30 napisała:

> my teraz jesteśmy na analityczno-umoralniającym... na górze masz wejście do
> forum :)))
__

..witam,witam i pozdrawiam noworocznie.Dziekuje za drogowskaz..8)

[mamba30]

no to zawijaj czasami do nas :))

PS. najmocniej przepraszam, że się wcięłam w ten poważny wątek...
ale jak już tu jestem, to dodam.... spierniczaj od kolesia, gdzie pieprz
rośnie... ja tkwiłam w takich chorym związku kilkanaście lat i wiem, że to było
strasznie głupie... u mnie jeszcze były rękoczyny, co nie jest z czasem
wykluczone u Ciebie... teraz mam innego męża, wspaniałego człowieka i jestem
zajeb.iście szczęśliwa.... Ciebie też na to stać. Powodzenia.

[alexis11]

dzieki za rady, ale ja juz naprawde próbowałam odejść...nie bylo
dobrze...rodzice mi nie pomogą, sami żądają pomocy ode mnie...a z
tym ,,leniem,, to tez nieprawda...całe zycie ciężko pracowałam i mam
doswiadczenie, ale pomimo to nie wyrabiałam z kasą...sami spróbujcie wynajmowac
mieszkanie, płacic za przedszkole, jedzenie, ubrania..i kredyt...wychodziło
jakieś 2000 ...ciezko jak cholera...wiem ze wiele osób jest tez w takiej
sytuacji i mnie rozumieją...

[no1teresa]

nie odchodz, ale zachowuj sie jak na osobe z godnoscia przystalo;
ja bym oswiadczyla, ze nie jestem jego wlasnoscia, mam swoje prawa i ze
takich-a-takich rzeczy/zachowan sobie nie zycze i tolerowac juz wiecej nie zamierzam
-po pierwsze domagaj sie okreslonej sumy pieniedzy na prowadzenie domu, dziecko
i siebie (Twoja praca w domu ma tez swoja wymierna wartosc), jezeli nie, to
wystap o alimenty i okreslenie przez sad sposobu korzystania z mieszkania, wtedy
placisz czynsz za swoja czesc tylko
-po drugie szukaj pracy, jezeli dziecko juz dojrzalo do przedszkola
-po trzecie i setne badz konsekwentna, wychodz, kiedy masz ochote, zapraszaj,
miej swoje sprawy, nie pozwol sie obrazac ani nekac - istnieje juz pomoc dla
ofiar przemocy w rodzinie, kazdy-bezwzglednie kazdy przypadek takiej przemocy
nalezy zglaszac, bo inaczej facet czuje sie bezkarny, a zawsze nalezy sie liczyc
z eskalacja taich zachowan
ale szczerze mowiac, Ty chyba nie chcesz nic zrobic w tej sprawie, tylko sie tu
wyzalic

[raar2]

serdecznie wspołczuje takiego mezusia - ja bym jednak na twym miejscu
conajmniej porozmawial, a jak nie to wyjechal na kilka dni - przeciez zycie
jest tylko jedno, szkoda go tracic z takim wynalazkiem

[tingavinga]

myślę,że no1teresa dała ci swietna rade:)

[alexis11]

tak teresa, bardzo dziekuje Ci za rade...naprawde spróbuje...bo naprawde mam
juz dosc tej sytuacji...wiesz...jak zarabiałam duzo, on nie był taki pewny
siebie..ale teraz ja straciłam ta pewność, albo on mi ją odebrał.kiedys
naprawde nie dawałam sie zastraszyc...nie wiem co sie stało, ale zrobię jak
mówisz. Wniosek o alimenty juz pisze.

[alexis11]

raar2, jestes facetem ,jak sądze po Twojej wypowiedzi...może powiedz jak to
jest ze strony faceta,....czy to normalne? czy to coś daje? dlaczego on tak
robi? a moze sie czegos boi???

[tingavinga]

Ja myślę ze to wynika z jego charakteru.Po prostu.Normalne to nie jest,powiem to
jest wręcz chore.Musisz mu się postawic i basta.

[nikosik]

tyranizm skądsię bierze.
A wynika zawsze zprzewaginad drugą osobą!

I oto skutej tego to on był panem bo miał kase, Ty nie pracowałaś. I to jest
błąd. Już dawno kobiey mówiły, że jak jest praca to mężowie mają do nich inne
podejście.

