Dylemat........zwiazek

[rivvana]

Drogie Panie, mam pytanie:))

czy byłybyście z mężczyzną, który nie ma przed sobą przyszłości( w sensie
zawodowym), który do niczego już nie dąży, jest pod 30-stkę, a Wy czuję się
przy nim kochane, jest dobry, ale czujecie też, że same się przy nim nie
rozwijacie, że nie tak wyobrażałyście sobie swoje życie.....czy to źle, że
chcemy od życia czegoś więcej....chce pracować starać się, ale chyba do tego
potrzeba dwojga....a ja już nie mam siły próbuj , damy radę, jeśli się nie uda
to trudno, ale będziemy wiedzieli, że podjęliśmy starania......mam dość
niańczeni dorosłego faceta..ja jestem młodsza...

[smutna_kochanka]

no nie, ja bym na pewno nie była
nie ma nic gorszego niż partner, który ciągnie w dół

[mijo81]

sam sobie odpowiedziałaś że chłop cię męczy.....więc koniec to tylko
kwestia czasu

[rivvana]

A fakt, że dba o mnie, że poza sprawami zawodowymi jest nam dobrze powinien mieć
znaczenie, czy to tylko kwestia czasu, kiedy przez problemy w sprawach
zawodowych to co dobre też się posypie?

[kitek_maly]

chce pracować starać się, ale chyba do tego
> potrzeba dwojga....

A jak jesteś z nim, to nie pracujesz?
Nie rozumiem. Nie możesz się przy nim rozwijać, bo on się nie rozwija? :-| W
jaki sposób to Cię ogranicza?

[rivvana]

Ogranicza mnie to w ten sposób, że ciężko planować wspólną przyszłość, dom,
rodzinę, jeśli druga osoba ma podejście, że nie będzie sie starać, bo już i tak
nic nie osiągnie...a ja nie wymagam nie wiem ile.....tyle co wszyscy.... poza
tym, on myśli o życiu w kategoriach "tu i teraz" a ja myślę o przyszłości...

[kr_ka_11]

wg mnie z tak diametralnie odmiennym podejsciem do zycia nie ma szans zbudowac
szczesliwego zwiazku. gdybys sama byla osoba beztroska zyjaca chwila to jeszcze
moze jakos by to bylo, ale potrzebujesz poczucia bezpieczenstwa ktory mezczyzna
powinien dawac, a tego z tego co piszesz przy nim nie masz.

[rivvana]

Właśnie dobrze to ujęłaś, brakuje mi poczucia bezpieczeństwa...i to
bardzo....mam dylemat, bo to dobry facet, ale kompletnie nieżyciowy, mało
zaradny....ale w sumie sama już się gubię nie wiem co dla mnie
najważniejsze..czasem kobiety mają zaradnych mężczyzn..a nie są szczęśliwe, bo
facet tylko o pracy myśli... z drugiej strony czar takiego dobrego faceta też
pryska, kiedy pojawiają się problemy dnia codziennego....kiedy nie ma na nic
kasy, trudno, żeby miłość przerwała....a tak właściwie...skoro ja myślę tak
intensywnie nad tym, rozważam, to może nie jest miłość.....bo wtedy nie byłoby
wątpliwości???

[kr_ka_11]

wcale nie musi byc tak, ze facet jest zaradny i zaniedbuje rodzinne i na odwrot.
poczucie bezpieczesntwa jest bardzo wazne, swiadomosc, ze biorac kredyt
mieszkaniowy dziwgasz ten ciezar nie tylko na wlasnych barkach i wpolnie
budujesz codziennosc ze wszystkimi jej konsekwencjami. nie powiedzialas na ile
Twoj facet jest niezyciowy i malo zaradny, bo to tez pojecie wzgledne. dla
jednej bedzie nim mezczyzna, ktorego nie stac go na dobry samochod i zycie na
naprawde wysokim poziomie, dla innej wtedy kiedy faktycznie ledwie wiaze koniec
z koncem. czesto moze to byc przesdadzone w zaleznosci od oczekiwan
zainteresowanej. kwestie materialne nie moga byc priorytetem, ale umowmy sie,
jezezli facet jest nierobem a bardzo kocha to tak tez sie nie da zyc. jezeli go
kochasz to postaraj sie go zmotywowac, jezeli czujesz, ze nie ma tzw. bata to
nie wiklaj sie w taka relacje. nie moze byc tak, ze odpowiedzialnosc za zycie
bierzesz tylko Ty.

