Dzielę się

[Gość: maczek]

Klasa pani Joanny nieco fluktuuje, ale ten odcinek naprawde
mna wstrzasnal. Doskonaly! I to nie tyle z powodu podjetego
tematu ile sposobu prezentacji...
Sam jestem scislakiem i zdarzalo mi sie dosc czesto udzielac
korepetycji, podobno nawet mam talent. Jednak bledne na mysl
o stanieciu w progu pokoju nastoletniej autorki!

[Gość: krwisty maczek]

Jestem wielbicielką wszelkich pani wynalazków: czapki w formie
parasola,składanej mównicy, wody z nawilżaczem, rozrusznika
samogimnastykującego... Czuję, że dyslekcja matematyczna
(chociaż brzmi z nich wszystkich najbardziej enigmatycznie) ma
największą szansę na akceptację i...realizację(może nawet nie
tylko przez ME czy neurobiologów).

Dzielę się

[drevni_kocur]

Jestem zwolenniczką wszelkich pani wynalazków: składanej
mównicy, rozrusznika samogimnastykującego, wody z nawilżaczem,
czapki w formie parasola....Dyslekcja matematyczna(chociaż brzmi
z nich wszystkich najbardziej enigmatycznie) ma największą
szansę na akceptację i...realizację (może nawet nie tylko w
gronie nauczycieli i neurobiologów):)

[Gość: ewab]

początek wskazywał na wspominki prostytutki...pewnie taki byl
pani zamiar :) fajnie

[Gość: aripka]

I ja, i ja ... proszę Pani jestem. I też żyję ... I dotrzymałam
słowa danemu pani od matematyki: skończyłam dwa fakultety
humanistyczne. Nie byłam orłem z przedmiotów ścisłych, mam za to
pewien dar, jaki mogę życzyć Ministrowi Finanów: otóż zawsze na
koncie jest więcej, niż to pierwotnie wyliczam ...

[Gość: Woj]

Tysiąckrotne dzięki! Popieram Panią w 100% Nie potrafiłbym
zliczyć do 10 takich osób ja Pani! Jest Pani Jedyna w swoim
rodzaju!

Dyslektyk ortograficzny :o)

Przekonałam się

[Gość: Magda]

Raczej nie przepadam za felietonami Pani Joanny - chociaż
czytałam je chyba wszystkie. Ten swoim niewymuszonym humorem
zdecydowanie mnie do Niej przekonał.O dysleksji do niedawna
wiedziałam wyłącznie ze słyszenia. Moja 13 - letnia córka
zmusiła nas do zastanowienia się nad tym faktem. Jej tata na jej
użytek wymyślił dysleksję matematyczną - to naprawdę istnieje!!!

[Gość: Asia]

Heh! Uwielbiam felietony pani Joasi Szczepkowskiej! Są napisane
prosto i humorystycznie! Co nie znaczy, że są banalne! Wręcz
przeciwnie! Opisują zwykłe rzeczy i sytuacje w sposób niezwykły
i poruszający! Przytoczę tu przykład felietonu o dziewczynie,
która brała udział w słynnym programie
rozrywkowym "Idol"...wybrałam ten felieton i postanowiłam
przedstawić na lekcji polskiego, która akurat temu gatunkowi
była poświęcona. Na początku lekcji przedstawione zostały
felietonyn innych autorów..napisane w sposób niezrozumiały lub
zbyt górnolotny...widziałam przerażone twarze kolegów!! -->"No
i my też mamy napisać takie coś?!".. po odczytaniu przeze mnie
felietonu pani Szczepkowskiej wszyscy odetchnęli z ulgą!! No i
te zadowolone miny! Wszystkich zdziwiło to, że można
przedstawić problem jakim jest odbieranie nadziei ludziom
ambitnymi w tak nietypowy i wzruszający sposób! (pani Joasia
opisuje codzienne ćwiczenia dziewczyny chcącej zakwalifikować
się do dalszego etapu jako wieczorny taniec cieni)..no więc cóż
tu więcej pisać?! Jeśli felieton pani Szczepkowskiej zaciekawił
40 uczniów 3 klasy liceum, zmęczonych i znudzonych tematem
lekcji oraz zachęcił ich do napisania swoich felietonów, to
znaczy tylko jedno!- Pani Szczepkowska ma dar!! ;o)

jestem nauczycielem matematyki ;)

[Gość: Ammy]

A nawet jest coś takiego jak dysleksja matematyczna, nazywa się
ona dyskalkulia. To ciekawe, że się o niej nie mówi,chociaż tak
wiele osób ma problemy z matematyką.
Ja z dyskalkulią zetknęłam się w ubiegłym roku szkolnym, kiedy
okazało się, że jeden z moich uczniów ma taką przypadłość. On to
wszystko rozumiał ... tylko inaczej niż ja. Dużo się od niego
nauczyłam, dużo więcej niż on ode mnie.

[Gość: WK]

Przecież matematyka to nie banalne rachunki tylko szkoła logicznego myślenia,
posługiwania się tworami abstrakcyjnymi dla znajdowania i ogólnego zapisywania
relacji między zjawiskami, obiektami, tworzenia ogólnych struktur i zależności,
które może ktoś, kiedyś wykorzysta praktycznie (albo i nie).
Jak to się zatem dzieje, że znane postaci tak chętnie i bez żenady (choć rzadko
z wdziękiem pani Szczepkowskiej) przyznają sie do tego, że - niestety - nie
potrafią myśleć logicznie. A żałosne skutki tej swoistej "dysleksji"
matematycznej widać wszędzie: we wzajemnie sprzecznych ustawach, w
nieprzemyślanych decyzjach rozmaitych władz, w zaskakujących niespójnością
wypowiedziach lub wynikach rozmaitych ankiet (także wyborów) itd.