> szczęśliwie tylko jedno dziecko.mam męża, który pracuje zawodowo, mnie
> niestety nie pozwala,mówi ze miejsce kobiety jest w domu.Owszem całkiem
> niezle zarabia i w zasadzie mamy wszystko...tylko...mie nie wolno wychodzic z
> domu, spotykać sie ze znajomymi,dzwonic( bo za drogo) i najlepiej żebym
> siedziała zamknieta w pokoju.
kto ma kase ten rządzi. Poczuł sie panem tym bardziej.

Przy czym nie dostaję żadnych pieniedzy, nawet
> najdrobniejszych, żebym ciągle musiała go o cos błagac i spełniac wszystkie
> jego zachcianki,za kilka złotych. szantazuje mnie przy każdej okazji, kiedy
> nie chcę zrobic tego co on sobie życzy. Albo nie odzywa sie do mnie, obraza,
> albo wrzeszczy, albo straszy mnie ze poszuka sobie kogoś innego,
> bardziej ,,normalnego,, , kto bedzie spełniał jego życzenia.Czasami daję za
> wygraną i dla świetego spokoju, robie to co on chce
kobieta będąca tylko domową i bez pasji denerwuje. A jeszcze jakmiłsc sie
zaguiał lub jej nie było.
Kasa zmienia ludzi. A nie ma nic gorszego jak byc zaleznym od kogos finansowo.

[alexis11]

on mówi to samo: ,,kto ma kasę ten rzadzi,, ale ja nie bede miala tyle co
on....on zarabia 12 tys miesięcznie...ciązko bedzie to przebic...

[no1teresa]

ale za to alimenty beda odpowiednio duze

[wzr1]

> Iszczęśliwie tylko jedno dziecko

A może nieszczęśliwie tylko jedno

[caprissa]

Tak dzieci powinny miec rodzenstwo, aby nie uczestniczyc w swiecie złych
dorosłych.

[jolgru]

alexis11: Ja dopiero teraz zobaczyłam,że to wszystko mnie przerasta.Pierwsze
lata małżeństwa przeminęły na wychowaniu dziecka,czekaniu, że coś się zmnieni.
Pracował tylko on. Później ja znalazłam pracę i urodziłam drugie
dziecko.Wiadomość o drugim dziecku była szokiem dlaniego.Dla mnie też. Tylko,
że zostałam sama z problemem.On zaczął się upijać. Ja martwiłam się, czy
utrzymam pracę. Później jakoś się układało. Skończyłam studia, to zajmowało
moją uwagę przez 5lat.Zamiast mi pogratulować usłyszałam, że to dzięki niemu
skończyłam, dzięki jego pieniadzom.Teraz uczę się języka obcego.O wszysto muszę
się go pytać. Czy mogę studiować, uczyć się języka, wyjechać na wyjazd
integracyjny z pracy, iść do koleżanki, choć te wyjścia mogę policzyć na
palcach jednej ręki przez te 11 lat. Jestem jak koń praca-dom. Teraz nie
rozmawia ze mną bo uparłam się,że jednak pojadę na ten wyjazd z pracy. Myślę,
że to będzie decydujący dla nas moment.Za zaistniała sytuację obarcz mnie. Ja
źle wychowuję dzieci, jestem złą kobietą.
DO wszystkich, którzy radzą odejść. Ja to wiem,że to jest najle[sze wyjście.
Tylko,że to nie jest takie proste, be pomocy innej osoby.
To tak jak ze złożeniem wypowiedzenia w pracy, nie mając podpisanej umowy w
innej firmie.
Odejście w moim przypadku wiąże się ze sporem o dzieci, bo oczywiście on będzie
je chciał zabrać.Ponieważ nie będzie chciał rozstać się kulturalnie, więc
odbije się to na dzieciach.
Tak jak pisze Alexsis, problemem dla mnie też są pieniądze.
Może jestem tchórzem, ale boję się myśleć, o rozpoczynaniu życia od początku.
Dzięki niemu nie mam przyjaciół,którzy wspieraliby mnie i pomogli w podjęciu
tej decyzji. Sama jej nie podejmę, przynajmniej jeszcze nie teraz. Wolałabym,
zeby on to zrobił.

Czy twoj maz jest Arabem??