[kitek_maly]

> Właśnie dobrze to ujęłaś, brakuje mi poczucia bezpieczeństwa...i to
> bardzo....mam dylemat, bo to dobry facet, ale kompletnie nieżyciowy, mało
> zaradny....

Więc musisz zastanowić się nad tym, co jest dla Ciebie najważniejsze. Moim
zdaniem zdecydowana większość kobiet obawiałaby się związania się na poważnie z
mężczyzną mało ambitnym i niezaradnym. :-|

[teklana]

Ambitnym albo sie jest ,albo jest sie lekkoduchem jak Twoj
mężczyzna.Podoba mi sie Twoje podejście do życia.Szczęściu trzeba
pomagać ;-)Najprawdopodobniej pan znalazł świetnego przewodnika po
życiu w Twojej osobie,ale ....nie byłoby nic w tym złego gdyby sam
sie przyczyniał do polepszania stanu faktycznego-zawsze może byc
lepiej(gorzej co prawda tez).Ciebie interesuje partner który
dotrzyma Ci kroku,mysle że już na tym etapie ma zadyszke.Jak
planujesz z nim życie może sie okazać ze nie wytrzyma tempa ;-)To
tak prawdziwie choc w przenośni ode mnie rivvana.

[panna_nikta]

Spróbuj związać się z bankomatem;/

[kr_ka_11]

moze rozwin swoja wypowiedz, bo nie bardzo rozumiem do czego sie odnosisz.

[panna_nikta]

Chodzi mi o to, że facet ma koło 30-tki, tak naprawdę dopiero rozwija się
zawodowo i ciężko powiedzieć, czy coś osiągnie. A ta już go skreśla. A poza tym,
mam wrażenie, że traktuje małżeństwo jak firmę a sama zachowuje się jak
specjalista od zarządzania zasobami ludzkimi. "Pan X. najwyraźniej nie spełnia
naszych oczekiwań. Nie mamy gwarancji, czy firma będzie miała z niego korzyści
finansowe. Sugeruję kolejną rekrutację. " PRzecież to żenua;/

[kr_ka_11]

ee tam zenua... wyobraz sobie u swego boku faceta lekkoducha, bez motywacji do
pracy i malo jak sama zeznala zaradnego. ludzie jednak czesto dobieraja sie na
zasadzie podobienstw, gdzie ew. jedno drugiemu ustepuje w czyms pola, ale nie
mozna ryzykowac tym, ze on bedzie na jej utrzymaniu. szkoda, ze autorka nie
napisala tak naprawde w czym objawiaja sie ten brak zaradnosci i motywacji,
wtedy napewno byloby latwiej ocenic. sa dwie opcje, albo przesadza albo ma
powazne ku temu powody i martwi sie o swoja przyszlosc przy jego boku, bo moze
woli byc z mezczyzna niz nianczyc dorosle dziecko.

[panna_nikta]

Ja wiem jedno, że jeżeli facet jest w porządku czyli kocha ją i szanuje to da
się go naprostować. W końcu to kobiety rządzą w małżeństwie;-) Ja bym raczej
bardziej motywowała mojego faceta a nie narzekała na niego.

[kr_ka_11]

totez to samo jej powiedzialam, ze jezeli kocha to nie stara sie dodac mu
skrzydel, ale jezeli juz teraz ma takie watpliwosci to tez na pewno nie sa one
bezpodstawne.

ja w swojej wypowiedzi staralam sie tez zaznaczyc, ze takie roznice w postaci
chociazby gotowosci do oddania sie karierze, tez moga w ktoryms momencie stanac
miedzy nimi, bo on zwyczajnie moze kiedys byc o jej sukcesy zazdrosny. znalam
takie przypadki ale widzialam rowniez takie, gdzie facet (wieczny lekkoduch
wlasnie) dostal kopa w tylek dopiero jak jego dziewczyna zaszla w ciaze. tak jak
sie zmienil pod wplywem dzieciaka trudno sobie bylo nawet wyobrazic.

