Lepiej być rozwódką niż starą panną?

[velvet_blue]

Lepiej byc szczęśliwą!
A to chyba znaczy mieć kogoc na kim można polegać i na kogo można liczyć. A
związek zarejestrowany lub nie to już tylko i wyłącznie ich wybór.

Problem pojawia się 'koło' 30, po prostu zaczyna brakować stałej bliskości.
Jeśli jednocześnei niedopuszczalna jest przecietność i bylejakość...
Tutaj nie ma kompromisu!

[wielo-kropek]

Najlepiej jest byc moze byc dziewica. Nikomu nie dawac. Wcale, nigdy i za nic.

[kojotka3]

Jestem po tzw. przejściach, ale nadal panną. Czy starą??? Chyba jeszcze nie.
Myślę że nie można być z byle kim, ze strachu przed samotnością. Przytulam się
do psa i jakoś jest. Mam znajomych, mam z kim iść na drinka. Żal mi
dziewczn,które ze strachu godzą się na "cokolwiek". Lepiej być szczęśliwą starą
panną lub rozwódką niż średnio zadowolona z życia w parze.

A mieć kogoś więcej - małą istotę?

[velvet_blue]

Tylko znajomi powoli boją się chodzić na drinka ze 'starą' panną.
CAłość kontaktów i towarzystwa robi się coraz bardziej szczelna i ostrożna.
Singiel jest potencjalnym zagrożeniem wiec lepiej jest wyeliminować
niebezpieczeństwo zanim zacznie zagrażać!!!

Jasne opcja być ze strachu zupełnie nie wchodzi w grę - ale dziecko? Być przez
chwilę albo nie być tylko mieć małą istotę?

To pierwszy raz kiedy na głos przyznaję że CHCĘ!

[mahadeva]

A co chcesz? ;) Dziecko? :)
Ja mam nadzieje, ze tej przyjemnosci da sie uniknac...

[mahadeva]

teraz widze, ze cos takiego jak szczesliwa stara panna po prostu nie istnieje :)

[k_piernikowska]

Hihi a co to za roznica jak sie jest mloda i atrakcyjna? Ja mam 35 lat a
wygladam na 16 i figury niejedna malolata mi zazdrosci!

[wielo-kropek]

To ciebie bym nie podrywal. Za mloda. Oceniam na oko po wygladzie zawsze.

[mahadeva]

geny geny :)

Najlepiej być sobą ;-)

[festina-lente]

Niedawno zeszły się moje drogi z praktycznie nieznaną kuzynką.
Jest bezdzietną rozwódką.
Dzieli nas kilka kat roznicy wieku. Szybko nawiązałysmy świetny kontakt.
Co nas łączy? Jesteśmy wspaniałymi, inteligentnymi kobietami.
Szukamy miłości... a nie związków „na chwilę”.
I mamy wymagania, na szczęście ;-) Cenimy siebie.
Nie bierzemy „byle czego i byle kogo”.
Dosyć trudno jest potencjalnym absztyfikantom zainteresować mnie swoją osobą.
W dodatku gustuję w starszych mężczyznach, więc wychodzi na to, że podkradam
kuzynce potencjalnych pretendentów do Jej ręki.
Tyle, ze dla wielu ona jest już skreślona na „dzień dobry”- jako rozwódka. To
przykre, bo rozwód rozwodowi równy nie jest. I to jest fakt niezaprzeczalny.

Czy wolałabym być starą panną, czy rozwódką?

Starą panną nigdy nie będę ;) Najwyżej panną.
Na pewno będę sobą, a to znaczy, że jeśli stanę na ślubnym kobiercu, to tylko z
miłości. Mam wymagania, których nie ukrywam. Mogę sobie na nie pozwolić. Nie
każdy je spełnia. Oczywiste jest, że i ja nie spełniam wymagań wszystkich
mężczyzn, którzy potencjalnie mogliby mnie zainteresować.

Na pewno interesuje mnie mężczyzna wolny, bezdzietny i... Katolik ;) To jest
moje „dzień dobry” ;-)

Jeżeli nie daj Boże przyjdzie mi być rozwódką, na pewno będę rozwódką, która
będzie mogła powiedziec o sobie: „Jestem rozwódką, ale kochałam męza i wyszłam
za maz z miłosci”. Wiem do czego zobowiązuje przysięga małżeńska. Mam nadzieję,
że spotkam człowieka, który nie zrobi ze mnie rozwódki, bo kolidowałoby to z
moją wiarą.

Bodajże Bałucki powiedział, że:
"Stara panna to tak jak przejrzała gruszka i temu spadnie na łeb, co jej nie
trzęsie".
;-)

[wielo-kropek]

Jest ponoc miliard katolikow, takze istnieje wielkie prawdopodobienstwo ze
stara panna nigdy nie bedziesz, tak jak sama zreszta napisalas.

Wielo-kropku:

[festina-lente]

Swoje szanse oceniam w stosunku 50 % do 50 %. Dlaczego?
Otóż wyobraź sobie, że katolik katolikowi nie jest równy. Nie interesuje mnie
taki, którego „wiara” ogranicza się do tego, że przyjął wszystkie sakramenty i
raz, może dwa w roku ( w święta) wybiera się z łaski do kościoła. Mój przyszły
mąż powinien być religijny i nie wstydzić się swojej wiary. Nie uznaję czegoś,
co powszechnie ludzie zwykli nazywać „wierzący niepraktykujący”. Prawdziwa
wiara jest w nas i nie oczekuję epatowania nią wszem i wobec.

[wielo-kropek]

festina-lente napisała:

Mój przyszły
> mąż powinien być religijny i nie wstydzić się swojej wiary. Nie uznaję
czegoś,
> co powszechnie ludzie zwykli nazywać „wierzący niepraktykujący”. Pr
> awdziwa
> wiara jest w nas i nie oczekuję epatowania nią wszem i wobec.
No wlasnie, prawdziwa wiara jest w nas samych. Czlowiek moze posiadac
silna wiare w Boga wcale niepraktykujac koscielnych rytualow. Mozna
rownie dobrze powiedziec w wielu przypadkach o ludziach ktorzy chodza
coniedziele do kosciola ze robia to na pokaz (dla epatii wszem i wobec), bo
kiedy przyjrzymy sie ich czynom, one daleko odbiegaja od nauki kosciola
jak tez i Chrystusa. Nie chce sie tu wglebiac w niegodne czyny ludzi
ktorzy stoja tam blisko, bo przy oltarzu, dajac rozgrzeszenia innym, sami
bedac w pelni ogarnieci grzechem, ale nie mnie tu osadzac innych. Ja wole
wierzyc ale nie praktykowac zbytnio, bo ksiadz tak kazal czy chce. Ja
wole glownie dobrze przed Bogiem wygladac a nie przed ksiedzem, choc przed
ksiedzem jak i kazdym innym czlowiekiem chce wygladac tak jak Bog nakazuje.

