miłość bez wzajemności

[lafcadio]

Historia arcybanalna: nieszczęśliwie się zakochałem. Na początku motywem
naszej znajomości było dla mojej ukochanej "poszukiwanie miłości" i wydawało
mi się, że interesuje się mną ze względu na tego rodzaju uczuciową potrzebę.
Co prawda to ode mnie każdorazowo wychodziła inicjatywa kolejnych spotkań, ale
ona dość chętnie akceptowała moje propozycje. Odnosiłem wrażenie, że sprawia
jej przyjemność bycie adorowaną, otrzymywanie kwiatów itp., dlatego dyskretnie
i delikatnie, ale konsekwentnie dawałem jej do zrozumienia, że bardzo mi na
niej zależy. Starałem się przy tym zachowywać pewną powściągliwość, nie było w
moim zachowaniu niczego histerycznego. Mniej więcej po upływie miesiąca
wyznała mi, że na razie nie może mi niczego obiecać, jest świeżo po rozstaniu
z poprzednim partnerem, które wiele ją kosztowało i chyba wciąż nie jest
gotowa na nowy związek. Zarazem zapewniła mnie, że chce mnie widywać, ale na
razie nasze relacje nie wykroczą poza koleżeńskie ramy. Nie rozumiałem tego za
bardzo, ale już nie potrafiłem się wycofać i moja determinacja narastała.
Myślałem sobie, że chyba nie jestem jej całkiem obojętny, skoro umawia się ze
mną, nawet jeśli uzasadnia to tylko sympatią do mnie, przyjemnością, jaką dają
jej nasze wspólne rozmowy itd? Między nami nie było nigdy żadnej fizycznej
bliskości, pocałunków, nawet trzymania się za rękę, tylko rytualne dotykanie
policzkami przy powitaniach i pożegnaniach, nic ponadto. Pomimo najszczerszych
chęci nie potrafiłem ukryć, że moje uczucie staje się coraz gorętsze, nawet
jeśli nie mówiłem o tym wprost, tylko aluzyjnie, choćby w żartach ( i nie było
w tym nic dramatycznego) , ona musiała to widzieć i rozumieć. Wciąż
przynosiłem jej kwiaty, a ona mi tego nie zabraniała, więc brałem to za dobrą
monetę. W końcu postąpiłem nierozumnie i wyznałem jej miłość, ale nie w
bezpośredniej rozmowie, tylko listownie. Po upływie kilku dni odpisała, że nie
powinniśmy się spotykać.
Nie wiem, czy od początku byłem bez szans, czy w którymś momencie popełniłem
błąd? Czy ona faktycznie zmieniła zdanie w sprawie swoich oczekiwań, czy może
kocha kogoś innego? A może ja pomogłem jej tylko odbudować nadwątlone rozpadem
poprzedniego związku poczucie własnej atrakcyjności i wartości? Chciałbym się
uwolnić od tego uczucia, ale to mi się nie udaje. Wciąż karmię się jakimiś
fantastycznymi złudzeniami, mam nadzieję, że może w jej sercu za jakiś czas
obudzi się potrzeba bycia kochaną i przypomni sobie o mnie( jeśli mówiła
prawdę), z drugiej strony dociera do mnie, że to może być koniec. Nie wiem, co
mam robić. Chociaż zewnętrznie jestem opanowany, czuję,że długo tak nie
wytrzymam. Mierzi mnie myśl o samobójstwie, ale naprawdę straciłem wolę
życia,prawie przestałem jeść, piję w samotności, żeby się znieczulić. Jak z
tego wyjść i jak to wszystko wygląda z waszego punktu widzenia, drogie Panie?

[jan_hus_na_stosie]

lafcadio napisał:

> Między nami nie było nigdy żadnej fizycznej
> bliskości, pocałunków, nawet trzymania się za rękę, tylko rytualne dotykanie
> policzkami przy powitaniach i pożegnaniach, nic ponadto.


> Nie wiem, czy od początku byłem bez szans, czy w którymś momencie popełniłem
> błąd?

byłeś bez szans, podbudowała sobie własne zaniżone ego Twoim adorowaniem a
następnie dała Ci kopa w dupę, nic nadzwyczajnego...

