Problem z kotkiem :(

[figgin1]

Niedługo prawdopodobnie się wyprowadzę. Mieszkam z rodzicami i kotą. Kota
jest najbardziej moja, tzn. zawsze śpi na moich kolanach i tak dalej, wiem ze
najbardziej przywiązana jest do mnie. Jak wyjeżdzam teskni za mną, jak wracam
długo sie nie może nacieszyć. Najchetniej zabrałabym ją ze sobą ale...
Mam duży ogród a moja kota lubi się włóczyć. Ma swoje zakamarki i ścieżki,
czasem wybywa na kilka dni. Kiedy z jakiś powodów nie możemy jej wypuszczać
patrzy smutnym wzrokiem przez okno. Ja wyniszę sie do małego miszkania w
bloku, absolutnie nie będzie można jej wypuścić. Nie wiem co zrobić. To
znaczy wiem, zostawie ją ale będę bardzo tęsknić :(((

[nemo1968]

Życzę tylko takich problemów :))).

[jszhc]

No jasne ze lepiej ja zostawic. Przyzwyczaji sie do nowej sytuacji, a w koncu
na pewno bedziesz ja odwiedzac.

[i.nes]

Na osiedlach wyprowadza się koty... na smyczy :) Serio! Widziałam nie raz. Może
to jest jakieś rozwiązanie? Czasem tęsknota ma dużo bardziej dramatyczne skutki
dla obu stron, niż ograniczenie rewiru.

--
Life's a journey, not a destination.

[figgin1]

i.nes napisała:

> Na osiedlach wyprowadza się koty... na smyczy :) Serio! Widziałam nie raz.
Może
> to jest jakieś rozwiązanie? Czasem tęsknota ma dużo bardziej dramatyczne
skutki
> dla obu stron, niż ograniczenie rewiru.
>
Nie moja kota. Już próbowałam prowadzać ją na smyczy, jak miała ruję. Najpierw
dała się wlec, potem wyłaziła z szelek. Nie wiem jak to robi, ale wyplątuje się
z nich w kilka sekund.

[funny_game]

A okres próbny razem z kicią w nowym mieszkaniu nie wchodzi w rachubę?
Zobaczysz, jak będzie się zachowywała. Poza tym, na kocie smutki sprawdza się
towarzysz zabaw, czyli drugi kot :)

[echtom]

Ja zabrałam dwie koty, wyprowadzając się ze wsi do miasta. Młodsza szybko się
przystosowała, starsza bardziej lubiła długie włóczęgi i faktycznie czasem
patrzy smutnym wzrokiem przez okno. Ale jak ktoś zauważył, można spróbować
wyprowadzać na smyczy, ewentualnie wypuścić na trochę w jakimś bezpiecznym
miejscu.

[figgin1]

echtom napisała:

> Ja zabrałam dwie koty, wyprowadzając się ze wsi do miasta. Młodsza szybko się
> przystosowała, starsza bardziej lubiła długie włóczęgi i faktycznie czasem
> patrzy smutnym wzrokiem przez okno. Ale jak ktoś zauważył, można spróbować
> wyprowadzać na smyczy, ewentualnie wypuścić na trochę w jakimś bezpiecznym
> miejscu.

Moja kota wyłazi ze smyczy a wypusczona w bezpiecznym miejscu zniknie na dwa
dni, to nie wchodzi w rachubę.

[qw994]

Nie uwierzysz, ale jestem dokładnie w takiej samej sytuacji. Wyprowadziłam się
w piątek, koteczka została. Nie chciałam jej zabierać z podobnych względów.
Smutno mi...

[figgin1]

Współczuję ci, wiem co teraz czujesz.

[zaskoczyl_mnie]

Uwazam, ze zdecydowanie zostawic w domku z ogrodem. Moja przyjaciolka zabrala
swoja kote do bloku po 3 latach zycia na wsi - kotka plakala, byla nerwowa,
stracila chec zycia. Po odwiezeniu do rodzicow wstapilo w nic znow zycie -
poluje, buszuje, zyje pelnia zycia!