[magnusg]

Bo to co opisalas na 100% pasuje do ich mentalnosci i tak wyglada z reguly
zycie kobiet wchodzacych w zwiazek z Arabami.Ale jezeli jest Polakiem i tez sie
tak prymitywnie zachowuje,to musisz probowac odejsc,bo na dluzszy dystans sie
psychicznie wykonczysz.I jedno jest pewne-jesli odejdziesz,to nie rozbijesz
zadnej rodziny,bo tak jak zachowuje sie twoj stary,to juz dawno rodzina nie
jestescie.Mi sie wydaje,ze on probuje odreagowac kompleksy,ktorych sie nabawil
w czasie kiedy ty lepiej zarabialas od niego.Powiem ci szczerze,ze to godzi w
meskie ego,kiedy kobieta zarabia wiecej niz facet.Ale normalny kochajacy cie
maz nie dal by ci nigdy tego tak odczuc i napewno nie zabranial by ci kontaktow
socjalnych czy wlasnej pracy.

[alexis11]

:( nie mam nic do Arabów, nawet nie znam żadnego ,ale z tego co słyszałam to
oni własnie w ten sposób traktuja swoje kobiety...mój mąż stwierdził ze
chciałby tam życ, dla niego to byłby raj....to nie znaczy że chodzi o mnie? On
po prostu w taki sposob chyba sie dowartosciowuje...nie wiem...
Jolgru...czy Ty to ja??? współczuję Ci tak samo jak sobie...ale ja sie nie
poddam! juz dosyć tego! nie taka jest moja natura!!! Dzisiaj złozyłam ( dzieki
Wam) wniosek o alimenty...poczułam wielką ulgę!!! tak sie cieszę ze to
zrobiłam! Jolgru, nie martw sie, spróbuj, to piękne uczucie!!! Boję sie tylko
rozprawy, bo on nie da za wygraną...kiedys stwierdził ze jego dochody zmniejszy
sobie do minimum, bo jego szef też bierze rozwód i doskonale go
zrozumie...dramat!

[alexis11]

tylko nie wiem jak zareaguje jak przyjdzie wniosek o alimenty...zabije mnie, a
napewno wywali z domu...a ja nie mam dokąd isc..bez grosza i z dzieckiem... czy
takie rzeczy sie naprawde zdarzają?...nie mówie o tym nikomu ,bo i tak nie
uwierzą...bedzie piekło na ziemi...ale mam nadzieję ze je przetrwam

[no1teresa]

gratuluje, ze wzielas sprawy w swoje rece
przestan sobie wyobrazac wszystko, co najgorsze, spokojnie, jakim prawem mialby
Cie wyrzucic? nie masz pieniedzy na adwokata, ale zawsze mozesz porozmawiac o
swoich obawach z jakims rozsadnym policjantem z dzielnicy

[gusia40]

Spotkałam się już z podobnymi przypadkami jak twój mąż.To jest zwichrowany
charakter.Pracuje nad tobą w znanym schemacie:1- ograniczyć wolność 2.odciąć od
wszystkich znajomych i rodziny 3. uzależnić od siebie finansowo4.zacząć
udowadniać ,że nie jesteś nic warta,że coś nie tak z twoją
urodą,mądrością,gustem,porządkiem w domu.5 kiedy będziesz odpowiednio zdołowana
i odcięta od bliskich zacznie się bicie.6 po pewnym czasie nawet będziesz
przekonana,że zasługujesz na takie traktowanie.8 CO CIEKAWE W OCZACH RODZINY
MAŁŻONEK BĘDZIE UCHODZOŁ ZA IDEAŁ-TAKĄ SOBIE WYROBI OPINIĘ.9Jak coś z tym nie
zrobisz to twoje dziecko też zacznie Tobą pogardzać.Twoje odejście nie rozbije
rodziny , ty już jej nie masz.

[alexis11]

dzieki za słowa otuchy...czasem myśle ze to sie jeszcze zmieni, ale innym razem
nie mogę juz wytrzymac i mam ochote zrobić cos złego...dlatego najlepiej bedzie
odejsc...spróbuje.

moze juz byc tylko gorzej

[roman_tyczka]

zastanawia mnie, dlaczego tyle lat godzilas sie na cos takiego? z
wygodnictwa,ze strachu, z nieswiadomosci? dla mnie sredniowiecze.

do jolgru

[florencja29]

Czy na pewno chciałabyś by to on podjął ta decyzję? Wyobraź sobie on znajduje
sobie kochankę. Wyobraź sobie te wszystkie uczucia towarzyszące takiej sytuacji,
nie chce Ci się żyć, pytania np. co ona ma takiego czego ja nie mam itd.
Czy nie lepiej zamiast to przeżywać odejść z podniesioną głową i jego zadziwić?