[absoluteleylive]

Po prostu sobie ODPUŚĆ. To że kobieta umawiała się z Tobą, nie musiało od razu
świadczyć, że oczekiwała od tej znajomości tego samego co Ty. Może po prostu Cię
lubiła, a rozmowy z Tobą sprawiały jej zwykła radość. Ale tak to już z kobietami
jest, że jeśli raz włoży Cię do szufladki z napisem KOLEGA to
prawdopodobieństwo, że jej się odmieni jest raczej znikome:( Miałem podobne
doświadczenie, chyba każdy miał. Dziś minęło już chyba ze trzy miesiące i mam ją
daleko gdzieś:))) Więc i Ty dasz radę, ale sprawę przemyśl i wyciągnij wnioski.
Bo moim zdaniem zabrakło większego zdecydowania po Twojej stronie, pamiętaj, że
z babami trzeba krótko i na temat, bez zbytniego szczypania się w tańcu:))) A tą
olej i już. I uwierz mi, za kilka tygodni znów BĘDZIE DOBRZE!!!

[mruff]

absoluteleylive napisał:

> To że kobieta umawiała się z Tobą, nie musiało od razu
> świadczyć, że oczekiwała od tej znajomości tego samego co Ty.

Jasne-bo kwiatki to przynosi każdy zwykły kolega. Hłe, hłe hłe.

Poza tym dziewczyna nie musiała mieć złych intencji (czyli
podbudowania swojego ego kosztem adoracji). Mogła próbować zakochać
widząc,że facet jest fajny.
A że serce to nie sługa-wiemy o tym doskonale wszyscy :)

> olej i już. I uwierz mi, za kilka tygodni znów BĘDZIE DOBRZE!!!

Może nie tyle olej, ale wycofaj się z tej znajomości.

Nie Ty jeden, dasz radę:)
Pozdrawiam ciepło

[frajdka]

Takie życie, może po prostu trafiłeś na zły czas.
Może gdybyś pojawił się pół roku później, kiedy ona uporałaby się
już ze swoją przeszłością, może wtedy stworzylibyście idealną parę.
Ale wyszło jak wyszło. I raczej nic już z tego nie będzie.
My kobiety po czasie możemy żałować, że nie dałyśmy szansy komuś,
kto na to zasługował. Ale i tak nie umiemy kogoś takiego pokochać.
Dla pocieszenie - Wy mężczyźni robicie tak samo. I wtedy to my
pijemy w samotności i miewamy samobójcze myśli.
Życie nie jest fair.

[cytrynka_ltd]

życie właśnie jest sprawiedliwie.
kiedyś on potraktował tak samo jakąś kobietę. i pewnie nawet nie przejął się jej
uczuciami.

"cały w tym ambaras, aby dwoje chciało na raz"

a, ta nawet nie wychodziła z inicjatywą. tylko, jak to uczą od dzieciństwa
kobiety, grzecznie nie odmawiała mu.

[cytrynka_ltd]

ja np. grzecznie i delikatnie powiem "nie".
szybko nauczyłam się, jak jeden taki miał do mnie żal, że postawił mi piwo, a ja
nie chcę z nim umówić się:))))))

[stonoga150]

Przykro mi to mowic, ale jezeli ona bylaby toba zainteresowana, to rozstanie z
poprzednim partnerem nie mialoby wplywu. Poprostu lubila cie jako osobe. Twoj
blad, ze wyznales milosc, kiedy ona nie dawala ci zadnych sygnalow, ze
odwzajemni to uczucie

[jan_hus_na_stosie]

stonoga150 napisała:

> Twoj
> blad, ze wyznales milosc, kiedy ona nie dawala ci zadnych sygnalow, ze
> odwzajemni to uczucie

Faceci robią błąd gdy wyznają miłość...
Faceci robią błąd gdy jej nie wyznają...

puknij się w głowę...

[antarctica.akuku]

Ty sie puknij w glowe. Ja nie wiem na jakim ty swiecie zyjesz.

Przeciez nie chodzi o same wyznawanie milosci, tylko o to kiedy i komu sie ja
wyznaje.

