Kobiety sukcesu są mało kobiece

[kasia25251]

Coś mi sie wydaje butthead ,że ty prawdziwych kobiet sukcesu nie znasz,bo
dlaczego wylewasz tu swoje opinie zamiast podyksutować z nimi,widocznie sie ich
boisz.Na forum to każdy jest wygadany.Zresztą co cię obchodzi ,że one nie moga
znalezć faceta.Może ty masz po prostu na ktorąś ochotę,tyle,że nie masz szans.

[kasia25251]

Aha,kobieta sukcesu wcale nie musi być wyszczekana i bezwzględna,nie zawsze jest
to miarą profesjonalizmu ,a w niektórych zawodach jest wręcz źle postrzegane.

[motyl88]

Jestem kobietą sukcesu - choć to nie ja wymyśliłam tylko społeczeństwo mnie tak
postrzega. Nie ukrywam,że jak przeczytałam tu 215 wypowiedzi to utwierdziłam się
w przekonaniu, że tak właśnie jest. Jestem z tego dumna bo mimo tego,że wielu
mężczyzn na tej stronie gromko protestowało przeciwko genialnym wypowiedziom
kobiet broniących swojej niezależności i równouprawnieniu ( a jajaj jak
zabrzmiało!!!) to pozostali niestety w powalającej mniejszości. Miałam takiego
wszechwiedzącego faceta, który mi każdego dnia udowadniał, że moje miejsce przy
garach i koszulach, sam nic nigdy nie osiągnął, pełen frustracji niszczył mnie
zamiast wspierać - po kilkunastu latach małżeństwa mogłam zabrać dwie walizki i
dwoje dzieci i zacząć wszystko od początku. Nie bałam się, bo nigdy nie poddałam
się jego frustracjom i konsekwentnie robiłam swoje- zdobywałam wykształcenie i
perfekcyjnie pracowałam- dążyłam DO SUKCESU. To ten znienawidzony przez
niektórych mężczyzn SUKCES pozwolił mi mieć go w końcu w d... "Mało kobieca" ?
Jakieś bzdury, intelekt jest przeszkodą w miłości i kobiecości? Panowie, macie
niewątpliwie problem i to poważny ale niestety nie z nami tylko ze sobą. Są
mężczyźni z brakiem kompleksów, którzy postrzegają jako walor posiadanie (be,
brzydkie słowo!)partnerki intelektualnej,oddanej przyjaciółki, kochanki w
końcu,opoki,choć z SUKCESEM.Wiem coś o tym...

[funstein]

w tej dyskusji widac zbiorowa niemoc intelektualna Pan.
Dlaeczego tyle Pan halasuje w sprawie kobiecosci.
Przeciez co jest kobiece a co nie jest jest definiowane przez
mezczyzn a nie kobiety.
Kobiecosc z definicji to cos co podoba sie mezczyznom, niezaleznie
od tego ile feministek i co na ten temat sadzi i zaraz eksploduje ;)

Niech wypowiadaja sie w sprawie kobiecosci Panowie -
dlaczego kobiety zadne kariery i pieniedzy nie sa w stanie ukladac sobie
zwiazkow partnerskich tylko
kompleks nizszosci pedzi je do kariery i rywalizacji?

[spragnienie]

Czytajac posty duma napawa mnie fakt, ze tyle pan cechuje polot, wyobraznia oraz
madrosc, inteligencja, ktorych nie jestes w stanie dostrzec funstein. Moze
powinienes sie zastanowic nad swoimi brakami, niemoc ogarnia moze i Ciebie?????;-)

Lubie kobiety, kobiecosc jest cudna, zachwycam sie nia czesto; nie sadzilam
nigdy, ze nie mam prawa wypowiadac sie w tej kwestii??? To kolejna "dzialanosc"
typowo meska???? Ilez nowych rzeczy moge sie dowiedziec dzieki Tobie!!!!;-)

Kwestia ukladania sobie sobie zycia osobistego... Coz, to ciezka praca oraz duza
dawka szczescia. Nie wiedzialam, ze kobiety sukcesu sa nieszczeslwe w materii
zwiazkow, rodziny. Znam sporo kobiet, ktore sukces osiagnely i jakos nie
zauwazylam, by zwiazki parnerskie na tym ucierpoialy....

NAsuwa mi sie kilka pytan. Zostawila Cie kobieta, ktora realizuje sie
zawodowo??? Twoje koelzanki w pracy osiagaja wiecej niz TY? Kompleks
nizszosci??? (Twoja teoria: kariera, pieniadze = kompleks nizszosci - jest
przezabawna; rozumiem, ze mezczyzni odnoszacy sukces owego komplwksu sa
pozbawieni????).

funstein, prosze;-)...

[spragnienie]

Czytajac posty duma napawa mnie fakt, ze tyle pan cechuje polot, wyobraznia oraz
madrosc, inteligencja, ktorych nie jestes w stanie dostrzec funstein. Moze
powinienes sie zastanowic nad swoimi brakami, niemoc ogarnia moze i Ciebie?????;-)

Lubie kobiety, kobiecosc jest cudna, zachwycam sie nia czesto; nie sadzilam
nigdy, ze nie mam prawa wypowiadac sie w tej kwestii??? To kolejna "dzialanosc"
typowo meska???? Ilez nowych rzeczy moge sie dowiedziec dzieki Tobie!!!!;-)

Kwestia ukladania sobie sobie zycia osobistego... Coz, to ciezka praca oraz duza
dawka szczescia. Nie wiedzialam, ze kobiety sukcesu sa nieszczeslwe w materii
zwiazkow, rodziny. Znam sporo kobiet, ktore sukces osiagnely i jakos nie
zauwazylam, by zwiazki parnerskie na tym ucierpoialy....

NAsuwa mi sie kilka pytan. Zostawila Cie kobieta, ktora realizuje sie
zawodowo??? Twoje koelzanki w pracy osiagaja wiecej niz TY? Kompleks
nizszosci??? (Twoja teoria: kariera, pieniadze = kompleks nizszosci - jest
przezabawna; rozumiem, ze mezczyzni odnoszacy sukces owego komplwksu sa
pozbawieni????).

Dzięki za ten post / Sukces albo Rodzina

[meganka.2]

Uff.. naczytałam się Was wszystkich. Z autorem tegoż postu zgadzam
się. Oczywiście zdaję sobie sprawę, że są różni ludzie, w tym też
różne są kobiety sukcesu. Sama nie lubię generalizować, ALE..
Przed założeniem Rodziny sama pracowałam na to, by stać się kobietą
sukcesu, toteż wiem ile to pochłania czasu i energii. Po jakimś
czasie poczułam, że to moje poświęcenie pracy zupełnie nie ma sensu,
bo gdzie go szukać skoro życie wygląda tak monotematycznie?
Teraz mam Rodzinę :) Męża i prawie 3-letnią córeczkę. Od zajścia w
ciążę nie pracuję (ciąża zagrożona). Moim marzeniem było jak
najdłużej być z dzidzią, najlepiej do momentu jej pójścia do
przedszkola. I tak się stało. I wiecie co? Nawet będąc z córką w
domu, czasami mam wyrzuty sumienia, że za mało poświęcam czasu jej i
tylko jej. Domowych obowiązków, wbrew pozorom, jest bardzo dużo, o
ile chce się prowadzić schludny, pachnący czystością i obiadem dom.
Zatem nie mogę pojąć, o czym piszą tutaj zdeklarowane kobiety
sukcesu, że na wszystko mają czas, że wszystko da się pogodzić.
Nieprawda. To niemozliwe. Chyba, że ten ich sukces jest nieco
naciągany albo też żyją w matriksie, który daje im 48-godzinną dobę.

