Religia w szkole

[mini_mini26]

Rodzice mojego narzeczonego wpypisali go, jak skonczył mniej więcej
10 lat z lekcji religii, ponieważ sami nie praktykują od wielu lat.
Dzięki czemu nie był bierzmowany i teraz będzie miał problemy przy
ewentualnym ślubie kościelnym. Jego brat nie był nawet chrzczony.
On uważa, że to ok, że dziecko samo ma prawo wyboru swojej wiary.

Ja też uważam, że nie można nic nikomu narzucać. Sama rzadko chodzę
do kościoła. Myślę, jednak, że kilkulatek nie jest w stanie
świadomie dokonać wyboru, dlatego zapiszę moje dziecko na religie,
przynajmniej do momentu bierzmowania będzie na nią chodził, poźniej
sam wybierze. Nie będzie miał dzięki temu w przyszłości problemów z
zawarciem np. ślubu kościelnego, jeżeli zechce.
Jeżeli nie, to jego sprawa. Zawsze łatwiejjest zrezygnowac z czegoś,
niż później to nadrabiać.
Co myslicie na ten temat? Czy jeżeli rodzice są powiedzmy
niewierzący, czy poprostu niepraktykują, to powinni mimo wszystko
zapisać dziecko na religię, czy nie? A może na własnym przykładzie?
Pomijam oczywiście sytuacje, gdy cała rodzina jest innego wyznania,
bo wtedy to oczywiste.

[dziadek_54]

Dziecko powinno sie uczyć religii , bez wzgledu na wyznanie i
stosunek do religii rodzicow.
Ale w polskiej szkole nie ma nauki religii.
Jest tylko , zakamuflowana pod tym hasłe, bezczelna idoktrynacja
katolicka , a to juz jest zupelnie inne zagadnienie , niebedace
tematem wątku :)

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Moim zdaniem przedmiot ten powinien nazywac sie 'religioznastwo', byc prowadzony
przez osoby swieckie i pokrywac szeroki wrsztat najwiekszych religii swiata.
Przygotowania do sakramentow powinny odbywac sie na zajeciach organizowanych w
kosciele, nie w szkole.

[mini_mini26]

Więc chodzi właśnie o te sakramenty. Uważam, że mimo iż np. ja nie
praktykuję, to powinnam dać możliwość dziecku przyjęcia wszystkich
sakramentów. Dla małego dziecka to ważne choćby dlatego, że
np. "wszyscy koledzy maja komunię". Dziecko nie jest świadome, czy
chce tego, czy nie, więc dlaczego go tego pozbawiać? W dorosłym
życiu i tak sam wybierze.

[dziadek_54]

Ale dlaczego chcesz mu umozliwic przyjmowanie sakramentow tylko
jednej religii? skoro nic Cie z nia nie laczy ?
Dlaczego nie wyprawisz synowi (np.) barmictwy ?? lub nie kazesz
corce nosic burki?

[mini_mini26]

Dlatego, że żyjemy jednak w krju katolickim, obchodzimy rodzinnie
katolickie święta itp.:)
Gdybym była nie wierząca, też zapisałabym dziecko na religię (taką
jaka jest w szkołach), jak podrośnie sam zdecyduje, czy chce dalej
na nią chodzić, czy nie.

[dziadek_54]

skoro jestes taka zdeterminowana to czego oczekujesz od nas piszac
taki starter ?
Zrob jak uwazasz, ale ktos tam , na dole, napisal Ci prawde :
"Robisz cyrk z czyichs przezyc religijnych" , a to juz jest nie fer .
Ale ja juz "wychodze " z tej dyskusji.
Powiedziałem juz wszystko co miałem do powiedzenia na ten temat.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

> np. "wszyscy koledzy maja komunię".

przez takie nastawienie z sakramentow (ktore dla ludzi naprawde wierzacych sa
czym bardzo waznym) robi sie poganski cyrk. uwazam, ze tak byc nie powinno.