[mysz.koscielna]

Coż, gwarancji nie mamy nigdy. Nawet jesli rokowania sa
hurraoptymistyczne, to istnieja jeszcze rózne czynniki "zewnętrzne"
niezależne od chęci, a mające wpływ na to, czy facet będzie tym
bankomatem, czy nie będzie.
Natomiast jesli od początku isnieją czynniki "wewnętrzne" tzn. facet
nie ma ambicji, żeby wziąć sie z zyciem za bary i zamierza płynąć z
prądem - to można przypuszczać, ze nic go nie zmotywuje do zmiany
podejścia i kobieta będzie ciągnąć ten pociąg sama, a on sie co
najwyżej doczepi na dokładke, jako ostatni wagon.

[claratrueba]

To co piszesz o Waszym związku brzmi źle. I chyba nie chodzi tylko o kasę jak to
parę wpisów upraszcza. Macie inne ambicje, a raczej tylko Ty masz. To się raczej
nie zmieni, więc skoro dolega Ci już teraz, będzie coraz bardziej. Zastanów się
dobrze co Cię z tym człowiekiem wiąże, poza tym, że on "bardzo kocha" (i o
przyszłości, zapewnieniu Ci godziwego bytu nie myśli- dziwne, to ja chyba
bardziej swoje psy kocham). Różnice osobowości mogą być bardzo pociągające, ale
tylko podobieństwa tworzą trwały i szczęśliwy związek.

[trust2no1]

Zwróć tylko uwagę, że autorka wątku poza kilkoma mocno ogólnymi
banałami nic o facecie nie powiedziała, a tu już go oceniono,
osądzono i spisano na straty.
Nie wiemy kim jest teraz (zawodowo), kim mógłby być, nie wiemy kim
powinien być według autorki. Co to znaczy (ale tak precyzyjnie, bez
ogólnikow) "rozwijać się" zawodowo.
A i ten "godziwy byt" ma tak płynną granicę, że właściwie bardziej
utrudnia, niż pomaga w dyskusji.
Różnice mogą być pociągające, a podobieństwa... Podobieństwa mogą
skończyc jak owych dwóch rabinów z żydowskiego dowcipu :)

[rivvana]

Sytuacja wygląda następująco....od trzech lat spotykam się z facetem straszym kilka lat ode mnie.....akceptuje i kocham go jako człowieka, dobrze się z nim czuję, co roku mamy świetne wakacje....ale w kwestii zawodowej mój facet mają prawie 30 lat nie ma co wpisać w cv, pracował na czarno a wszystko co zarabiał wydawał na przyjemności...ja dorosłam do tego, że chciałabym jednak jakoś nasz związek sformalizować, myślę o tym, żeby kiedyś z nim założyć rodzinę, wybudować dom..problem polega na tym, że to chyba tylko moje plany...jak mu coś mówię, to mówi, że marudzę, jak mówię, że to koniec bo różnimy się w poglądach to mówi, że się postara.....próbowałam wpłynąć na niego, aby zmienił swoją sytuację zawodową, żeby przestał pracować na czarno .... to nie mówiąc mi kupił bilet...od roku jest za granicą....nie zaoszczędził nawet złotówki...tylko ja myślę o związku poważnie ..ostatnio mi oświadczył, że on jest przegrany nic już w życiu go nie czeka i jak się decyduje z nim być to żebym później nie marudziła....naprawdę próbowąłam go motywować, mówiłam, że w niego wierzę, że razem sobie poradzimy, że musimy próbować uda się to dobrze, nie to trudno...ale on ma postawę jakoś to będzie, a ja chce mieć jednak faceta przy którym będę się czuła pewnie, takiego, dzięki któremu choć cześć spraw nie będzie na mojej głowie...na to składają się również inne sprawy, to jest człowiek, dobry, ale ma to do siebie, że nie jest w stanie wielu rzeczy zrozumieć dopóki sam ich nie przeżyje, mało empatyczny.....ja wręcz przeciwnie, dla mnie druga osoba jest najważniejsza, ale sama ostatnio widzę, że im jesteśmy lepsi tym inni nas gorzej traktują...od wczoraj zero kontaktu, to chyba koniec......