Autorowi postu dziękuję za przypomnienie, czego potrzebuje
mężczyzna. Serio :) Ja stanowczo i świadomie wybrałam Rodzinę, nie
karierę. Pójdę niedługo do pracy, ale do takiej, która nie da mi
szansy na wielki sukces bowiem nie mogę sobie na niego pozwolić
mając małe dziecko. Staram się też być dobrą żoną, pomagającą także
mężowi skoro on jeden nas utrzymuje. To dla mnie takie naturalne.
Mam natomiast czasami poczucie, że w społeczeństwie TAKA rola
kobiety jest dziś niedoceniana. Kura domowa kontra pani
dyrektor/prezes? Jejku, toż to przepaść obyczajowa! Dobra mama jest
tylko dobrym tematem niektórych programów poświęconych dzieciom,
natomiast w towarzystwie prym wiedzie oczywiście kobieta pracy.
Dlatego też dzięki za ten post bo on dodaje mi otuchy, że i takie
kobiety jak ja są potrzebne nie tylko dzieciom ale i facetom.
Czasami myśle sobie, że i ja dla swojego męża też chciałabym odnosić
sukcesy, być przez to na pewno bardziej interesująca i intrygująca,
ALE.. obydwoje wiemy, że dokonaliśmy wyboru i wiemy, że jest on
właściwy.. ku wielkiemu szczęściu dziecięcia naszego.
P.S. Być może piszę trochę chaotycznie, ale się spieszę bo zaraz
pewnie obudzi się baby, więc chcę zdążyć. Taka jest także prawda, że
odzwyczaiłam się od szykiego pisania postów, ja, niegdyś honorowana
przez g.pl za najbardziej interesujące wątki :)

[karolana]

> > Autorowi postu dziękuję za przypomnienie, czego potrzebuje
> mężczyzna

No więc właśnie. ciągle obracamy się wokół tego - czego potrzebuje MĘŻCZYZNA. A
czy panowie zastanawiają sie czego potrzebuje KOBIETA? a po co, skoro same
kobiety to nie obchodzi!

> i takie
> kobiety jak ja są potrzebne nie tylko dzieciom ale i facetom.

I znowu to samo. Wisz, trafia mnie. Nie, nie dlatego, ze jak twierdzisz uważam
kobiety będące żonami i matkami na pełny etat za głupsze, mniej wartościowe.
Nie. A niedocenianie pracy kobiet w domu skąd się wzięło? Przez KOGO te kobiety
są najmniej cenione? Przez inne kobiety? Przez feministki jeszcze może? Widzisz,
ty nie jarzysz jednej podstawowej rzeczy - nie chodzi o to, ze kobiety "domowe"
są be, tylko że kobiety osiągające sukces są NORMALNYMI kobietami.
I chodzi tylko o to żeby praca w domu była wynikiem myślenia "JA tego
potrzebuję" a nie "ON tego potrzebuje", bo jak się będziesz całe życie
poświęcać, czekając na jego wdzięczność, nawet podświadomie, to skończysz jako
stara, zgorzkniała i najprawdopodobniej samotna baba. Samotna pomimo obrączki na
palcu.

normalna kobieto.. wróżko.. feministko..

[meganka.2]

Hmm.. Źle mnie zrozumiałaś, skrytykowałaś a to Ty nie "jarzysz" o co
mi chodzi (mam nadzieję, że nie jesteś tą wspaniałą kobietą sukcesu,
bo taka rola kojarzy mi się z pewną klasą, której moje sensory nie
wyczuły czytając Ciebie). Otóż:

"czy panowie zastanawiają sie czego potrzebuje KOBIETA? a po co,
skoro same kobiety to nie obchodzi!"

Co to za tekst? Co ma piernik do wiatraka? Mnie nikt nie przymuszał
do pozostania w domu. Złożenie dyplomów w przechowalni nie było
POŚWIĘCENIEM się dla Rodziny, bo Miłość nie zna tego pojęcia. I nie
zostałam w domu dla mojego męża by miał czyste koszule i dwudaniowy
obiad na stole. Zrobiłam to przecież dla dziecka, dla którego
pierwsze 3 lata są bardzo istotne w jego rozwoju. I zaznaczam, że
decyzja moja nie jest skutkiem czytania i słuchania porad
psychologów w tymże temacie, jest to naturalna moja własna potrzeba
bycia przy dziecku.

"A niedocenianie pracy kobiet w domu skąd się wzięło? Przez KOGO te
kobiety są najmniej cenione? Przez inne kobiety? Przez feministki
jeszcze może?"

Acha, pani feministka :) Droga pani, mnie nie obchodzi skąd wzięło
się owo niedocenianie, kto docenia, kto nie. Ja jestem w swoim
gniazdku i liczy się dla mnie dobro moje i mojej Rodziny. Robię to,
co uważam za słuszne wedle tykania serca mego, nie chłodnych
kalkulacji i wymuszonych postaw.


"Widzisz,ty nie jarzysz jednej podstawowej rzeczy - nie chodzi o to,
ze kobiety "domowe"są be, tylko że kobiety osiągające sukces są
NORMALNYMI kobietami."

??? Czy ja coś takiego sugerowałam? Absolutnie nie czuję się "beeee"
i nie muszę nikomu udowadniać, że jest inaczej. Chodziło mi raczej o
to, że - moim zdaniem - osiąganie sukcesu przez wielkie "S" nie
idzie w parze z wychowywaniem dziecka, przynajmniej tak małego jak
moje. Byłam już panią dyrektor i nie chciałabym być mamusią od
kąpieli i mówienia dziecku bajek na dobranoc. Moim zdaniem praca
jest TYLKO pracą, zarobkowaniem pieniędzy na prawdziwe życie jakim
jest czas spędzany PO pracy.
I nie ujmuję nic ambitnym ludziom, chcącym profesjonalnie realizować
się zawodowo. Chodzi mi jedynie o to, że na wszystko powinien być
wlaściwy moment, że osiąganie sukcesu i wychowywanie dziecka to dwa
wypierające się elementy, bo nie ma rady żeby wtedy czegoś nie
poświęcać czemuś.

"I chodzi tylko o to żeby praca w domu była wynikiem myślenia "JA
tego potrzebuję" a nie "ON tego potrzebuje", bo jak się będziesz
całe życie poświęcać, czekając na jego wdzięczność, nawet
podświadomie, to skończysz jako stara, zgorzkniała i
najprawdopodobniej samotna baba. Samotna pomimo obrączki na
palcu."

??? Zrozumiałaś, że ja czekam / będę czekać na jego wdzięczność?
Matko, muszę przeczytać się raz jeszcze. Skąd w ogóle wnioskujesz
jaki jest wynik mojego myslenia? Czy ja w ogóle mogłabym myśleć
czy "on tego potrzebuje" pisząc o urodzeniu dziecka i chęci bycia z
nim? To raczej pewne, że ONO tego potrzebuje a ja tego bardzo chcę.
(nie za bardzo skrótowo piszę?) Czy myślisz, że każda kobieta, która
zostaje w domu POŚWIĘCA się, jest cierpiętnicą patrzącą na męża
swego maślanymi, bezmyslnymi oczami szukającymi gdzieś wdzięczności?
Proszę Cię. Trochę wyobraźni. Bo pomyślę, że Twe iście feministyczne
banalizmy przesłoniły Ci już rzeczywisty, kolorowy, różnorodny ogląd
świata. I nie baw się we wróżkę, chyba, że to Twoja profesja
prowadząca Cię do osiągnięcia SUKCESU.