[festina-lente]

> No wlasnie, prawdziwa wiara jest w nas samych. Czlowiek moze posiadac
> silna wiare w Boga wcale niepraktykujac koscielnych rytualow.

Alez ja sie z Tobą zgadzam, tyle ze ja akurat szukam czlowieka ktory podzieli
moj poglad iz prawdziwa wiara jest w nas ale bedzie oprocz tego praktykowal
swoją wiarę.

Mozna
> rownie dobrze powiedziec w wielu przypadkach o ludziach ktorzy chodza
> coniedziele do kosciola ze robia to na pokaz (dla epatii wszem i wobec), bo
> kiedy przyjrzymy sie ich czynom, one daleko odbiegaja od nauki kosciola
> jak tez i Chrystusa. Nie chce sie tu wglebiac w niegodne czyny ludzi
> ktorzy stoja tam blisko, bo przy oltarzu, dajac rozgrzeszenia innym, sami
> bedac w pelni ogarnieci grzechem, ale nie mnie tu osadzac innych.

No wlasnie, wiec nie sądzmy. Nie oceniajmy. Sa rozni ludzie. Wszyscy grzesza,
nie znam czlowieka bez grzechu i winy. Jestem odpowiedzialna za siebie. Wierzę
i praktykuje nie na pokaz ale dlatego ze taka odczuwam potrzebę. Ktos z
zewnatrz moze powiedziec ze robię to na pokaz. I wiesz co? Splynie to po mnie,
bo ja wiem jak jest naprawdę.

Ja wole
> wierzyc ale nie praktykowac zbytnio, bo ksiadz tak kazal czy chce. Ja
> wole glownie dobrze przed Bogiem wygladac a nie przed ksiedzem, choc przed
> > ksiedzem jak i kazdym innym czlowiekiem chce wygladac tak jak Bog nakazuje.
>
Masz do tego prawo. Kazdy zyje tak jak chce. Mamy wszak wolność wyboru.

[hellena8]

Każdy przypadek jest inny. Z jednej strony można powiedzieć, że w życiu warto
spróbowac wszystkiego, doświadczyc i dobrego i złego, jak wogule nic nie
przeżyć. Ale wszystko jest w porżadku, do póki kkogoś nie skrzywdzimy, np
dzieci, a nie raz także - mąż. Szlub to nie zabawka, nie można do niego
podchodzić w taki sposób. Należy pamiętać, że nasze decyzje odbijaja sie na
naszych bliskich, my jesteśmy w tym świecie sami, lecz częścią sieci z krewnych
i znajomych. Trochę zakręcone to u mnie wyszło, a co do mnie - wolałabym zostać
starą panną, ale wtedy nie miełabym synka. Więc - kij oo dwu końcach.

[maria333]

hellena8 napisała:

> Każdy przypadek jest inny. Z jednej strony można powiedzieć, że w życiu warto
> spróbowac wszystkiego, doświadczyc i dobrego i złego, jak wogule nic nie
> przeżyć. Ale wszystko jest w porżadku, do póki kkogoś nie skrzywdzimy, np
> dzieci, a nie raz także - mąż. Szlub to nie zabawka, nie można do niego
> podchodzić w taki sposób. Należy pamiętać, że nasze decyzje odbijaja sie na
> naszych bliskich, my jesteśmy w tym świecie sami, lecz częścią sieci z
krewnych> i znajomych. Trochę zakręcone to u mnie wyszło, a co do mnie -
wolałabym zostać starą panną, ale wtedy nie miełabym synka. Więc - kij oo dwu
końcach.

Bardzo dobrze postawiłaś meritum sprawy...
Jestem panną, choć już od co najmniej 5 -lat wolność nie jest dla mnie radością
i powodem do dumy (od śmierci Mamy, wtedy naprawdę zapragnęłam mieć rodzinę -
wcześniej tylko teoretycznie ;)).

I z mojego punktu widzenia - choć sama nie zdecyduję się na samotne
macierzyństwo - nie a priori! - zazdroszczę kobietom, które już mają
dzieci, 'podchowane' w związku (w małżeństwie lepiej, bo łatwiej potem o
alimenty).
Choć koszmar rozpadającego się małżeństwa nie jest powodem do zazdrości...

A jednak bardzo chciałabym mieć dzieci, i towarzyszy mi lęk, że nie zdążę,
zanim nie spotkam ich ojca... :((

(mam 38 lat, wiem że mogę - ale NIKOGO nie ma na horyzoncie - odpowiedniego, bo
nie mówię o bezrobotnym gościu z budki z piwem przecież...)

Dlatego pytanie jest postawione przewrotnie, bo trudno przecież powiedzieć, że
wybór bycia rozwódką czy 'starą' panną (czyli samotną nie z wyboru) jest
świadomy.

Trzeba się starać dostrzec zalety każdej sytuacji :)
Ja doceniam swoją wolność- choć już mnie uwiera ;))

[searena]

Doskonale cie rozumiem :) Jestem od ciebie o kilka lat młodsza ale mam podobna
sytuację i podobne myśli. Tez chciałabym miec dziecko, też się boję że nie
zdążę. No i co? Nic nie mogę poradzic, gdy kogoś poznaję to staram się być
uczciwa i żeby to wszystko się normalnie odbywało, żeby powstało coś dobrego i w
tym dobru nie ma miejsca na oszukanie. Potem oakzuje się że to znów jakas
pomyłka a ja po fakcie żałuję że nie wpadłam. I tak w kółko. Wiem że
udźwignęłabym samotne macierzyństwo ale nie potrafię zdobyć się na potraktowanie
faceta jak dawcy spermy.
Moja wolność mnie i cieszy i jest powodem wielu trosk :) Nie chce mi się juz
dostrzegać zalet w tym, co nie jest moim wyborem i co wydaje mi się nienaturalne
i dziwne - w moim przypadku. Pozdrówka.