[mini_mini26]

Nie, zupełnie nie o to mi chodziło:)
Nawet mając nie wierzących rodziców, dla ich dziecka I Komunia może
być ważnym przeżyciem, prawda? Więc dlaczego z góry go tego
pozbawiać? O to mi chodziło.

[zonka77]

"wszyscy koledzy maja komunię"

kompletnie bez sensu wg mnie. Uważam że jeśli rodzice są wierzący to powinni
dbać o rozwój duchowy dziecka. Powinni swoje dziecko nauczać swojego wyznania,
zapewnić mu dostęp do sakramentów jeśli takie w danym wyznaniu są. Powinni się
tym zajmować TYLKO I WYŁĄCZNIE rodzice czy w razie ich braku opiekunowie/rodzina.
Szkoła publiczna nie powinna nauczać ŻADNEGO wyznania.
Posyłanie dziecka na religię bo inni chodzą, posyłanie dziecka do komunii bo
koledzy idą - uważam za typową polską hipokryzję religijną. pierwszą wielką
naukę o tym że trzeba coś robić bo iini robią.
I mylisz się sądząc że kilkulatek nie ma zdania na ten temat - zależy od
dziecka. Znam dzieci które juz w wieku 5 lat są bardzo wierzące i chcą się
ochrzcić. Inne dochodzą do tego w wieku lat np 10 a jeszcze inni chrzczą się
jako nastolatkowie lub dorośli.
(W moim wyznaniu ochrzcić może się człowiek który się nawrócił i CHCE być
ochrzczony)

To że rodzice wychowują swoje dziecko w wierze którą wyznają uważam za naturalne
i oczywiste. To że ktoś "posyła" dla świętego spokoju uważam za błąd - przecież
dziecko widzi jak żyjesz. Widzi że nie praktykujesz, nie modlicie się razem,
widzi że masz to gdzieś a sakramenty to tylko puste rytuały w których
uczestniczy się tylko dla tego że inni tak robią. To nauka fałszu i zakłamania
wg mnie.

A jeśli chodzi o chrzest i bierzmowanie to chyba można dokonać tego w każdym
momencie życia?

[dziadek_54]

dokladnie tak :)
Nie chce byc niegrzeczny ale to nie jest (tylko) Twoje zdanie :)
To jedna z zasad "demokratycznego państwa prawa" , ktora mamy
wpisane w art.2 naszej wspaniałej konstytucji.

[mini_mini26]

Inną sprawą jest to, czy religia - w takiej postaci, w jakiej jest
prowadzona teraz - powinna byc obowiązkowa. Mnom zdaniem - nie, to
akurat oczywiste.

[dziadek_54]

to oczywiste, inna sprawa czy powinna byc finansowana z budzetu
panstwa ? to ogromna dotacja do jednego z kosciolow, bo wszyscy
ksieza sa nauczycielami i trzeba za to płacic , lacznie ze skladka
na zus , a pozniej emeryture.

[mini_mini26]

Znowu nie na temat:)
Chodziło mi o to, czy uważacie, że rodzice - nie wierzący, bądź nie
praktykujący - powinni z góry robić swoje dziecko również nie
wierzącym? Przecież trudniej jest poźniej w dorosłym
życiu "nadrabiać" zaległe sakramenty, potrzebne np. do zawarcia
małżeństwa w kościele (sytuacja mojego narzeczonego), niż z nich
ewentualnie poprostu nie korzystać. Np. 1 Komunia, niestety ostatnio
bardzo komercyjna, jest jednak frajdą dla 8-latka.
Takie jest moje zdanie. Zastanawiam się jak ini do tego podchodzą.

[mrs.solis]

mini_mini26 napisała:

> Znowu nie na temat:)
> Chodziło mi o to, czy uważacie, że rodzice - nie wierzący, bądź
nie
> praktykujący - powinni z góry robić swoje dziecko również nie
> wierzącym?