[eluch_a]

Ja miałam identycznie z psem, kiedy wyjeżdżałam na studia. Pies był mój, spał u
mnie w pokoju, chodzil na spacery ze mną. U rodziców mieszkam w domu
jednorodzinnym, jest duża działka, on ma swoje zakamarki, swoją budę (chociaż
spi w domu) i w ogóle mieszka tam. Ja przeprowadzałam się do mieszkania w
bloku: fakt, dużego, ale jednak w bloku, poza tym całe dni albo na uczelni,
albo w czytelniach. Zostawiłam go w domu. Początki były trudne, teraz
pożegnania są ciągle trudne, bo piesio się obraża jak wyjeżdżam i całą
niedzielę mnie unika "za karę", ale jest nieźle. Na pewno jest w domu
szczęśliwszy.

[eluch_a]

Aha, pomyśl o kotce, skoro ją tak kochasz, a nie o sobie.

[steffka82]

U mnie minęło już ponad 6 lat od wyprowadzki i kocurek jak przyjezdzam to najpierw mnie ignoruje, a jak tylko usiąde to nawet nie wiem kiedy wpakuje się na kolana:) Pozniej lubi troche posiedziec w torbie;) Jak zaczynam sie pakować to chodzi i takie ma smutne oczka, że mi się serce ściska, a jak już wychodze to leży na kanapie i nawet głowy nie podnosi tylko tak patrzy w góre..:(Ale wiem, że u rodziców mu jest najlepiej, jest bardziej zżyty z mama i jak jest jej godzina powrotu z pracy to juz siedzi pod drzwiami czeka:)

[frutka1]

Miałam podobną sytuację, tyle tylko że ja nie mogę odwiedzać moich
kocurków...nawet nie wiem co u nich. Miałam 2 śliczne, rasowe, mądre, typowo
domowe, śpiące w łóżeczkach kota i kotke. Łaziły za mną wszędzie i też
mieszkałam w domu z ogródkiem. No ale los tak pokierował moim zyciem, że się
rozwiodłam..no i przeprowadziłam się do rodziców a tam 2 domowe psiaki wiec
siłą rzeczy nie moglam ich zabrać. Na poczatku tęsknilam strasznie brakowało mi
tych futrzaków u rodziców pomieszkałam kilka miesiecy potem mieszkanie w bloku
i zastanawiałm się czy ich nie zabrać ale mój tryb pracy to ok 15 godz dziennie
i chyba nie moglabym im tego zrobić. Wiem natomiast że mój były mąż tez bardzo
je lubiał i mam nadzieje że dobrze się mają.
Wiec jak widac zycie czasami tak sie uklada ze nie zawsze można wszystko ze
soba polaczyc tak jak by sie chciało. Ty masz to szczęście że zawsze mozesz je
odwiedzać:)

[akkknes]

ja tez mam kocura i nie wiem no nie wyborazam sobie sytuacji ze wyprowadze sie
od rodzicow - bo z jednej strony kot jest moj i to ze mna spi, za mna czeka pod
drzwiami jak jestem na imprezie albo w ogole jak mnie wieczorem nie ma w domu,
ale z drugiej strony wiem ze zabierajac go ze soba zabralabym go rodzicom
ktorzy tez go uwielbiaja (bo ten moj kot to jak kolejny dzieciaczek w domu jest
traktowany)

[butterflymk]

to zrób z niego kotka w sosie słodko-kwaśnym :)
żartuję...
ja też mam kota i wyrzuty sumienia jak go samego zostawiam na cały dzień w domu.
a on musi mieć towarzystwo i często płacze bardzo.

[kontik_71]

No to drugi kot... ja mam 3 i powiem Cie, ze nie ma wiekszej roznicy czy ma sie
jednego czy 3 koty... :) Gdybym mial sie rozstc z zona to ja biora najstarsza
kotke i najmlodszego kocurka a zona srodkowa kotke.. tak wybraly koty i
zdecydowaly koga bardziej lubia :)