Wyciągnąłem ją z dna...i odeszła

[dr_juna]

Rok walki o Nią, była bliska samobójstwa, depresja i brak pracy...robiłem
wszystko żeby stanęła na nogi. Zabierałem ją z domu, organizowałem rozrywki
żeby tylko nie popadała w coraz większą depresję. Były momenty że sam
zastanawiałem się czy nie potrzebuję leczenia. Gdy w końcu dostała dobrą
pracę, poprawił jej się nastrój i odżyła...stwierdziła że nie jestem już
potrzebny :( Wszystko było bardziej skomplikowane ale to co opisałem oddaje
ten cały rok w skrócie. Dziękuję wszystkim, którzy przeczytali moją
historię...raz na tym forum rady (i opinie) od Was bardzo mi pomogły a dla
mnie jest to swego rodzaju pomoc :(

[qw994]

Czy uważasz, że za twoją pomoc powinna zapłacić obowiązkowym byciem z tobą?
Historia jest przykra, ale myślę, że powinieneś na to spojrzeć z niego innej
perspektywy. Pomaganie komuś powinno być bezinteresowne.

[emma_ja]

pomagales- w duzej mierze- majac na celu wlasny interes

tak wiec raczej inwestycja to bylo a nie pomoca, ktora z definicji jest
bezinteresowna i nakierowana na dobro osoby, ktorej sie pomaga

jak widac inwestycja nie trafiona-moze to doswiadczenie ma cie nauczyc wlasnie
tego? popracuj nad soba.
czujesz sie oszukany- wspolczuje- ale to ty do tego doprowadziles a nie ona.

nikt nie ma obowiazku oddawac sie za pomoc..

ludzkie jest to co czujesz. i co zrobiles. ale to tez nauka aby tak ludzi nie
traktowac.

[tazz.live]

To są właśnie kobitki chłopak dał serce na talerzu uratował życie a one jeszcze
go tłuką i dołują. Ale muszę podziękować wam kobitki bo kiedyś jedna z was też
dała mi taką gorzką lekcję myślenia o was i teraz traktuje je inaczej czyli tak
jak tego chcą.

[dr_juna]

Ja nie twierdzę że powinna być ze mną bo jej pomogłem. Faktycznie zrobiłem to
bezinteresownie, były momenty na początku, że nawet sam się zastanawiałem, że
chyba za bardzo zmieniam jej życie, nie byłem zakochany w Niej. Życie pokazało
co innego. Bardziej mam wrażenie, że czekała do momentu aż poprawi jej się
"jakość życia", żeby odejść.

[yannika]

Jesli pomagałeś jej dla niej samej, to powinieneś się cieszyć, że odeszła.
Znaczy - potrafi już żyć samodzielnie. Naprawdę chciałbyś wpakować ją w
sytuację, gdzie jest z Tobą bo:
a) jest całkowicie psychicznie uzależniona od Ciebie i Twojego wsparcia
b) czuje się winna i zobowiązana po całej pomocy jaką od Ciebie uzyskała

Z całą pewnością byłby to związek szczęśliwy i harmonijny, już to widzę.
Ostatnie co można by było wpisać z jej strony to "miłość".

[aardwolf]

to jakbyś się wkurzał na psa, że szczeka

[soulshunter]

Popatrz na to z tej perspektywy. Zanjdujesz w lesie poranionego ptaka ze zlamanym skrzydlem. Zabierasz go do domu, pielegnujesz go. Rany sie goja, w koncu ptak wyzdrowial i odlatuje. Bedziesz mial do niego pretensje ze odlecial, mial mu za zle ze nie zostal bo przeciez powinien w dowod wdziecznosci. Czy bedziesz sie cieszyc z tego ze zrobiles cos dobrego?

[tazz.live]

ale on jest Hetero a nie zooo jak się domyślam więc...???A

[yannika]

W następnym wątku się popisujesz małym rozumkiem? Nie nauczyli w szkole co to
metafora?

[bakejfii]

To taki Don Juan z Ciebiei zadna nie chce.Wyrazy wspolczucia.

[yannika]

Komentarz z czapy i do tego chyba nie do mnie, ja bym mogła co najwyżej Matą
Hari być...

[tazz.live]

A ciebie co to logika????

[yannika]

Od kiedy logikę stosuje się do metafor poetyckich? Nie przypominam sobie takiego
jej używania, ale spoko, zahaczę niedługo o uczelnię to się profesorów spytam,
może któryś słyszał jak się jedno ma do drugiego.
Chociaż mam wrażenie, że usłyszę coś o wbijaniu gwoździ mikroskopem.

[bakejfii]

No i co juz jestzdrowa czy dalej na prochach.

[murzynier]

dr_juna napisała:

> stwierdziła że nie jestem już
> potrzebny :(

bo to zła kobieta była, poszukaj lepszej zamiast jęczeć na forum

za co jej tak pomagałeś ?

[0ffka]

buahaahahaha
Ciekawe w czym była dobra, że byłeś dla niej taki miłosierny?

A ja cię chłopie rozumiem!!