To samo mozna powiedziec w sytuacji odwrotnej. Czy rodzice wierzacy
powinni z gory robic swoje dziecko wierzacym i tluc mu do glowy te
banialuki?
Ja nie wierze i dziecka nie ochrzcilam. Nie wiem nawet czy gdybym
chciala to by mi je ksiadz ochrzcil,bo od rodzicow wymaga sie wtedy
spowiedzi i przystapienia do komunii,a ja tego nie chce robic.
Gdyby jednak moje dziecko do mnie przyszlo i powiedzialo,ze chce
przystapic do jakiegokolwiek sakrametnu nie bede robic przeszkod.

[znowuwzyciuminiewyszlo]

Przeciez nie uzylam slowa 'tylko'.

[dziadek_54]

wiem :)
Chcialem tylko zwrocic uwage na szerszy zakres tego "pogladu".

[znowuwzyciuminiewyszlo]

wrsztat = wachlarz ;-)

[mala_mee]

Bierzmowanie można przyjąć przed ślubem. Nikt z tego powodu nie robi
problemów.

[mini_mini26]

Podsumowując, widzę, że zdanie większości jest jednak za tym, żeby
nie praktykujący rodzice nie zapisywali dziecka na religię, nie
chrzcili itp.
Jak dorośnie i uzna to za potrzebne to sam załatwi sobie
chrzest/komunię /bierzmowanie itp.
Tak?

[lucerka]

Dokladnie tak. To ze wiekszosc chodzi do kosciola i "robi" za katolikow nie
znaczy ze zaraz z wlasnego dziecka trzeba "robic" katolika.
A swieta i inne tradycje mozna przeciez obchodzic - po swiecku.

[g.r.a.f.z.e.r.o]

Proponowałbym aby każdy traktował zarówno własne jak i cudze wyznanie z powagą.
Uważam że uczestnictwo w obrzędach religijnych, a już szczególnie w w
sakramentach świętych z powodów społecznych, jest obraźliwe dla osób wierzących
a może być wręcz potraktowane jako bluźnierstwo.

[mini_mini26]

A kto pisał o uczestniczeniu w sakramentach z powodów społecznych?
Małe dziecko może być bardziej wierzace nież jego rodzice prawda? -
na swój sposób oczywiście.
Dlaczego więc rodzice nie wierzący mają pozbawiać dziecko prawa do
przyjmowania sakramentów?

[silic]

> A kto pisał o uczestniczeniu w sakramentach z powodów społecznych?

Ty."Dla małego dziecka to ważne choćby dlatego, że np. "wszyscy koledzy maja
komunię". To chyba jest powód społeczny ?

[mini_mini26]

Żle się wyraziłam w takim razie. Chodziło mi o to, że to nie jest
żadne przykre przeżycie dla dziecka, nawet jeżeli w życiu dorosłym
uzna, że nie czuje się związane z kościołem w żaden sposob.

[mmaupa]

Czy twoj narzeczony jest wierzacy? Jesli tak, to chyba nie jest to wielki
problem przystapic do bierzmowania. Jesli nie, to po co mu slub koscielny?

[mini_mini26]

Do kościoła chodzimy czasem. Ja wierzę, natomiast nie czuję się
związana z kościołem - zależy w jaki sposób rozumiesz
słowo "wierzący".

[mmaupa]

Wierzacy = wierzy w Boga. Co tu jest do rozumienia?

[malgosia403]

Rozmawialiśmy już na forum na podobny temat i właśnie mam do tej sprawy
identyczny stosunek jak Ty.Nie ma głupiego gadania,że dziecko potem,jak dorośnie
to wybierze..i co? A jeżeli będzie katolikiem,jeżeli będzie chciał życ według
nauk kościoła,potem będzie na gwałt się i chrzcił i brał komunię i
bierzmowanie-no to totalna głupota i bezmyślnośc rodziców,,,a może im to na rękę
,może im się po prostu nie chce tego wszystkiego urządzac-zamieszanie przy
chrzcie,komunii...