[mimarika]

nie ma co się irytować na określenia: stara panna, stary kawaler. Takowe były,
są i zawsze będą w użyciu.
oczywiście uważam, iż nie ma sensu łapać na siłę faceta, ale starym pannom
współczuję. nikt i nigdy nie przekona mnie, iż są same - albo sami ( starzy
kawalerowie) z wyboru. poprostu nie miały/mieli szczęście spotkać kogś, kto
wystarczająco je by pokochał.Bzdurne są teksty typu: jestem singlem z wyboru.
Jest to pocieszenie na siłę, stwarzanie pozorów. Miłość i poczucie bliskości
człowiek od urodzenia ma wszczepione w swą naturę, i tak juz we wszechświecie
będzie zawsze.
Znam kobietke -34 lata, która 2 lata temu się rozwiodła.Wprawdzie ma wielu
znajomych i przyjaciół, zwiedza świat, chodzi na wystawy, imprezy, itp. Ale co
z tego, skoro wróca do pustego domu...? Wprawdzie ma psa ...I wiecie co mówi,
że mimo wszysztko, pomimo trudnego rozwodu i ciężkich związanych z nim przeżyć -
nie załuje jedengo - przeżyła miłość ( bo przecież kiedyś taka była).
tare panny i starzy kawalerowie , hmm, im nie jest to dane. A każdy na miłość
czeka, ale większość samotnych kryje się za słowami, że na siłę nie będzie
łapać...
Taki śmieszny światek, śmieszni ludzie.
Pozdrawiam - już nie stara panna ( od roku mężątka).

[anula36]

z ta miloscia to roznie bywa:)

Mozna spotkac kogos kto bardzo kocha ale ja go nei kocham - i co w tedy?

Mozna tez kochac do obledu ale bez wzajemnosci - i tez raczej nie konczy sie to
malzenstwem.

no oczywiscie ze kazdy czeka na milosc a czy lapanie na sile partnera jest jej
wyrazem??

Jesli milosc sie skonczyla tak szybko jak u twojej 34 letniej znajomej , czy to
w ogole byla milosc??

[searena]

Mimarika, czegoś tu nie rozumiem :) Tzn twierdzisz że panny i kawalerowie
miłości nie przeżyli??? Bo nie wyszli za mąż czy sie nie ożenili?? A to ci
nowina :D

[ewelita]

mimarika napisała:
nie załuje jedengo - przeżyła miłość ( bo przecież kiedyś taka była).
> tare panny i starzy kawalerowie , hmm, im nie jest to dane. A każdy na miłość
> czeka, ale większość samotnych kryje się za słowami, że na siłę nie będzie
> łapać...

No właśnie, o to mi chodziło. Rozwódka przezyła miłość. Znajoma wciąż czeka,
wciąż ma nadzieję i tęskni. Zazdrośnie stwierdza, że wolałaby być rozwódką niż
starą panną. Niestety, w mniejszych miejscowościach takie określenie wciąż jest
w użytku.
Ja mam 30 lat, nie jestem mężatką. Dla otoczenia moich rodziców ( mieszkają w
małym mieście) ich córka jest starą panną, pomimo tego że najpierw przez siedem
lat żyłam w nieformalnym związku, teraz w drugim. Niestety jestem starą panną,
taki mój wybór.
Z perspektywy czasu nie żałuję, że nie poddałam się presji otoczenia i nie
wyszłam za mojego wcześniejszego partnera. Nie zadowoliłam się byle jaką
miłością, aby tylko złapać męża. Teraz wiem, że warto było .

[leszczynka33]

I tak trzymaj! Nie warto wychodzić za mąż tylko po to, żeby był jakikolwiek
facet. Ja osobiście jestem rozwodką i absolutnie nie żałuję, że się
rozwiodłam , tylko, że wyszłam za faceta, który wolał kumpli i gorzałę. Nie mam
żadnych kompleksów na punkcie rozwodu, po prostu niewypał. Obecnie jestem z
fajnym i odpowiedzialnym facetem i bardzo możliwe, że jeszcze zmienię mój stan
cywilny...

[malicious_girl]

W pełni zgadzam się ze zdaniem mimariki. Mówienie o tym, że "dobrze samej" to
stwarzanie pozorów i pewnego rodzaju forma obrony. Bo jakoś tak niezbyt
fortunnie wyglądałoby stwierdzenie "jest mi fatalnie z moim statusem".
Przecież sam Maslov ujął potrzebę przynależności w swojej piramidzie. Nie da
się przynależeć do miejsca pracy, pasji czy znajomych, bo to jest tylko
powierzchowne.
Nie wierzę, że ktoś mógłby chcieć żyć samemu i że WOLAŁBY to aniżeli związek z
inną osobą - towarzyszem życia.
Co do tytułego pytania zaś, to jednak uważam jak niektóre z moich przedmówczyń,
że lepsza rozwódka, bo - będę brutalna - ktoś ją jednak przynajmniej raz
chciał. A gadki o "singlach", byciu panną z wyboru można sobie między bajki
włożyć.
M_G

[searena]

Aha, to uważasz że panien nikt nie chciał?:) To ja będe brutalna i powiem że to
jakieś totalne bzdury. A może to akurat one nie chciały? Może żyły latami w
nieformalnym związku i przeżywały wielką miłość? Nie wiem czemu ludzie
przywiązują taką wagę do pozorów. To jest własnie sposób myslenia naszego
zaściankowego społeczeństwa.

[malicious_girl]

Owszem - taki jest sposób myślenia naszego społeczeństwa - dość zacofanego,
zgoda. Co się za szybko nie zmieni. Ale my nie polemizujemy tutaj na temat, czy
nasze społeczeństwo jest zaściankowe i czy to dobrze czy źle, tylko o tym,
czy "lepiej być starą panną czy rozwódką". I ja mówię, że w oczach
społeczeństwa (niech będzie nawet nie wiem jak zaściankowe) lepiej prezentuje
się rozwódka niż stara panna. Oraz, że - osobiście nie wierzę, iż kobieta
wolałaby żyć sama niż z mężczyzną, ale to jest już inny temat.
M_G

Dla kogo lepiej??

[searena]

Zaraz zaraz :D To może sprecyzujmy DLA KOGO lepiej, hehe. Dla społeczeństwa
lepiej aby wszyscy chodzili jak w zegarku i mieścili się w ramki i schematy. Dla
ludzi niekoniecznie. Myślę że dla każdej kobiety lepiej jest aby żyła tak jak
chce. Jeśli jest szczęśliwa jako rozwódka, proszę bardzo. A jesli jako panna to
też dobrze.
I drobna poprawka - to że ktoś jest panną nie znaczy że nie żyje z mężczyzną :)
Wciąż te pozory.