[mruff]

> stonoga150 napisała:
>
> Twoj
> blad, ze wyznales milosc, kiedy ona nie dawala ci zadnych
sygnalow, ze
> odwzajemni to uczucie

Czemu błąd? facet wie na czym stoi, lepiej wiedzieć po m-cu niż po
roku.

[pumkaa]

Pokaż jej, że już Ci nie zależy. Po dwóch dniach będzie Twoja ;-)
Pozdrawiam! I życzę powodzenia! :)

[lafcadio]

Cóż, dziękuję za szczerość. Czeka nas jeszcze jedno spotkanie, ponieważ ona chce
mi zwrócić podarowane jej książki i płyty. Napisała, że w tej sprawie odezwie
się za jakiś czas... Myśl o tym, najpewniej ostatnim, spotkaniu nie daje mi
spokoju. Jak się zachować? Udawać obojętność, lekkość serca i pogodę ducha,
pomimo wyraźnego znękania fizycznego, wychudzenia? Oczywiście nie grożą jej z
mojej strony jakieś ekstrawertyczne wybuchy, nigdy nie byłem też wobec niej
zgorzkniały, a jeśli dawałem do zrozumienia, że jej obojętność sprawia mi ból,
robiłem to naprawdę z przyprawą żartu i autoironią. Tylko w ostatnim liście,
pisanym zresztą po wpływem alkoholu, napomknąłem o tym, że cierpię...
Może ona uznała to za jakiś emocjonalny szantaż, choć wcale nie miałem takich
intencji. Teraz jestem na siebie wściekły- powinienem był trzymać język za
zębami, mógłbym ją przynajmniej widywać, a tak cierpię stokroć więcej. Nie będę
się oczywiście poniżał jakimś skamleniem, czy łzami, bo to tylko odstrasza, ale
może powinienem być uczciwy i szczery, i nie odżegnywać się od tego, że wciąż mi
na niej zależy?
Zapomniałem jeszcze wspomnieć, że w jej stosunku do mnie odczuwałem pewną
niejednoznaczność związaną z erotycznym napięciem , które wytwarza się między
kobietą i mężczyzną. Oczywiście ja doświadczałem pożądania i w związku z tym
przemożnej potrzeby zbliżenia, choć nie miałem odwagi, żeby wykonać nawet gest,
który prowadziłby do tego, ona natomiast, szczególnie ostatnio, prawie
ostentacyjnie zachowywała dystans, jakby odsuwała się ode mnie. Chociaż nie
jestem jakimś Quasimodo, to rozumiem, że mogłem nie być w jej typie.
Równocześnie ona dosyć chętnie i właściwie za bardzo nieprowokowana przeze mnie
sprowadzała rozmowę na tematy związane z erotyką. Oczywiście były to żartobliwe
rozmowy, unikaliśmy dosłowności, ale w ich świetle wydała mi się kobietą o
bardzo rozbudzonej i niezaspokojonej zmysłowości, jeśli nie zgoła lubieżną. Ta
cecha też bardzo mnie w niej pociągała, ale jakoś nie umiałem stworzyć podobnego
wrażenia ( erotycznej drapieżności) w odniesieniu do siebie, więc mogła
pomyśleć, że jestem w tych sprawach jakimś konserwatystą i boję się przekraczać
pewne granice. Sugerowała nawet, że pewnie jestem zgorszony, czemu ja
energicznie zaprzeczałem. Obawiam się, że wydawałem się jej nadmiernie
pruderyjny, choć przysięgam, że mógłbym z nią robić rzeczy, na myśl o których
ona sama oblałaby się pewnie rumieńcem. Czy to prawdopodobne, że interesowałem
ją tylko od strony erotycznej i w swojej dobroci, mądrości i uczciwości, skoro
nie mogła mi ofiarować miłości, wyrzekła się czysto fizycznej skłonności? Czy
kobiety chętnie i dobrowolnie, nie bez pewnej zalotności, pół żartem, pół serio,
rozmawiają z mężczyznami o swoich doświadczeniach erotycznych, żeby ich potem
odtrącić? Nic z tego rozumiem.

dlaczego miała ci zabronić dawania kwiatów.