[mmaupa]

Ale pomysl w druga strone: osoba chrzczona jako dziecko, ktora w doroslym zyciu
nie czuje sie katolikiem/chrzescijaninem/deista bedzie potem na gwalt sie
wypisywac z ksiag koscielnych.

[malgosia403]

A tam,na gwałt..po co? Niech sobie będzie wpisana.No chyba,że będzie jakiś
totalny maniak,nie cierpiący kościoła..

[mmaupa]

Ktos moze sobie nie zyczyc, np. ze wzgledow statystycznych. Jesli np gmina
buduje nowy kosciol, to patrzy na zapotrzebowanie - skoro na papierze jest, ze
95% mieszkancow to katolicy, to kosciol postawi.

Albo ktos moze nie chciec pogrzebu chrzescijanskiego.

Tak na marginesie, mozna byc ateista nie bedac maniakiem :).

[silic]

>A jeżeli będzie katolikiem,jeżeli będzie chciał życ według
> nauk kościoła,potem będzie na gwałt się i chrzcił i brał komunię i
> bierzmowanie

A jeśli będzie muzułmaninem, buddystą, wyznawcą judaizmu...
Niczego nie będzie musiał robić na gwałt, wszystko zrobi w swoim czasie

>no to totalna głupota i bezmyślnośc rodziców
Niby w którym miejscu ? Raczej to co napisałaś to spaczone katolicyzmem
konformistyczne podejście.

[malgosia403]

ulalala,ale siknęłaś....aż się zawstydziłam.Jeżeli chcesz wiedziec,to owszem
jestem katoliczką lecz nie potyrpaną wierzącą na zabój babą.Pójdę do kościoła
jak czuję taką potrzebę,jak nie ,to nie chodzę i basta.Dzieci nigdy nie
zmuszam.Coś jeszcze chcesz dodac? Nie? To super...

[silic]

To , że wierzysz i że czasem chodzisz do kościoła nie czyni z ciebie katoliczki.
Podobnie jak wiara w tego samego boga i pójście co jakiś czas do synagogi nie
sprawi , że będziesz żydówką. To kwestia zasad danego wyznania i ich przestrzegania.
Dobrze, że nie zmuszasz dzieci...tylko w takim razie czemu piszesz wyżej o tym ,
że "Nie ma głupiego gadania,że dziecko potem,jak dorośnie
to wybierze..i co? (..)no to totalna głupota i bezmyślnośc rodziców". Jakoś mi
to nie pasuje do siebie.

[sabriel]

Nie bardzo rozumiem po co komuś kto do kościoła nie chodzi i ogólnie
nie pratktykuje ślub koscielny.Czy tylko po to aby sie pokazać w
białej sukni?

[mini_mini26]

Bo praktyka nie równa się wierze, jak już ktoś napisał. Można
wierzyć w istnienie Boga, nie chodząc do kościoła, co niedzielę.

[silic]

Uważam, że zapisywanie dziecka na religię jeśli samemu się w tym nie uczestniczy
za pozbawione sensu i nieszczere.

[mini_mini26]

> Uważam, że zapisywanie dziecka na religię jeśli samemu się w tym
nie uczestnicz
> y
> za pozbawione sensu i nieszczere.
Ale przecież dziecko jest odrębnym człowiekiem prawda?

[wyssana.z.palca]

jest, ale rodzice maja prawo wychowac dziecko w takiej religii
jakiej sami sa wyznawcami badz nie. ich kwestia a nie kilkulteniego
dziecka.

[silic]

> Ale przecież dziecko jest odrębnym człowiekiem prawda?

Owszem. Jednak nie sądzę, by potrafiło świadomie podjąć takie decyzje, z
wszystkimi tego konsekwencjami. Nieprzypadkowo w prawie dany człowiek musi mieć
ileś lat by jego decyzje traktować jako wiążące.

