Glupia baba (jestem)

[na.rozdrozu]

Gdzieś sie zapętliłam, zagubiłam i nie widzę rozwiazania. Po kolei,
jeśli ktokolwiek ma ochotę tego “wysłuchać”.
Kilka lat temu zdecydowałam się na związek z facetem sporo ode mnie
starszym, który kompletnie zmienił swoje życie by być ze mną
(m.in.rozwód). Ja zakończyłam inny związek (3-letni) by być z nim.
Pierwsze miesiące były fantastyczne – tyle tematów, pasji,
codziennego piękna, po prostu – permamentne zakochanie. Z tym, że
kolejne już lata nie były tak różowe. I ja, i on nie mamy łatwych
charakterów, każde by chciało postawic na swoim, on do tego wiecznie
niedowartościowany, ciągle domaga się pochwał, zachwytu nad tym co
robi. Mnie zaczyna to drażnić bo mnóstwo pomysłów, koncepcji jest po
prostu moją pracą, a on zawsze to przedstawia jako swój sukces. Do
tego dochodzi była żona i jego dziecko. Pomimo 4 lat bycia razem eks
nie może usłyszeć mojego imienia bo wpadnie w złość, więc
skrupulatnie jestem omijana we wszelkich rozmowach telefonicznych,
których jest bez liku, bo ona wydzwania do niego po kilka razy
dziennie, a on zawsze stara się jej pomóc w każdej niemal sprawie. Z
dzieckiem nie mam żadnego kontaktu. Tyle w tym temacie. Jak się
czuję? Do d.u.p.y.
Teraz moje winy – seks kompletnie leży. Nie wiem, może jestem
oziębła? On się starał, stara i ma tez dosyć. Wcześniej - przez
pierwszy rok było ok, potem coraz gorzej. Po prostu nie mam ochoty,
a do tego mam problemy ze współżyciem, paskudny ból i takie tam. No
nie wychodzi nam i tyle.
I tak zastanawiam się czy dobrze zrobiłam. Zamienił stryjek
siekierkę na kijek?
Z tamtym moim byłym facetem utrzymuje sporadyczny kontakt, po prostu
dwoje dorosłych ludzi, którzy dalej się lubią i potrafią rozmawiać.
Kontakt jest zresztą wirtualny. On dalej jest sam.
O co chcę zapytać? O to czy tkwić dalej w swoim wyborze – związku z
facetem z bagażem doświadczeń, starszym, dla którego nasze
ewentualne wspólne dziecko nigdy nie będzie pierwsze, którego
rodzina mnie nie zna (bo matka, ojciec, rodzeństwo nie utrzymują
kontaktów), z którym spokojne dni przeplatają się z awanturami i
ciągłymi zawirowaniami, gdzie seks nie łączy, a łączą (jeszcze)
wspólne plany, ale nie na tyle chyba mocne by np. brać ślub. Ale
przeciez tyle razem przeszliśmy, tyle zrobiliśmy (np. dom) ...
Może lepiej to zostawić i poszukać kogoś innego, albo wrócić do
byłego? Też patowa sytuacja. Z tamtym łóżka nie dzieliłam bo
miałam “zasady” więc może seks tez by leżał, ale byłabym jedyna,
akceptowana, gdzie moje zdanie bardzo się liczy, z pozycją
społeczną.
No i jestem na rozdrożu...

[1.xxx12345]

osiołkowi w żłoby dano......

[na.rozdrozu]

Pewnie, ze osiolkowi - przeciez przyznaje sie do glupoty.
A tak serio - moze bardziej zyciowy komentarz?

[1.xxx12345]

a cóż dziewczyno można ci poradzić? to co opisujesz to są TWOJE odczucia, TWOJE
przemyślenia. chcesz aby ktoś podjął decyzję za ciebie i przejął odpowiedzialność?

