"stary kawaler"

[baba06]

czy coś takiego jeszcze funkcjonuje?
ile ma lat?
co go "gryzie'?
jakie są konsekwencje bliższych znajomości?

[fire_xxx]

Moja historie juz znasz :-) Tyle w tym temacie...

[wielo-kropek]

To chyba taki ktorego zadna nie chciala, a ty nie wiesz co z takim masz
zrobic. On ci tez pewnie nie podpowie.

dziś już nie ma "starych kawalerów" - są single

[corgan1]

Podobnie jak nie ma "starych panien" hehe

[leonard555]

Myślę że są, starzy kawalerowie, sam jestem starym kawalerem około 50 lat nie wstydzę się nie ukrywam tego , po prostu nie lubię określenia singiel, zawsze mówiłem tradycyjne pospolite stary kawałer chociaż jak czasem mówię to zauważyłem tak jest zdziwienie często u kobiet czy dziewczyn, ale dla mnie to jest takie miłe zawsze to jest jakaś inność.

Przyłączam się do pytania...

[rosane1]

Jak myślicie z jakich powodów facet po trzydziestce może byc samotny?
Pewien inny, nieco młodszy facet powiedział mi, że z kimś takim musi być coś
nietak, znaczy że musi byc kiepski na dłuższą metę.
Znacie takiech facetów albo sami nimi jesteście? Jakie są powody wyboru takiej
drogi? Czy każdy wolny facet po 30stce musi być facetem po przejściach?

[silic]

> Jak myślicie z jakich powodów facet po trzydziestce może byc samotny?

Nie wiem czemu ktoś może być samotny. Samotność to nie to samo co bycie samemu.
Natomiast bycie samemu ( bez kobiety) to nic dziwnego/strasznego. Co to , jakiś
obowiązek jest czy co ? :) Wystarczy nie spotkać nikogo pasującego ( i chętnego)
i już, bez żadnej "drogi" , przejść itd. Nie jest to trudne, szczególnie gdy się
nie szuka na wyścigi.

[eluch_a]

Brat mojej mamy ma lat 50 i jest "starym kawalerem". Mówi, że tak mu jest po
prostu lepiej, on jest samotnikiem z natury. Druga sprawa, że i tak nie jest
samotny, bo mamy dużą rodzinę :) A nic z nim nie jest nie tak, może tylko za
dużo pali... Kiedyś przyjeżdżała do niego jakaś kobieta, on nie chciał. To jest
jego świadomy wybór.

hehe.. dzisiaj to single - ma to sugerować, że są

[anex26]

hehe.. dzisiaj to single - ma to sugerować, że są samotni z wyboru - a nie że
nikt ich nie chciałczy że nie potrafią stworzyc zwiazku z drugim człowiekiem.

Niestety - pod maską tzw. "singla" kryje się zwykle ponury stary kawaler czy
depresyjna stara panna którzy wiele oddali by aby spotkać prawdziwą miłosć.
Wśród ludzi jednak - zakładaja maskę singla - szczęśliwego trzydziestolatka nie
majacego zony, dzieci, żyjącego pracą i wyjsciami do pubu.
Płacz z sytuacji w jakiej sie znależli - dozwolony jedynie we własnych czterech
ścianach.

[meg303]

Stary kawaler nie zawsze oznacza to samo.Czasem to dziwoląg,a czasem ktoś
zupełnie w porzadku.Wyszłam za maż za starego kawalera(miał 33 lata kiedy go
poznałam)Jest wspaniałym mężem.

[max.quid]

>>czy coś takiego jeszcze funkcjonuje?

jak najbardziej, niektórzy, żeby sobie "ulżyć" nazywają się SINGLAMI, ale w
gruncie rzeczy na jedno wychodzi :)

>>ile ma lat?

nie wiem jak inni,ale ja 30

>>co go "gryzie'?

chyba samotność, a raczej stanie okrakiem, pomiędzy chęci bycia z kimś a
strachem, że zmieni się nieodwracalnie całe życie, niekoniecznie na lepsze.

>>jakie są konsekwencje bliższych znajomości?

zależy jak bliskiej znajomości? jeżeli myślisz o związku to możesz się
przejechać, bo jak ktoś ceni wolność ponad wszystko, to nawet jak by chciał z
Tobą być, boi się i w gruncie rzeczy Cię zrani, nie zawsze świadomie, ale
jednak. Wyjątki oczywiście się zdarzają :-)

>>Jak myślicie z jakich powodów facet po trzydziestce może być samotny?