[karolana]

(mam nadzieję, że nie jesteś tą wspaniałą kobietą sukcesu,
> bo taka rola kojarzy mi się z pewną klasą, której moje sensory nie
> wyczuły czytając Ciebie)

No to masz kiepskie sensory, kochana :) Bawi mnie jak bardzo ludzie sugerują się
poszlakami :) Wystarczy użyć wulgaryzmu lub języka potocznego i już tracisz na
inteligencji, wykształceniu, sukcesie, klasie i innych takich :) Ale gites (oo
znowu ^^) dajmy temu spokój :)
Nie chce mi się kleić twojego postu, więc odpowiem ogólnie:
niesamowicie wprost cieszę się, że TY SAMA sobie wybrałaś takie życie, uważam,
że to fantastyczna sprawa, jeśli człowiek może żyć zgodnie ze swoimi upodobaniami.
Ty stwierdziłaś, że autor wątku ma rację, podczas gdy jej NIE MA. Ponieważ wg
niego WSZYSTKIE kobiety jak jedna żona powinny zajmować się tym, czym ty. Jeśli
pracują zawodowo... no trudno, jednak nie powinno być to przeszkodą w pełnieniu
obowiązków domowych (czyli praniu, sprzątaniu, gotowaniu, prasowaniu, itd),
ponieważ MĘŻCZYZNA po przyjściu z pracy jest zmęczony i POTRZEBUJE ciszy,
spokoju i żeby się nim zająć. Ponadto autor wątku uważa, że kobieta osiągająca
sukces zawodowy, zarabiająca spore pieniądze automatem traci ową mityczną
"kobiecość", ponieważ wg autora "kobiecość" polega na zaspokajaniu potrzeb
mężczyzny, czyli jedyną potrzebą kobiety "kobiecej" powinien być zadowolony
chłop w domu, przy czym wg autora w drugą stronę to nie działa.
Jeśli się zgadzasz z autorem, to dziwię ci się bardzo.

> Zrozumiałaś, że ja czekam / będę czekać na jego wdzięczność?
> Matko, muszę przeczytać się raz jeszcze. Skąd w ogóle wnioskujesz
> jaki jest wynik mojego myslenia? (bla, bla, bla)

o dżizas-krajst-super-star :)
przeczytałaś co napisałam?
no to riplej:
"I chodzi tylko o to żeby praca w domu była wynikiem myślenia "JA
tego potrzebuję" a nie "ON tego potrzebuje", bo jak się będziesz
całe życie poświęcać, czekając na jego wdzięczność, nawet podświadomie, to
skończysz jako stara, zgorzkniała i
najprawdopodobniej samotna baba. Samotna pomimo obrączki na
palcu."

Czyli, przekładając na polski - jeśli SAMA podjęłaś decyzję, to super, bo o to
chodzi. Zaś jeśli podjęłaś decyzję aby zrobić to, co sugeruje autor wątku, czyli
zrezygnowałaś ze swojego życia aby chłopa "zdobyć" i zatrzymać, aby być w
związku, itd. to bardzo źle, bo obróci się to przeciwko tobie.
Teraz pokaż mi paluszkiem, gdzie jest napisane, że TY jesteś tym przypadkiem
czekającym na wdzięczność, no pokaż :)

Tak strasznie chcesz obronić swój styl życia, że nawet nie zauważasz, jak ktoś
ci mówi, że cieszy się, ze właśnie tak żyjesz:)
Ponadto, nie znam się za bardzo na dzieciach, ale generalnie w czasie spędzanym
z ludźmi liczy się jakość tego czasu, nie ilość. Poza tym są zawody, w których
kobieta robiąc karierę może spędzać w domu masę czasu. Nie wiem jak ty
definiujesz sukces zawodowy, ale dla mnie jest nim niewątpliwie zrobienie
doktoratu za granicą (tam nie ma habilitacji, więc doktorat jest to max, co
można "napisać"), potem zrobienie habilitacji w Polsce, zostanie jedną z
niewielu osób w Europie specjalizującą się w pewnej dziedzinie. Czy to jest dla
ciebie sukces przez duże S? Ja zajmując się pracą naukową, gdybym miała dziecko,
mogłabym mu poświęcić więcej czasu niż pani fryzjerka czy kosmetyczka nie
rezygnując ze swoich ambicji. Nie musiałabym z niczego rezygnować, tak jak
całkiem sporo moich koleżanek ze studiów.
Całe to gadanie sprowadza sie do tego, ze po pierwsze ja ciebie nie osądzam, po
drugie autor wątku NIE MA racji. sija

[michal_powolny1]

Widzę że uległaś legendzie czego tak naprawdę potrzebuje facet w
domu. Naprawdę nie jest tak że marzymy o chacie gdzie mamy pełóen
serwis (posiłki, koszule i tym podobne).Nam się śni dom w którym
możemy pogadać z partnerką, możemy razem wyjść na miasto. Tak się u
nas złożyło że żona robi karierę w jednym z wiekszych banków,
mieszkamy w tej chwili w Łodzi choć ona pracuje w W-wie. I wiem że
nie zrobi mi obiadu bo wtedy jedzie pociągiem, że koszulę muszę
sobie wyprasować sam. Wiem jednak że tematów do rozmowy nam nie
zabraknie, wiem że będę pierwszym recenzentem założeń nowej kampanii
promocyjnej, wiem że zapyta mnie o ocenę regulaminów. Wiem gzie i
jak spędzimy wolny czas. I wiem że nigdy jej nie zamienię na inną.
Jest kobietą sukcesu ale i dobrą matką, wspamniałą żoną. Wiem że
doprowadzi naszego syna do matury z moją pomocą. Wiem także że dla
nas kwestia które z nas zarabia więcej obchodzi zarówno mnie jak i
ją tyle co zeszłoroczny śnieg. Wiem że będę mógł ją prosić o pomoc
gdy będę przygotowywać tekst o bankach. Wiem że jest ze mnie dumna,
mobilizuje mnie do pracy naukowej. Jest cieprpliwa i kochana. I
takie właśnie są kobiety sukcesu.

Dokładnie (n/t)

[stephen_s]

michale powolny...

[meganka.2]

przejmujący post.. szkoda tylko, że i Ty małe masz pojęcie o mnie i
uleganiu przeze mnie jakimśtam legendom..


> Widzę że uległaś legendzie czego tak naprawdę potrzebuje facet w
> domu.
Serio?? Uległam legendzie, idąc tokiem Twego romantycznego myslenia,
czego tak naprawdę potrzebuje małe dziecko.