[malicious_girl]

W tym rzecz. Lepiej dla społeczeństwa, to na pewno. Że jest ono zaściankowe -
bez dwóch zdań. Więc na pewno w oczach naszego zacofanego społeczeństwa lepiej
(bo "stara panna" kojarzy się większości ludzi ze zgorzkniałą ciotką zielachą
posiadającą brodawkę na nosie i spędzającą życie wśród 50 kotów albo
nauczycielką niepierwszej urody wyżywającą się na co ładniejszych dziewczynach
za swoje spieprzone życie - mówię tu o stereotypach, więc proszę nie wieszać na
mnie psów, nie powiedziałam że ja też tak myślę). Ale to jedna kwestia. Inna
jest taka, iż napisałam powyżej, że ja osobiście nie wierzę, że ktoś wolałby
żyć w pojedynkę niż mając u boku wiernego i oddanego towarzysza. Ale jeśli już
rozpatrujemy jedynie osobę rozwódki i starej panny, to ta pierwsza prezentuje
się jednak lepiej (i w oczach społeczeństwa i - moim zdaniem- w swoich
własnych). Nie mówię tutaj o osobach żyjących w konkubinatach - choć i tu
jestem pewna, że kobieta wolałaby mimo wszystko zalegalizować związek, bo taka
jest po prostu jej natura (mimo wszystko czuje się wówczas pewniej). Ale te
pary na razie zostawmy - żyją w duecie, więc mają wszelkie prawa by
funkcjonować w szczęściu. Mówię o osobie starej panny, która nie ma u boku
wiernego towarzysza. Czy naprawdę "lepiej" jest jej czy osobie, która rozwiodła
się, ale jednak - przynajmniej przez pewien czas - miała oparcie w kimś drugim,
z wielkim prawdopodobieństwem można stwierdzić, że zasmakowała miłości i jednak-
ktoś chciał złączyć się z nią na tyle, że się jej oświadczył?
M_G

[anula36]

no chcial chcial, a potem wypisuja laski na forach o przemocy wobec kobiet" maz
zlapal mnie za wlosy i tlukl glowa o sciane" Taki to wole zeby mnie nigdy nei
chcial;P

[kasiaczernia]

Żyć samemu to wcale nie oznacza, że jest się samotnym. Ja jestem panną z wyboru
i jest mi z tym dobrze. Tyle razy się "sparzyłam" w związkach z facetami, że
mam ich poprostu na ta chilę dosyć! Odpoczywam od nich. Szkoda mojego zdrowia i
psychicznego i fizycznego. Mam 37 lat i sporo związków za sobą, więc wiem co
piszę.

[273i1]

> nie ma co się irytować na określenia: stara panna, stary kawaler. Takowe
były,
> są i zawsze będą w użyciu.

to prawda, w Polsce zawsze będą :)
Ale chyba singiel powoli wchodzi do użycia?

> oczywiście uważam, iż nie ma sensu łapać na siłę faceta, ale starym pannom
> współczuję. nikt i nigdy nie przekona mnie, iż są same - albo sami ( starzy
> kawalerowie) z wyboru. poprostu nie miały/mieli szczęście spotkać kogś, kto
> wystarczająco je by pokochał.Bzdurne są teksty typu: jestem singlem z wyboru.

Wiesz, nie zgodzę się z Tobą. To,że ktoś nas pokocha, nie oznacza zaraz
wyjścia za mąż, ograniczasz związek ewentualny malżeński do typowego
(obyczajowo przyjętego w Polsce przekonania) ,że zainteresowanie ze strony
mężczyzny to jest już niejako szczyt szczęścia dla kobiety i skoro nie wyszła
za mąż, oznacza, że nie interesował się nią nikt. Ślub nie polega na tym,że KTOŚ
nas pokocha, a przynajmniej nie tylko na tym. Ciekawe czy wiesz, jak ciężko,
kiedy ktoś pokocha bardzo i ty nie możesz tego uczucia odwzajemnic, mimo,że
masz swoje lata, a polskie zaściankowe społeczeństwo sprowadza cię do
terminu "stara panna"-czegoś, co z pewnością niesie wysoce pejoratywne
zabarwienie. To śmieszne,że każdy doszukuje się wad w kobiecie, każdy ja za to
wręcz potępia, to płytkie myślenie jest zatrważające. Nie ywszła za mąż, bo
nikt jej nie chiał- oto polska definicja "starej panny", społeczeństwo z
zakorzenioną mentalnością Pani Dulskiej. Do tanaga trzeba dwojga....ale nikt
jakoś tego nie umie, nie cche zauważyc? A w sprawie tematu, na pewno cieżko by
samemu, ale lepiej byc samemu niż z byle kim. Jak to ktoś wyżej trafnie ujął:
pytanie co lepsze, jest pytaniem w rodzaju czy lepiej jest umrzec na serce czy
lepeij umrzec na wątrobę... A co do singli-panien, myślę,że w pewnym sensie
rozwódki są bardziej ustabilizowane psychicznie, zahartowane. Natomiast z racji
głęboko zakorzenionego w społeczeństwie pejoratywnego nacechowania bycia "starą
panną", często kobietki te nie mają umiaru i w desperacji każdego samca
traktują jako cel-pal-obiekt, który pozwoli się dowartościowac, mizdrzą się i
kokietują, są aż czasem niesmaczne w tym ( nie wszytkie, ale większośc
zdecydowana). Próbują swe "szczęście" wyrwac jak zrozpaczony dziki zwierz, w
sposób krwawy i bezpradonowy (nie maja w swoim pojęciu nic do stracenia, a jak
twierdzą, coś im się od życia należy}, nie obchodzi ich już, że kogoś ranią, w
swym poczuciu krzywdy chwytaja się ostatniej deski ratunku, poczucie presji
obyczajowej jest nie do zniesienia dla wielu pań...szkoda.

[bri]

ależ wszyscy to zauwazaja ale co to ma wspolnego z ta dyskusja?

Lepiej jest żyć nie oglądając się na innych

[asienka32]

i na tzw.opinię publiczną.

