Kobiety w Biblii

[chateaux]

"Jeśliby Bóg nie dał Izraelowi Tory, Pieśń nad pieśniami wystarczyłaby, by
władać wszechświatem". Słowa rabina nauczającego w I w. po Chrystusie są
charakterystyczne dla pochwalnego tonu komentarzy tej Księgi - jednej z
najkrótszych ksiąg Starego Testamentu, będącej poetyckim utworem lirycznym w
formie dialogu między oblubienicą i oblubieńcem, w który włącza się chór
córek jerozolimskich. Zachwytom, jakie wywołuje Pieśń nad pieśniami,
towarzyszy niekiedy pewne zakłopotanie: w Księdze nie pojawia się żaden z
istotnych wątków teologii Pierwszego Przymierza. Tematem głównym i
niepodzielnym jest miłość dwojga ludzi. Co więcej, wyraża się ją przez
mistrzowskie odwołania do odczuć, pragnień, pożądań i zachwytów nad pięknem
ludzkiego ciała. Brak też wzmianki o małżeństwie, choć wielu egzegetów widzi
w Księdze zbiór pieśni weselnych, później przepracowanych dla ukazania
oblubieńczej relacji między Bogiem i Izraelem lub Chrystusem i Kościołem.

Jeszcze większe zdziwienie może budzić drobiazgowa analiza tekstu wykazująca,
że w Księdze tej nie tyle mamy do czynienia z równorzędnością kobiety i
mężczyzny we wzajemnej miłości, ale przewagą kobiety. To ona jest w poemacie
główną postacią. Ze 117 wersetów znakomita większość, z wyjątkiem jedynie
ośmiu!, wypowiadana jest przez nią, do niej lub o niej. O kobiecej dominacji
świadczy też wielokrotne podkreślanie roli matki, przy całkowitym milczeniu o
ojcu (por. Pnp 3, 4. 11; 6, 9; 8, 1. 2). Nawet braci głównej bohaterki
określa się jako "synów matki mojej" (1, 6). Analiza treści Pieśni nad
pieśniami skłania niektórych komentatorów do opowiedzenia się za kobiecym
autorstwem tej Księgi lub przynajmniej jej fragmentów.

Jaki obraz kobiety wyłania się z Pieśni nad pieśniami? Na pewno jest to
kobieta opisana w kategoriach ówczesnego ideału piękności: "cała piękna" (4,
7), "najpiękniejsza między niewiastami" (5, 9). Zwyczajem poezji miłosnej
tamtych czasów oblubienica (jak i oblubieniec) porównywana jest do różnych
rzeczy, zjawisk, roślin i zwierząt. Jest jak "zaprzęg faraona" (1, 9), "jak
lilia pośród cierni" (2, 9), jak "gołębica [ukryta] w skalnych szczelinach"
(2, 14), jest "ogrodem zamkniętym, zdrojem zapieczętowanym" (4, 12), jest
piękna "jak Tirca, powabna jak Jeruzalem" (6, 4), "wysoka jak jutrzenka,
piękna jak księżyc, świetlista jako słońce" (6, 10), "podobna do palmy" (7,
8). Księga pełna jest też opisów i porównań poszczególnych części ciała
ukochanej (por. np. 4, 1-7; 7, 2-6).

Porównania mówią nie tylko o przyciągającej sile kobiety, ale też o lęku,
który może wzbudzać. Oblubieniec mówi do swej przyjaciółki, że jest "groźna
jak wojsko uszykowane do boju" (6, 4; por. 6, 10). Innym motywem,
rozpoczynającym i kończącym Księgę, jest porównanie kobiety do winnicy. Ona
wyznaje: "mojej własnej winnicy strzec nie mogłam" (1, 6), on mówi o
niej: "winnica, która do mnie należy" (8, 12) wobec braci nieświadomych
dojrzałości siostry i pojawiającego się króla Salomona.
Obraz kobiety w Pieśni nad pieśniami wykracza daleko poza sławiony ideał
piękna. Kobietę ukazuje się jako stronę aktywną, podejmującą inicjatywę,
kierującą życiem i miłością. "Na mym posłaniu pośród nocy szukałam tego,
którego miłuje moja dusza. Szukałam go, ale nie znalazłam. Wstanę więc i
obiegnę miasto, ulice i place: będę szukała tego, którego miłuje moja dusza.
(...) odnalazłam (...) objęłam go i nie puszczę, dopóki nie wprowadzę go do
domu mojej matki, do mieszkania tej, która mnie urodziła" (3, 1-2.4; por. 5,
5-7, gdzie opisano też scenę pobicia przez strażników kobiety, nocą
poszukującej umiłowanego). Nagrodą za poszukiwanie jest odnalezienie
oblubieńca i miłosne zjednoczenie. Także ono opisane zostaje w Pieśni nad
pieśniami z perspektywy kobiety: "Mój umiłowany należy do mnie, a ja do
niego" (2, 16; por. 6, 3; 7, 11).