[brak.polskich.liter]

Ten pan IMO nie rokuje. Podziekuj mu za wspolnie spedzony czas i poszukaj kogos
bardziej sensownego.

nie, to nie dla mnie

[delayla]

Mi potrzebny jest ambitny, z wizją na przyszłość.
Na szczęście już takiego znalazłam:)
A ostatnich 2 nieudaczników wykopałam

[rivvana]

u mnie problem chyba się rozwiązał sam....od wczoraj się nie odzywamy , a
wiadomo, że przy takiej odległości trudniej się pogodzić....ja na pewno pierwsza
się nie odezwę....więc proste...

[brak.polskich.liter]

No, to przynajmniej masz z glowy. Odpadaja Ci atrakcje typu foch, zapewnienia o
tym, ze un kocha i jestescie dla siebie stworzeni naprzemiennie z inwektywami
pod Twoim adresem, dopytywanie w stylu "ale dlaczego, powiedz, ach dlaczego?",
obietnice gruszek na wierzbie, etc.

[claratrueba]

Dobrze, żeby to był koniec. On się odezwie, będzie potrzebował matkowania.
Wszystko zależy od Ciebie. Musisz wybrać między życiem z niedojrzałym,
kompletnie nieodpowiedzialnym człowiekiem a ryzykiem znalezienia kogoś
odpowiedniego. Miłość? Pierwsza ucieka oknem kiedy bieda puka do drzwi- to stare
francuskie przysłowie. Pomyśl, czy ten obecny pan to ktoś kogo chciałabyś mieć
przy sobie w trudnych chwilach, w chorobie, w nieszczęściu? A one wcześniej czy
później przychodzą. A pieniądze nie są ważne, kiedy się je ma. Stają się
najważniejsze na świecie kiedy można za nie kupić lekarstwa, zapewnić dziecku
wykształcenie.

[trust2no1]

A nie wykluczasz scenariusza, że pan Kompletnie Nieodpowiedzialny
siedzi sobie od roku za granicą i wcale nie jest taki
nieodpowiedzialny? A może ma się świetnie, zarabia kasę jaka starcza
na jego potrzeby i wcale nie ma zamiaru wracać ani tym bardziej
być "zamatkowywany".
Wtedy co najwyżej można mieć pretensje, że nie wyłuszczył tego
autorce wątku odpowiednio wcześniej i zmarnował jej kupę czasu...

[rivvana]

oczywiście, że on ma się tam świetnie, stać go na różne rzeczy, sęk w tym, że
pojechał tam w konkretnym celu, mieliśmy plany, w sumie to moje plany, ale on
chcąc być ze mną zgodził się na to, ba powiem więcej, stwierdził, że tak mam
rację, że trzeba wszystko sobie w życiu próbować poukładać, a teraz zmiana
taktyki...myślę, że nie oszczędza, a ja też nie mam siły ciągle mu tłumaczyć, bo
tylko wychodzę na jędzę, a nie chce niczego, czego nie chcą inne normalne
kobiety w moim wieku...teraz tylko muszę się wziąć w garść i poszukać pracy tu,
w kraju...zapomnieć o wyjeździe i zacząć wszystko od nowa...jestem pełna nadziei....