[cytrynka_ltd]

miły gest, a ona była po prostu dla ciebie miła.
powiedziała ci uczciwie na początku, że jest po rozstaniu ze swoim partnerem i
nie chce angażować się. chciała tylko przyjaźni.
trzeba było posłuchać i samemu bardziej nie angażować się.
nie możesz mieć do niej żalu, kiedy wyznałeś jej miłość.
ona wcześniej powiedziała ci, jak jest z jej strony.

ale, mężczyźni myślą pokrętnie i naciskają, że jak kobieta mówi "nie", to znaczy
myśli "tak".
ona była z tobą od początku uczciwa.

[mesmeryzm]

Wydaje mi się, że podchodzisz do tego od złej strony, jak to zwykle bywa u
ludzi, którym zależy bardziej.

Sprawa jest prosta i banalna: ona cię lubiła jako człowieka, lubiła twoje
towarzystwo, ale w zasadzie od początku było jasne, że nie jest zainteresowana
związkiem. Ty nie chciałeś tego dostrzegać, więc musiała ci o tym powiedzieć
wprost. Teraz nie chcesz się już z nią widzieć, bo ważyła się nieodwzajemnić
twoje uczucia. Jakby miała jakiś obowiązek zakochania się w tobie.
W zasadzie twoja reakcja jest typowa, więc wcale mnie nie zaskakujesz.

A co do podtekstów erotycznych, itp. Podbudowałeś jej ego. Każdy lubi być
pożądany i uwodzony.

Ona zachowała się tak, że trudno jej konkretnie coś zarzucić. Niby twoją atencją
się cieszyła, ale z drugiej strony żadnych sygnałów z jej strony nie było. Nawet
się za ręce nie trzymaliście. Wszystko było jasne. Nie zarzucisz jej, że cię
zwodziła, bo rozmowy o podtekście erotycznym o niczym nie świadczą.

[alexandra74]

napaliłes się i tym listem poniekąd "zepsułeś" to co było. Ale może
niczego nie było.

[mruff]

Niczego nie zepsułeś.

Może za jakiś czas coś między Wami będzie, a może spotkasz
fajniejszą?

CZAS wszystko pokaże, zatem cierpliwości.

Idź do pubu z kumplami i spędź miło czas, poderwij do tańca ładną
dziołchę a od razu świat wyda się w kolorze jej oczu :)

[pe.le]

Wydaje mi się, że mogło jej nie przejść to co czuła do poprzedniego
faceta. Jest duże prawdopodobieństwo tego, czy Ty np. wyobrażasz
sobie w tej chwili, że mogłbyś być z kimś innym, z kim innym się
całować i czuć przyjemność skoro kochasz Ja?

Może też być tak, że po prostu jej nie do końca odpowiadasz. Może w
jej oczach wyglądasz jak ciapa, tyle czasu zero ruchów, tylko
romantyczny list... To dwie skrajne teorie, nie wiem która jest
prawdziwa.

Moja rada jest taka, po pierwsze zrozumieć ją. Z jakichś powodów nie
chce być z Tobą, nie naciskaj więc teraz. Zachowała się
zdecydowanie, ładnie, bo rozumie, że dla Ciebie to duże przeżycie.

Daj jej trochę czasu, nieraz on gra na korzyść, zwłaszcza po
bolesnych rozstaniach. Okaż się nie ciapą, ale kimś, kto panuje nad
swoimi emocjami, kimś męskim i zdecydowanym, o Twoim zakochaniu i
namiętności już wie. Takie powściągliwe zachowanie przy ewentualnym
spotkaniu może ją lekko zafrapować, a to bardzo często działa
odwrotnie, nagły brak adorowania zaczyna przeszkadzać... i
zastanawiać. Maleńka nitka nadziei, ale jednak nitka.