[maker6]

Myślę, że ona szuka rady zreszta jak każdy tutaj i doskonale zdaje
sobie sprawę, że nikt za nią pewnych decyzji nie podejmie.
Jednak co do tematu to sytuacja jest ze wszech miar trudna, żeby nie
powiedzieć żałosna. Dlaczego tak sądzę, ponieważ to co w życiu ludzi
ma łączyć miedzy innym seks was skutecznie od siebie oddala.. i
dalej powiedzmy, że mogłabyś od niego odejść ale już w Twoim życiu
pojawiły się pewne zobowiązania ponieważ jak piszesz jest dom i
plany na przyszłość... Trudno Ci się będzie z tego wyplątać...
chociaż jak sądzę jest to możliwie jedynie słuszne rozwiązanie...
Mając jedno życie marnować je przy kimś kto cię wciąz doprowadz do
frustracji to kompletna bzdura a według mnie jest jeszcze gorzej bo
zaczynasz mieć nerwicę i stąd problemy jak sądze z seksem. Za bardzo
się denerwujesz i spinasz a to już krok od bolesnych zbliżeń, o
których piszesz. Przemyśl jeszcze raz swój układ z nim napisz
wszystkie za i przeciw i wtedy wybierz co dalej..

[na.rozdrozu]

Nie oczekuje zlotej rady, a zwlaszcza przejecia odpowiedzialnosci,
jedynie wymiany zdan. Forum chyba wlasnie temu ma sluzyc. Erystyka,
czyli sztuka dyskusji, umiejetnosc jak widac dawno zapomniana przez
wspolczesnych...

[asteriasa]

No już się stało... czasu nie mogłaś przewidzieć że to będzie tak
wyglądało. A teraz jeśli jest wam razem źle i nie potraficie się
porozumieć to nie męczcie się nawzajem i życia sobie nie
zatrówajcie.. nie ma to sensu żyć z kims na siłę. Ja bym myslała o
rozstaniu w takim przypadku. Ale decyzja należy do Ciebie.

[mbrzoskwinka]

Jeśli jesteś nieszczęśliwa to rzuć to w cholerę! Facet dupa skoro utrzymuje tak
regularny (ciągłe telefony z najmniejszym nawet problemem) kontakt z byłą żoną i
boi się przy niej wspomnieć Twojego imienia. Stały kontakt powinien utrzymywać
tylko z dzieckiem! A z byłą sporadyczny, w ważnych decyzjach dotyczących
wspólnego dziecka. To jest naprawdę chore i powinno być jak najbardziej
motywujące do Twojego odejścia. Facet ma najwyraźniej problemy z samym sobą i
nie jest ładnie z jego strony, że one tak bardzo dotyczą również Ciebie. Dla
wspomnień, poświęceń i wspólnego domu chcesz zostać? Przestań! I nie planuj
sobie awaryjnego wyjścia w postaci Twojego byłego. To nie w porządku. To Ty go
zostawiłaś. Nie oczekuj od niego zbyt wiele. Myślisz, że przez te wszystkie lata
miał czekać, aż zechcesz do niego wrócić po nieudanym związku? Wierzę, że
pozbierasz się i z podniesioną głową rozpoczniesz nowe życie! Powodzenia!

[cich-awoda]

a powiedz - jak wyglądał moment rozpoczęcia Waszego wspólnego zycia?
tzn. czy miał opory, żeby sie rozwieść z żoną, czy były z tym jakieś
problemy? zastanawia mnie jego zażyłość z byłą żoną - telefony po
kilka razy dziennie?? i nie wspominanie Twojego imienia???
ja byłabym chyba rozczarowana takim związkiem w tych okolicznościach

[bez_cukru_tak_jak_lubisz]

Podrecznikowy przypadek...

[nangaparbat3]

Nie sypialaś z facetem, bo masz "zasady", ale nie mialas zasad, ktore by Cię
powstrzymały przed wiazaniem sie z żonatym i dzieciatym facetem, i przed
rozwalaniem rodziny? Ty w ogóle masz pojecie, co mowisz?

[marzeka1]

Cóż ponosisz wszelkie konsekwencje związania z facetem z przeszłością, zaczyna ci przeszkadzać,że ewentualne wasze dziecko nie będzie pierwsze, że eks żona wydzwania, że jego rodzina cię nie zna ,że, że, że.....cóż, twój wybór- głupi moim zdaniem.

[amuga]

nangaparbat3 napisała:

> Nie sypialaś z facetem, bo masz "zasady", ale nie mialas zasad,
ktore by Cię
> powstrzymały przed wiazaniem sie z żonatym i dzieciatym facetem,
i przed
> rozwalaniem rodziny?