Naprawdę nie jest tak że marzymy o chacie gdzie mamy pełóen
> serwis (posiłki, koszule i tym podobne).
Wow.. Znawca wszyyyyyyyyystkich mężczyzn. Socjolog??? Jakieś dane
empiryczne na ten temat??? :) Jeśli już jestem z dzidzią, to i mój
mąż ma pełen serwis :) ... i nie narzeka :)

Nam się śni dom w którym możemy pogadać z partnerką, możemy razem
wyjść na miasto.
Haaaaaahahahahahahahahahahha. Rozbawiłeś mnie panie michale, wcale
nie powolnie ;))))))))))))) Mój Boże, zaraz obudzę męża mego,
któremu na jutro wyprasowałam koszulkę do pracy ;)))))))))))))) i
chyba mu Ciebie zacytuję. Pewnie też się uśmieje.

Tak się u
> nas złożyło że żona robi karierę w jednym z wiekszych banków,
gratuluję

Wiem że będę mógł ją prosić o pomoc
> gdy będę przygotowywać tekst o bankach. Wiem że jest ze mnie
dumna,
> mobilizuje mnie do pracy naukowej. Jest cieprpliwa i kochana. I
> takie właśnie są kobiety sukcesu.

A ja wiem, że lubię PRAWDZIWYCH FACETÓW, od których nie trąca
ciepłokluchowatością, ciepłymi bamboszkami, nieporadnością (wyjąwszy
prasowanie koszul oczywiście). Jestem tradycjonalistką. Lubię jak
kobieta jest kobietą a facet facetem.
Życzę Wam jak najlepiej i podziwiam Twoją małżonkę, nie tylko z
powodu robienia kariery w stolicy...

[michal_powolny1]

Wyjaśnij mi czym według ciebie różni się prawdziwy facet (którego ty
wolisz) od nieprawdziwego (czyli według ciebie tak zwanych ciepłych
kluch)? Czy dobrze rozumiem że chodzi o kasę? A może o coś jeszcze
innego?
Co takiego jest zabawnego w zdaniu że facetom marzy się dom w kórym
mogą pogadać z partnerką? To że chcemy z wami gadać? Nie smuci cię
że POLSKIE NASTOLATKI nie gadają z rodzicami? Według badań UNESCO
Polska pod względem zajmuje przedostatnie miejsce w rankingu OECD.
Polskie małolaty mówiły że z ojcami gadają o innych sprawach niż
szkoła góra 20 minut miesięcznie. Prawda jaki fajny wynik? Powód?
Tata pracuje. A z mamą? Też nie lepiej po tylko 30 minut
miesięcznie. Powód? Mama jest zajęta pracą w domu. Pewną ciekawostką
jest to że mamy pracująe zawodowo chętniej i dłużej gadają z
małolatami. Ot ciekawostka.
Wiesz jak ważne jest wsparcie domu w sprawach zawodowych? Nie było
by mnie w tym miejscu w którym jestem gdyby nie żona a z drugiej
strony jej by nie było gdyby nie ja i nasz syn.

[bonnieparker1]

butthead3 napisał:

> Chciałem tutaj napisać tak zwanych silnych kobietach, kobietach
> sukcesu, które bardzo często narzekają, że są same...


Myślę, że jeszcze musisz sporo poczytać naukowych opracowań, bo te które
cytujesz są chyba z tzw. prasy dla gospodyń domowych ( z całym szacunkiem dla
pań gospodyń).W ogóle takie poglądy to obciach..
Jedyna rada dla ciebie: czytaj, czytaj i czytaj i przemyśl to ;), bo na nowe
ekscytujące, osobiste i intymne doświadczenia z wykształconymi babkami już dla
ciebie za późno, gdyż jak piszesz znalazłeś już swoją połówkę:)

[spragnienie]

mysle, ze facet, ktory nie ma kompleksow zwiaze sie z kobieta, ktora bije go o
glowe w biegu przez zycie. W koncu owa straszna kobieta sukcesu ma tez swoje
slabe strony, zatem mozna sie dopelnic wzajemnie.
Wielu mezczyzn boi sie samodzielnie myslacaCY, PEWNYCH SIEBIE KOBIET. I wcale im
sie nie dziwie. Jak bylam plochym dziewczeciem to tez przerazali mnie madrzy,
samodzielni faceci. Wydawalo mi sie wtedy, ze nie mam im nic do zaoferowania.
Autorze watku, moze i Ty podrosniesz, dorosniesz?????????

[vvoman]

Bardzo smutno mi się zrobiło, butthead3 masz naprawdę sporo racji ale z drugiej
strony... Ja chyba tez zaliczam się do kobiet sukcesu - pracuję w zawodzie dość
męskim i cenię to sobie - współpraca układa mi się wspaniale. Nie mam w sobie
krwiożerczej bestii ale prawda jest taka, że przyciągam samych "nieudaczników".
Przepraszam, że tak ostro ale taka jest prawda. Przykład?

Ostatni "facet" to były wojskowy (po misji) - myślę sobie, męski (podkreślał to
na każdym kroku), odpowiedzialny, uwielbia dzieci - materiał na ojca jak
znalazł, wsparcie i opieka gwarantowana. Artystyczna dusza, szerokie
zainteresowania. Ciekawa osoba i potrafiąca sobie radzić.

Jak tylko zamieszkaliśmy razem okazało się, że nie ma pieniędzy i pracy, czeka
na ponowne wcielenie do wojska. Czeka, czeka, czeka, a ja go utrzymywałam. I
gdzie ta męskość, odpowiedzialność? Na pytania czy sugestie czy nie powinien iść
do pracy wykręcał się, że nie będzie zaczynał bo zaraz go wcielą.
Skapitulowałam, ale było mi bardzo ciężko: rachunki, nadgodziny i do tego dom.
Kiedy nie wytrzymałam i zaczęłam narzekać, że mi nie pomaga... foch. Kiedy
zaczęłam przygotowywać dzienną listę rzeczy do zrobienia (wyrzuć śmieci,
pozmywaj, odkurz) obraził się i powiedział, że traktuję go jak dziecko. I przez
cały czas ja go utrzymywałam, siebie i mieszkanie, a w weekendy sprzątałam i
gotowałam. A on całymi dniami spał, a nocami grał; wieczorami miał pretensje, że
nie mam ochoty na seks - jak? Wytrzymałam pół roku znosząc to i słuchając ile
mam w sobie ciepła, jaką będę wspaniałą matką, że każdy mężczyzna marzy o takiej
kobiecie. Kazałam mu się wyprowadzić.

I jak tu nie zwracać uwagi na to jaki mężczyzna jest, jak nie mieć wymagań?
Mężczyźni mają, a kobiety nie mogą. Ja bardzo chętnie zostanę matką ale chcę
wiedzieć, że mężczyzna podoła roli głowy i żywiciela rodziny.

Na razie jestem sama (od czerwca), łapię oddech - nareszcie stać mnie na
angielski, siłownię i wyjście do kina ze znajomymi. Nie szukam bo w przyszłym
roku w planach wyjazd za granicę.