Zdrowy rozsądek, to jedyny znany mi powód :), jest jeszcze wersja, ze żadna go
nie chciała, być może też się zdarza :-)

[mala_mee]

Jakie to prawdziwe i jakie przerażające...

[trypel]

Miałem w ogólniaku kumpla który w wieku 18 lat był starym kawalerem i do tej
pory mu zostało... psychika i tyle. Ma swoje mieszkanko od 15 lat to samo gdzie
wszystko ułożone jest w idealnym porządku... na śniadanka idzie rano do mamusi 2
km dalej :):) mamusia mu robi kanapki do pracy, skad wraca do mamusi na obiad....
Potem wraca do domu..., ma jakieś dziewczyny ale co pół roku zmienia bo zawsze
coś nie pasuje... od 15 lat!!!!!!!!!!!!
Wszystko ma uporządkowane do granic możliwości. I nie znosi zmian. I tak pewnie
mu zostanie do końca życia....

[mala_mee]

Jezuuuu, myslałam, że takich już nie robią...

[atra1]

Ja mam taką koleżankę - starą pannę. Dziewczyna ma 27 lat, a jest starą panną od co najmniej dziesięciu. Każda rozmowa zawsze ma element "a ja ciągle sama..., nigdy sobie nikogo nie znajdę..."

[max.quid]

Prawdziwe, ale dlaczego od razu przerażające? Jasne, że samotne życie nie jest
najlepszym rozwiązaniem, ale zawsze lepiej męczyć się w pojedynkę niż we dwoje,
ot takie mniejsze zło :)

[mala_mee]

Przerażające bo przeciez nie macie tego wypisanego na czole. Spotykając takiego
delikwenta można się na maksa przejechać.

[max.quid]

nie no, nie przesadzaj. Ja zawsze staram się być uczciwy wobec dziewczyn i nie
obiecuję czegoś jak wiem, ze ie mogę dotrzymać słowa. Są oczywiście osoby które
kłamią, motają i kręcą, ale to w takim samym stopniu dotyczy singli (starych
kawalerów :D), żonatych, normalnych kawalerów itd..., więc wszystko zależy od
osoby i jej charakteru, a nie od tego jak jej się w życiu ułożyło. Poza tym
chyba lepiej jak okłamie stary kawaler niż żonaty :)

[mala_mee]

Wiesz, ja jakoś tak mam, że wole jak mnie nikt nie okłamuje. Ani zonaty, ani
kawaler...
No tak, ale nie można mieć wszystkiego :)))

[max.quid]

> Wiesz, ja jakoś tak mam, że wole jak mnie nikt nie okłamuje. Ani zonaty, ani
> kawaler...

właściwie to ja też, z tym ze ani żonata ani panna :-)))

> No tak, ale nie można mieć wszystkiego :)))

niestety :)

[mala_mee]

Ja i tak pozostanę uparcie przy swoim, że tego (starokawalerswa,
staropanieństwa) nie rozumiem. Może i toleruję ale ze zrozumieniem to gorzej.
Ale chyba mam do tego prawo.

[max.quid]

nie, no jasne, ze masz prawo, tylko, ze to nie jest tak, że ktoś jest starym
kawalerem bo tak chce, jedni są z takiego powodu, inni z innego, może to spotkać
każdego, a że Tobie się udało znaleźć miłość to bardzo dobrze, ja niestety
takiego szczęścia nie miałem, ale co tam młody jestem, może jeszcze się uda :)))

[mala_mee]

Znalazłam ale sobie poszła. Więc jestem na zero.
Ale wiedzisz, sam piszesz, że boisz się przejść na drugą stronę,. obawaisz się
utraty wolności. Tego własnie nie rozumiem. Czy naprawdę po tamtej stronie musi
byc aż tak źle???

[max.quid]

Nie musi być źle, ale nie musi być też dobrze. To nie jest tak, że ja się boje
utraty wolności, w wieku 30 lat człowiek już się wyszalał i myśli o ustatkowaniu
się, o założeniu rodziny itd..., ale jednocześnie boję się, że trafię na
nieodpowiednią kobietę i spieprzę życie i komuś i sobie (albo ktoś mnie i
sobie). Po prostu chodzi tutaj o podjęcie ryzyka, co będzie jak po kilku latach,
kiedy będzie wspólny dom, dzieci, wspólni przyjaciele itd..., okaże się że coś
nie gra?
Wiem, wiem, nadaję się do psychiatry, ale nie potrafię podjąć ryzyka,
najzwyczajniej w świecie boję się, że kogoś skrzywdzę albo ktoś skrzywdzi mnie,
dlatego lepiej nie ryzykować :/

[mala_mee]

Ale chyba z Tobą nie najgorzej bo się nad tym zastanawiasz. To już jest dobry
objaw.
Ale gdyby ludzie nie podejmowali ryzyka to chyba ludzkość dawno by upadła. Albo
prokreacja byłaby czysto przypadkowa.