[mini_mini26]

No więc dochodzimy do sedna sprawy:)
Moim zdaniem, skoro żyjemy jednak w takim, a nie innym kraju, jest
bardzo prawdopodobne, że dziecko spotka partnera/partnerkę, który
będzie chciał jednak wziąść ślub kościelny, do którego te wszystkie
sakramenty są potrzebne.
Więc skoro dziecko nie jest w stanie w wieku kilku lat zadecydować,
czy jest wierzące, czy nie, to dlaczego pozbawiać go tego
wszystkiego, czego uczy się większość kolegów i koleżanek?
Wiadomo, że może załatwić sobie chrzest, komunię i bierzmowanie
przed samym ślubem, mimo wszystko, łatwiej jest zrezygnować z
należenia do kościoła katolickiego - poprostu do niego nie chodzić,
niż wszystko nadrabiać.
Uważam też, jak pisałam wcześniej, że bardziej prawdopodobne jest
to, że w Polsce spotka partnera/partnerkę chcącą jednak żyć według
wiary katolickiej, obchodzić święta Bożego Narodzenia, Wielkiej
Nocy, czy wziąść ślub kościelny.

[silic]

> Moim zdaniem, skoro żyjemy jednak w takim, a nie innym kraju, jest
> bardzo prawdopodobne, że dziecko spotka partnera/partnerkę, który
> będzie chciał jednak wziąść ślub kościelny, do którego te wszystkie
> sakramenty są potrzebne.

No i to jest sedno. Do tego , żeby wziąć ślub w obrządku katolickim z osobą tego
wyznania nie potrzeba żadnych sakramentów. Można być osobą zupełnie niewierzącą,
niczego nie trzeba nadrabiać. To się nazywa ślub jednostronny. Więc jak widać
nie ma powodu posyłania dziecka na religię "na zapas".

[dziadek_54]

Tu sie z Toba zgodzę. Wiem , bo brałem taki slub.
Żona musiała tylko uzyskac zgode biskupa na slub z "innowiercą" ,
ale otrzymała ją bez wiekszych problemow .
Ja nie musiałem nic robić.
Nie wymagano tez ode mnie uczeszczania na nauki przedmałżeńskie,
ktore wowczas były obowiazkowe.

[mini_mini26]

W takim razie, nie wiedziałam o tym.

[intern-autka]

Nie wiem czy nie zbocze z tematu,ale...Co oznacza praktyka?Czy jest
to chodzenie co niedziele do kosciola?Ludzie ida,jakby Bog byl tylko
tam,a poza swiatynia juz nie przestrzegaja przykazan.W dzien
powszedni kloca sie miedzy soba,klamia itd.a w niedziele w
odswietnym ubraniu,jak gdyby nigdy nic ida do kosciola.
Trafilam kiedys na msze dla dzieci.Zostala przeczytana przypowiesc o
synu marnotrawnym.Pomyslalam,ze ksiadz wytlumaczy dzieciom,ze
mimo,ze czasem sa niegrzeczne,wytracaja rodzicow z rownowagi,to
rodzice i tak ich kochaja-cos w tym stylu.Pomylilam sie-kazanie bylo
o...grzesznikach z SB!Zglupialam-co ma przypowiesc o synu
marnotrawnym do SB???Skad takie kilkuletnie dzieciaczki maja
wiedziec co to SB i w ogole po co im to w tym wieku wiedziec?
Jest jeszcze sprawa spowiedzi.Mam potrzebe oczyscic sie/swoje serce
z grzechow przed swietami,nowym rokiem,czy poprostu chce sie
wyspowiadac.I co?Idac do spowiedzi,zdarzylo mi sie 2-3 razy,ze w
konfesjonale siedzial ten sam ksiadz co poprzednio i...mimo,ze mam
inne grzechy,chcialabym uslyszec jakas rade,to slysze 15-minutowy
wyklad za kazdym razem ten sam i pokute dostaje taka sama jaka
otrzymalam przy ostatniej spowiedzi.Zastanawiam sie czy ksiadz w
ogole mnie wysluchal.Mam watpliwosci,ze nie.Kolejka byla dluga np.z
10 osob,a przez pol godziny zdazyly sie wyspowiadac zaledwie 2 osoby.
Wydaje mi sie,ze male dziecko jest nieswiadome tych "koscielnych"
bledow,dostrzeze je dopiero jak bedzie starszy.Pozatym wiara,a
praktyka obecnie zupelnie sie rozmijaja.