[teklana]

Widzę,że decyzje już podjęłaś i plan nowy stworzyłaś nie zapraszając do
realizacji pana ktory nie potrafi dołaczyć do Ciebie, mocnej kobitki.I
dobrze.Wydajesz sie byc zaradną a najwazniejsze miec cel-a Ty go masz i
osiagniesz to czego pragniesz czego Ci z calego serca zycze.;-)

[rivvana]

Kocham go....ale po pewnych przejściach wiem, że miłość to nie wszystko....poza
tym, gdyby jego uczucie było równie silne, nie poddawałby się, ale zrobił
wszystko ze swojej strony, żebym widziała, że się stara, żeby mnie
zatrzymać...wiem, że z miłości człowiek jest w stanie dużo zrobić...a jak jemu
się nie chce ....to mi też

[teklana]

Napisałaś:"...wiem, że z miłości człowiek jest w stanie dużo
zrobić...a jak jemu
> się nie chce ...."
Dużo z miłości też jest w stanie wybaczyć....

Kontynuuj to co robisz i nie zatrzymuj sie na chwilę by ponownie
to mi teżudowadniać to co juz udowodniłaś.Ludzie inteligentni
zrozumieją Cię od razu,Ci którzy nie chcą zrozumieć,nie
zrozumieją,chocbyś tłumaczyła im to 5000 razy.
Miłośc to wszystko.....Kazdy prolem robi sie błachy.Gdy ludzie sie
kochaja(wzajemnie) to jest tak jak Grochola kiedys powiedziała co
bardzo mi sie spodobało."...w dobrym małżeństwie naczynia myją sie
same"

[rivvana]

Ktoś mi powiedział,żebym postawiła ultimatum, że musi wrócić, jeśli chce być ze
mną...ale to głupota, będę później słuchała, że dla mnie wszystko rzucił, nie
chce tego..... on ma teraz takie podejście"jestem jaki jestem" wiesz na co się
decydujesz, żebyś później nie marudziła, ale mi cały czas o to chodzi, ze jak
się kogoś kocha to się chce jak najlepiej, a nie na zasadzie minimalizmu, robisz
wszystko by być z drugą osobą, żeby ja zatrzymać, nie możesz wyobrazić sobie, że
będzie z kimś innym, a jeśli ktoś powie, że z miłości pozwala komuś odejść...to
przepraszam....ale dla mnie to nie miłość....zdałam sobie sprawę, że gdyby
naprawdę mnie kochał, to nie miałby takiego podejścia....tylko zrobiłby
wszystko, żeby mnie zatrzymać...a ja nie mam ochoty żebrać o uczucie, wolę być
sama.... naprawdę sama....a myślałam, że tym razem się ułoży...no nic, znowu w
życiu mi nie wyszło, ale miłość to nie wszystko:))))) idę pojeździć rowerkiem,
skorzystać z uroków złotej jesieni, miłego dnia dla wszystkich......każdy
problem kiedyś mija...to ta chwila...

[volta2]

skoro jednak facet po rozmowie zdobył się na wyjazd, tam jak
rozumiem ma pracę, żyje i sobie radzi, to znaczy że jednak nie jest
nierokujący.
natomiast nie chce sobie układać życia, bo umówmy się, wiadomo po co
on tam został niejako przez ciebie wysłany, miał zarobić na wesele
lub mieszkanie, lub na jedno i drugie.
skoro nie zaoszczędził, to znaczy że nie jest do życia nie gotowy,
tylko nie jest gotowy do życia z tobą:(

inna sprawa, że patrzysz na gościa zdecydowanie przez pryzmat kasy,
i on to niestety wyczuwa. rozumiem i ciebie i jego. każdy z was ma
tu swoją argumentację, czyli rozstanie to faktycznie nie głupi
pomysł.

[rivvana]

Jedo czego jestem pewna, to to, że nie patrzę na niego przez pryzmat kasy,
inaczej nie zaczęłabym z nim w ogóle być....poprostu przez lata wierzyłam, że
razem sobie życie ułozymy, on do tej niedzieli cały czas mówił, że na mnie tam
czeka, że chce ze mna życie spędzić, więc chyba nie jestem taka najgorsza... jak
każdy mam wady, a największą jest to, że bardzo chce mieć szczęśliwą rodzinę,
niestety związałam się z kimś, kto jest nieodpowiedzialny, jako człowiek bardzo
dobry, ale jako mąż i ociec..........no właśnie, problemem nie są uczucia między
nami, bo takowe są, ale różnice poglądów i charakterów....pozdrawiam i miłego dnia:)