[max.quid]

> Ale chyba z Tobą nie najgorzej bo się nad tym zastanawiasz. To już jest dobry
> objaw.

dobrze też nie jest, bo zastanawiam się już 10 lat i jeszcze niczego mądrego nie
wymyśliłem :-)))

> Ale gdyby ludzie nie podejmowali ryzyka to chyba ludzkość dawno by upadła. Albo
> prokreacja byłaby czysto przypadkowa.

Wiem, że masz rację, ale łatwiej mówić niż zrobić :(
Chodzi też o odpowiedzialność. Teraz jestem sam, więc nawet za siebie nie muszę
być odpowiedzialny, dzisiaj jestem tutaj, jutro tam, dzisiaj zajmuję się tym,
jutro czym innym itd..., a kiedy ma się rodzinę to trzeba odpowiadać już nie
tylko za siebie, ale za zonę za dzieci, za wspólny majątek itd...
W sumie to nie jest aż takie proste jak się wydaje :/

[mala_mee]

No to juz długo myslisz.
Może to i nieodpowiedzialne ale chyba wole iść na żywioł. Wolę dać się ponieść
emocjom.

[max.quid]

> No to juz długo myslisz.

zdecydowanie za długo :)

> Może to i nieodpowiedzialne ale chyba wole iść na żywioł. Wolę dać się ponieść
> emocjom.

też bym tak wolał, ale jakoś nie potrafię, no cóż do samotności można się
przyzwyczaić, jak zresztą do wszystkiego w życiu. Ale żeby nie było, nadziei na
miłość nie tracę :)))

[mala_mee]

Ja tam się przyzwyczajać nie zamierzam.
Trochę stracić głowe bym mogła :)))
Czemu nie możesz? A może Ci się tak nie trafiło, że przestajesz myśleć???

[max.quid]

> Ja tam się przyzwyczajać nie zamierzam.

I bardzo dobrze, bo jak już się przyzwyczaisz to nie będziesz się mogła
odzwyczaić :)

> Trochę stracić głowe bym mogła :)))

Ja też :)))

> Czemu nie możesz? A może Ci się tak nie trafiło, że przestajesz myśleć???

No niestety nie, kilka razy byłem na dobrej drodze, ale za dużo myślenia o
wszystkim, rozważania wszystkich za i przeciw, zadawanie pytań co by było
gdyby... To był błąd, ale czasu już nie cofnę :(

Muszę lecieć bo na 15:00 umówiłem się na mieście
Pa

[baba06]

> nie wiem jak inni,ale ja 30

no co ty,żeby mieć przydomek "stary" to chyba trzeba mieć jednak więcej lat,
narazie to ty możesz być tylko kawaler; młokos z ciebie:)

[max.quid]

> no co ty,żeby mieć przydomek "stary" to chyba trzeba mieć jednak więcej lat,
> narazie to ty możesz być tylko kawaler; młokos z ciebie:)

to powiem inaczej, kawaler bez widoków na zmianę stanu cywilnego = stary kawaler :-)

[trypel]

Starość to cecha charakteru a nie wiek :)

[slodziutki82]

Ja mam 24 lata i też chyba na leże do pokolenia "starych kawalerów"...
Oczywiście spotykam się nieraz z jakimiś kobietami na piwie, na randki , na
dyskoteki ale ciężko mi poznać kogoś odpowiedniego na stałe w sumie nigdy nie
byłem w takim poważnym związku.
Zawsze coś w tej drugiej osobie mi nie pasuje lub nie pasujemy do siebie ( a być
na siłe tylko po to by nie być sam to nie chce) wiec żyje sam jako singiel- już
się przyzwyczaiłem choć nie jest mi wcale dobrze bo nieraz czuje się bardzo
samotny... ale staram się o tym nie myśleć.
Nie użalam się nad sobą, poświęcam się pracy jak przyjdę z pracy robie zakupy,
zrobię obiad, sprzątam idę na siłownie, potem jakiś film spać... weekend w
gronie znajomych jakaś impreza wyjście do pubu dyskoteki i tak to się jakoś
toczy, czas zleci...
Może to troszke nudnie brzmi ale cóż "każdy jest panem swego losu"

staru kawaler i stara panna=great team?