[sadosia75]

Moje dzieci nie chodza na religie. O Bogu i religii rozmawiamy z nimi sami. Sa
prowadzane do 2 kosciolow, raz do kosciola mojej wiary raz do kosciola wiary
meza. zostaly ochrzczone w kosciele mojej wiary i tam tez bralismy slub, gdyz
maz nigdy nie byl "blisko" Boga. Mimo tego dzieci poznaja wiare obydwu rodzicow.
a lekce religi.. hmm odpuszczamy sobie :)

[liliann_a]

Moi rodzice są ateistami, ani ja, ani moja siostra nie jesteśmy ochrzczone. Jestem po 20stce i nie czuję potrzeby nawracania się na jakąkolwiek religię. Nie będę miała problemów ze ślubem kościelnym, bo za nic w świecie nie będę chciała go mieć.
Na zajęcia z religii chodziłam do 5 klasy podstawówki, pewnie dla świętego spokoju i żebym nie musiała się błąkać sama po świetlicach w czasie zajęć. Na mszy byłam kilka razy w życiu, na pogrzebach i na rekolekcjach właśnie w podstawówce.
Rodzice na tyle mądrze mnie wychowali, że nie byłam załamana brakiem komunii i związanych z nią prezentów. Bo chyba tylko to dla 8 letniego dziecka się liczy.
Rodzicom mogę tylko dziękować, że nie zmuszali mnie do uczęszczania na zajęcia które były dla mnie zbędne. W dodatku myślę, że dziecko wychowane w rodzinie ateistycznej bardzo rzadko zostaje osobą wierzącą.
Ja nie wyobrażam sobie posyłania swojego dziecka na religię, tylko dlatego że tak wypada. Jedyne co, to może dziecku zamieszać w głowie, bo przecież jak to, ksiądz na lekcjach mówi że mamusia i tatuś powinni co niedzielę chodzić do kościoła, a nie chodzą, czy to znaczy, że są złymi ludźmi? Że pójdą do piekła? Chyba nie tego 8 letnie dziecko powinno się dowiadywać w szkole.
Sama chodziłam do podstawówki i gimnazjum o złej reputacji w mieście, w biednej dzielnicy, gdzie było dużo dzieci alkoholików itp, ale nigdy nie spotkałam się z jakimiś szykanami ze strony innych uczniów z powodu nie chodzenia na religię.

[liliann_a]

A jeśli boisz się, że pozbawisz dziecka frajdy i całej otoczki pierwszej
komunii, to nic nie stoi na przeszkodzie, żeby w tym czasie wyprawić mu np.
huczne urodziny, albo imprezę z jakiejkolwiek innej okazji, dziecko i tak nie
zauważy różnicy czy była to pierwsza komunia czy imieniny.
I jeszcze raz, dla dziecka to co powie nauczyciel jest ważne, więc będzie
przeżywać obawiając się o los swoich rodziców, którzy nie przestrzegają tego, co
mówi ksiądz w szkole. A księża lub katechetki z tego co słyszałam potrafią na
prawdę nieźle wystraszyć dzieci.