[lokepine]

Oj, biednyś Butthead3, biednyś. Z tego, co piszesz wynika, że szukasz do zwiazku
nieudacznicy, żeby się dowartościować :>

[justa_79]

to tylko Twoja opinia i masz do niej prawo. a ja mam prawo się nie
zgodzić. jestem kobietą sukcesu i jestem kobieca - w moim rozumieniu
kobiecości (wygląd, zachowanie, zainteresowania itp.). natomiast
rzeczywiście nie jestem "kobieca" w Twoim rozumieniu "kobiecości" -
nie jestem uległa ani usłużna. i muszę Cię rozczarować - mam faceta,
który za nic by mnie nie oddał, a inni czekają w kolejce :P

jaki z tego wniosek? taki, że faktycznie trudno trafić na godnego
partnera - ale nie jest to niemożliwe. istnieją mężczyźni, którzy
sami mają silny charakter i potrafią sobie poradzić z silnym
charakterem u kobiety, którzy takie kobiety cenią i takich szukają.
i są inni, którzy sobie z tym nie radzą... szukają więc innych
kobiet i zakładają wątki na forum, aby wylać swoje frustracje... ;)

[angrzel]

Drogi butthead3,
właśnie tacy są mężczyźni jak opisaleś kobietę sukcesu - błędny
zresztą. Problem wykształconych, niezależnych kobiet nie polega na
tym, że nie są kobiece, ale na tym, że nie widzą wokol siebie
partnera dla siebie. Bo wlasnie mezczyzni są bezkompromisowi, ciagle
maja kaprysy, wymagania, a nie daj Boze nie to jeszcze bedzie jakiś
po....rzony katol. Ma taki katol wizje kobiety co to obiadek ugotuje
i Panu-Wladcy kapcioszki w zebach przyniesie jak ten raczy przyjsc z
pracy.
Kobieta wyksztalcona, nie zalezna nie pozwoli sobie na takie
ponizanie.
Tylko jakas glupia ges zgodzi sie na zwiazek z takim mezczyzną.
Powoli rodzi sie w spoleczenstwie polskim swiadomosc, że praca w
domu i wychowywanie dzieci jest ciezka praca i albo nalezy sie za to
zaplata jak za kazda prace zarobkowa albo wszyscy czlonkowie rodziny
w tej pracy uczestnicza.
Uwazam, ze jednak kierunek przemian bedzie musial isc w kierunku
zmiany postawy mezczyzn. W przeciwnym wypadku bedzie po prostu duzo
wiecej samotnych matek z dziecmi i ojcow placacych alimenty. Tak
jest na Zachodzie. Np. w Szwecji taka samotna matka ma takie profity
od Panstwa, ze moze spokojnie zajac sie wychowywaniem dziecka i
utrzymaniem siebie i jego.
Jest tez taka tendencja, ze taka samotna kobieta z dzieckiem nie
musi rezygnowac z zycia erotycznego - przeciez moze miec wspanialego
kochanka.
Nie wiedze wiec problemu aby wracac do zacofanych norm spolecznych
wciskajacych kobiete w role dla niej upokazajaca.

Ja tam jestem kobieca.;)))

[avital84]

I nie mam potrzeby rywalizowania z nikim.
A uważam, że powodzi mi sie nieźle.

[wielo-kropek]

Jak takie kobiety karierowiczki wygladaja w sprawach i cechach
matczynych? Znacie jakies przyklady? Kariera przeciez dla wielu z
nich jest wazniejsza od dziecka. Dziecko moze i pewnie ma stosy
zabawek, ale ciepla mu ciagle brakuje, bo kariera matki mu je
zabrala. Nie mowie tu o kazdej, bo sa takie ktore potrafia pogodzic
kariere z rodzina, ale malo takich jest. Znam np. przypadek gdzie to
praca (kariera) zabiera matce duzo czasu. Dzieci wychowuje nianka.
Kiedy matka przychodzi do domu (nianka odchodzi) dzieci z placzem
mowia do niani -zostan, niech mama idzie stad. Sama kobieta (matka
tych dzieci mi o tym mowila. Powiedziala nawet jak strasznie sie
czuje wtedy, ale, mowi, co mam zrobic. Przeciez nie jestem w stanie
by cos zmienic, zostawic biznes. Ot i taka ona "madra" jest. A
zarabia duzo, bardzo duzo nawet, ale czy to jest najwazniejsze?
Duzy zarobek przyszedl jej naturalnie ze tak powiem. Nie musiala isc
po gruzach. Te ktore po gruzach dochodza do wiekszych pieniedzy
zatracaja duzo kobiecosci i matczynnosci taksamo. Moze lepiej by
bylo zeby niektore z nich nigdy nie rodzily, bo szkoda dzieci i ich
sztucznego dziecinstwa, bez ciepla.

[spragnienie]

Znam mnostwo rodzin, w ktorych rodzice kariery nie robia, nie znaja tego pojecia
a dzieci widza swoja mame i tate raz na jakis czas. Niania to temat przewodni
wielu mlodych par, rodzicow malych brzdacow, ktorzy musza utrzymac swoje
pociechy i zyc na jakims poziomie. Tak to wyglada. Zle kobiety, ktore kariere
jednak robia nie sa odpwiedzialne wielo-kropku za cale zlo tego swiata oraz za
zaniedbywanie dzieci;-).

Zastanawia mnie kolejna kwestia. Nie rozumiem zaleznosci miedzy cechami
charakteru, usposobieniem oraz byciem matka robiaca kariere. Do tej pory
sadzilam, ze uczuciowowsc, wrazliwosc, empatia, wyobraznia oraz wielkie poklady
milosci to dar, ktory nosimy ze soba cale zycie. Nikt nie schyla sie w
przedziale po swoja walizke z dobrymi uczuciami i nie zabiera jej na chwile, by
potem ja odlozyc w innym miejscu;-). To, ze kobieta jest dobra w swoim zawodzie
nie znaczy, ze nie bedzie umiala podolac tysiacu innych rol; musi sprostac
zadaniom matki, kochanki, lyzwiarki w wolnym czasie, poetki czy cudnej kucharki...

Zgadzam sie natomiast z tym, by niektorzy ludzie nie rodzili dzieci, bo szkoda
mi malenmstw. Tyle wokol pijakow, zboczencow, ludzi zarazajacych wlasna
nienawiscia wszystko wokol. Nie wspomne o ojcach, ktorzy zapominaja o roli
taty;-). I to nie tylko tych robiacych robiacych kariery nie umie podolac temu
zadaniu!!!!!!!!!

Jak ktos nie toleruje konkretnej osoby, grupy spolecznej, etc. to znajdzie
tysiac powodow, by udowodnic jej slabosc. Mozemy sie rozpisywac w nieskonczonosc
o karierowiczkach. Sa dwie strony tego sporu. Ja radzilabym zajac sie wlasnym
zyciem, przyznac sie do wlasnej zazdrosci i zaczac leczyc swoje kompleksy. Tobie
sie nie udalo, tek, ktoo sukces odniosl wcale nie musi byc zlym czlowiekiem,
wpatrzonym jedynie w kase;-), serio!

