Czy można odzyskać zaufanie?

[Gość: squaw]

Stało się, nie ufam mu. Mam powody ale mimo wszystko jestem z nim. Tylko tak
strasznie się męczę, tym że mu juz nie ufam. Cały czas podejrzewam złą wolę
albo jakieś kombinacje z jego strony. Dostałam w nocy smsa, bardzo czułego i
zupełnie tak jakby naprawdę mnie kochał, i co pomyślałam? Że narozrabiał i
sumienie nie daje mu spać. I choć zaklina sie że czuł sie samotny i stąd ten
sms, to moją głowę zatruwają toksyczne myśli. I tak ze wszystkim, spóźni się,
nie zadzwoni - ja już mam czarne myśli. Nie umiem tak żyć i nie wiem co
zrobić. Teraz to myślę że najlepiej byłoby sie rozstać, ale w sumie byłoby mi
smutno bo wiele nas łączy....

[Gość: Winicjusz]

Jak czytam takie teksty to mi się słabo robi.Chodząca ambiwalencja normalnie....

[Gość: zaległy]

Ja to nawet sobie samemu nie ufam, żona też mi do końca nie ufa, przynajmiej
tak twierdzi i nie próbuję jej zaprzeczać, bo po co. Człowiek do wszystkiego
jest zdolny.A jak sobie nie ufamy to przynajmniej mniejsze rozczarowanie nas
czeka po jakiejś nibywpadce.

Zaległy, ile jesteś po ślubie?

[pajdeczka]

Gość portalu: zaległy napisał(a):

> Ja to nawet sobie samemu nie ufam, żona też mi do końca nie ufa, przynajmiej
> tak twierdzi i nie próbuję jej zaprzeczać, bo po co. Człowiek do wszystkiego
> jest zdolny.A jak sobie nie ufamy to przynajmniej mniejsze rozczarowanie nas
> czeka po jakiejś nibywpadce.

[Gość: zaległy]

15 lat minęło, jak jeden dzień.Ale ten czas popie...dala.

Trzeba było obejrzeć wczoraj...

[pajdeczka]

..program Drzyzgi na TVN, nie miałabyś wątpliwości, co zrobić.

[Gość: squaw]

To może mnie oświeć, bo nie oglądałam.

[Gość: Triss Merigold]

Zajrzyj do wątku "szamański oszust".

[Gość: squaw]

Ale to kompletnie nie o to chodzi, on mnie nie oszukuje na kasę, wiem że nie
zostawiłby mnie na lodzie w jakiejkolwiek sytuacji życiowej. Chodzi o relacje
damsko-męskie, zaufanie w związku, te sprawy...

pytanie do squaw

[Gość: roxi]

dlaczego mu nie ufasz?to podstawowe pytanie.czy zawiódł cie i teraz nie
potrafisz juz ufac,czy po prostu nidgy mu nie ufalas?

[tralalumpek]

mojm zdaniem nie mozna odzyskac zaufania, mozna tylko zyc ze swiadomoscia ze
cos sie wybaczylo ale...
zaufanie to dla mnie puchar z bardzo cieniutkiego szkla, jak powstanie rysa to
tylko patrzec kiedy peknie do konca

[Gość: squaw]

Tylko jak z tym żyć?

[tralalumpek]

Gość portalu: squaw napisał(a):

> Tylko jak z tym żyć?



wszystko zalezy od ciebie
jezeli potrafisz akceptowac taka sytuacje to nie ma tematu
gorzej jezeli swiadomosc, ze jutro moze byc nastepna rysa na szkle bedzie stac
obrazkiem przed twoimi oczyma

[Gość: squaw]

Poniekąd akceptuję bo nadal jestesmy razem. Ale boję się kazdego dnia - o
niego że coś zrobi, o siebie - że to nie pozwala mi normalnie zyć i cieszyć się
życiem. Mam wrażenie cieżaru na plecach, którego nie wiem czy udźwignę.

[tralalumpek]

Gość portalu: squaw napisał(a):

> Poniekąd akceptuję bo nadal jestesmy razem. Ale boję się kazdego dnia - o
> niego że coś zrobi, o siebie - że to nie pozwala mi normalnie zyć i cieszyć
się
>
> życiem. Mam wrażenie cieżaru na plecach, którego nie wiem czy udźwignę.



wydaje mi sie. ze pewnie poczekasz do nastepengo razu, kiedy znowu naduzyje
twojego zaufania
czasem takie problemy czas pomaga rozwiazac
ja nie jestem zwolennikiem czegoklowiek w zyciu " na sile" i za wszelka cene,
taki okres zycia mam juz za soba, wyciagnelam wnioski i zycie stalo sie
prostsze, proste zasady zyciowe i konsekwencja ulatwiaja zycie

[Gość: squaw]

Pewnie masz rację, ale zanim się z tym pogodzę (czas leczy rany) to chyba
oszaleję od nadmiaru podejrzeń. I nie wiem czy wynika to z mojego popieprzonego
charakteru czy zawsze tak jest.
Obiecał że się poprawi, tyle że ja juz w to nie wierzę...