Nie rozumiem w ogole jak można rostrząsać takie dylematy. Kązdy żyje tak jak
lubi, tak jak chce i tak jak mu się życie ułozyło, nie zawsze do końca majac na
nie wpływ.

lepiej być młodą wdową niż starą panną ;-))))

[asienka95]

[fusae]

mona75 napisała:
<a ja znam dwie kobiety ok. 40. i jedna z nich jest starą panną a druga
singielką ;-)

różnica:
singielka, jest singielką, bo do tej pory nie spotkała odpowiedniego faceta, a
przewinęło się kilkunastu. jest zadbaną, inteligientą kobietą, prowadzi aktywny
tryb życia.

stara panna: mieszka dalej z rodzicami, nigdy nie zdobyła się żeby się
wyprowadzić, chyba nigdy nie miała faceta (w sensie, że nadal jest dziewicą) -
najpierw była nieśmiała i wstydliwa żeby się z kimś na randkę umówić, a potem
jak była swatana to i tak się nią nikt nie zainteresował (bo podobno totalnie
nieciekawa i nudna, co moim zdaniem wynika z tego, że jest po prostu zahukana
przez swoich rodziców)>


z tego schematycznego zestawienia wychodzi, że stare panny mieszkają z
rodzicami a singielki nie. tak naprościej oceniać ludzi, wkładając ich w
wygodne dla nas szabloniki, prawda?
do jakiej zatem szuflady, "mona75" i podobnie do niej szablonowo myślące osoby,
zaliczą małeżństwa mieszkające z rodzicami lub np. z jednym z rodziców, np.
matką? Znam koleżankę, która całe życie mieszkała z matką. Gdy spotkała
wreszcie chłopaka który jej się spodobał (i ona jemu, a jakże - stare panny też
sie czasem komuś podobają) on nie miał własnego mieszkania, a na nowe ani ją
ani jego nie było stać. Na wynajęcie też ich nie stać. Kim więc są ? Małżeństwo
mieszkające z matką - i to w ciasnym, dusznym mieszkaniu w bloku ? Starym
niezaradnym małżeństwem ? Bo oboje za mało zarabiają żeby wziąźć kredyt
mieszkaniowy ?

Inna sytuacja: znam faceta, który całe życie mieszkał z matką. Niedawno się
ożenił (ma ok. 32 lat, żona ciut starsza od niego). Ona nie ma własnego
mieszkania, całe życie je wynajmowała, żyjąc prawie na granicy ubóstwa.
Przyjechała do dużego miasta zaraz po maturze. Po skończonych studiach dostała
pracę w budżetówce. Nie mnie oceniać czemu nie szukała pracy lepiej płatnej,,
ani dlaczego on nie zarabia więcej, żeby móc się wyprowadzić od matki. Miał na
to 32 lata. Nie zrobił tego nigdy. Nie wiem też w ilu związkach ona była zanim
poznała swojego obecnego męża i czy w ogóle była. Koniec końców teraz mieszka z
mężem i jego matką w 3 pokojowym mieszkaniu. Mają dwujkę uroczych dzieciaków.

Łatwo kogoś ująć kogoś w jakiś szablon, włożyć w wytyczone ramy. Wrzucić
starych kawalerów do jednego wora, a stare panny do drugiego. Zapominamy, że
czasem życie nie uklada się wszystkim tak cudnie i idealanie. Po skończonych
studiach nie każdy dostaję świetną prace a po paru latach stać go na kredyt,
który będzie spłacał przez kolejne 30 lat. A to, że nie każdy dąży do takiego
życia, to już inna sprawa.
Każdy ma swoje cele, zamierzenia i realizuje je w właściwy dla siebie sposób.
To, że facet mieszka z matką nie zawsze musi oznaczać, że jest, mówiąc
kolokwialnie, mamisynkiem (wspomniany kolega świetnie gotuje, sam pierze,
sprząta, nie wymagajac tego ani od żony ani od matki - a ta ostania już dawno
mu nie matkuje).
A kobieta mieszkająca z matką nie zawsze nie chodzi na randki i to, że nie
zdobyła sie na przeprowadzkę nie oznacza, że jest zahukana. CZasem po prostu
warunki bytowe na to nie pozwalają. Nie każdy ma bogatych rodziców, nie każdy
dostaje dobrą pracę, która pozwala mu się szybko uniezależnić. Życie to nie
świat z kolorowych, ogłupiających gazet.

[pavia]

Mam 31 lat i jestem od 2 lat rozwodka. Nie wychodzilam za maz, bo zapalila mi
sie czarwona lampka, tylko z wielkiej milosci. Jak to sie skonczylo kazdy
widzi. Ale wracajac do tematu. Uslyszalam dokladnie takie samo zdanie od mojej
kolezanki, ktora ma dopiero lat 29. W jej przypadku to nawet trudno uzyc
okreslenia stara panna.

Mnie jedynie zaskakuje fakt (i to dosc nieprzyjemnie), ze tak dlugo od rozwodu
jestem sama. Nie jestem brzydka, nie jestem glupia, a tlumu wielbicieli jak nie
bylo, tak nie ma...

[vanillacat]

Lepiej być rozwódka czy starą panną niż mężatką tkwiącą w nieszczęśliwym
małżeństwie.

[leszczynka33]

Hej! Nie ma co tragizować, jeszcze może wszystko się ułoży! Ja także od 3 lat
jestem rozwódką, ale w szczęśliwym związku z kawalerem, ktoremu nie przeszkadza
mój rozwód, a nawet myśli o małżeństwie ze mną i dziecku, czas pokaże,c czy nam
wyjdzie.

[kazia_x]

"Wyjść za byle strupa,
To niech lepiej ugorem
leży d...".

Niska samoocena- kompleksy-lęki-brak wiary

[seweryna7]

[wielo-kropek]

Moze i niska. Taka to pewnie nawet kariery sekretarki nie zrobi.

[msikk]

Nieznoszę zwrotu STARA PANNA !!!!!!!!!
Nie jestem nią, ale z niecierpliwością czekam aż ktoś wreszcie usunie ten
zwrot ! znam wiele super kobiet c\które po prostu wybrtały takie życie i są
szcześliwe na swój własny sposób !

[wielo-kropek]

Co cie ten zwrot tak denerwuje. Jest mloda kobieta, starsza i stara tez.
Mloda mezatka, starsza i stara tez. Niesprawiedliwe w tym moze byc to, ze
niektorzy potrafia na 30 letnia kobiete (niemezatke) lub nizej mowic stara
panna. Panna w koncu mozna byc cale zycie, wiadono nie zawsze mozna byc mloda
panna. U mezczyzn jest dokladnie taksamo. Znamy babcie i dziadkow tez. Mowia ze
starosc nie radosc, ale to chyba prawda jest. Nie przejmuj sie zwrotem,on
ani zabiera ani tez ujmuje ci latka.