[wielo-kropek]

spragnienie napisała:



> Jak ktos nie toleruje konkretnej osoby, grupy spolecznej, etc. to
znajdzie
> tysiac powodow, by udowodnic jej slabosc. Mozemy sie rozpisywac w
nieskonczonos
> c
> o karierowiczkach. Sa dwie strony tego sporu. Ja radzilabym zajac
sie wlasnym
> zyciem, przyznac sie do wlasnej zazdrosci i zaczac leczyc swoje
kompleksy. Tobi
> e
> sie nie udalo, tek, ktoo sukces odniosl wcale nie musi byc zlym
czlowiekiem,
> wpatrzonym jedynie w kase;-), serio!
My sie chyba zupelnie nie rozumiemy. Ja nie zazdroszcze wcale
kobietom karierowiczkom. Naprawde nie mam czego i tak naprawde to
nie jest moja sprawa (ich kariera) tylko ich. Wolno im w koncu robic
to co chca. Prawde mowiac to ja im troche wspolczuje, ale nigdy nie
zazdroszcze. Karierowiczka wcale nie oznacza dla mnie kobieta
sukcesu -skad to pojecie i dlaczego automatycznie im sie sukces
przypisuje. Sukces to zupelnie cos innego. Kobiety niekarierowiczki
tez maja swoj sukces/sukcesy zyciowe odniesiony na polu takze
zawodowym. Mowie tu glownie o kobietach karierowiczkach za wszelka
cene, po gruzach do celu......co nie znaczy jeszcze ze one ten cel
osiagaja. Przecietna karierowiczka ktora znam jest ogolnie biedna,
biedna kiedy chodzi o posiadana kase, biedna kiedy chodzi o jej
wolny czas, biedna z tej racji ze jest zazwyczaj sama, bez faceta,
biedna ze MUSI byc w pracy (ale wiekszosc kobiet musi w niej byc)
tyle ze karierowiczki spedzaja ogolnie wiecej czasu w niej -wiec
naprawde nie ma czego im zazdroscic. Zgadzam sie z tym, ze kto
sukces odniosl nie musi byc zlum czlowiekiem. Ja nawet mowie ze
ludzie sukcesu sa ogolnie dobrzy ludzie, ale nie wszyscy wiadomo. Ci
ktorzy osiagneli sukces idac po gruzach (tu zarowno kobiety jak i
mezczyzni sa w tej grupie) niestety nie naleza do ludzi dobrych.
Dobra matka dba przede wszystkim o dobro dziecka a nie firmy (nie
wazne swojej wlasnej czy dla tej ktorej pracuje). Podobnie jest z
tatusiem. Jesli potrafi sprawy rodzinne ulozyc i prowadzic
nalezycie,a biznes nie wlazi w droge, to jest poprostu OK.

[spragnienie]

Chyba czytam bez zrozumienia, bo wydawalo mi sie, ze rozmawiamy o kobietach
sukcesu;-). Widocznie wielo-kropku przejezyczyles sie parokrotnie albo moje
zwoje mozgowe sie lekko przegrzaly...

"Karierowiczka" = osoba biegnaca po trupach do celu, zapatrzona jedynie w
prace, zawistna, rywalizujaca z kazdym, dodatkowo cechuje ja brak wyzszych
uczuc, zero empatii. Nikt jej nie lubi, bo nie mozna jej lubic. TAk zazwyczaj
myslimy o osobie, ktora nazywamy karierowiczka. Mozna jednak spojrzec na ta
postac z innej perspektywy.

"Mowie tu glownie o kobietach karierowiczkach za wszelka
> cene, po gruzach do celu......co nie znaczy jeszcze ze one ten cel
> osiagaja." Dobrze, ze wyjasniasz to po fakcie, brawo!;-)

"Przecietna karierowiczka ktora znam jest ogolnie biedna,
> biedna kiedy chodzi o posiadana kase, biedna kiedy chodzi o jej
> wolny czas, biedna z tej racji ze jest zazwyczaj sama, bez faceta,
> biedna ze MUSI byc w pracy (ale wiekszosc kobiet musi w niej byc)
> tyle ze karierowiczki spedzaja ogolnie wiecej czasu w niej -wiec
> naprawde nie ma czego im zazdroscic."
Wybacz, ale nie zrozumialam, znasz jedna karierowiczke i na tej podstawie
budujesz cala reszte czy znasz kazda przecietna karierowiczke??? Co ozxnacza
slowo ogolnie biedna?
Znam wiele biednych ludzi oraz tych z kasa i bez, ktorym brakuje czasu oraz
szczescia w zyciu osobistym. DAruj sobie wielo-kropek, bo to co piszesz to maslo
maslane. Za duzo maselka szkodzi...

chyle glowe....

[spragnienie]

No tak, uzyles slowa karierowiczka;-). MOja pomylka, za ktora przepraszam.

Wracajac jeszcze do ujemnego nacechowania slowa karierowiczka, bo jedynie w
rodzaju zenskim jest to ujma;-), karierowicze to czesto pracoholicy. Znam paru
osobnikow, pan i panow, kotrzy w pracy realizuja sie bosko a na zycie prywatne
nie maja czasu. Ich wybor, tyle. JAk parze jest ze soba zle to sie rozchodzi,
nie orzumiem dlaczego osoba, ktora wybiera obowiazki inne niz te domowe jest
krytykowana za nieudacznictwo i nieumiejetnosc budwoania normalnych relacji
miedzyludzkich....

[wielo-kropek]

spragnienie napisała:

> No tak, uzyles slowa karierowiczka;-). MOja pomylka, za ktora
przepraszam.
>
> Wracajac jeszcze do ujemnego nacechowania slowa karierowiczka, bo
jedynie w
> rodzaju zenskim jest to ujma;-), karierowicze to czesto
pracoholicy. Znam paru
> osobnikow, pan i panow, kotrzy w pracy realizuja sie bosko a na
zycie prywatne
> nie maja czasu. Ich wybor, tyle. JAk parze jest ze soba zle to sie
rozchodzi,
> nie orzumiem dlaczego osoba, ktora wybiera obowiazki inne niz te
domowe jest
> krytykowana za nieudacznictwo i nieumiejetnosc budwoania
normalnych relacji
> miedzyludzkich....
Tu poruszasz juz sprawe malzenstwa czy zwiazku bo mowisz o parze.
Byc moze kobieta nawet mocno tego chce zeby on przesiadywal dlugo w
pracy i pieniedzy jaknajwiecej przynosil. To ich sprawa. Jesli
karierowiczka ma kogos (zyje z kims) to tez ich sprawa, ze jej w
domu praktycznie nie ma. Ja tu mialem na mysli glownie wolne
kobiety. Kobiety karierowiczki. Bedac kawalerem za zadne skarby nie
chcialbym miec takiej za zone. Mentalnosc mi takiej nie odpowiada,
nie jej praca. Szkoda zycia z taka. Mysle ze mnie teraz rozumiesz.

[karolana]

> Jak takie kobiety karierowiczki wygladaja w sprawach i cechach
> matczynych? Znacie jakies przyklady?

Tak, ja znam, są wspaniałymi matkami.
Ale ja nie o tym, tylko tak zapytam... A w twoim przykładzie z nianią GDZIE
TATUŚ? Czyżby partenogeneza?

[wielo-kropek]

karolana napisała:

A w twoim przykładzie z nianią GDZIE
>
TATUŚ?
Tatus podobnie jak matka. Tacy dobieraja sie do siebie. Jednak
uwazam ze male dzieci potrzebuja bardziej ciepla matki niz ojca.
Wszystkie sady o tym wydaje sie wiedza, stad podczas rozwodow
przydzielaja dziecko glownie matce -wlasnie z tego wspomnianego
powodu.

[karolana]

> Tatus podobnie jak matka. Tacy dobieraja sie do siebie. Jednak
> uwazam ze male dzieci potrzebuja bardziej ciepla matki niz ojca.
> Wszystkie sady o tym wydaje sie wiedza, stad podczas rozwodow
> przydzielaja dziecko glownie matce -wlasnie z tego wspomnianego
> powodu.