[tralalumpek]

Gość portalu: squaw napisał(a):

> Pewnie masz rację, ale zanim się z tym pogodzę (czas leczy rany) to chyba
> oszaleję od nadmiaru podejrzeń. I nie wiem czy wynika to z mojego
popieprzonego
>
> charakteru czy zawsze tak jest.
> Obiecał że się poprawi, tyle że ja juz w to nie wierzę...




z tego co piszesz wynika, ze mentalnie podjelas juz decyzje

[Gość: Annette]

Z doświadczenia powiem: nie oszalejesz. Po jakimś (długim) czasie te uczucia,
które teraz Tobą targają, przybledną. Ale wtedy ich miejsce zastąpi obojętność.
Z doświadczenia mówię: nie ma odwrotu. Po czymś takim nigdy nie będzie już tak,
jak było.
I na koniec mała przypowiastka:
Pewien chłopiec strasznie kłamał. Kiedyś tatuś powiedział mu, żeby za każdym
razem, kiedy kogoś okłamie, wbijał 1 gwóźdź w przydomowy płot. Chłopiec
posłuchał ojca. Po pewnym czasie w płocie było pełno gwoździ. Chłopiec widząc
to zawstydził się i powiedział, że już nie chce kłamać. Wtedy ojciec powiedział
mu, żeby za każdym razem, kiedy powie prawdę, wyciągał z płotu 1 gwóźdź. Po
długim, długim czasie (gwoździ to ubywało, to przybywało) wszystkie gwoździe
zniknęły z płotu. Chłopiec pokazał to ojcu, a ten podprowadził go blisko i
powiedział: a teraz przypatrz się dobrze tym deskom. Gwoździ już nie ma, ale
dziury zostaną na zawsze.

[tralalumpek]

Gość portalu: Annette napisał(a):

> I na koniec mała przypowiastka:
> Pewien chłopiec strasznie kłamał. Kiedyś tatuś powiedział mu, żeby za każdym
> razem, kiedy kogoś okłamie, wbijał 1 gwóźdź w przydomowy płot. Chłopiec
> posłuchał ojca. Po pewnym czasie w płocie było pełno gwoździ. Chłopiec
widząc
> to zawstydził się i powiedział, że już nie chce kłamać. Wtedy ojciec
powiedział
>
> mu, żeby za każdym razem, kiedy powie prawdę, wyciągał z płotu 1 gwóźdź. Po
> długim, długim czasie (gwoździ to ubywało, to przybywało) wszystkie gwoździe
> zniknęły z płotu. Chłopiec pokazał to ojcu, a ten podprowadził go blisko i
> powiedział: a teraz przypatrz się dobrze tym deskom. Gwoździ już nie ma, ale
> dziury zostaną na zawsze.



fantastyczna opowiastka ))
znowu sie czegos nauczylam
pozdrawiam

[zlewozmywak1]

A sobie ufasz?? ja to mam tak, ze poniewaz wiem, ze sam nie bede krecił, to
zakładam, ze i druga strona nie kreci, a, jak kreci, to tym gorzej dla niej.
Zastosuj to.

[Gość: squaw]

Sobie ufam, zawsze jestem uczciwa w tym co robię i spodziewałam sie że tak
będzie z drugiej strony. To tym bardziej boli, jeśli ty jesteś OK, a ktos kogo
uważasz za najbliższego człowieka na świecie, zrobi coś co poddaje wasze
wspólne plany pod wątpliwosci. Już nawet nie chce mi się cokolwiek starać,
nawet w tych błahych sprawach, codziennych.
Nawet nie wiem czy warto, cała jestem jak totalny znak zapytania, tylko nieco
przetrącony...

[szarak1]

Co spowodowało ,ze straciłas do niego zaufanie?

[Gość: squaw]

za dużo by opowiadać, w każdym razie wydaje mi się że był mocno zauroczony
jedną taką, choć do niczego nie doszło. Jednak najbardziej zabolało kłamstwo,
niemal w żywe oczy. Nie wiem, może jestem staroświecka, ale nadal wierzę w
miłość i wydawało i sie że naszej nic nie zniszczy. mało tego on mnie w tym
utwierdzał odkąd się poznaliśmy, mamy naprawdę poważne plany na resztę życia,
tylko we mnie coś umarło i to chyba bezpowrotnie...

[Gość: yaga]

To opowiesc z bardzo zamierzchych czasow. Maja przyjaciolka miala zaplanowane
slub i wesele ale poki co jej luby odbywal zasadnicza sluzbe wojskowa.
Ostatnia przepustka, za miesiac wesele, a on wyznaje ze skrucha: wiesz, ale ja
bede mial dziecko!!!... ale ja tylko raz...

Nie bylo slubo, ani wesela, chociaz zproszeni bawili sie doskonale bo przeciez
szkoda zmarnowac swiniaka w zamrazalce i garow bigosu i tylko biala suknia
zostala nietknieta.

Nie wiem co dziej sie z facetem ani jego dzieckiem, moja przyjaciolka po latach
znalazla swoja milosc, uwierzyla, zaufala, tylko to byl juz zupelnie ktos inny.