[avital84]

Sądzicie, że kiedy spotkają się dwie osoby o takim samym podejściu do
życia..."stary kawaler" ze "starą panną" to mogą stowrzyć ze sobą udany
związek. Moim zdaniem takie osoby chyba doskonale się rozumieją, bo niewiele
ludzi jest w stanie pojąć nieco inne podejście do miłości, związków, wolności
itp.
A może właśnie ktoś taki potrzebuje kogoś zupełnie odmiennego? Kogoś kto nauczy
go bycia z tą drugą osobą.

[patrycja.c100]

albo mogą stworzyć prawdziwa katastrofe kiedy dwoje niezależnych chce nagle
załozyć rodzinę.

[avital84]

Czasem jednak staropanieństwo czy starokawalerstwo nie jest jedynie brakiem
chęci zrezygnowania z wolności, ale wynikiem wiary w pewne ideały i
przeciwstawienie się dopasowywaniu do schematów wytworzonych w społeczeństwie
za wszelką cenę. Takie "staruchy" często są ludźmi, którzy czekają na prawdziwe
uczucie. Zgadzam się jednak, że w procesie czekania uczą się funkcjonowania bez
drugiej połówki, samodzielności i ciężko im jest się później przestawić.
Mi się jednak wydaje, że jako osoba o skłonnościach i zapędach staropanieńskich
wolałabym się keidyś związać z kimś o podobnych skłonnościach. Razem jest
łątwiej sprostać pewnym przeciwnością, kiedy druga strona rozumie potrzeby tej
pierwszej.

[pumha]

takie osoby nigdy nie stworzą udanego związku, bo go po prostu nie pragną
stworzyć, a zresztą nie umieją. Rzeczywiście świetnie będą się rozumieć i ...
tyle. Na świecie są osoby niezdolne do jakichkolwiek związków, i jeśli są tego
świadome i nie pchną się na siłę w związki, to bardzo odpowiedzialne z ich
strony.

[kenya24]

a ja jestem kobieta i w zwiazku - niedlugim, ale pieknym zwiazku

i nie zgadzam sie, ze kazdy 30letni samotny jest sfrustrowany i niezadowolony z
tego stanu rzeczy

wszystko zalezy od konstrukcji psychicznej, modelu zycia, podejscia do swiata

mnie samej bylo swietnie, ale - bedac ciagle w moim miescie i wsrod od-lat-tych-
samych-ukochanych-znajomych mialam poczucie, ze zyje inaczej niz oni

towarzystwo sparowane, ci biora slub, tamci urzadzaja mieszkanie, inni robia
costam innego

a ja jezdzilam na studia podyplomowe, zagraniczne staze, a bedac w domu
spotykalam sie z mnostwem znajomych, biegalam po kinach teatrach kawiarniach i
klubach, mialam czas na silownie fryzjera - naprawde czulam sie bardzo ok

poznalam kogos, zakochalam sie i teraz jestem z ta osoba i jest mi swietnie,
ale zawsze sa dwie strony medalu - teraz musze sie nagimnastykowac, zeby
wykroic 2 godziny co drugi, trzeci dzien na silownie, zeby spotkac sie z dawno
nie widzianymi znajomymi, moj nastroj w ciagu dnia, w czasie spotkania
towarzyskiego czy imprezy uzalezniony jest juz nie tylko od tego, co akurat
dzieje sie w moim zyciu, ale i od Niego i jego spraw - bo siedzi w mojej
glowie, mysle o Nim, martwie sie i przejmuje

jest fantastycznie, idea wspolnego mieszkania, rodzenia dzieci itd wydaje mi
sie piekna i kuszaca, ale moje zycie zmienilo sie bardzo, a to "sprzed Niego"
wspominam naprawde super

najwazniejsze to umiec byc samemu ze soba, byc samemu caloscia
wtedy samym jest nam dobrze
a jak spotkaja sie dwie takie calosci i pokochaja, jest jeszcze lepiej
ale uwazam, ze zwiazek duzo daje, ale i wymaga rezygnacji z takiego
egoistycznego egzystowania 'dla siebie i juz' :-)