Acha, czyli jeśli facet zachowuje sie jak cyborg bez uczuć widzący tylko
karierę, to jest gites, tak?
Dziecko potrzebuje miłości, czułości i opieki RODZICÓW i nie ma znaczenia
którego z rodziców. Poza karmieniem piersią nie ma niczego, czego mężczyzna nie
potrafiłby zrobić czy dać dziecku, takie są fakty. Dziecko było (i niestety
ciągle jest, co jest przyczyną wielu protestów i krytyki, GŁÓWNIE ze strony
MĘŻCZYZN!) przyznawane matce po pierwsze dlatego, że to głównie ona się nim
zajmowała (a zajmowała się, bo raz tradycja a dwa ekonomia.

[karolana]

> przyznawane matce po pierwsze dlatego,
miało być "przyznawane matce dlatego"

[wielo-kropek]

Nie jest gites i ty doskonale o tym wiesz. Tak, dzieci potrzebuja
czulosci obojga rodzicow. Zle jest kiedy on i ona stawiaja kariere
na pierwszym miejscu. Wydaje sie ze ty nie rozumiesz wymowy tego
watku. Faceci nawet chetni by byli zeby te czulosc dziecku
okazywac, byc z dzieckiem wiecej czasu, rezygnowac nawet w pewnym
stopniu z osiagniec w pracy itd. Jest to jednak niemozliwe kiedy sie
wspolzyje z karierowiczka, o czym doskonale kazdy facet (no
zdecydowana wiekszosc z nas) wie i dlatego nie chce takiej miec za
zone. Dlaczego? Dlatego ze karierowiczka nie pozwoli, nie zgodzi sie
na takie cos zeby jej facet siedzial w domu z dzieckiem, bo to dla
niej -raz ze pieniedzy do domu nie wplywa (a one dla niej sa
najwazniejsze zazwyczaj), a po drugie - taki facet jest dla niej bez
ambicji. Kobiety sukcesu sa zazwyczaj inne, i niejedna potrafilaby
zaakceptowac taka sytuacje, czyli zostawic meza w domu by nianczyl,
ale dla tych tez dosc czesto przeszkadzaja znajomi, przyjaciele,
inne uklady -ze jej maz to "nianka", stad tez wola miec nianke dla
dziecka by uniknac "ponizenia" meza. Teraz moze zrozumiesz dlaczego
wiekszosc facetow nie chce karierowiczek i dlaczego one sa zazwyczaj
same, a na starosc z psami i kotami, bo nawet firmom w ktorych
odsiedzialy lata ,tez nie sa juz potrzebne.

[bacha76]

No, właśnie a gdzie tatuś dziecka, że niania musi być.? Skoro ta kobieta tak
dobrze zarabia to może tatuś dzieci by wychowywał.?

[michal_powolny1]

Tak się składa że moja matka była nauczycielką i zoobserwowała
następującą prawidłowość:
-dziecię którego oboje rodzice robili karierę zawodową (czy to w
biznesie czy nauce) miało lapszy kontakt ze swoją matką i to pomimo
braku czasu i tym podobnych, miało lepsze kontakty społeczne i
szybciej się socjalizowało,
-dziecię którego tatuś zajmował się trzepaniem kasy zaś mama
zajmowała się domem paradoskalnie miało naajgorsze relacje z
obojgiem rodziców-z tatą niet bo trzepie kasę, z matką też nie bo
niczego nie kuma (język uczniów),
-równie fatalne relacje występowały w domach o niskiej lub
przeciętnej sytuacji finansowej, tutaj barierą w relacjach był jak
by tu powiedzieć ciąg do wyrobów przemysłu przetwórczego ziemniaka.
Te obseracje potwierdzają badania socjo-pychologiczne (patrz prace
SWPS w W-wie).
Tak więc naprawdę kobieta sukcesu ma więcej chęci i woli do kontaktu
z dziecięciem. Wyjaśnienie tej zagadki jest banalnie proste. Kobiety
sukcesu są osobami o wyższym ilorazie inteligencji i starają się
poszukać takiej metody wychowywania dziecka aby jednocześnie czuło
się ono zarówno pewnie jak i znajdowało się pod kontrolą. Takie
kobiety bardziej interesują się tym do jkaiej szkoły pójdzie
dziecię. Wiedzą czym różni się gimanzjum za rogiem od tego na
osoedlu A no i oczywiście wiedzą jak wygląda marysia czy inne
wynalazki.

[wielo-kropek]

michal_powolny1 napisał:

>Kobiety
> sukcesu są osobami o wyższym ilorazie inteligencji i starają się
> poszukać takiej metody wychowywania dziecka aby jednocześnie czuło
> się ono zarówno pewnie jak i znajdowało się pod kontrolą. Takie
> kobiety bardziej interesują się tym do jkaiej szkoły pójdzie
> dziecię. Wiedzą czym różni się gimanzjum za rogiem od tego na
> osoedlu A no i oczywiście wiedzą jak wygląda marysia czy inne
> wynalazki.
Ty mowisz o kobietach sukcesu i z toba bym sie ogolnie zgadzal.
Karierowiczka oznacza cos innego -dazenie do sukcesu, a to jest
roznica. Karierowiczki zazwyczaj nie maja czasu na wychowanie dzieci
i jesli ich dzieci sa bardziej rozwiniete socjalnie itp. to zasluga
tu glownie niani a nie ich samych. Zgadzam sie z tym ze
karierowidczki wiedza jak zrobic by ich dzieci znajdowaly sie pod
kontrola. Wlasnie do tego to one nadaja sie super -do kontrolowania.
Stad tez i w przykladzie ktory przytoczylem wczesniej, dzieci nie
lubia mamy glownie dlatego, ze ona kontroluje, rozkazuje im -rob
to........jesc, myc sie, spac. Nie ma czasu na to by sie z dziecmi
pobawic, bo to "strata" czasu dla takiej. No i sama musi odpoczac, a
bawic sie zabawkami dla takiej odpoczynkiem nie jest. Zreszta dla
kazdej raczej nie jest, dla mnie tez.

[aniol.1]

Nie uważam się za mniej kobieca tylko dlatego ze odnoszę sukces w
pracy , która daje mi satysfakcje i pomaga się spełnić, ale prace
zostawiam tuz za drzwiami biura, kiedy z niego wychodzę mam czas
tylko dla dziecka. Nie można wszystkich kobiet które chcą cos
osiągnąć pakować do jednego worka ze są takie czy inne , nawet te
które zajmują się domem tzw. ,,kury domowe” czasem nie maja czasu
dla rodziny. Kariera nie oznacza snobizmu to raczej charakter
człowieka o tym decyduje.

[wielo-kropek]

aniol.1 napisała:

> Nie uważam się za mniej kobieca tylko dlatego ze odnoszę sukces w
> pracy , która daje mi satysfakcje i pomaga się spełnić, ale prace
> zostawiam tuz za drzwiami biura, kiedy z niego wychodzę mam czas
> tylko dla dziecka. Nie można wszystkich kobiet które chcą cos
> osiągnąć pakować do jednego worka ze są takie czy inne , nawet te
> które zajmują się domem tzw. ,,kury domowe” czasem nie maja czasu
> dla rodziny. Kariera nie oznacza snobizmu to raczej charakter
> człowieka o tym decyduje.
Sukces w pracy jest plusem dla kazdego i nic w nim zlego wiadomo nie
ma. Nie chodzi mi tutaj o normalny sukces. Mowa tu o "chorym"
sukcesie. Sukcesie za wszelka cene, kiedy te cene placi wlasna
rodzina, bo ja sie spycha na plan dalszy, stawiajac kariere na plan
pierwszy. Oczywiscie nie wszystkie kobiety sukcesu sa
karierowiczkami za wszelka cene. Niektorym sukces (tu skorzystam ze
slow mahadiewy) jest poprostu do twarzy, naturalny (bo naturalnie
przyszedl) i upieksza je. Karierowiczka to charakter, zgoda, nie mam
watpliwosci co do tego.