[griswold79]

Szczerze mówiąc dyskusję przewinąłem. Zgadzam się z dziadkiem54 i
resztą podobnych wypowiedzi. Podejscie autorki wątku to czysta
hipokryzja. Gdybys biegała do koscioła to rozumiem. A tak to dziecko
bedzie musiało "wejsc w cos" czego nie rozumie i czego rodzice nie
będą nawet potrafili mu wytłumaczyć "w miarę fachowo". Będziesz z
nim chodzic do koscioła? nie sądzę. Bedziesz czytac z nim biblię?
Nie sądzę. Uczciwszym wyjsciem niz chodzenie na religię, jest
kupienie dziecku na początek biblii obrazkowej i czytanie jej z nim.
A jak dojrzeje to biblia tysiaclecia. I niech sam zdecyduje jak on
to odbiera. I co mu jest bliskie. No chyba ze jesli chodzi o religię
w szkole to przyda mu się to by odrobic lekcję czy poczytać gazetę.
Ps. Na marginesie ksiedza po koledzie przyjmujesz? Bo jesli dziecko
bedzie "katolikiem" to by wypadało.

[littlequeen]

Też nie chciałabym by moje dziecko chodziło na religię w szkole. Tzn. nie na
taką w jakiej formie,chorej formie - istnieje. Religię wyobrażam sobie
następująco: dzieci uczą się o wszystkich religiach,nie wyróżniając żadnej z
nich. Uczą się o ich dobrych i złych stronach,spojrzenie obiektywne i uczące
dzieci tolerancji. Jeśli kiedykolwiek w tym kraju zostanie to wprowadzone (w co
szczerze wątpię)to z pewnością moje (nienarodzone jeszcze) dziecko będzie na nią
chodzić. Jeśli nie - sama będę je edukować w tym temacie.

[mmaupa]

Fajnie by bylo miec taki przedmiot: religie i kultury swiata.

[mini_mini26]

Gdzie w wątku przeczytałeś, że ja nie jestem katoliczką? Pisałam, że
nie chodzę co niedzielę do kościoła(jak z reszta większość mi
znanych młodych osób), przez 3 lata chodziłam za to np. do szkoły
katolickiej:)
Pisałam, o rodzicach narzeczonego, którzy sami będąc niepraktykujący
wipisali go z religii. Z tego powodu poruszyłam ten temat.

[mini_mini26]

Tytuł wątku faktycznie może być za wąski i trochę mylący. Chodziło
mi bardziej o dopuszczenie dziecka do sakramentów typu: chrzest, czy
I Komunia, jeżeli rodzice nie praktykują - jak już kilka razy tu
tłumaczyłam.

[mini_mini26]

Widzę, że generalnie poruszając dyskusję nt. "zapisywania" bądź nie,
o kościoła, dziecka rodziców nie wierzących dużo osób wyiągnęło
zdanie na mój temat:) I na temat moich przekonań religijnych,
ciekawe:)

[mmaupa]

Rodzice twojego chlopaka postapili zgodnie z wlasnymi przekonaniami. Skoro
nieochrzczony brat na chrzest nie nalega, to chyba wielka mu sie krzywda nie stala?

Chrzcic dziecko skoro samemu sie jest niewierzacym, to tak jakby wymagac, by
jego ojczystym jezykiem byl np. kaszubski. Mozna, ale po co? Dziecko z Pomorza
czasem styka sie z kaszubami, ale z rodzicami sie po kaszubsku nie porozumie, bo
oni tego jezyka nie znaja, a w domu mowia po polsku.

[mini_mini26]

Brat narzeczonego ma 12 lat, to tak tytułem uzupełnienia.
Rodzice nie zorganizowali chrztu, bo nie znaleźli chrzestnej a poza
tym, jak widać było to mało ważne dla nich.

[mmaupa]

Ale czy ten dwunastolatek czuje sie z tego powodu nieszczesliwy? Odrzucony?

[mini_mini26]

Wątpie, żeby jakikolwiek 12-latek czuł się odrzucony z powodu nie
chodzenia do kościoła, ja takich nie znam:) Bądźmy realistami.
Co z tego wyniknie, zobaczymy za kilka lat.