[maruda324]

czytajac wasze poglady zaczelam sie zastanawiac... mam 34 lata, bylam mezatka
przez rok 11 lat temu, jestem singielka, wychodze sama do kina, teatru, na
koncerty ... Czy jestem stara panna? czy rozwodka? Czy fakt, ze dawno temu
przez chwile mieszkalam z mezczyzna mial az taki wplyw na moje zycie, ze nie
posiadam cech starej panny?

[pchelka]

Moim zdaniem, lepiej rozwódce.
Starej pannie wydaje się jeszcze, że coś dobrego ją omineło.
A rozwódka.... wie, że lepiej było pozostać starą panną :)))

[dzidka17]

pchelka napisała:

> Moim zdaniem, lepiej rozwódce.
> Starej pannie wydaje się jeszcze, że coś dobrego ją omineło.
> A rozwódka.... wie, że lepiej było pozostać starą panną :)))
masz racje pchelko.lepiej przezyc szczesliwie zycie bedac singlem niz uzerac
sie z alkoholikiem.

[fajnaret]

Ja uwazam ze lepiej byc rozwódka bo to mozna imterpretowac jako cos co nie
wyszło a staropańieństwo kojarzy mi sie z tym że ktos kogos nie chcial że nie
mial powodzenia!

[wielo-kropek]

Jak to ktos kogos nie chcial. Kobieta w starszym wieku, ta stara panna tzw.
mogla przez cale zycie chciec i dawac wszystkim i wszedzie jak leci. Wszyscy
ja chcieli, ona tez chciala wszystkich, tylko ze ona za wszystkich wyjsc za
maz nie chciala lub nie umiala wyjsc. Niejedna stara panna moze
wykorzystala swoje zycie po swojemu, bo tak wlasnie chciala. I co, niejedna
moze teraz jej zazdrosci. Ona (stara panna) tez moze niejednej zazdrosci, bo
wybryki sa do czasu, stad tez tak jak pisalem -starosc nie radosc.

[fajnaret]

wielo-kropek napisał:

> Jak to ktos kogos nie chcial. Kobieta w starszym wieku, ta stara panna tzw.
> mogla przez cale zycie chciec i dawac wszystkim i wszedzie jak leci.
Wszyscy

Tu nie chodzi o to!!!!
>
> ja chcieli, ona tez chciala wszystkich, tylko ze ona za wszystkich wyjsc za
> maz nie chciala lub nie umiala wyjsc.

A może włąsnie nikt nie chciał sie z nia ozenić??????????


Niejedna stara panna moze
> wykorzystala swoje zycie po swojemu, bo tak wlasnie chciala. I co, niejedna
> moze teraz jej zazdrosci. Ona (stara panna) tez moze niejednej zazdrosci,
bo
> wybryki sa do czasu, stad tez tak jak pisalem -starosc nie radosc.

[gwajak11]

Z perspektywy faceta by długo sie nie rozpisywac,łatwiej wyrwać rozwódke(mimo
ze mówią ze są teraz ostrożne)a ze starą panną jest duzo gorzej,choć to pewnie
nie jest regułą

[starling1]

A co to jest stara panna? Co to w ogóle za określenie? Są tylko singielki,a to
zmienia postać rzeczy.Lepiej być singielką niż mężatką.

[wielo-kropek]

Kazda wie co jest jej lepsze. Skoro dla ciebie bycie mezatka jest gorsze, to
znaczy ze pewnie tak jest. A czy ty wogole bylas mezatka? Moze to maz
niedobry byl i stad tez uwazasz ze lepiej jest gdy sie nia nie jest. Ale jak
jest dobry maz, to i bycie mezatka moze byc dobre, nie sadzisz?

Salomonowo: najlepiej być starą rozwódką.

[uburama]

.

[mimarika]

Kochane Stare Panny, Starzy Kawalerowie, Mężatki, Żonaci!
Nikt nie jest z wyboru sam. Jak już pisałam - łatwiej jest powiedzieć na
zewnątrz,że na siłę łapać nie będę...(co jest oczywiście mądre), ale w głębi
duszy nikt z samotnych się nie przyznaje,że tak naprawdę bardzo, bardzo tęskni
za OSOBĄ WYJĄTKOWĄ.To zupełnie naturalne.Po prostu czasem w życiu tak się
układa,że jakoś nie spotykamy Jej/Jego. I nie wynika to z bycia
gorszym/lepszym; najzwyczajniej nie trafiamy na swego. Ale to do czasu:)
Temat rozwinięty w tym wątku końca nie miał i mieć nie będzie, zawsze powróci.
Jest to zagadnienie odwieczne.
ktoś mi odpisał,że skoro 34-letnia znajoma miała rozwód, toże lepiej samemu
być, niż łapać na siłę...
Bezsensowne stwierdzenie. Przecież owa znajoma wychodziła za mąż z Wielkiej
Miłości. Nikt nie zakłada, że będzie się rowodził !!
A że Jej/Im nie wyszło...
Ale uważam ,że mądrze powiedziała, iż cieszy się, że przeżyła miłość ( bo
powtarzam - kochała z wzajemnością mocno).
Sednem życia jest miłość.

A pamiętacie Anię z Zielonego Wzgórza?

[ashton]

Jedna z uczennic Ani chciała być wdową. Dlaczego? Bo jeśli nie wyjdziesz za
mąż, nazywają cię starą panną; a jeśli wyjdziesz za mąż, to mąż cię tłucze.
Coś w tym jest.

[mimarika]

przytaczaj Anię z Zielnonego Wz..., przytacvzaj i inne słynne samotne
postacie...
Stare pnanny i starzy kawalerowie ( bo niestety te nieładne określenie jest
właściwą nazwą dla samotnych)i tak cichutko marzą o kimś bliskim.
Niektórzy piszą tu o szukaniu na siłę...Żal takich ludzi, ale każdy mierzy
według własnej miary.

[malicious_girl]

" (...) ale w głębi duszy nikt z samotnych się nie przyznaje,że tak naprawdę
bardzo, bardzo tęskni za OSOBĄ WYJĄTKOWĄ. To zupełnie naturalne".