Bardzo sluszna uwaga a jesli chodzi o to co masz robic to ci powiem
ze przynajmiej wyciagnij wnioski i nauke na przyszlosc ze jak ktos
zle traktuje i nie liczy sie z pierwsza zona to mozesz byc na 100%
pewna ze tez nie bedzie sie liczyl z druga, trzecia itd.
Procz tego jak jest taka sytuacja jak ty masz to tylko bedzie
gorzej a juz zupelnie zle jak pozwolisz sobie zrobic dziecko bo
wtedy bedzie traktowal cie dokladnie jak bedzie chcial myslac ze
jestes juz od niego calkowicie uzalezniona.
A ostatnia potwierdzona prawda to to ze nie buduje sie swojego
szczescia na czyims nieszczesciu i ja nie znam zadnej pary podobnej
do twojej by byli dlugo szczesliwi. Predzej czy pozniej to wraca.
To tylko kwestia czasu.
Nie trac czasu i wszystko jedno czy wrocisz do poprzedniego
chlopaka czy nie ale bycie z obecnym to zmarnowany czas.

[sleepsafe]

ze jak ktos
> zle traktuje i nie liczy sie z pierwsza zona to mozesz byc na 100%
> pewna ze tez nie bedzie sie liczyl z druga, trzecia itd.
O! Odpowiedzialność zbiorowa! Zapewniam Cię, że to nie jest zasada. W ten sposób
wykluczasz winę małżonki za rozpad związku. A czasem się nie układa, bo po
prostu dana dwójka zbyt się różni, co okazuje się trochę za późno.
Poza tym wg statystyk drugie małżeństwa rozwiedzionych facetów są zwykle dużo
trwalsze i zgodniejsze.

[na.rozdrozu]

Kazdy kiedys lamie swoje zasady. Natomiast ja nie rozwalilam jego malzenstwa,
chociaz to najwygodniejsza argumentacja dla wszystkich z zewnatrz. Niestety nie
wszystko w zyciu jest czarne lub biale. Pewnie i moje zycie tez - wiec
niepotrzebnie opisalam swoja sytuacje. Moze ktos inny wyciagnie wnioski dla
siebie. Pozdrawiam

[enith]

> Kazdy kiedys lamie swoje zasady. Natomiast ja nie rozwalilam jego malzenstwa,
> chociaz to najwygodniejsza argumentacja dla wszystkich z zewnatrz.

Niestety, ale tak bywa. Też związałam się ze sporo starszym mężczyzną, też (wtedy) żonatym, choć rozwód był już w toku, gdy spotkaliśmy się twarzą w twarz po raz pierwszy. Dla jego eks (i wielu innych osób) zapewne też jestem tą, co "wpierdzieliła się w małżeństwo i je zniszczyła", choć to ona wniosła o rozwód, po długiej zresztą separacji. Moja rada jest taka: odpowiedz sobie czy jesteś szczęśliwa, czy kochasz partnera i jesteś w stanie znieść ewentualne konsekwencje faktu, że jest on z odzysku (dziecko, eks-żona), czy jesteś w stanie w imię miłości (jeśli ją czujesz) zaakceptować fakt, że wasze życie seksualne raczej leży (choć tu zawsze można zawalczyć, zwrócić się do terapeuty, opcji jest wiele). Po prostu odpowiedz sobie na pytanie czy chcesz być z tym człowiekiem, czy widzisz was razem za 5-10-30 lat i czy podoba ci się ta wizja. Nikt tu ci nie powie wprost "odejdź" albo "zostań". Tę decyzję podejmiesz ty, w oparciu o swoje uczucia i odczucia. Ja ci tylko napiszę: tak, jest możliwe stworzenie bardzo satysfakcjonującego emocjonalnie, fizycznie i psychicznie związku z rozwodnikiem. Nie jestem może pierwszą miłością mojego męża, ale, jak zapewnia mnie każdego dnia, wystarczy mu, że będę jego ostatnią. Od sześciu lat jesteśmy parą, od nieco ponad roku małżeństwem, dodam, że bardzo bardzo szczęśliwym. Zawalcz o swoje szczęście, czy to u boku tego, czy innego mężczyzny. Powodzenia :)

[na.rozdrozu]

Enith, dziekuje Ci bardzo za te slowa. Masz racje z ta wizualizacja,
tylko ja mam bardzo duza wyobraznie i zawsze potrafie sobie wszystko
pieknie wyobrazic, tylko ze realnosc na tyle dusi i boli, ze sama
nie wiem czy to nie sa urojenia :)
Zycze Ci duzo, duzo szczescia i dziekuje za wsparcie. Sprobuje,
jeszcze jedna rozmowa, jeszcze jedna proba... oby bylo warto...