Kobieta z Pieśni nad pieśniami swobodnie wyraża myśli i uczucia. Miłość
przynosi radość i cierpienie. Jedno i drugie dzielą ze sobą kobieta i
mężczyzna. "Jak śmierć mocna jest bowiem miłość, nienasycona jak Szeol jest
żądza miłości; jej płomienie - to płomienie ognia, płomień Jahwe! Wielkie
wody nie zdołają ugasić [miłości] ani rzeki jej nie zatopią. Kto poświęci
całe bogactwo swego domu za miłość, dozna tylko wzgardy" (8, 6n).

Elzbieta Adamiak
[Tygodnik Powszechny]

Co o tym sądzicie ?

Ale mozna tez spojrzec na to tak

[chateaux]

Niech mię pocałuje pocałunkiem ust. swoich,

bo lepsze są piersi twe nad wino.

(...)

rozradujmy się i weselmy w tobie,

pamiętając o piersiach twoich więcej niż o winie.

(...)

Snopkiem mirry jest dla mnie miły mój;

między piersiami moimi mieszkać będzie.

(...)

Lewa ręka jego pod głową moją,

a prawica obejmuje mnie.

(...)

Dwie piersi twoje, jako dwoje bliźniątek u sarny,

które się pasą między liliami.

(...)

Jako piękne są piersi twoje, siostro moja, oblubienico.

Piękniejsze są piersi twe niż wino.

(...)

Plastrem miodu płynącym wargi twoje, oblubienico,

miód i mleko pod językiem twoim,

a wonność szat twoich jako wonność kadzidła.

(...)

Ogrodem zamkniętym siostra moja, oblubienica,

ogrodem zamkniętym, zdrojem zapieczętowanym.

(...)

Niech przyjdzie miły mój do ogrodu swego,

i niech je owoc jabłek swoich!

(...)

Zwlokłam suknię swoją; jakoż ją oblec mam?

Umyłam nogi moje, jakoż je zmazać mam?

Miły mój wyciągnął rękę swoją przez dziurę,

a wnętrzności me zadrżały na dotknięcie jego.

(...)

gardło jego najsłodsze, a wszystek pożądliwy.

Taki jest miły mój.

(...)

Sześćdziesiąt jest królewskich żon i osiemdziesiąt nałożnic,

a panien nie masz liczby.

(...)

Pępek twój jako czasza toczona,

która nigdy nie jest bez napoju;

brzuch twój jako bróg pszenicy, otoczony liliami.

Dwie piersi twoje jako dwoje małych bliźniąt sarnich;

Szyja twoja jako wieża z kości słoniowych.

Oczy twoje jako sadzawka w Heszbonie,

które są przy bramie Córki Mnóstwa;

nos twój jako Wieża Libańska, zwrócona ku Damaszkowi.

(...)

Jakożeś piękna i jako wdzięczna najmilsza w rozkoszach!

Twój wzrost podobny jest do palmy,

a piersi twoje do gron winnych.

Rzekłem: »Wstąpię na palmę i uchwycę owoce jej;

a będą piersi twoje jako grona winnicy,

a wonność ust. twoich jako jabłek.

Gardło twoje jako najlepsze wino,

godne miłemu memu ku piciu,

wargom też i zębom mego ku posmakowaniu.«

(...)

Rano wstawajmy do winnic;

oglądajmy, czy kwitnie winnica,

czy kwiecie zawiązuje się w owoc,

tam tobie dam piersi moje.

(...)

Któraż to jest, która wstępuje z pustyni,

opływająca w rozkosze, oparłszy się o miłego swego?

Pod jabłonowym drzewem wzbudziłam cię:

tam naruszona jest matka twoja,

tam utraciła dziewictwo rodzicielka twoja.

Siostra nasza mała i piersi nie ma;

cóż uczynimy siostrze naszej

w dzień, w który będą mówić do niej?


[Piesni nad pieśniami]

[fredzio54]

byla jedna proroga
Dewora co organizowala powszanie przeciwko knaatow, powiemy baba z jajami
Judit co opciela glowy dowdca asyri
Jael piekna Kobieta co zamordowala Dowdce Sisra i ratowala Narod Izraela
Piekna Szulamit co mniala ladny ogrudek miedzy nogami
Bibla jest tez erotyczny nie taki plagiat jak nowy testament

A inne przyklady?

[olek_m]

A ta wdowa, ktora puszczala sie na ulicy? Ktoregos dnia przyszedl patriarcha
rodu, wytargowala sie na jagnie, a jako zastaw wziela jego laske z symbolami
patriarchy.
Potem przyszli do patriarchy, zeby ja ukamieniowac, a wtedy ona wyjmuje laske i
pyta sie do kogo ona nalezy?
Ktos pamieta z ktorej ksiegi to bylo?

A ten ojciec, co podlozyl zieciowi druga siostre zamiast narzeczonej na noc
poslubna? A potem powiedzial, ze na wlasciwa musi jescze 10 lat popracowac?

Biblia to zbior ciekawych opowiadan, wszystkie mozliwe zboczenia.