Dokładnie tak właśnie uważam. Choćby nie wiadomo jak człowiek się oszukiwał, że
mu dobrze samemu i że nikogo do szczęścia nie potrzebuje, że jest
samowystarczalny i że "wszędzie tylko pozory", tylko on jeden wie, jakie myśli
targają nim w długie zimowe wieczory, kiedy chciałoby się zaszyć pod kocem z
kimś bliskim, czy nawet w samym środku lata, kiedy chciałoby się wyjechać do
Egiptu, w góry czy nad morze właśnie z tym jedynym czy z tą jedyną. Zaraz
pewnie przeczytam, że do Egiptu, w góry i nad morze można też wyjechać z
przyjaciółmi (to właśnie byłaby jedna z form oszukiwania siebie samego), ale...
czy na pewno będzie to dokładnie to samo?
Konkluzja: uważam, że nie ma osoby, która nie marzyłaby o miłości i w głębi
serca nie czekałaby aż się jej ona przytrafi.
Ale to tak trochę poza tematem wątku, bo pytanie tytułowe było inne.
M_G

[netka6666]

Ja natomiast nie znoszę uogólnień. Nie wychodziłam za mąż z powodu wizji
staropanieństwa. Nie udało się nam. Trudno. W wieku 33 lat zostałam rozwódką.
Czy mam lepiej od starych panien? I tak i nie. Kobiety nie zamężne w moim wieku
postrzegane są przez co poniektórych facetów jako nieatrakcyjne, bo przecież
nikt jej nie chciał przez tyle lat. Facet może później pomyśleć, iż chce go
złapać aby się nie śmiano z jej staropanieństwa. No i strach się z taką umawiac
bo będzie odrazu o ożenku nawijała. Rozwódka to ktoś, komu po prostu nie wyszło
i za którą mozna się zabrać bo ona boi sie stałych związków a zatem to dobry
materiał na sex bez zobowiązań. A wiązać się z taką to i tak strach bo pewnie
rozwód z jej winy był tylko nie chce się taka przyznać. Ale wżyciu bywa różnie.
Związałam się z kawalerem, młodziutkim, któremu nie przeszkadza ani mój wiek
ani stan cywilny. Myślę, że jedynym powodem ślubu powinna byc miłość. Każdy
inny powód to początek końca. Nie żyjemy w średniowieczu aby napiętnować
kobiety, które sie rozwiodły zamiast tkwic do smierci przey facecie tylko
dlatego że tak ma być bo tak robiły nasze babcie i prababcie. I jest sprawa
prywatną osób niezamężnych ich stan cywilny. Teraz poza tym sa single a nie
stare panny. Chyba wychodzi na to samo ale jakoś lepiej brzmi:)) I kojarzy się
z kimś samodzielnym, nowoczesnym.

[gwajak11]

co nas nie zabije to nas wzmocni- nie do końca jest to prawdą,zal i ból zostaje
a zranione serce już jest inne ale w większości sie zgadzam

[daniel40]

debili, których żadna laska nie chce, więc muszą bulić na prostytutki i wylewać
swoje frustracje na forum. Lepiej być samą, niż żyć z jakimś pijakiem,
ku..arzem, chamem, psycholem czy leniem. Znam parę takich kretynek, które
wzięły sobie pierwszego lepszego chłopa, a teraz ujadają: a to, że tłucze ją i
dzieciaki, a to, że chleje i wyzywa ją od najgorszych, a to, że chodzi na
dziwki, a to że trzeba go obsługiwać i podawać piwo na kolanach...Ehhh, gdyby
wszystkie kobiety były tak mądre jak ty, żyłoby im się o wiele łatwiej.

[agajez31]

Za mąż nie powinno sie wychodzić tylko dlatego, zeby nie byc starą panną.
Małżeństwo jest jednym z najważniejszych wydarzeń, etapów w życiu każdego
człowieka. Każda z nas marzy o tym jedynym, którego będziemy kochac do końca
swoich dni(singielka, panna, stara panna) Czasami nasze marzenia się spełniają
i spotykamy tego jedynego.(Małżeństwo ma sens jedynie wtedy gdy jego podstawa
jest miłość) Ale bywa i tak, że zycie płata figla i małżeństwo się rozlatuje-
wtedy jest rozwód. Ale bez względu na fatalny koniec małżeństwa, rozwódki sa
bogatsze od starych panien o przeżycia jakie miały w związku. Jakiekolwiek by
one nie były. Bardzo często z tych związków narodziły sie dzieci, i to sprawia,
że są mniej sfrustrowane od starych panien. Ktoś w swoim poście wspomniał, że
dzieci w nieudanych związkach to pomyłka. błąd. Dzieci nadają sens naszemu
życiu, i nigdy nie są pomyłką. Każda kobieta, która ma dzieci wie, ze to
najlepsza rzecz w życiu. A Stare panny, no cóż, mogą żałować , że nie
doświadczeyły tego zaszczytu.

[searena]

Zapomniałas tylko o tym, że niektóre "stare panny" mają za sobą wieloletnie
związki, które niczym nie różniły się od małżeństwa poza brakiem papierka, oraz
że niektóre "stare panny" mają dzieci :) Dzieci można mieć też bez małżeństwa :D
Nadal stereotypy.

[ewelita]

Zdania podzielone na temat.

A czy rozwód to nie jest porażka? Porażka, bo nie wyszło, nie udało się. Taka
sama porażka, jak staropanieństwo - tej też się nie udało.

[yesamin]

No właśnie, tak naprawdę to w dzosiejszych czasach papierki od USC czy
proboszcza nie są już bardzo istotne bo nie mówią tak naprawdę o tym, jak kto
żył czy żyje, czego doświadczył. Kiedyś było prosto: stara panna = dziewica lub
przynajmniej mało używająca, często w wielkich pretensjach, choć niekoniecznie
wybitna w pracy /sawantki raczej nie wpisywano w stereotyp starej panny/, pod
kuratelą rodziców, itd. Mężatka/rozwódka/wdowa = kobieta, która podjęła
wyzwanie bycia z kimś, tworzyła bliskość, zaznała odpowiedzialności, była
gotowa na urodzenie dzieci, itd. Tak było dawniej i ze społecznego punktu
widzenia oczywiście, że wyżej stawiano kobietę bardziej aktywną i pożyteczną
społecznie /dzieci, tworzenie nowej rodziny, często praca zarobkowa/, niż pannę
trwającą w jakimś oczekiwaniu, mało aktywną na życiowych "frontach".
Dzisiaj jest inaczej i te same określenia /stara panna itd/ nie kryją tej, co
kiedyś, treści. Dziś stara panna może być bardzo dzielną, pogodną i życzliwą
ludziom samotną mamą pracującą, osobą bardzo pożyteczną społecznie i aktywną, a
mężatka może być rozmarudzonym leniwcem do ozdoby starszawego meża, który już
gdzieś tam ma odchowane dzieci i teraz sobie wział do domu taki "gadżet",
dzięki któremu nie musi wydawać na agencje i może imponowac kumplom domniemaną
jurnością. W rzeczywistości siedzi taka mężatka sama w chałupie i się np.
alkoholizuje albo przez całe dnie ogląda telenowele. Czasem może nawet ma
dziecko, ktore powierza niani i sama nadal trwa w swojej frustracji i maraźmie -
dokładnie tak, jak "przed wojną" zdarzało się starym pannom... Były badania o
takim typie żon i stwierdzono wśród nich najwyzszy poziom depresyjności i
podatności na uzależnienia. Chyba to było w Rosji robione.