[daga_1]

Tak, ale Twój partner był już w separacji. To znaczy nie łączyły go z żoną już
uczucia. A tu może był tylko mały kryzys a ona pomogła go rozwiązać nie w tą
stronę co trzeba.

[nangaparbat3]

na.rozdrozu napisała:

> Kazdy kiedys lamie swoje zasady. Natomiast ja nie rozwalilam jego malzenstwa,
> chociaz to najwygodniejsza argumentacja dla wszystkich z zewnatrz. Niestety nie
> wszystko w zyciu jest czarne lub biale.

To musisz sie zdecydowac na ktorąś z wersji:

>>zdecydowałam się na związek z facetem sporo ode mnie
starszym, który kompletnie zmienił swoje życie by być ze mną
(m.in.rozwód).

[carla.bruni]

hej rozdroze:). nie rozstawaj sie, walcz. bol podczas stosunku mozesz miec przez
zapalenie przydatkow, a moze jestescie zestresowani?? pozdrawiam serdecznie.

[na.rozdrozu]

Pieron wie, co mi jest. On raczej nie jest zestresowany, ja
wykluczylam wszelkie dolegliwosci fizyczne i ... dalej uwazam, ze
droga do robienia dzieci musia byc jakas inna, bo ta tradycyjna jest
zbyt katorznicza :)

[bo_to_zla_kobieta_byla]

hej!

W takiej sytuacji myślę,że najlepiej jest wsłuchać się w samą siebie, w swoje
pragnienia,uczucia...
Nikt Ci nie doradzi lepiej niż Ty sama sobie.
Ja miałam podobny związek i podobne wątpliwości mną targały,
z tym,że pod koniec naszego związku(instynkt?) zaczęło być coraz lepiej w
sypialni...
też odczuwałam ból podczas seksu ale byłam z tym u ginekologa i prawie
rok(sic!!)leczenia przyniósł rezultaty..
ale ja nie o tym chciałam..
otóz coś mnie uwierało w tym związku,nie byłam do końca sobą,
i przez pół roku walczyłam z tą decyzją,
niby chciałam odejść, niby nie,
nawet na parę tygodni przeprowadziłam się do rodziców żeby dać sobie czas do
namysłu(zaznaczam,że On przez cały ten czas wiedział o wszystkim).
Uderzyło mnie to,że On ani przez chwile nie STARAŁ sie walczyć o ten związek,że
Jemu to wszystko było obojętne mimo,że twierdzi,że mnie kocha,
ja już miałam dość czekania na lepsze jutro,
On nie chciał niczego zmieniać
więc postawiłam wszystko na jedną kartę,
złożyłam wypowiedzenie w pracy,
spakowałam swoje manatki,
zostawiłam Jemu piękny list z podziękowaniami za wszystkie złe i dobre chwile,
i wróciłam do rodziców(do innej miejscowosci)

i od razu jakby lżej mi się zrobiło,
czuje się inną kobietą,
nie moge jeszcze tego nazwać szczęsciem
ale dąze do tego,

dziś w pewnej gazecie przeczytałam,
że jeżeli kobieta zostawia faceta a On o nią nie walczy totak na prawde facet ją
zostawia,
coś w tym jest
już nie czekam na telefon od Niego,

szukam pracy,
zapisałam się na studia (czyli to co chciałam od zawsze zrobić!)
no i idę w piątek na randke (może jeszcze nie jestem gotowa na nowy związek,
minęło raptem pare tygodni, ale randka jeszcze nikomu nie zaszkodziła;-))
i robie to, na co naprawde mam ochote
i czuje,ze jest to zgodne ze mną
i oto chodzi!

cieszę się,że podjęłam taką decyzję
a Tobie życze tego,żeby niezaleznie od tego co zrobisz,było to zgodne z Tobą :-)

serdecznie pozdrawiam!

[daga_1]

głupim babom nie udaje. Trzeba było nie pchać się z łapami do żonatego faceta.
Co innego, jeśli już rozwodnik. Zaznaczam, ze nie jestem porzucona przez męża i
nie dlatego takie moje nastawienie.