[agn30ieszka]

co jest z tobą nie tak? masz jakieś problemy? skoro masz żonę z
niższej półki (jak oceniłeś ją w kwietniu), to po co jeszcze (od
kwietnia) starasz "zbawiać" i "uświadamiać" kobiety sukcesu, że są
nieszczęśliwe, ciesz się, że masz to co chciałeś...
a może jednak masz jakieś problemy ze sobą, skoro ten sam temat
wałkujesz kolejny raz, pisząc niemalże te same słowa? - jedna żona
ci nie wystarcza i chciałbyś kolejnej, ale nie możesz znaleźć? ...
wszystkie są "z gónej półki"(post kwietniowy) i postanowiłeś je
zmienić?

[bacha76]

Jeśli mężczyzna nie ma kompleksów, jest pewny siebie, zna swoją wartość to chyba
będzie wolał jednak kobietę przebojową. Bo i więcej z nią tematów do rozmowy,
więcej przeżyć. Taka kobieta także wnosi sporo do sfery finansowej, a więc oboje
mogą np. podróżować, albo oddawać sie hobby. Słowem wieść ciekawe życie. Jeśli
nie lubią przygód to mogą oddawać się innym, ciekawym rozrywkom. Spokojnym.
Tak mi się wydaje, że tylko bardzo słaby mężczyzna pragnie pocieszenia i
prasowania koszul.
Bo przecież jak ktoś zna swoją wartość, nie musi udowadniać samemu sobie jaki
jest wspaniały (poprzez posiadanie " żony z niższej półki" czyli gorszej od
siebie) to pragnie mieć kobietę-partnera, a nie gosposię.

Przez ponad 230 postów tylko bicie piany

[acorns]

Niech sobie będą kobiety robią kariery, osiągają sukcesy i realizują
się jak im się podoba i zgodnie z własnymi predyspozycjami i
zainteresowaniami bez żadnego obarczania kobiecością (niech sobie
każdy tłumaczy to pojęcie po swojemu). Każdy jest kowalem swojego
losu i może sobie wybrać drogę życiową. Jednak będzie ponosić
konsekwencje soich wyborów. Kobieta może być nie tylko równa
mężczyźnie, ale i lepsza od mężczyzny w tym co robi. A to jak jest
postrzegana to już osobna sprawa. Jeśli więc taką kobietę sukcesu
mężczyźni postrzegają jako babochłopa, który zatracił swoją
kobiecość to jest że tak powiem prywatna sprawa każdego mężczyzny i
jego wolny, niezależny wybór do którego ma pełne prawo. Niech więc
takie kobiety nie obwiniają mężczyzn za to że ich nie chcą, za to
wolą Violetkę albo Asię z wiejskiego warzywniaka która mimo że
niezbyt lotna, ma brak kilku zębów i nie potrafi sklecić prawidłwo
nawet pół zdania to jednak dla nich jest bardziej pociągająca od
takiej kobiety sukcesu. Każdy sobie wybiera takiego partnera z jakim
mu dobrze. Jeśli facetowi nie przeszkadza fakt że dzieci mu będzie
wychowywać niania a potem przedszkolanki, a jego kobieta nawet w
trakcie rżnięcia musi być pod telefonem (dyspozycyjność 24 h na
dobę, 7 dni w tygodniu) - proszę bardzo. Ja na przykład nie wymagam
od kobiety sukcesu żeby dla mnie i dla rodziny zrezygnowała z
kariery, podnoszenia swoich kwalifikacji itd. itp. Ja się po prostu
z taką kobietą nie zwiążę bo w ostateczności wolałbym być sam niż z
kimś kto mi nie odpowiada z różnych powodów. Wybiorę Violetkę z
warzywniaka bo jak spłodzę jej dziecko to jedyne co straci to praca
bez perspektyw na półtora etatu w zamian za pensję jak za pół.
Niewiele. Za to zajmie się domem i dziećmi a ja zarobię
wystarczająco żeby jej się dobrze żyło. Obie strony zadowolone.
Niezadowolone mogą być tylko kobiety sukcesu bo nie mogą znaleźć
sobie męża.

[amarandyna]

A jak stracisz robotę albo (nie daj Boże) umrzesz przedwcześnie, to
Violetka z Twoim dzieckiem co wtedy zrobi?

[acorns]

Ja pewne rzeczy potrafię przewidzieć, w tym również moją śmierć albo
naturalną albo tragiczną z różnych przyczyn i poczynię za życia
odpowiednie kroki żeby po mojej śmierci nie było "no i co my teraz
zrobimy???".

[cabela]

Spokojnie poszukasz tego co lubisz najbardziej i trafi ci sie jaks
garkotluk,takze bez obaw-tego ci zycze bo kazdy zasluguje na
szczscie..no-prawie.Tylko po co o swoich gustach smedzic na forum w
takim placzliwo-rzygajaco-moralizatorskim tonie?W kwestii garkotluka
to wyjasniam,ze nie mam zamiau byc poprawna politycznie i nazywam
rzeczy po swojemu.

[stara_dominikowa]

a ja tam też lubię jak chłop chłopem jest. pod pierzyną się
sprawuje, drewno porąbie, wyrwę w ścianie zaszpachluje, ciągnik
naprawi, dziesięć morgów skosi w dwie godziny, dużo działa, a mało w
internetach wydziwia.

[wielo-kropek]

Otoz to dominikowa. Ty to masz i chlopa, traktor, i siano, drwa,
pole i pod pierzynka masz to co chcesz. A karierowiczki maja tylko
kariere. I kto jest bogatszy z was? Nie musisz mi odpowiadac bo ja
wiem kto. A tu mowia ze karierowiczka to madra jest. Dla mnie
dominikowa jest madrzejsza.

[spragnienie]

;-)

[piratkaa]

do głównego wątku: w twoim mniemaniu "kobieca"tzn taka słaba, potrzebująca
silnego ramienia mężczyzny, bez którego nie poradzi sobie biedulka..taka żeby
gotowała, prasowała, była oddaną, oczywiście wierną żoną i potakiwała swojemu
mężczyźnie.. Myśle,że ty nie mógłbyś być z kobietą silną, w pełni zdającą sobie
sprawę ze swoich możliwości, bo ty wtedy straciłbyś w swoich oczach na swojej
męskości.."kobiecość" to wcale nie dla każdego ciepła przytulanka, oddana w 100%
i poświęcająca całe swoje życie dla faceta..jezu, wracamy do czasów
średniowiecza..ale takie wzorce "kobiecości " wynosi się z domu rodzinnego,
gdzie matka zajmuje się domem..I nie mówię że jest w tym coś złego, wybór zawsze
powinnyśmy mieć, ale to wcale nie znaczy, że "kobieta sukcesu" jest mało kobieca!!