[sweetassugar]

nie rozumiem stwierdzeń i zakladania z góry jak się kogoś choc odrobinę nie
zna, przeszłości takiej osoby, jej charakteru "nikt jej nie chciał" " widocznie
cos z nią nie tak" " w tym wieku i stara panna to jest bardzo dziwne czy
nienormalne"
to takie wrzucanie do jednego worka a przeciez każdy z nas to indywidualny
przypadek
ludzie szafują słowami nie bacząc na to czy kogoś moga zranic czy też nie
przecież to nie od nas zależy czy spotkamy osobę nam przeznaczoną
możemy szukać, próbować szczęścia u boku kogoś kto nam nie odpowiada aby mieć
jakies doświadczenia na koncie ale przecież gdy to nie będzie TO, to nasze
wysiłki spełzną na niczym

nie masz racji!

[gorodia]

Niestety mimo postępu, związków nieformalnych, kultury singli i wyzwolonego
seksu tak właśnie to wygląda, jak w opowieściach tych pań! W moim otoczeniu są
właśnie dwie takie samotne osoby po 30 -stce, z których jedna jest rozwódką a
druga panną (nawet nie starą, bo obie mają jakieś 33 lata, to chyba jeszcze
nie??). O pierwszej wszyscy mowią dość ciepło i ze współczuciem, że jej się nie
ułożyło w życiu, że musi się pozbierać i znależć następnego faceta, że trzeba
się nią zaopiekować, bo po przejściach itp. Natomiast o "starej pannie" te same
osoby wypowiadają się z lekceważeniem i pogardą, że chłopa jej trzeba, bo
dziwaczeje, że nie umie sobie radzić z facetami, że się zagapiła albo wymagania
do mężczyzn niewspólmierne do możliwości, że teraz to już ma z górki, bo tyle
jest młodszych, więc kto by sobie głowę zawracał "przechodzoną panną" ...
Strasznie dużo jadu i niechęci, a przecież to kobiety w podobnej sytuacji! Więc
chyba jednak lepeij być rozwódką ... Więc jeśli jeszcze nie jesteś starą panną,
to zadbaj jednak o jakiś mariaż, bo życie singielki po 30 jest jednak ciężkie!

[sweetassugar]

z tonu twojej wypowiedzi można wywnioskować, że lepiej znaleźć sobie pierwszego
lepszego i się pobrać a potem rozwieść żeby tylko nie być "starą panną"
czy tak?

[anula36]

moje zycie singielki po 30-tce jest duzo fajniejsze niz w konkubinacie
wczesniejszym:)

[156cm]

Najwazniejsze to byc dobrym czlowiekiem. Miec wplyw na innych, dotknac czyjegos
zycia, pokazac komus kolejny piekny dzien.

[agajez31]

Dla mnie stara panna to kobieta, która nie doświadczyła wspólnego życia z
mężczyzną. Z róznych powodów: brak powodzenia, wygórowane wymagania, brak
szczęścia.Nie uważam za stara pannę kobiety zyjącej w związku konkubenckim,
mającej dzieci, ponieważ jej życie nie różni się od życia mężatek, rozwódek.
Osobiście wolałabym być rozwódką.Po pierwsze:
1. rozwódka przeżyła miłość,(nawet jeżeli zakończyło się to klapą)
2. doświadczyła życia we dwoje, zdobyła doświadczenie, które jest potrzebne, by
stworzyć nowy lepszy związek.
3.nie oczekuje od kolejnego związku rzeczy niemożliwych.
Niestety, stare panny nie mają podobnych doświadczeń.
Znam taką jedną, ok. 50, nigdy nie była z żadnym facetem, jest
sfrustrowana,okropna, w pracy wszyscy mają dość jej humorów. Na facetów rzuca
się jak nastolatka, nieważne czy jest zonaty, młodszy, starszy.
Jak poznała takiego jednego to zachowywała się jak gimnazjalistka, opowiadała
jak to ją całuje, co jej mówi, była przekonana, ze będzie wyznawał jej muiłość
co 5 min. Oczywiście facet w krótkim czasie zwiał. jej zachowanie było
żenujące, jak zachowanie jakiejś gó..ary -poprostu brak doświadczenia i
wygórowanie oczekiwania.
Dlatego wolałabym być rozwódką.

[searena]

Ojojoj. A myslisz że tzw stare panny nie przeżyły miłości?? A to ci nowina :) I
że nie wiedzą jak to jest być z mężczyzną?? Np mieszkając z nim 5 lat? Druga
nowina :)
No to to kuriozum o którym opowiadasz zdarza się chyba tak rzadko jak kwiat
paproci. To nie jest stara panna tylko dziw natury. Ale też ma prawo zyć ;)

Sławne stare panny

[searena]

Znalazłam jedną - Salma Hayek. 39 lat, panna. Piękna kobieta, średnia aktorka
(podobała mi się we Fridzie). Nie sądzę aby jej nikt nie chciał i aby pasowała
do ramek ;) Jeszcze jakieś typy?

[agajez31]

Ojojoj. A myslisz że tzw stare panny nie przeżyły miłości?? A to ci nowina :) I
> że nie wiedzą jak to jest być z mężczyzną?? Np mieszkając z nim 5 lat? Druga
> nowina :)

Jak wcześniej napisałam, dla mnie kobieta - stara panna- to taka która, nie
żyła z facetem(nigdy). Koniec kropka. Jeżeli, któras żyje w zwiazku
nieformalnym, to trudno o niej mówić stara panna, żyje jak mężatka, tyle, ze
bez papierka.Czytaj uważnie, oszczędzi ci to trochę stresu.

[nolwen58]

rozwodka moze sie podobnie zachowac, pozyjesz zobaczysz

[nolwen58]

dokladnie taka jest motywacja wiekszosci zwiazkow