[griswold79]

Jezeli to do mnie to odpowiadam. W moim poscie nigdzie nie twierdze
ze nie jestes katoliczką.
Czyli podsumowując jestes z popularnej grupy "katolików
niepraktykujących". Czyli do koscioła chodzisz od święta. Święta to
miły czas dla niepraktykujących: prezenty, wigilia, rodzina przy
stole (czyli tradycja), dziecko przechodzi chrzest, komunię itd.
Oczywiscie z tej okazji wypada postawic flaszkę na stole. Chodzi na
religię, która po wielu latach zwykle konczy się dla młodzieży
niechęcią. Wiadomo ze trzeba się tez zabezpieczyc zeby wziąć
koscielny ślub (przy okazji ze znajomymi psioczy się na księdza ile
chce w łapę). Ocena z religii tez się przyda bo kto wie, kto bedzie
w komisji np. podczas egzaminu twego dziecka na studia. Moze akurat
jakis zafascynowany swą religią katolik i nie spodoba mu się na
swiadectwie brak oceny z tego przedmiotu.

A gdzie tutaj wlasnie znajomosc biblii, bo tam jest wszystko to co
powinnas wiedziec? Jakie sa roznice pomiedzy wydaniami i z czego
wynikają? Zaprosiłabys smierdzącego żula na wigilię? Wiesz ze jesli
chodzi o komunię to rodzice chrzestni raczej powinni zadbac
o "prezenty duchowe" typu biblia, książki religijne, różaniec itp. a
nie byc osobami "od najdrozszych prezentów".

Bo tak naprawdę co oznacza dzis bycie katolikiem? Ja mysle w tej
chwili, że główną definicją jest robienie pewnych rzeczy bo to w
zyciu się przyda, pomoze, bo co rodzina powie, co ludzie powiedzą.
To co ładne i miłe akceptujemy, a resztę nakazów przyjmiemy z
przymrożeniem oka.

Ja się nie dziwię bo wiadomo jaka jest presja w tym kraju. Ale chyba
lepiej napisac ze niech dziecko chodzi, bo bez tego mozna w Polsce
miec kiedys pod górkę. I takiej definicji od razu przyklasnę. Bycie
katolikiem, nie oznacza wiary w Boga.

[mini_mini26]

> A gdzie tutaj wlasnie znajomosc biblii, bo tam jest wszystko to co
> powinnas wiedziec? Jakie sa roznice pomiedzy wydaniami i z czego
> wynikają? Zaprosiłabys smierdzącego żula na wigilię? Wiesz ze
jesli
> chodzi o komunię to rodzice chrzestni raczej powinni zadbac
> o "prezenty duchowe" typu biblia, książki religijne, różaniec itp.
a
> nie byc osobami "od najdrozszych prezentów".
>
> Bo tak naprawdę co oznacza dzis bycie katolikiem? Ja mysle w tej
> chwili, że główną definicją jest robienie pewnych rzeczy bo to w
> zyciu się przyda, pomoze, bo co rodzina powie, co ludzie powiedzą.
> To co ładne i miłe akceptujemy, a resztę nakazów przyjmiemy z
> przymrożeniem oka.

Nigdzie nie napisałam o sobie więcej, poza tym, że nie co niedzielę
chodzę do kościoła. Nie pisałam nic o przeżyciach duchowych, czy je
mam, czy nie mam. Wspomniałam o tym, że np. I Komunia, to dzisiaj
NIESTETY wydarzenie komercyjne. Ale jak mówiłam wcześniej, nie o
mnie w tym wątku chodzi.

A co do bycia katolikiem, czy osobą wierzącą... no właśnie. To nie
jest jednoznaczne. Dla niektórych, wierzący oznacza wierzący w
istnienie Boga, dla innych 100% przestrzeganie wszystkich przykazań
itp. itd.