[amistosa]

Squaw, wiesz co? jestem dokładnie w tej samej sytuacji. tez waham sie nad tym,
czy lepiej bedzie sie rozstac, czy lepiej bedzie probowac przebaczyc.
niby wszystko jest okej, ale ... własnie ta rysa. teraz nie robi nic złego,
stara sie jak moze, a we mnie i tak kiełkuje nieufność.
czasami boje sie, ze taki zwiazek to bedzie siedzenie "jak na bombie".
niby nigdy nie wiesz, co druga osoba Ci zgotuje, ale przy kims, kto juz miał
jedną "wpadę" wydaje sie to bardziej prawdopodobne.
a z drugiej strony, jesli to naprawde była jednorazowa sprawa i dała mu tak w
kosc, ze nigdy wiecej tego nie zrobi? ani nic podobnego co zawiodłoby moje
zaufanie?
moja sprawa nie dotyczy co prawda zawiedzionego zaufania z powodu jakiejs innej
pani. nie bardzo chciałabym tu pisać, co dokładnie sie stało, ale generalnie
chodzi o to, ze przez kilka tygodni bawił sie emocjami moimi i kogos bliskiego,
kłamał w zywe oczy, wypierał sie do tego stopnia ze ktoś łapie za rękę a on
mowi "nie moja ręka".
pozniej przepraszał, błagał o wybaczenie, cały teatr z rzucaniem sie na kolana,
łzy, obietnica nigdy wiecej, straszny błąd, - po co? - z głupoty najpierw, a
pozniej sie "samo nakręciło" itd.
Probuje przebaczyć. trwa dłuzej niz myslałam. czy kiedykolwiek sie uda?
nie wiem.
moze i powinnam była relegować go ze swojego zycia zaraz po tym wszystkim, ale
nie zrobiłam tego. wtedy tego nie chciałam. czy chce teraz? sama nie wiem.
gubie sie troche w tym, nigdy nie przezyłam czegos podobnego, nie mam
doswiadczenia w takich sprawach.
rozsadek jedno, emocje drugie....

[lola211]

Moge powiedziec tylko tyle, ze zycie "po" jest mozliwe na zupełnie zdrowych
zasadach, odzyskanie zaufania takze, tylko potrzeba czasu.Daje szanse tylko
raz, powtórka z rozrywki nie wchodzi w gre.

W 100 proc. - NIGDY n/t

[atlantis75]

[Gość: Allegra]

Byłam w sytuacji squaw dokładnie 2 lata temu. Wybaczyłam zauroczenie "taką
jedną", szczególnie, że towarzyszyły mu zapewnienia i zaklęcia.. Okazało się,
że przeceniłam sama siebie. Przebaczyć to nie to samo co zapomnieć. Już nigdy
więcej nie byłam w stanie mu zaufać, po prostu działo się dokładnie to, co
opisuje squaw: czuły sms? pewnie coś przeskrobał i sumienie nie daje mu
spokoju.. To jest silniejsze niż chęć wybaczenia..

No i stało się tak, jak powiedziała jedna z przedmówczyń: nieufność zamieniła
się w obojętność. Bycie razem przestało mieć jakikolwiek sens. Bolało, ale
lepszym rozwiązaniem okazało się rozstanie. Dziś to wiem na pewno.. Ale wtedy
miałam masę wątpliwości, bo nie wyobrażałam sobie życia bez niego. Ani z nim.

[Gość: squaw]

No to mnie zmartwiłaś, nawet bardzo. Bo ja nadal nie wiem co mam zrobić. Mamy
wspólne dziecko, które tatę naprawdę kocha, wspólny dom i ja zupełnie nie wiem
co mam z tym wszystkim zrobić. Nie wiem co się stało ze mną, czepiam się o
wszystko i jestem w zasadzie permanentnie wkurzona na niego. Nie było go
ostatnio 2 dni i chyba poczułam że nie jest mi źle bez niego. Nie wiem co by
było w dłuższej perspektywie, może bym zatęskniła, a może nie. Boję się
dlaszych dni, nie wiem co mi one "nowego" przyniosą. I czy to udźwignę?

[anieatak]

milosc z zazdroscia i brakiem zaufania nie istnieje..
dlatego jedyna mozliwoscia spalenia rzeczy ktore przeszkadzaja jest ich
uwolnienie..
z natury nikt nie jest monogamista..chyba ze nienawidzi seksu ..
maz zawsze bedzie myslal o innych kobietach..gdyby zona zakceptowala ze nie ma
wylacznosci na jego skore..moglaby dostac wylacznosc na inne rzeczy..
prawdziwa bliskosc psychiczna i partnera w wychowaniu dziecka..
zona tez zawsze bedzie myslala o innych facetach..
tak wiec konieczne jest uwolnienie obustronne..
seks to nie milosc..zakladajac komus kajdany latwiej jest sprowokowac
jego/jej odejscie..pomimo ze moze nawet kochac..odejdzie..czujac ze za bardzo
sie meczy..albo zostanie..i dwie osoby beda sie niszczyc w obustronnej
zazdrosci..


ps `.. a jezeli ktos tam powie kocham, to zapewniam was , ze ma na mysli
numerek..`

pozdrawiam