A w ogóle to nie myśl o samobójstwie ani innych głupotach, nie
warto. Wielkie miłości zawsze powodują, że jesteśmy zaślepieni.
Potrafimy odczuwać silniej radość i fascynacje, ale też dotkliwiej
boli nas odrzucenie. Nie wolno dać zawładnąć nam tym głupim emocjom.
Ona nie jest ideałem, z pewnością widzisz teraz irracjonalnie Waszą
wspólną rzeczywistość. Jeśli spotkanie w sprawie oddania "rzeczy"
nie tchnie w Ciebie nadzieją, po prostu postaraj się rozwalić ten
problem rozumowo. Rób wszystko, żeby się odkochać, a jak... o tym są
setki wątków. :)

Pozdrawiam serdecznie

[lafcadio]

Dziękuję za rzeczowe i życzliwe sugestie, pe.le. Mi też się wydaje, że ona
spotykała się ze mną, żeby zagłuszyć w sobie ból po zerwaniu tamtego związku.
Chciała się z niego definitywnie wyzwolić i ja jej w tym pewnie trochę pomogłem,
a to, co początkowo brałem za przejaw umiarkowanej przychylności dla moich
afektów, było radością z poczucia odzyskanej wolności i uczuciowej suwerenności.
Niedawno napomknęła mi nawet, że jej były chłopak nie wzbudza w niej już
negatywnych emocji, co więcej odniosłem wrażenie, że ona szuka sposobności do
okazania mu w szerszym gronie swojej niezależności i obojętności. Podobno nie
wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki i jeśli rzeczywiście czuje się wolna, to
pewnie już jej na nim nie zależy, z drugiej jednak strony, czy potrzeba tego
rodzaju demonstracji oznacza obojętność? Nie wiem. Wiem za to, że nie potrafię
jej naśladować, choć wcale jej nie potępiam. Chcę,żeby to uczucie powoli we mnie
wygasło, samo z siebie, bez pomocy kogoś trzeciego. Na razie jednak ciągle o
niej myślę.
Przepraszam za tę paplaninę, nikogo nie musi to obchodzić, ale cieszę się,
jeśli ktoś ( szczególnie kobiety) dorzuci jakieś swoje obserwacje, wnioski,
wskaże na wątpliwe punkty mojego wywodu. Ostatecznie, jak myślę, chodzi o
to,żeby to wszystko zrozumieć i sobie zracjonalizować, ponieważ to zawsze
przynosi pewną ulgę.
Odwzajemniam pozdrowienia.

[potworski]

Daj se ku#wa gościu spokój z tą babką. Jak się pannie podobasz i jesteś na jej
celowniku, to nawet złamanego wiechcia nie musisz jej dawać - sama ci w łapy
wpadnie. A jak nie jesteś w jej typie to możesz jej przynosić kwiaty, pralinki,
paprykarz szczeciński i czipsy cebulowe a i tak ch#ja wskórasz.

[lonely.stoner]

z niektorymi kobietami jest czasem tak, ze jeden pocalunek moze zburzyc im caly
swiatopoglad na danego faceta...
ale szansa zmarnowana, ewentualnie moglbys teraz po prostu ja olac. Daje jej
max. miesiac czasu i sama sie do Ciebie odezwie, ale na ewentualnym spotkaniu
musisz udawac ze jestes nia nie zainteresowany jako kobieta ale traktowac jak
zwykla kolezanke. Kolejny ruch nalezy do niej.

[winomusujace]

Wd mnie trochę za bardzo się wkręciłeś...
Z tego co piszesz to spotkania były raczej koleżeńskie, ja bym się
przeraziła facetem z którym nawet nie trzymałam się za rączkę, czy
inne buzi buzi a on napisałby mi list z wyznaniem miłości. Dodatkowo
dziewczyna jest po dłuższy związku, więc pewno chce się rozeznać na
rynku a nie wpadać w pierwszą lepszą znajomość. Z doświadczenia
powiem że mnie po moim stałym związku, z dość obciążającym
psychicznie facetem, też nie było śpieszne do kolejnego związku.


Dodatkowo zawsze przerażali mnie faceci którzy mnie na swój sposób
osaczali, ni stąd ni z owąd wyznawali miłość.. Gdy nie byłam pewna
że to jest to, a na takim etapie zazwyczaj się nie jest pewnym to
bałam się że taką szalenie wrażliwą osobę mogę skrzywdzić.


Co do aluzji i żarcików seksualnych, wszystko zależy od charakteru,
jest pewien typ kobiet które traktują rozmowy o tym jak każdy inny
temat i nie ma co się doszukiwać drugiego dna.

jeśli nadal zależy Ci na dziewczynie, ja dałabym jej trochę oddechu,
tak jak ktoś napisał kolejny ruch należy do niej.