[k2i]

Ja z moją też miałem na początku przeboje pierwsze dwa lata to naprawde był koszmar, wlałem w nią dobre samopoczucie i pewność siebie i takie tam sprawiłem że przestała nadużywać alkocholu i przez 4 następne lata związek układał się wręcz zajebiście...hmmm no właśnie układał się:/ w czasie przeszłym...tyle że to ja zerwałem gdyż stworzyłem "potwora":D
Podejdź do tego z tej strony że tylko rok zmarnowałeś...z tego sie ciesz bo mogło być o wiele gorzej mogłem np. zmarnować sobie 5 lat albo i więcej;)

K2i, skoro taki cudny byłeś

[maitresse.d.un.francais]

to jakim cudem stworzyłeś potwora?

i na czym ta rzekoma potworność polegała?

[k2i]

nie byłem cudny ani takie tam po prostu poświęciłem się dla niej całym sercem gdyż ja kochałem i myślałem że to w drugą strone działa, jednak nie działało juz jakis rok... a ztą potwornością to przesadziłem...ale jako kobieta moja była luba stała się kwiatuszkiem i to dośc pięknym (fizycznie i psychicznie)... jednak no trudno ....życie

[kag73]

Zdarza sie. Ja z kolei znam kobiety, ktore mowia o bylych
facetach "kurcze, tyle trudu wlozylam, wychowalam faceta, wreszcie
zaczal sie sprawowac jak nalezy a teaz inna bedzie profitowala".
Hmm, trudno, ale chociaz praca sie oplacala, ktos inny skorzysta.

[cus27]

Praca ponoc uszlachetnia!

[marryllkka]

> uba stała się kwiatuszkiem

stokrotka, stokrotka?

Szok!

[green_basik]

Normalnie szok!

[cloclo80]

Poprawa jest tylko chwilowa. Nie przejmuj się. Nażre się psychotropów lub skoczy
z mostu. Będzie lepiej dla ciebie, że nie będziesz tłumaczyć się za idiotkę
przed prokuratorem.

[luksusowa.narzeczona]

coz, prawda jest taka, ze osoby z problemami typu gleboka depresja nie potrafia
stworzyc normalnej relacji, tak samo jak chory na permanentne zapalenie pluc nie
zaangazuje sie powanie w trenowanie plywania ;) dziewczyna brala to co jej
dawales, bo potrzebowala podporki, ale nie potrafila odplacic tym samym,
poniewaz byla chora. gdyby byla zdrowa nie bylyby jej potrzebne zadne podporki i
od razu powiedzialby ci, ze nie jestes w jej typie ;)

nie wiem co ci doradzic. moze tylko tyle, zebys nastepnym razem zwiazal sie z
kims zdrowym, kto wie czego chce.

[tazz.live]

No to masz nauczkę. Też taki kiedyś bylem he he!!

[sylenth]

Ludzie po wyjściu z depresji często chcą odciąć się od wszystkiego z czym się im
kojarzy choroba i zostawianie partnerów/partnerek, którzy znacząco przyczynili
się do wyzdrowienia, jest chlebem powszednim.

[monikinha]

Hmmm....Jeśli z tą kobietą rzeczywiście było tak źle, jak piszesz,
to może po prostu potrzebuje trochę czasu, żeby samodzielnie stanąć
na nogi. Jeśli jej na Tobie zależy, to może jej być po prostu wstyd,
ze widzisz ją tylko jako życiowego nieudacznika (bo w takim trudnym
okresie życia ją poznałeś). Nie znam Waszych relacji, ale może
spróbuj za jakiś czas nawiązać z nią kontakt - ale już na innych
zasadach - nie jako Doktor Judym na piedestale. Trudno być z kimś
takim w związku ;) Powodzenia!

[allerune]

tak wyglądają wszystkie związki, gdzie jedna osoba daje dużo więcej niż druga.
Ta druga wykorzystuje pierwszą aż do momentu gdy ma dość... i odchodzi

Klasyka

[brak.polskich.liter]

Typowe do bolu.
Cierpisz, kolego, na zespol ZSMP (Zmienie Sobie Magde/Marka Pozniej).
Bierzesz sie za kobiete obciazona czyms, co uwazasz za potezny problem (nawiasem
mowiac, depresji nie leczy sie wyjsciami z domu i organizacja rozrywek, tylko
farmakologicznie + psychoterapia). Bierzesz sie, rozpoczynasz ciezka i mozolna
prace nad likwidacja owego problemu. A, no i jaki sie czujesz potrzebny,
kompetentny, dobry - plus masz ogromne poczucie kontroli, jakiego nie
doswiadczylbys w kontaktach z kims niezaburzonym, stabilnym, czy zdrowym.
A potem zonk - zmieniana ni cholery nie okazuje wdziecznosci, tylko oddala sie z
predkoscia dzwieku.

Znam takie osoby w realu. Maja podobne jazdy, cierpia na ogromny lek przed
odrzuceniem i posiadaja silna potrzebe kontroli nad otoczeniem. Seryjnie
przerabiaja autystykow na ekstrawertykow, nalogowcow na abstynentow, drewno
erotyczne na demony seksu, zwiazkofobow na zaangazowanych uczuciowo
monogamistow, etc. I sa zdziwione, ze nie wychodzi. Z tym zdziwieniem na twarzy
wynajduja kolejna jednostke wymagajaca permanentnej pomocy/terapii/zmiany/chgw i
cala zabawa zaczyna sie od poczatku. A potem - znow zdziwienie, ze nie wyszlo, a
przeciez one/oni tyle serca, empatii, pomocy wlozyly/wlozyli...

Ale spoko. Takie hobby niewatpliwie zajmuje czas, piesci ego, dowartosciowuje,
pochlania energie i wiaze.